Кіріспе
Массачусетс штатындағы тарихи шіркеу, АҚШ. Бостон қаласындағы Ескі Солтүстік шіркеу (ресми түрде, Бостон қаласындағы Мәсіх шіркеуі) – Бостонның Солтүстік аймағындағы Епископальдық миссионерлік шіркеу. 1723 жылы салынған бұл шіркеу Бостондағы ең көне сақталған шіркеу ғимараты және Ұлттық тарихи ескерткіш. Ескі Солтүстік шіркеу 18 сәуір 1775 жылы Пол Ревирдің түн ортасында жасаған шабанды сапарымен әйгілі. Сол түні шіркеудің сексоны Роберт Ньюман шіркеудің мұнарасына екі шам іліп, Ревирді және басқа аттыларды Лексингтон және Конкорд шайқастарына дейін британ әскерінің қозғалысы туралы ескертті – бұл Американ революциялық соғысының алғашқы шайқастары болды.
The Old North Church (officially, Christ Church in the City of Boston), is an Episcopal mission church located in the North End neighborhood of Boston. The church, which was built in 1723, is the oldest standing church building in Boston and a National Historic Landmark. Old North Church is famous for its role in Paul Revere's midnight ride on April 18, 1775. On that night, the church's sexton, Robert Newman hung two lanterns in the church's steeple, which alerted Revere and the other riders to British military movements prior to the Battles of Lexington and Concord, the first engagements of the American Revolutionary War.
Тарих
Ескі Солтүстік шіркеуінің құрылысы 1723 жылдың сәуірінде басталып, жыл бойы жалғасты. Тоғыз айдан кейін шіркеу 29 желтоқсанда алғашқы құлшылық қызметін өткізуге және тойлауға жеткілікті деңгейде аяқталды, тек ішкі әрлеу жұмыстары ғана аяқталмай қалды. Архитектуралық жоба Ұлы өрттен кейін Лондонды қайта құруға жауапты болған ағылшын сәулетшісі Кристофер Реннің еңбектерінен шабыт алды. Тимоти Катлер 1719 жылдан 1722 жылға дейін Йель колледжінің үшінші ректоры болғаннан кейін, шіркеудің алғашқы ректоры болды. Джейсон Хевен дін қызметкері болуға шақырылды, бірақ Дедхэмдегі Бірінші шіркеу мен қауым мүшелері оны қалуға көндірді.
17 ғасыр
Бостон 17 ғасырда портты қала ретінде Атлант мұхитындағы сауда әлемінде маңызды рөл атқарды. 1723 жылы құрылған және бастапқыда «Бостон қаласындағы Мәсіх шіркеуі» деп аталды. Бұл Бостонның екінші Англикан шіркеуі және Бостонның жас саудагерлері мен каперлері үшін әлеуметтік орталық болды. Ескі Англикан шіркеуі, Король шіркеуі, Бостонның бай элитасының сүйікті орны еді. Король шіркеуінің беделі мен мүшелерінің жылдам өсуі Бостонның жас, одан аз бай саудагерлеріне қауымға қатысуды және осы қажетті әлеуметтік байланыстар желісін құру үшін өздерінің мәртебесін көрсетуді қиындатты. Сондықтан Ескі Солтүстік осы әлеуметтік функцияны орындады, саудагерлер мен кеме капитандығына Атлант мұхитындағы сенімді нығайтуға мүмкіндік беретін діни ортақ негіз ұсынды. 