Кингсли Эмистің 1969 жылғы «Жасыл адам» романы – бұл қорқыныш, әдеби мысал және комедия жанрларын біріктіретін туынды. Кітапта адамның зұлымдығы мен өзімшілдігі жайлы ойлар қамтылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы Кингсли Амистің романы
1969 novel by Kingsley Amis
"Жасыл адам" – британдық автор Кингсли Амистің 1969 жылы жарық көрген романы. Times Literary Supplement журналының бір рецензенты "Жасыл адамды" "бір романның үш жанрының" үйлесімі деп сипаттады: әуесқойларға арналған оқиға, нұсқаулық хикая және комедиялық роман. Роман Амистің жанрлық романмен тәжірибе жасауға дайын екенін көрсетеді (мысалы, "Альтернатив" (ғылыми фантастика/балама тарих) немесе "Полковник Сан: (Джеймс Бондтың оқиғасы)) және оның дәстүрлі романдарының көптеген ерекшеліктерін, сыртқы пішіндердегі ескіліктік және алкогольге байланысты мәселелер сияқты беткі қабаттарында да, күнделікті қарым-қатынастардағы адамдардың қатыгездігі мен өзімшілдігін зерделейтін терең ойлар сияқты маңызды аспектілерде де көрсетеді.
The Green Man is a 1969 novel by British author Kingsley Amis. A Times Literary Supplement reviewer described The Green Man as "three genres of novel in one": ghost story, moral fable, and comic novel. The novel reflects Amis's willingness to experiment with genre novels (e. g., The Alteration (science fiction/alternate history), or Colonel Sun: (A James Bond Adventure)) while displaying many of the characteristics of his conventional novels, both in superficial aspects such as fogeyishness and problems with alcohol, and in more substantive aspects such as a self reflective observation of human cruelty and selfishness in everyday relations.
Орнату
Роман Лондон мен Кембридж арасындағы "Жасыл адам" атты мейрамханада және оның төңірегінде өрбиді. Мейрамхананың иесі – 53 жастағы Морис Аллингтон, оның екінші әйелі, жасөспірім қызы және мейрамхананың жоғарғы қабатындағы пәтерде тұратын 80 жастағы әкесі бар. Мейрамхана мен оның аты 14 ғасырға дейін жетеді, ал мейрамхананың тартымдылығы 17 ғасырдағы иесі, Кембридж ғалымы және оккультизммен айналысқан Томас Андерхиллмен байланысты әуесқойлардың тарихымен одан әрі сәнделген. Андерхилл екі шешілмеген кісі өлтірумен байланысты болды, соның ішінде оның әйелінің өлтіруімен де, бірақ оның ізі оған жеткізілген жоқ.
The novel is set in and around The Green Man, an inn between London and Cambridge owned by Maurice Allington, a 53 year old man with a second wife, a teenage daughter and an 80 year old father living with him in the inn's upstairs apartment. The inn and its name date back to the 14th century, and the inn's charm is further embellished by a history of haunting related to a 17th century owner, Thomas Underhill, a Cambridge scholar who dabbled in the occult. Underhill was associated with two unsolved murders, including that of his wife, which could not be traced back to him.
