Мұрагерлік әкімшісінің қызметі және тағайындалу шарттары
Administrator of an estate
Мұрагерлік әкімшісі: өсиеттамасыз қайтыс болған адамның мүлкін басқарушы. Қарыздарды төлеу, салықтарды есептеу, мүлікті заң бойынша бөлу туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мұралық басқарушы – өсиет қалдырмаған, қайтыс болған адамның мұрасын басқару үшін сот тағайындайтын адам. Егер адам өсиетсіз қайтыс болса, сот оның қарыздарын өтеу, қажетті салықтар мен қорымдық шығыстарды төлеу және қалған мүлікті заңмен белгіленген тәртіппен бөлу үшін бір адамды тағайындай алады. Мұндай адам мұралық басқарушы деп аталады және өсиет бойынша мұрагерлік атқарушының сияқты өкілеттіктерге ие болады.
The administrator of an estate is a legal term referring to a person appointed by a court to administer the estate of a deceased person who left no will. Where a person dies intestate, i. e., without a will, the court may appoint a person to settle their debts, pay any necessary taxes and funeral expenses, and distribute the remainder according to the procedure set down by law. Such a person is known as the administrator of the estate and will enjoy similar powers to those of an executor under a will.
Шолу
Адам қайтыс болғаннан кейін оның мүлкі мұрагерлік рәсімдерінен өтуі тиіс. Бұл рәсімдер мемлекеттік немесе жергілікті сотта жүргізіліп, қайтыс болған адамның мүлкі өсиет бойынша немесе заң бойынша бөлінеді. Көбінесе, осы рәсімді жеңілдету үшін Сот мүлікті басқарушыны тағайындайды. Сот осы басқарушыға қайтыс болған адамның мүлкін басқаруды тапсырады – оған қайтыс болған адамның барлық мүлкін жинау, қарыздарын толық төлеу және мұрагерлерге қалған мүлкін бөлу кіреді. Алайда, мүлікті басқарушылардың өкілеттіктері шексіз емес, олардың барлық құқықтары мұрагерлік соттан туындайды. Сондықтан, басқарушы мүлікті дұрыс басқарғаннан кейін олардың қызметі тоқтатылады.
Once an individual dies, their estate must pass through the estate process. This process, conducted in a state or local probate court, involves the disposition of the decedent’s estate either by will or intestacy. Often, to facilitate this process, the Court will appoint an Administrator of the Estate. The Court tasks this administrator with managing the decedent’s estate—which includes collecting the decedent’s assets, paying off all necessary debts, and distributing the remains to the decedent’s heirs. However, these Administrators do not hold unlimited responsibilities but rather derive all of their power solely from the probate court. Thus, once the Administrator properly disposes of the estate, their role ceases to exist.
Әкімшілердің жарамдылығы
Сот мұрагерді тек егер марқұм өсиетсіз қайтыс болса, марқұм өсиетінде орындаушыны көрсетпесе, немесе көрсетілген орындаушы өзінің міндеттерін орындауға шамасы келмесе немесе орындауға ниеті болмаса ғана тағайындайды. Кез келген адам мұрагерлік басқарушы болып қызмет ете алатынымен, мұрагерлік соттар мемлекеттік заңдармен немесе ортақ құқықпен кімді таңдай алатыны шектеледі. Ең көп кездесетін шектеулердің кейбіреуі төменде келтірілген. Төмендегі ақпарат жалпы формальдылықтарға шолу ұсынса да, толыққанды нұсқаулар алу үшін нақты мемлекеттің тиісті заңдарына жүгіну ұсынылады.
A court will appoint an estate administrator only when either the decedent died without a will, the decedent failed to name an executor in their will, or a named executor is unable or unwilling to perform their duties. Generally, while any person may serve as an Administrator of an Estate, probate courts are limited by state statute or common law as to whom they may select. Some of the most common restrictions will be provided below. So although the information below provides general overview of general formalities, it's best to consult a particular state’s relevant statutes for further guidance.
