Вирджиниядағы тарихи Bruton Parish Church – 1674 жылдан бері сақталған, колониялық архитектураның көрнекті үлгісі. Эпископалдық шіркеу, тарихы, Williamsburg.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния штатындағы тарихи шіркеу – Вирджиниядағы Брутон шіркеуі.
Historic church in Virginia, United States
the church in Virginia
Брутон шіркеуі Вирджиния штатындағы, қайта қалпына келтірілген Колониялық Уильямсбург ауданында орналасқан. Ол 1674 жылы Вирджиния колониясындағы екі бұрынғы приходты біріктіру арқылы құрылды және бүгінгі күнге дейін белсенді епископтық приход болып табылады. 1711–15 жылдары салынған бұл ғимарат 1970 жылы колониялық діни сәулеттің жақсы сақталған ерте мысалы ретінде Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.
Bruton Parish Church is located in the restored area of Colonial Williamsburg in Williamsburg, Virginia, United States. It was established in 1674 by the consolidation of two previous parishes in the Virginia Colony, and remains an active Episcopal parish. The building, constructed 1711–15, was designated a National Historic Landmark in 1970 as a well preserved early example of colonial religious architecture.
Тарих
Брутон шіркеуінің тамыры Англия шіркеуіне және 17 ғасырдың басында Вирджиния колониясының Джеймстаун қаласындағы жаңа қонысына дейін жетеді. Шіркеудің рөлі мен үкіметпен арақатынасы Генрих VIII патша тарапынан одан да бұрын белгіленген еді. Сол арақатынас жаңа колонияда да орнатылды.
The roots of Bruton Parish Church trace back to both the Church of England and the new settlement of the Colony of Virginia at Jamestown in the early 17th century. The role of the church and its relationship to the government had been established by King Henry VIII some years earlier. The same relationship was established in the new colony.
1607 ж. Виргиния колониясындағы Англия шіркеуі
1607 жылғы 14 мамырда Джеймстаун қаласында ағылшын колониясы құрылғанда, алғашқы бекініс салынып жатқанда да, құдайға сыйынғандық пен қарапайым шіркеу құрылысына басымдық берілді. Алғашқы капеллан ретінде Роберт Хант қызмет етті. Ол Кристофер Ньюпорт басқарған үш кемеден тұратын экспедицияның рухани жетекшісі болып тағайындалған капеллан еді және ол Вирджиниядағы Англикан шіркеуіне шам жаққан болатын, яғни 29 сәуірде алғаш рет жамағат алдында алғыс айтып, дұға оқығанда. Ол Чесапик шығанағына жақын жердегі "Бірінші жағалауға" шыққан қоныс салушылар үшін Генри мүйісінде (олар оны король Джеймс I-нің үлкен ұлы, Уэльс принці Генри Фредерик атымен атады) крест орнатқан. Капитан Джон Смит преподобный Хантты адал, діндар және батыл рухани тұлға деп сипаттады. Діни лидер ретінде ол бейбітшілік орнатушы, жиі дауласып жүрген ерлер арасына үйлесім әкелді.
When the English colony was established at Jamestown on May 14, 1607, the conduct of worship and the building of a primitive chapel were given priority even as the first fort was built. The Reverend Robert Hunt served as the first chaplain. He had been the chaplain appointed to serve as spiritual leader of the three ship expedition headed by Christopher Newport, and he lit the candle for the Anglican Church in Virginia a few weeks earlier when he first lifted his voice in public thanksgiving and prayer on April 29, as the settlers made what has come to be known as their "First Landing" near the entrance to the Chesapeake Bay. He also was the one to plant the cross at Cape Henry (which they named after Henry Frederick, Prince of Wales, the eldest son of King James I). Captain John Smith described the Reverend Mr Hunt as our honest, religious and courageous divine. In his role as religious leader, he was a peacemaker, often bringing harmony to a quarreling group of men.