Сюжет
Романның дамуы кезінде Эллингтон көптеген қиындықтарға тап болады, соның ішінде бір түнде кешкі асқа әкесінің инсульттан қайтыс болуы және гипнагогикалық жақталу мен галлюцинацияларға әкелетін ішімдік проблемасы; Морис өзінің проблемаларын дәрігерінің әйелімен қарым-қатынас жасап, қызы Эмиді (анасы, Мористің бірінші әйелі жол апатында қаза тапты) елемеу арқылы және қазіргі әйелі мен оның әулеті екеуін де менжаж а троуге азғыруға тырысады, бұл екі әйел бір-біріне құштарлықпен қызығушылық танытып, оны оргагиядан құтқарып қалады. Осы уақыт ішінде Морис қонақ үйдің айналасында арбаларды көре бастайды - дәлізде қызыл шашты әйел, мүмкін Андерхиллдің әйелі, ваннаның үстінде ұшып жүрген кішкентай құс, тамақ бөлмесіндегі Томас Андерхиллдің көңілі. Бірақ бұл туралы отбасына және достарына айту қиын, өйткені олар қатты ішімдік ішу және әкесі қайтыс болғаннан кейін стресс оның галлюцинацияларға ұшырайтынын болжайды. Мористің өз зерттеулері оны Барлық қасиеттілер колледжіне, Кембридждегі ойдан шығарылған колледжге (Оксфордтағы Барлық жандарға үлгі) алып барады. Андерхилл оның мүшесі болды және оның құжаттары құпия сақталады. Ол жерде ол Андерхиллдің өзінің қара өнерімен ауылдың жас қыздарын азғырып, содан кейін зорлап жүргенін көреді. Осы арада Морис өзінің есігін ашқан, ішімдік ішіп, түн ортасында Андерхиллмен сөйлескенін, оның көмегін іздеп, оның құпия жоспарын жүзеге асыруды бастағанын біледі. Бұл Мористің Андерхиллдің көрін қазып, оның ішінде ежелгі күміс мүсінді табады, оны Андерхилл қонақ үйдің асханасында түн ортасында болатын кездесуге әкелуді сұрайды. Сол түстен кейін, сәтсіз оргиядан кейін, Морис кенеттен өзін таңғажайып уақыт ауытқуында табады, ол кезде оның қонақ бөлмесінен тыс барлық молекулалық қозғалыс тоқтатылады. Ол өзін жас, жұмсақ жігіттің қасында табады, ол Құдайдың өзі деп түсініледі. Сапардың мақсаты Мористі Андерхиллге қарсы ескерту және одан Андерхиллдің жойылуына көмектесуді сұрау, бірақ әңгіме барысында Амис жас жігітке жаратылысты және оның ішіндегі Құдайдың күшін түсіндіріп, қызықты теологияны пысықтады. Жас жігіт Мористі күміс тәреге қарсы күміс мүсінге қарсы салмақ ретінде күміс тәреге қалдырады. Түн ортасында кездесу басталғанда Андерхилл Мористі холографиялық, бірақ примитивті порнографиялық шоумен қуантуға тырысады; Морис өзін ылғал, күңгірт үңгірде сезінеді, оның қабырғаларында сәл таңғажайып жыныстық көріністер бейнеленеді. Шоу одан да қорқынышты бола бастағанда, Морис Андерхиллдің өзі жоқ екенін түсінеді; ол қызының қонақүйдің алдындағы жолдан айқайлап жатқанын естігенде, Андерхиллдің ниеттерін түсінеді. Климактикалық сахнада Морис Андерхиллді есінен таныту үшін айқыш ағаштан пайдаланады және сыртқа жүгіреді, онда ол Андерхиллдің мүсінді пайдаланып, жасыл адамды, үлкен және күшті адам түріндегі бұтақтар мен жапырақтардың жиынтығын пайдаланды. Бұл зат Мористің қызы Эмиді өлтіруге бел буған. Морис мүсінді зиратқа лақтырып, Андерхиллдің күшін созады және жасыл адамды жояды. Андерхиллдің мақсаты, көрінеу, Эмиді жыныстық қатынасқа тыйым салынған, оның денесі жоқ, эксперимент ретінде өлтіру еді. Романның бос нүктелерін аяқтау үшін соңғы көрініс: Морис мүсінді жояды және ол Андерхилл мен оның жасыл адамды құтқаруға сәнді, циникалық және керісінше шіркеу діни қызметкерін (жас жігіттің сөзімен айтқанда, Құдайды "қоныстан тыс Мао Цзе Тунг" деп атайды) қолданады. Морис Андерхилл сияқты тұлға ғасырлар бойы барлық ықтимал нысаналардың ішінен өзіне неге тартылғанын ойлайды және мүмкін түсіндірмелерге масқараланады. Мористің әйелі оны тастап кетеді (оның сүйіктісіне), бірақ қызы ұсынысты ұсынады және ол Жасыл адамнан алыстап, жаңа бастама жасау жоспарына келіседі. Морис біраз жеңілдеді, бірақ ол өлгенше өзін Морис Эллингтон ретінде танытатын барлық кемшіліктер мен кемшіліктерге тұтқындалып қалатынын мойындайды.