Артықшылықты тараптар
Кейбір штаттарда заң бойынша мұрагерлік соттар таңдалған "артықшылықты тараптар тізімінен" әкімші тағайындауға міндетті. Артықшылықты тарап – марқұмның тірі қалған жұбайынан бастап, тірі қалған туысына дейін болуы мүмкін. Мысал ретінде, Колумбия округінің артықшылықты тараптар туралы заңына назар аударыңыз: "Егер мүлікті өсиетсіз қалдырған адам жесір немесе күйеуі мен баласы немесе балалары болса, соттың қалауынша, әкімшілік жесірге немесе күйеуіне, немесе баласына, немесе әкімші ретінде әрекет етуге құқылы балалардың біріне немесе бірнешесіне берілуі керек". Кейбір штаттар мұрагерлік сотқа осы тізімнен ауытқуға рұқсат бергенімен, көпшілігі барлық артықшылықты тараптар әкімші болу құқығынан бас тартса ғана, шектеулі тізімнен таңдауға міндетті.
In some states, statute requires probate courts to appoint an administrator from a selected “preferred party list.” A preferred party could range from the decedent's surviving widow to a surviving cousin. To provide an example, see the District of Columbia’s preferred party statute: “If the intestate leave[s] a widow or surviving husband and a child or children, administration, subject to the discretion of the court, should be granted either to the widow or surviving husband or to the child, or one or more of the children qualified to act as Administrator." While some states allow probate courts to stray from this preferred list, most are required to pick from the restricted pool unless all preferred parties waive the right to be administrator.
Әкімшінің құзыреті
Әкімші тағайындалғанға дейін оның қабілеттілігі анықталуы керек. Бұл қабілеттілік, басқа да құқықтық мәселелердегі қабілеттіліктен ешқандай айырмасы жоқ, әкімшілердің мүліктің мүддесіне қызмет ету қабілетін шектеуші кез келген психикалық жағдайдан босатылуы талабынан туындайды. Бүгінде штаттардың көпшілігі осы жалпы құқық стандартын қабылдаған, ал кейбіреулері оны физикалық кемістіктерді де қамту үшін кеңейтеді. Алайда, соттың қабілеттілікті анықтау үшін жасқа немесе қимыл-қозғалысқа байланысты жалпы факторларға сүйене алмайтынын ескеру маңызды. Керісінше, сот немесе өтініш беруші тарап әкімшінің шешім қабылдау қабілетін нашарлататын нақты психикалық немесе физикалық кемістіктерді (деменция, церебральды парез немесе бас миының жарақаты сияқты) дәлелдеуі керек.
Before an Administrator may be appointed, they must first be determined competent. This competency, no different from competency in other legal matters, derived from the common law’s requirement that administrators be free from any mental condition that would impair their ability to serve the best interests of the estate. Today, almost all states adopt this common law standard with some extending its boundaries to include physical impairments as well. It is important to note however that a Court cannot base their competency determination on general factors such as age or mobility. Rather, the Court or a petition party must establish specific mental or physical impairments that will almost certainly impair the administrators judgment (things such as dementia, cerebral palsy, or a traumatic brain injury).
Терiс мүдделi тараптар
Мұрагерлік соттар егер адамның мүлікке қатысты қарсы мүддесі болса, оны әкімшілік қызметке тағайындаудан бас тартуға құқылы. "Қарсы мүдде" деген ұғымның нақты анықтамасы әрбір нақты жағдай бойынша фактілерді мұқият зерттеуге байланысты. Мысалы, көбінесе, адамның мұрагер ретінде тағайындалуы оны әкімшілік қызмет атқарудан кедері келтірмейді. Соның орнына, соттар әкімшінің қарсы мүддесіне қатысты барлық жағдайды бағалауға және осы мүдделердің дисквалификация қажеттілігін тудыратындай мәнді екенін анықтауға міндетті.