Ортаңғы плантация қалаға айналады
Оңтайлы орналасуына қарамастан, Орта плантацияны тұрғын үй және сауда орталығы ретінде дамыту бірден жүзеге аспады. Аймақ әлі де шекараның шетінде болды және Американың жергілікті тұрғындарының шабуылдарына ұшырады, олар отанынан үнемі кеңейіп жатқан колония тарапынан ығыстырылып жатты. Бұл, әсіресе 1644 жылы Поухатан конфедерациясымен болған екінші ірі қақтығысқа дейін болды, содан кейін бейбітшілік орнатылды. Жергілікті тұрғындар негізінен жеңіліп, бағындырылғанмен, Поухатаннан басқа тайпалармен қақтығыстар батысқа қарай жалғасты. 1644 жылдан бастап, Ярымаралының ішкі аймақтары, Орта плантация сияқты, қоныстану үшін тартымдырақ болды. 1650-ші жылдарға қарай Орта плантация халқы мен байлығымен көзге түсе бастады, Джеймс Сити округі мен Йорк округінің шекарасында орналасқан. 1650 жылы Англияның Миддлсекс округінен әйелі Элис Лаккин Пейджбен бірге көшіп келген саудагер полковник Джон Пейдж, Орта плантацияны маңызды қалаға айналдыруға үлкен үлес қосты. Ағаш үйлердің дәуірінде кірпіш байлықтың және беріктіктің белгісі болды. Пейдж Орта плантацияда үлкен кірпіш үй салып, аймақтың өсуіне ықпал ете бастады. Лудвелл ағайындылары (Томас және Филип) Пейдждің үйінен де үлкен кірпіш үй салды. Пейдж мен Лудвеллдер салған үйлер колониядағы ең әдемі үйлердің қатарында болды. Пейджтердің үлкен ұлы Фрэнсис де жақын жерде кірпіштен салынған үй салды. 17 ғасырдың үшінші тоқсанында Орта плантация маңызды орынға ұқсаған болуы керек.
Despite the favorable location, development of Middle Plantation as a residential and trade community did not immediately take place. The area was still on the edge of the frontier and subject to attacks by the Native Americans, who were being crowded out of their homeland by the ever expanding colony. This was especially true prior to the second major conflict with the Powhatan Confederacy in 1644, after which a peace was established. Although the local Natives had basically been overwhelmed and subdued, conflicts continued further west with tribal groups other than the Powhatan. Beginning after 1644, the interior areas of the Peninsula such as that of Middle Plantation became more attractive for settlement. By the 1650s, Middle Plantation began to look both populated and wealthy, straddling the boundary between James City County and York County. Colonel John Page, a merchant who had emigrated from Middlesex, England with his wife Alice Luckin Page in 1650, was largely responsible for building Middle Plantation into a substantial town. In an era of wooden buildings, brick was a sign of both wealth and permanence. Page built a large, brick house in Middle Plantation and began encouraging the growth of the area. The Ludwell brothers (Thomas and Phillip) also built a substantial brick home, even larger than that of Page. The houses that Page and the Ludwells built were among the finest in the colony. Another brick house was built nearby by the Pages' eldest son, Francis. By the third quarter of the 17th century, Middle Plantation must have looked like a place of importance.
