Кіріспе

Бұрынғы Епископальдық шіркеу және Ричмондтағы ұлттық ескерткіш, Вирджиния, АҚШ. Монументальдық шіркеу – Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы 1224 E. Broad Street көшесі мен N. 12-ші және Колледж көшелері арасында орналасқан бұрынғы Епископальдық шіркеу. Архитектор Роберт Миллс жобалаған бұл Американың ең ерте және ерекше грек қайта өркендеу шіркеулерінің бірі. Ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген, Ұлттық тарихи ескерткіш деп тағайындалған және Корт-Энд тарихи ауданында орналасқан. Монументальдық шіркеу 1812-1814 жылдар аралығында 1811 жылғы 26 желтоқсанда Ричмонд театрында болған өртте қаза тапқан 72 адамды еске алу үшін салынған. Ғимарат екі бөліктен тұрады: склеп және шіркеу. Склеп ғибадатхананың астында орналасқан және өртте қаза тапқандардың қалдықтарын сақтайды. Шіркеу сегізбұрышты пішіндес; оның қабырғалары Aquia Creek құмтасымен қапталған кірпіштен және штукатуркамен жасалған.

Тарих

Бұл сайт Америкадағы алғашқы Көркемөнер және ғылым академиясы немесе "Театр алаңы" үшін салынған. Революциялық армиядағы француз офицері Шевалье Кесней де Борепар академия идеясын қалыптастырды, бірақ соғыс салдарынан жоспар орындалмады. 1786 жылы осы жерде Ричмондтың алғашқы театры бой көтерді, ол "сарай сияқты ғимарат" деп сипатталды. 1788 жылғы Вирджиния ратификациялық конвенциясы осы ғимаратта маусымның 3-інен бастап үш апта бойы өтті, бұл "алғаш Кэри және Он төртінші көшелердегі уақытша капитолийде жиналғаннан кейін" болды. Іс-шараға қатысқандардың арасында Джеймс Мэдисон, Джон Маршалл, Джеймс Монро, Эдмунд Пендлтон, Джордж Уайт, Джордж Николас, Эдмунд Рэндольф, Джордж Мейсон, Ричард Генри Ли және Патрик Генри болды. 1802 жылы ғимарат өрт сөндірілді және оның орнына Ричмонд театры салынды. 1811 жылы Ричмонд театрындағы өрт салдарынан 72 адам қаза тапты. Бас судья Джон Маршалл оның орнына ескерткіш ретінде шіркеу салдыруға тапсырыс берді, оны американдық сәулетші Роберт Миллс жобалады. Ол Балтимор және Вашингтондағы Вашингтон монументтерінің авторы болды. Кейін Оңтүстік Каролинадағы қоғамдық ғимараттардың басқарушысы ретінде көптеген ғимараттарды жобалады. Миллс "өртке төзімділігін арттыруға ерекше мән беретін адам ретінде танымал болды". Кейін ол Чарльстонның өртке төзімді ғимаратын жобалады. 1817 жылдың 20 қарашасында Монументаль шіркеуі Ричмондтағы алғашқы жексенбілік мектеп бағдарламасын ашты. Белгілі паштарының арасында бас судья Джон Маршалл (оның отбасы 23-орынды иеленді), Эдгар Аллан По (оның асырап алған ата-анасы Алландар 80-орынды иеленді), 1824 жылы Ричмондқа келген Лафайет маркізі, Поухатаннан Уильям Мейо және Чемберлейн отбасы болды. Монументаль шіркеуінен үш Ричмонд қауымы құрылды: 1831 жылы Сент-Джеймс, 1845 жылы Сент-Пол және 1888 жылы Әулиелер қауымы. Қала халқының орталығы қала шетіне көшкендіктен, Монументаль шіркеуін ұстау тым қымбат деп есептелді. 1965 жылы ол құлшылықтан алынып, Вирджиния медициналық колледжіне оқу корпусы ретінде берілді. Колледж ғимаратты Вирджиния ескерткіштерін сақтау қауымдастығының бөлімшесі – Тарихи Ричмонд қорына тапсырды.