Probate courts may refuse to appoint individuals as administrators if they possess an adverse interest to the estate. The exact definition of an “adverse interest” falls entirely on a strict case by case factual inquiry. For instance, generally, the fact that an individual also serves as a beneficiary of an estate does not bar them from serving as an administrator. Instead, courts are required to assess all circumstances regarding an administrator’s adverse interest and determine whether these interests are egregious enough to require disqualification.
Елді мекенге келгендер
Соттар мүлiктiң артықшылықты тараптарын мақұлдауға бейiм болуы мүмкiн, бiрақ олар мүлiктiң "сырттан келген" тұлғаларын тағайындаудан шектелмейдi. Соттар әдетте "сырттан келген" адамды қайтыс болған адаммен қандық немесе некелік байланысы жоқ, сондай-ақ қайтыс болған адамның мүлкіне мүддесі жоқ адам деп анықтайды.
While courts may be disposed to approve preferred parties of the estate, they are generally not limited from appointing “strangers” of the estate. Courts generally define “stranger” of an estate as an individual unrelated, by either blood or marriage, to the decedent and one without any interest in the decedent’s estate.
Кредиторларға төленетін төлемдер
Мұраны дұрыс тізімдегеннен кейін, әкімші қайтыс болған адамның мұрасына барлық қарыздарды төлеуге міндетті. Алайда, әкімші қайтыс болған адамның қарызкорларын іздемейді. Керісінше, мұрагерлік сот арқылы белгіленген тәртіппен қарызкорлар өз талаптарын қайтыс болған адамның мүлкіне тіркеп береді. Талап тіркелгеннен кейін, мұрагерлік сот (және әкімші) талаптарды тексеріп, олардың заңдылығын анықтайды. Егер талап заңсыз деп табылса, ол мүліктің есебінен төленбейді, "қабылданбайды". Егер талап заңды деп табылса, әкімші борышты мүлкінің тізімделген активтерінен төлеуге міндетті. Қарызкорларға төлем жасалғаннан кейін мүлік қалса, қалған сома қайтыс болған адамның мұрагерлеріне бөлінеді (төменде сипатталғандай).
After properly inventorying the estate, an administrator must then pay all creditors of the decedent's estate. But, the administrator does not actively seek out the decedent's creditors. Rather, after moving through the proper channels of probate court, creditors will attach their claims to the decedent's estate. After the claim attaches, the probate court (and the administrator) will filter through the claims to determine if any are improper. If improper, the claim will be "thrown out" and not charged against the estate. If deemed proper, the administrator will be required to pay the debt out of the estate's assets—which they've already inventoried. If any assets remain after payments to creditors, the balance will be distributed amongst the decedent's heirs (as described below).
Мұрагерлік сотқа құжаттарды тапсыру
Мұраны тізімдеуден басқа, әкімшілер қайтыс болған адамның мүлкін дұрыс басқару үшін көптеген құжаттарды ұсынуы керек. Мысалы, Нью-Джерси штатында әкімші қайтыс болған адамның өсиетнамасын (егер бар болса), күйеуі немесе әйелінің өсиетнаманың бар екендігі туралы мәлімдемелерін, қолданыстағы жылжымайтын мүліктің куәліктерін, мүлікті бөлу туралы келісімдерді, басқаруға қатысты өтініштерді және тағы да көптеген құжаттарды ұсынуы тиіс. Көбінесе, қажетті құжаттар штаттан штатқа өзгереді, сондықтан әкімші өзінің жергілікті билігін тексеруі немесе жергілікті адвокатқа хабарласып, штат заңнамасы бойынша талаптарды нақтылауы керек.
In addition to filing the inventory, administrators must submit a wide array of paperwork to properly administer a decedent's estate. For instance, in New Jersey, an administrator must file the decedent's will (if they have one), affidavits of surviving spouses regarding the existence of a will, affidavits of existing real property, deeds of distribution, applications for administration, and much more. Often, the required paperwork varies from state to state, so an administrator must check their local jurisdiction—or contact a local attorney—to confirm the requirements under state law.