Ортадағы плантацияда ғибадат ету
1633 жылы, жазбаларға сәйкес, Орта плантация приходы құрылды. 1660 жылға қарай ағаштан салынған шіркеу болғандығы белгілі, бірақ басқа ештеңе мәлім емес. 1658 жылы Орта плантация приходы Джеймс-Сити округіндегі Харроп приходымен бірігіп, Миддлтаун приходын құрды. 1674 жылы Йорк округіндегі Марстон приходы (1654 жылы құрылған) Миддлтаун приходымен бірігіп, Брутон приходы құрылды. 1674 жылы құрылған Брутон приходының алғашқы вестримендері – полковник Томас Баллард аға, Дэниел Парк, полковник Джон Пейдж, Джеймс Бесут, Роберт Коббс, Джеймс Брей, капитан Филип Чесли және Уильям Айлетт. Приходтың атауы Англияның Сомерсет графтығындағы Брутон қаласынан алынған, ол Вирджинияның отаршылдық хатшысы Томас Людвелл және Людвелл отбасы, сондай-ақ Корольдік губернатор, сэр Уильям Беркли сияқты бірнеше жетекші отаршылдық тұлғалардың ата-бабаларының туған жері болған. Осы кезде Людвеллдер Орта плантацияда тұрып жатқан, ал астананы сонда көшіру идеясы кем дегенде бір рет сәтсіз аяқталған. Брутон приходының аумағы шамамен 16 шаршы миль (41 шаршы километр) болған. Полковник Пейдж 1678 жылы кірпіштен шіркеу және оны қоршаған зиратты салу үшін шамамен 44 метрлік және 55 метрлік жер учаскесін, сондай-ақ қаражаттарды сыйлады. Жаңа шіркеуге жер мен қаражат сыйлағандығы үшін полковник Пейджке отбасын шіркеудің алдындағы, қауымның алдындағы арнайы орындыққа отырғызуға рұқсат берілді. Басқа да жазылушылар қосымша қаражат беруге уәде берді. Құрылыс келісімшарты 1681 жылдың маусым айында жасалды және ғимарат 1683 жылдың 29 қарашасына дейін аяқталды. Бірінші пастор, преподобный Роуленд Джонс, құрылысты 1684 жылдың 6 қаңтарында Epiphany күні бағыштады. Уильям және Мэри колледжі 1693 жылдың 8 ақпанында Блэр қол жеткізген Корольдік жарғы бойынша құрылды. Патшалық билік құрған король Уильям III және королева Мэри II құрметіне аталған колледж алғашқы отарлық колледждердің бірі болды. Уильям мен Мэри англикандық мекеме ретінде құрылды; губернаторлардың Англия шіркеуінің мүшелері болуы талап етілді, ал профессорлар Отыз тоғыз бапқа сүйенуші екенін жариялауы керек болды. Блэр, бұрын Хенрико приходының пасторы (сол кезде батыс шекарада) болған, Хенрикустың тағдыры мен сол жердегі колледжге жасалған алғашқы әрекет туралы жақсы білген, екеуі де 1622 жылғы үндістер шабуылында жойылған. Американың түпкі тұрғындарымен бейбіт жағдай, Мидл Планташендегі колонияның дамыған бөлігіндегі биік жер мен орталық орналасқан жер оған ұнаған болуы керек, өйткені ол кішкентай қауымның шетінде жаңа колледж үшін жерді таңдағаны үшін оған есеп беріледі. Блэр және Уильям мен Мэри колледжінің қамқоршылары жаңа мектеп үшін Томас Баллардтан жер сатып алды. Жаңа мектеп 1694 жылы уақытша ғимараттарда ашылды. "Колледж ғимараты" деп аталатын Wren ғимаратының алғашқы нұсқасы 1695 жылдың 8 тамызында Орта плантацияда салына бастап, 1700 жылы пайдалануға берілді. (Бүгінгі таңда Wren ғимараты Америкадағы үздіксіз пайдаланылып келе жатқан ең көне академиялық құрылым болып табылады). 1698 жылы Джеймстаундағы штаттық үй тағы да (үшінші рет) өртенді, және бұрынғыдай, заң шығарушы орган қайтадан Орта плантацияда уақытша бөлмелерді алды. 1699 жылдың 1 мамырында Блэр және Уильям мен Мэри колледжінің бес студенті Бурджестер палатасының алдында (ол жақын маңдағы уақытша үйлерде отырған) Вирджинияның жаңа астанасы ретінде Орта плантацияны (жақын арада король Уильям III құрметіне Уильямсбург деп аталатын) белгілеуді ұсынды. Бір айдан кейін заң шығарушылар келісті. Колонияның астанасы болып тағайындалғаннан кейін, дереу Капитолий ғимаратын салу және Теодорик Бландтың жоспары бойынша жаңа қаланы салу үшін шаралар қабылданды. Брутон приходы шіркеуі жаңа жоспарда көрнекті орын алды. Осылайша, 1699 жылы Брутон приходы шіркеуі жаңа колледжге және колонияның жаңа астанасына жақын орналасқан. Колониялық кезеңде мемлекеттік қызметте тұрғандардың барлығы шіркеуге қатысуға міндетті болды. Сондықтан Уильямсбургтің астанасындағы үкімет және колледж қызметкерлері Брутон приходы шіркеуіне баратын. Студенттердің, губернатор мен оның серіктерінің, заң шығарушы органдардың, сондай-ақ қала тұрғындарының көптігі кішкентай шіркеуді басып қалды. Шіркеу мен Уильямсбург колонияның өмірі мен үкіметінің орталықтары болды. Колониялық Вирджинияның соттық шіркеуі ретінде Брутон приходы шіркеуі көп ұзамай құрбандық үстелінің матасы және жастығы сияқты тиісті әшекейлерді алды. Көп ұзамай, приход Брутон приходының кедейлер үйін құрды.