Сәулет

Монументалды шіркеудің дизайны екі сәулетші, Бенджамин Генри Латроб пен Роберт Миллс арасында дау тудырды, олар Комитетпен жеке-жеке кеңесті. Латроб бастапқыда өзінің жобаларын ұсынған және оның жоспары мақұлданды деп ойлаған. Бірақ Комитет Роберт Миллс ұсынған, ескерткіш пен шіркеуді біріктіретін жобаны бекітті. Бұл жағдай қиынға соқты, себебі Миллс бұрын Латробтың көмекшісі болған. Латроб Комитет сұраған кезде балама жоспар ұсынудан бас тартты, өйткені өзін құрметсіздікке ұшыратқандай сезінді. Дегенмен, ол олардың шешімін мақтап, Миллстің тапсырманы орындай алу қабілетіне ризашылық білдірді. Содан кейін Латроб пен Миллс арасында бірнеше хат алмасылды, олардың кейбіреулері өте жылы болған жоқ. Латробтың 1812 жылғы 22 шілдеде Миллске жазған соңғы хаты осы дауға нүкте қойды. Миллс жоспарында "күшті 'монументалды кіреберіс'” – Латроб ұсынғандай, 32 футтық шаршы – аудитория стиліндегі шіркеуге жалғастырылған. Миллс "вестибюль" деп атаған кіреберіс оңтүстік жағын биіктетті және көшеге қарады. Шіркеудің негізгі бөлігі сегізбұрышты, оның бір жағы монументалды кіреберістің арт жағымен жанасады. Шіркеу ішінде, есіктің тіке қарсысында, акустикалық есептелген апсидада мінбер орналасқан, ол кіреберісті теңдестіреді. Бұл бөлік сегізбұрыштың солтүстік жағынан сәл шығып тұрады және мұнараның негізі ретінде қызмет етуі тиіс еді (бірақ ешқашан салынбады). Шығыс және батыс жақтарына сәйкес бөліктер салынған; олардың ішінде шіркеуді айналатын балкондағы баспалдақтар бар, бірақ солтүстік жақтағы мінбер апсидасынан басқа. Төменгі дөңгелек күмбез шіркеудің ортасын жабады, ал оның ортасынан дөңгелек люк немесе күмбез шығып тұрады. Монументалды кіреберіс "көлеңке, бос кеңістік және контрастты формалар" арқылы ұзаққа созылатын әсер қалдыруға арналған. Дизайн сонымен қатар аз әшекейленген үлкен формаларды пайдаланды, ал Аквиа тас құмдағы қоңыр түс құрылыстың салтанаттылығын күшейтті. Кіреберістегі үлкен тіреулер ішкі кеңістікті көлеңкеледі. Сопақша барабандары бар дорикалық бағаналар да жарыққа шықты. Кіреберістің жалпы әсері геометриялық пропорциялы және теңдестірілген құрылым болды. Дизайн барлық жағынан мақтау алған жоқ, 1939 жылғы Architectural Record журналындағы Америкадағы протестант шіркеулерінің дизайнына жасалған шолуда оны "Грек қайта жаңғыруы Ренессанс күмбезі дәстүрімен келіспейді, жоспар мен терезелерде елеулі кемшіліктер бар" деп сипаттады.

Қазіргі қолданысы

2004 жылы Монументаль шіркеуі күрделі жөндеуден өтті. Өртте қаза болған 72 адамға арналған ескерткіш дәл сол ескерткіштің көшірмесімен алмастырылды. Қайтыс болғандардың денелері шіркеудің төменгі қабатындағы кірпіштен салынған мазарда сақталған. Жазушы және режиссер Эрик Футерманның "Saving Grace Resurrecting American History" деректі фильмі ескерткішті қайта жасау процесін көрсетеді. Оның өлшемдерін тіркеу үшін лазерлік сканерлер пайдаланылды. Алынған деректер Интернет арқылы Ирландияға жіберілді, онда тас кесушілер заманауи компьютерлік жабдықтармен қатар дәстүрлі тас кесу әдістерін қолданып, 7 мың фунт салмақты жаңа ескерткіш жасады. 2006 жылы жүйелі экскурсиялар басталды. Бұл экскурсиялар "Валентин Ричмонд тарих орталығының" "Сот аяғындағы паспорт" бағдарламасымен бірлесіп ұйымдастырылады. Ғимарат кейде басқа жеке шаралар үшін де пайдаланылады.