Жылжымайтын мүлік пен жеке мүлікті сату
Құқық саласына байланысты, әкімшілерге марқұмның жылжымайтын және жеке мүлкін сату және жалға беру өкілеттігі беріледі. Мысалы, марқұм өз пәтерінің құжаты тірі қалған жұбайына берілуін қалауы мүмкін. Бірақ, осыған дейін ғимарат өз қызметін атқарып тұрады және оған әкімші күтім жасауы тиіс. Сондықтан, мұрагерлік құқығы бойынша, әкімші мүлкін жалға беруді жалғастыра алады және құжатты тиісінше беруге дейін жалға төлемдерін жинап алады. Сонымен қатар, әкімші мұрагерлік соттың келісімінен кейін, марқұмның мүлігіндегі қалған қарыздарды өтеу үшін ғимаратты сата алады. Қалай болғанда да, әкімші мүлікті өсиет немесе мұрагерлік заңға сәйкес бөлуге міндетті; олар өз қалауынша бөлуге толық құқыққа ие емес. Әкімші қандай да бір әрекет жасағысы келсе, олар әрқашан жергілікті мұрагерлік сотпен немесе адвокатпен өз құзыретінің талаптары мен өкілеттіктері туралы кеңесуі керек.
Dependent on the jurisdiction, administrators hold the power to both sell and lease a decedent's real and personal property. For instance, a decedent may request the deed of their apartment building be transferred to their surviving spouse. But before that transfer, the apartment building remains functioning and must be tended to by the administrator. And so, under the title, an administrator may continue to lease that property and collect disbursements of rent until they properly transfer the deed. In addition, an administrator may sell the building, after approval from the probate court, to pay any remaining debts on the decedent's estate. Either way, the administrator must disburse the assets according to either a will or intestacy law; they do not retain full discretion to disburse as they please. Regardless of the actions an administrator wants to take, they should always consult a local probate court or attorney regarding their jurisdictions requirements and powers.
Әкімшілерді қызметтен шығару
Мұраны басқарушыны арыз немесе шағым арқылы қызметтен босатуға болады. Мысалы, сот басқарушыны тағайындағаннан кейін, кез келген мүдделі тарап соттың тағайындауына шағымдануға құқылы. Әрине, шағым негізді болуы керек; тарап соттың дұрыс емес шешімін келтіре алады немесе басқа адамның тағайындалуға заңдық құқығы болған деп мәлімдей алады. Қалай болғанда да, апелляциялық сот мұрагерлік сот жасаған басқарушы тағайындауын жою құқығын әрқашан сақтайды. Апелляциялық процедурадан тыс, басқарушы заңмен белгіленген міндеттерін орындамаған жағдайда қызметтен босатылуы мүмкін. Мысалы, басқарушы мұра мүлігін сату үшін ең жоғары баға алуға міндетті, себебі ол сенімділік міндеттемесін атқарады. Егер басқарушы жақын досына мүлікті нарықтық құннан төмен бағаға сатса, ол сенімділік міндеттемесін орындамағандықтан (яғни сатудан ең жоғары баға алуға қол жеткізбегендіктен) қызметтен алынуы мүмкін. Қысқасы, сот басқарушының заңмен белгіленген немесе сенімділік міндеттерін орындамағанын анықтағаннан кейін оны қызметтен босатуға құқылы.
An administrator of an estate may always be removed either by petition or appeal. For instance, once a Court appoints an Administrator, any interested party may appeal the court’s appointment. The appeal, of course, must possess merit; the party may cite improper judgement by the Court or claim another individual possessed mandatory entitlement to appointment. Either way, an appellate court always holds the power to reverse any administrator appointment made by the probate court. Outside the appeals process, an administrator may always be removed for failure to fulfill their statutory duties. For instance, an administrator possesses a fiduciary duty to obtain the highest price for the sale of the estate’s property. Were an administrator to sell property at below market value to a close friend, they could be removed as administrator for failing their fiduciary duty (i. e., failing to obtain the highest price for sale). In short, a court may always remove an administrator after it determines an administrator failed to satisfy their statutory or fiduciary duties.