In 1633, according to records, Middle Plantation Parish was established. It is known there was a wooden church by around 1660, but little else is known. In 1658, Middle Plantation Parish was united with Harrop Parish in James City County in 1658 to form Middletown Parish. Bruton Parish was formed in 1674 when Marston Parish (formed in 1654) in York County merged with Middletown Parish. The first vestrymen for Bruton Parish, named at its creation in 1674, were Col. Thomas Ballard Sr., Daniel Parke, Col. John Page, James Besouth, Robert Cobbs, James Bray, Capt. Philip Chesley and William Aylett. The name of the parish comes from the town of Bruton, in the English county of Somerset, which was the ancestral home to several leading colonial figures, notably Virginia's colonial secretary Thomas Ludwell and the Ludwell family, as well as that of the Royal Governor, Sir William Berkeley. By this time, the Ludwells were living in Middle Plantation, and the idea of moving the capital there had been put forth unsuccessfully at least once. Bruton Parish was about 10 mile (16 km) square. Colonel Page donated a plot of land about 144 feet (44 m) by 180 feet (55 m) and funds for building a brick church and for the surrounding churchyard in 1678. In return for his donation of land and funds towards the new church, Col. Page was allowed to have his family seated in a special pew at the front of the church in the chancel ahead of the congregation. Other subscribers pledged additional funds. The construction contract was awarded in June 1681 and the building was complete by November 29, 1683. The first rector, the Reverend Rowland Jones, dedicated the structure on January 6, 1684 at the Epiphany. The College of William & Mary was founded on February 8, 1693, under a Royal Charter secured by Blair. Named in honor of the reigning monarchs King William III and Queen Mary II, the college was one of the original Colonial colleges. William & Mary was founded as an Anglican institution; governors were required to be members of the Church of England, and professors were required to declare adherence to the Thirty Nine Articles. The Reverend Mr Blair, who had been serving as Rector of Henrico Parish (then along the western frontier), was very aware of the fate of Henricus and the first attempt at a college there, both of which had been annihilated in the Indian Massacre of 1622. The peaceful situation with the Native Americans and the high ground and central location in the developed portion of the colony at Middle Plantation must have appealed to him, for he is credited with selecting a site for the new college on the outskirt of the tiny community. Blair and the trustees of the College of William and Mary bought a parcel of from Thomas Ballard for the new school. The new school opened in temporary buildings in 1694. Properly called the "College Building", the first version of the Wren Building was built at Middle Plantation beginning on August 8, 1695 and occupied by 1700. (Today, the Wren Building is the oldest academic structure in continuous use in America). The State House at Jamestown burned again (for the third time) in 1698, and as it had in the past, the legislature again took up temporary quarters at Middle Plantation. On May 1, 1699, Blair and five students of the College of William and Mary appeared before the House of Burgesses (which was meeting nearby in temporary quarters) to suggest that they designate Middle Plantation (soon to be renamed Williamsburg in honor of King William III), as the new capital of Virginia, and a month later, the legislators agreed. Following its designation as the Capital of the Colony, immediate provision was made for construction of a capitol building and for platting the new city according to the survey of Theodorick Bland. Bruton Parish Church held a prominent location in the new plan. Thus, by 1699, Bruton Parish Church found itself located adjacent to both the new college and the new capital of the colony. During the colonial period, all those in public office were required to attend church. Government and College officials in the capital city of Williamsburg therefore would have attended Bruton Parish Church. The influx of students, the governor and his entourage, and the legislature, as well as townspeople overwhelmed the small church. The church and Williamsburg were each central to the life and government of the colony, As the court church of colonial Virginia, Bruton Parish Church soon took on appropriate trappings such as an altar cloth and cushion. Shortly after, the parish established the Bruton Parish Poorhouse.