As the novel unfolds, Allington is beset by a number of difficulties, including his father's death by stroke at dinner one night, and a drinking problem that causes hypnagogic jactitation and hallucinations; Maurice compounds his problems by pursuing an affair with his doctor's wife, neglecting his daughter Amy (whose mother, Maurice's first wife, was killed in a road accident), and attempting to seduce both his current wife and his mistress into a ménage à trois, which backfires when the two women take an enthusiastic interest in each other and effectively shut him out of the orgy. During this time Maurice begins to see ghosts around the inn – a red haired woman, presumably Underhill's wife, in the hallway, a small bird floating above his bathtub, the spectre of Thomas Underhill himself in the dining room – and yet has a difficult time communicating this to his family and friends, who assume that heavy drinking and the stress of his father's death are causing him to hallucinate. Maurice's own investigations take him to All Saints' College, a fictional Cambridge college (modeled on All Souls' of Oxford) of which Underhill was a fellow, and at which his papers are secreted. There he sees Underhill's own record of having used his black arts to entice and then ravish young girls from the village. In the meantime Maurice has discovered his own notes of a drunken, and forgotten, midnight conversation with Underhill, during which Underhill begins to enlist Maurice's help in his as yet undisclosed scheme. This involves Maurice's unearthing of Underhill's nearby grave, in which he finds an ancient silver figurine that Underhill requests be brought to another midnight meeting in the inn's dining room. That afternoon, having left the scene of the failed orgy, Maurice suddenly finds himself in a strange time warp, as it were, in which all molecular motion outside his drawing room ceases. He finds himself in the presence of a young, suave man who it comes to be understood is God himself. The purpose of the visit is to warn Maurice against Underhill and ask him to aid in Underhill's destruction, but during the conversation, Amis has the young man elaborate an interesting sort of theology, explaining the Creation and God's powers within it. The young man leaves Maurice with a silver crucifix, as a sort of counter weight to the silver figurine. When the midnight meeting comes about, Underhill attempts to delight Maurice with a sort of holographic yet primitive pornography show; Maurice feels he is in a damp, murky cave, on the walls of which are projected bizarre sexual scenes. As the show becomes more terrifying, Maurice realises that Underhill has absented himself; when he hears his daughter crying out from the road in front of the inn, he realises Underhill's intentions. In the climactic scene, Maurice uses the crucifix to stun Underhill and runs outside, where he confronts the entity Underhill had used the figurine to conjure: the green man, a collection of branches, twigs and leaves in the form of a large and powerful man. The thing is bent, evidently, on killing Maurice's daughter Amy. By hurling the figurine back into the graveyard Maurice saps Underhill's power and destroys the green man. Underhill's purpose had been, apparently, to have Amy killed as a sort of experiment in lieu of the sexual depredations which are now forbidden him by his lack of corporeality. A final scene wraps up the novel's loose ends: Maurice destroys the figurine, and he employs the modish, cynical and repellent parish priest (who makes God out to be, in the young man's words, a “suburban Mao Tse tung”) to exorcise Underhill and his green man. Maurice wonders why a being like Underhill should have been drawn to him, of all the potential targets across all the centuries, and is humiliated by the possible explanations. Maurice's wife leaves him (for his mistress), but his daughter proposes, and he agrees to, a plan to move away from The Green Man and get a fresh start. Maurice is somewhat relieved, while recognising that he will remain until his death trapped in all of the faults, petty and otherwise, that constitute him as Maurice Allington.
Бейімделу
Роман 1990 жылы Альберт Финнидің қатысуымен BBC үш бөлімді телесериалы ретінде бейімделді. Амистің "Кім немесе не болды?" атты әңгімесі автордың BBC радиосындағы хабарламасы ретінде басталып, романға жалғасқан туынды: өзінің жинақталған әңгімелер жинағына жазған кіріспесінде Амис бірнеше адам хабарламаның артындағы оқиғаға сенедінін, ал "Жасыл адам" романының мистикалық жағының шындыққа жақын екенін айтады.
The novel was adapted as a BBC three part TV serial which aired in 1990, starring Albert Finney. Amis's short story Who Or What Was It? began life as a BBC radio broadcast by the author and is a kind of sequel to the novel: in his introduction to his Collected Short Stories, Amis says that several people believed the story behind the broadcast and by implication the supernatural aspect of The Green Man to be true.