Америка революциясы, құлдырау
1776 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда, колонияда монархия мен үкімет бақылауындағы институт ретінде шіркеудің билігі күмәнданды. Сол кездегі Вирджинияның жетекшілері, Брутон шіркеуіне қатысушылардың арасында Томас Джефферсон, Джордж Вашингтон, Ричард Генри Ли, Джордж Уайт, Патрик Генри және Джордж Мейсон болды. Шіркеудің қалпына келтіру жұмысы 1907 жылы Америкадағы Епископ шіркеуінің құрылғанына 300 жыл толуына орай аяқталды. Бұл, іс жүзінде, әлдеқайда ауқымды жөндеу жұмысының бастапқы бөлігі ғана болды. Доктор Гудвин 1923 жылға дейін Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында болып, содан кейін Вирджинияға оралып, Уильям және Мэри колледжінде оқытумен және Брутон шіркеуінде қызмет етумен айналысты. Шіркеу мен колледждің жанындағы көптеген тарихи ғимараттардың жай-күйіне қарап, ол қатты ойға батты. Олардың уақыт өте келе толығымен қирап кетеді деп қауіптенді. 1924 жылы доктор Гудвин ауданның ғимараттарын сақтау үшін үрлемелі қозғалысты бастады. Оның негізгі қаржы көзі ретінде доктор Гудвин Standard Oil компаниясын құрғанның бай ұлы Джон Д. Рокфеллер және оның әйелі Эбби Олдрич Рокфеллердің қолдауын алды. Ол олардың ескі қалаға деген қызығушылығын оятып, одан кейін қалпына келтіруді қаржыландырған мол жомарттыққа айналдырды. Бірлесіп, жеке күш-жігерлері мен талмай еңбектерінің және Рокфеллер қорынан түскен қаржының арқасында Эбби мен Джон Рокфеллер доктор Гудвинмен және басқалармен бірге ескі отарлық астананы қайта жаңғырту арманын шындыққа айналдыруға атсалысты.
As the American Revolutionary War began in 1776, the power of both the monarchy and the church as an institution controlled by the government came into question in the colony. Among the Virginia leaders of the time who attended Bruton Parish Church were Thomas Jefferson, George Washington, Richard Henry Lee, George Wythe, Patrick Henry, and George Mason. The church's restoration was completed by 1907, in time to mark the 300th anniversary of the establishment of the Episcopal Church in America. The work turned out to be only the first part of a much larger restoration. Dr Goodwin was called to Rochester, New York, where he stayed until 1923, when he returned to Virginia, to teach at the College of William and Mary, and serve again at Bruton Parish. He was shocked at the continued deterioration of many other historic buildings in the immediate vicinity of the church and the college. He feared they would be completely destroyed as time went on. In 1924, Dr Goodwin started a movement to preserve the buildings in the district. As his primary source of funding, Dr Goodwin was fortunate in this effort to sign on John D. Rockefeller Jr., the wealthy son of the founder of Standard Oil, and his wife Abby Aldrich Rockefeller. He stimulated their interest in the old city and helped that grow into the incredible generosity that financed the restoration. Together, through their personal efforts and diligence, and funding from the Rockefeller Foundation, Abby and John Rockefeller worked with Dr Goodwin and others to make the remarkable dream of restoring the old colonial capital come true.
"Бейконның қоршауы" дегенді іздеу
1938 жылы Мари Бауэр, көрнекті мистик Мэнли П. Холлдың ізбасары және болашақ әйелі, Джордж Уизердің 1635 жылғы «Емблемалар жинағы, ежелгі және заманауи» кітабында жасырылған ақпаратты ашып, Брутон қауымындағы алғашқы кірпіш шіркеуінің іргетасы астында сер Фрэнсис Бэконның жоғалған жазбалары бар құпия қоршау болды деп мәлімдеді, соның ішінде Бэконның Шекспирдің пьесаларының нағыз авторы екенін және утопиялық қоғам жоспарларын қамтиды. Бауэр қауымнан қазба жұмыстарын жүргізуге рұқсат алды және ол жердегі әртүрлі қабір тастарынан дешифрлеген координаттарды пайдаланып, 1683 жылғы кірпіш шіркеудің іргетасын ашты. Қазба жұмыстары шіркеу ауласындағы қабірлерді зақымдау қаупінен қорқып, шамамен 9 фут тереңдікке жеткеннен кейін тоқтатылды. Бауэр осы жерде металл іздеу сынақтарын жүргізу үшін инженерлік фирманы жалдады, ол «16-20 фут тереңдікте жартылай толтырылған және қарапайым қабірден әлдеқайда үлкен дене жатыр» деген қорытындыға келді.
In 1938 Marie Bauer, a follower and the future wife of prominent mystic Manly P. Hall, claimed to have deciphered information hidden in George Wither’s 1635 book A Collection of Emblemes, Ancient and Moderne that under the foundations of the first brick church at Bruton Parish was a secret vault containing lost writings by Sir Francis Bacon, including proof that Bacon was the true author of Shakespeare’s plays and plans for a utopian society. Bauer received permission from the parish to conduct an excavation, and using coordinates she reportedly decoded from various tombstones on the grounds, uncovered the foundations of the original 1683 brick church. The excavation was halted after digging to a depth of about nine feet for fear of desecrating the graves in the churchyard. Bauer then hired an engineering firm to conduct metal detecting tests on the site, which concluded that “At a depth of from sixteen to twenty feet square lies a body partially filled and much larger than an ordinary tomb.”
1985 жылы 1938 жылғы қазба орнының астындағы топырақтың бұзылған болуын көрсететін радарлық сынақтардан кейін, аталған қоршауға қызығушылық қайта жанданды. Түн ортасында шіркеу аумағында қазба жұмыстарын жасап жүрген үш адам ұсталғаннан кейін, 1992 жылдың жазында Уильямсбург колониялық қоры жаңа қазба жұмыстарын жүргізді. Бауэрдің бастапқы есептеулеріне сүйене отырып, археологтар 20 фут тереңдікке қазып, қоршаудың бар екенін көрсететін ешқандай дәлел таппады. Уильям мен Мэри колледжінің геологы бірнеше топырақ үлгісін алып, сол тереңдіктегі жер үш миллион жыл бойы қозғалмай тұрғанын анықтады.
Interest in the supposed vault was rekindled in 1985 after radar tests indicated possible disturbed soil beneath the site of the 1938 dig. Following the arrest of three people caught digging on the church grounds in the middle of the night, the Colonial Williamsburg Foundation conducted a new excavation in the summer of 1992. Following Bauer's original calculations, archeologists dug to a depth of twenty feet without locating any evidence of a vault. A geologist from the College of William & Mary took several soil samples and concluded that the ground at that depth had lain undisturbed for three million years.
Бүгінгі шіркеу
Бүгінде Колониалдық Уильямсбургтің тарихи аймағы 88 түпнұсқа ғимаратты және 50-ден астам маңызды реконструкцияларды қамтиды. Ол «Колониалдық жол» арқылы Тарихи үшбұрыштың қалған екі бөлігі – Джеймстаун мен Йорктаунмен байланысқан. Джеймстаунда Англия Америкадағы тұрақты алғашқы колониясын құрды, ал Йорктаунда Джордж Вашингтон басқарған Континенталдық армия британдық үстемдікті аяқтау үшін шешуші жеңіске жетті. Брутон шіркеуі бүгінде Оңтүстік Вирджиния епископтық дінге жататын ең белсенді шіркеу болып табылады. Онда шамамен екі мың мүше, төрт тұрақты жексенбілік құлшыныс және жастар мен студенттік ұйымдардың белсенді қызметі бар. Шіркеу отарлық дәуірдегі түріне келтірілді, ал оның жабық орындықтарындағы тақталар сол кездегі танымал ғибадат етушілерді еске салады, олардың ішінде Джордж Вашингтон, Джеймс Мэдисон, Джон Тайлер, Бенджамин Харрисон, Патрик Генри және Томас Джефферсон бар. 1761 жылы құйылған қоңырау әлі де қолданылып келеді, ол 1776 жылы Тәуелсіздік декларациясына қол қойылғанын және 1783 жылы Париж келісіміне қол қойылғанын құрметтеу үшін соғылды, бұл Америка революциялық соғысының аяқталуын білдірді. Мұнарадағы қоңырауға: «Джеймс Тарплидің Брутон шіркеуіне сыйы, 1761» деп жазылған. 1766 жылы ол мөр бажысының жойылғанын тойлады. 15 мамырда ол Берджестер Палатасының штат Конституциясын және Құқықтар декларациясын қабылдау туралы, сондай-ақ Вирджиния делегаттарына Конгресте біріккен колонияларды еркін және тәуелсіз штаттар деп жариялау туралы ұсыныс жасауды тапсыру туралы қаулыны тойлады. 1783 жылы ол АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы бейбітшілік шартының ратификациясын тойлады. [Полковник Роберт Невилл Манн мен Кэтрин Крик Манн, Кемп отбасы тарихы (Седр-Блафф, Алабама: 1967), 1-том, 11–13-беттер] Ал, бұрынғы ауылдық шіркеу 18 ғасырда жаңа колледж мен отарлық астанаға келген адамдардың көптігімен жаңа рөлге ие болғандай, Колониалдық Уильямсбургке келген қонақтар студенттер, колледж қызметкерлері және қоғамдық көшбасшылармен бірге осында ғибадат етуге шақырылады.
Today Colonial Williamsburg's Historic Area occupies and includes 88 original buildings and more than 50 major reconstructions. It is joined by the Colonial Parkway to the two other sides of the Historic Triangle, Jamestown and Yorktown. At Jamestown, England established its first permanent colony in the Americas, and at Yorktown the Continental Army under George Washington won a decisive victory to end British rule. Bruton Parish Church today is the most active parish in the Episcopal Diocese of Southern Virginia. It has nearly two thousand members, four regular Sunday services, and active youth and college organizations. The Church has been restored to its appearance during the colonial era, and name plates on its box pews commemorate famous worshippers from the time, including George Washington, James Madison, John Tyler, Benjamin Harrison, Patrick Henry, and Thomas Jefferson. The church still uses a bell cast in 1761, which rang to celebrate the signing of the Declaration of Independence in 1776 and the signing of the Treaty of Paris in 1783, marking the end of the American Revolutionary War. The bell in the tower is engraved: "The Gift of James Tarpley to Bruton Parish, 1761." In 1766 it celebrated the repeal of the Stamp Act. On May 15, it celebrated the passing of a resolution by the House of Burgesses to establish a State Constitution and Declaration of Rights, and to instruct the Virginia Delegates in Congress to offer a resolution to declare the united Colonies free and independent states. In 1783 it celebrated the ratification of the Treaty of Peace between the United States and Great Britain." [Col. Robert Neville Mann and Catherine Creek Mann, Camp Kemp Family History (Cedar Bluff, Alabama: 1967), vol. I, pp. 11 13]'"
And, much as the former country parish found a new role with the influx of persons visiting the new College and colonial capital in the 18th century, visitors to Colonial Williamsburg are welcomed to join locals, including students, college staff, and community leaders in worshipping there.
Музыкалық бағдарлама
Брутон шіркеуінің музыкасы 1755 жылдан бері бай дәстүрге ие. Алғашқы кезде рұқсат етілген жалғыз музыка – прелюдия және постлюдия (ғибадат алдында және кейін орындалатын аспаптық музыка) және псалмыларға жауап беру болған, бірақ шіркеу 1755 жылдан бері органға ие. Музыкаға тыйым салынған кезеңде бұл өте ерекше жағдай еді, алайда шіркеу астанада орналасқандықтан және онда жоғары мәртебелі қауым мүшелері көп болғандықтан, органның болуы қажет деп есептелді. Питер Пелхам алғашқы органшы болды және дарынды студенттерге сабақ бергенде жергілікті тұрғындарға тыңдауға мүмкіндік беру арқылы шам жарығымен концерттер дәстүрін қалыптастырды. Ребекка Дэви мен ЯнЭл Уилл басқаратын қазіргі музыкалық бағдарлама Пелхам бастаған дәстүрді жалғастырып, сонымен бірге ғибадаттағы заманауи тенденцияларды да ұстанып тұр. Екі негізгі хор – Пелхам және Ченсел хорлары таңертеңгі ғибадаттарда және Джон Д. Рокфеллер кішінің естелік концерті сияқты арнайы концерттерде әндейді. Бұл екі хордан өзге, кешкі ғибадатта ән салатын студенттер хоры, ғибадат кезінде кейде өнер көрсететін екі балалар хоры, хор концерттеріне сүйемелдеме жасайтын оркестр және ғибадаттар мен арнайы концерттерде ойнайтын қоңыраулар хоры да бар. Шіркеу сейсенбі, бейсенбі және сенбі күндері қонақ хорлармен, қонақ органшылармен және аспапшылармен бірге шам жарығымен концерттер өткізу дәстүрін жалғастыруда, сондай-ақ ай сайынғы Evensong ғибадаттарын қонақ хорлардың қатысуымен ұйымдастырады. 2011 жылдың қаңтар айында шіркеу Питер Пелхамның студенттерді оқыту дәстүрін жаңа деңгейге көтеру және орган зерттеушісі лауазымын құру туралы шешім қабылдады. Алғашқы орган зерттеушісі – Нью-Джерси штатының Ораделл қаласынан келген Аллен Т. Блель. Блель 13 жасынан бері органмен шұғылданып, Уильям мен Мэри колледжінде оқытушы Томас Маршаллтың жетекшілігімен оқуын жалғастырды, сонымен қатар Брутон шіркеуінде ғибадаттар мен концерттерге қатысты. 2014 жылы Блель Уильям мен Мэри колледжін бітіргеннен кейін Карина Стюрди жаңа орган зерттеушісі болды.
Bruton Parish Church has a rich tradition of music, dating back to 1755. While in the early days the only music allowed would have been a prelude and postlude (instrumental music before and after the service) and the responsive chanting of psalms, the church has had an organ since 1755. Because of the ban on music, this was highly unusual, but since the church was in the capital city and had a number of high class congrengants, the organ was deemed necessary. Peter Pelham was the first organist, and began the tradition of Candlelight Concerts by allowing locals to come in and listen while he gave lessons to promising students. The current music program, led by Rebecca Davy and JanEl Will, carries on the traditions started by Pelham while keeping up with modern trends in worship. The two primary choirs, the Pelham and Chancel choirs, sing in the morning services and at special concerts such as the John D. Rockefeller Jr memorial concert. In addition to the two choirs, there are also a college student choir that sings at an evening service, two children's choirs that sing on occasion during services, an orchestra that plays for the choir concerts, and a handbell choir that plays during services and at special concerts. The church continues the tradition of candlelight concerts with guest choirs, guest organists, and instrumentalists on Tuesday, Thursday, and Saturday nights as well as special monthly Evensong services featuring guest choirs. In January 2011, the church decided to take Peter Pelham's tradition of instructing students to a new level and create the position of organ scholar. The first organ scholar was Allen T. Blehl of Oradell, New Jersey. Blehl studied organ since he was 13, and continued his studies at the College of William and Mary under instructor Thomas Marshall in addition to performing services and concerts at Bruton Parish Church. In 2014, following Blehl's graduation from William and Mary, Carina Sturdy became the new organ scholar.