1743 жылы «Rising Sun» сауда кемесіндегі бүлік ісіне қатысты сот процесіндегі дәлелдер Бостонның кейбір саудагерлерінің Ескі Солтүстік шіркеуінің демеушісі Гедни Кларк ұйымдастырған контрабандалық желіге қатысқандығын көрсетті. Ол Барбадосқа қоныстанған, бірақ Массачусетс штатында туған саудагер еді. Суринамнан какао Британдық Барбадос колониясына жеткізілді. Барбадостан какаоды өткізу арқылы оны «британдық» өнімге айналдыруға болады, өйткені британдық азаматтарға Британ империясының шегінен тыс сауда жасауға рұқсат берілмегендіктен, саудагерлерге какаоды Лондонға қайта экспорттауға, ал оның бір бөлігі Бостонға контрабандалық жолмен әкелуге мүмкіндік берді. Какао сияқты, ағаш та құлдардың, қара және жергілікті халықтардың еңбегінің арқасында қолжетімді тауарға айналды. Бостонның көптеген саудагерлері ағаш саудасынан пайда тапқандықтан, «Гондурас шығанағының джентльмендері» деп аталған саудагерлер тобы 1727 жылы Ескі Солтүстік шіркеуіне бірнеше ағаш партиясын сыйға тартты. Олардың сыйлығы шіркеудің алғашқы мұнарасын салуға көп қаржы жұмсалды. «Бей Пью», Гондурас шығанағының джентльмендерінің құрметіне жасалған, бүгінде шіркеудегі жалғыз безенділген орындық ретінде Ескі Солтүстік шіркеуінің алдында тұр. Қазіргі заманғы есептер бойынша, Бостонның 18 ғасырындағы халқының 10-15% құлдыққа түскен африкалықтарды құрады. Сонымен қатар, қара және жергілікті халықтарды, сондай-ақ кедей ақ еуропалықтарды шектеген «бостандықтан айырылудың» көптеген түрлері болды. 1783 жылы Массачусетс штатында құлдық жойылғанға дейін Бостон мен оның айналасындағы бай отбасылар үшін қара және жергілікті халықтарды үй шаруашылығының жұмысына көмекші күш ретінде құлға айналдыру қалыпты жағдай еді. Ескі Солтүстік шіркеуінің көптеген мүшелері құлдарды ұстады немесе құлдық еңбегіне байланысты кәсіпорындардан пайда тапты. Шіркеу жазбалары бостандыққа шыққан және құлдыққа түскен қара және жергілікті халықтардың шомылдыру рәсімдерін, некелерін және жерлеу рәсімдерін куәландырады. Ол Солтүстік шіркеуінің алғашқы пасторы Тимоти Катлер құл иелерінің бірі болды. Ол Энн есімді әйелді өз үйінде құлдыққа түсірді. Катлер Шетелдегі Евангелияны тарату қоғамының (SPG) миссионері болды, оның міндеті аймақтағы құлдыққа түскен қара және жергілікті халықтарды христиан дініне өткізу болды. SPG Барбадостағы Кодрингтон плантациясына ие болған құлдыққа қарсы ұйым еді.
Қасиетті орын мен жоғарғы галерея
Ескі Солтүстік шіркеуінің қасиетті үйі 1723 жылдың желтоқсан айында көпшілікке ашылды, бірақ аяқтау жұмыстары мен сылақ жұмыстары толыққан жоқ еді. Қасиетті орындықтардағы бөлімшелер бастапқыда 30 фунт тұратын, бірақ иелері жыл сайынғы салықты және апта сайынғы үлесті төлеуге міндетті болды. Егер иелері апта сайынғы үлесін төлемейтін болса, шіркеу олардың бөлімшесін сату құқығын өзінде сақтап қалды. Бөлімше иелері шіркеудің иелері болып есептелді және шіркеу мәселелерінің барлығында дауыс беруге құқылы болды. Шіркеуде сондай-ақ орталық дәліздің артқы жағында "қадағалаушылар мен жат адамдарға" арналған екі бөлімше болды, мүмкін, қауымға мүше емес адамдарды қауымға қосылуға ынталандыру үшін. Мыс шамдар 1723 жылы алынған. Қазіргі орган 1759 жылы орнатылған және Бостондық Томас Джонстон жасаған. Ол 1736 жылы алынған бұрынғы органның орнын басты. Органды қоршап тұрған төрт періште 1746 жылы #25-ші бөлімшенің иесі капитан Томас Гручидің сыйы болды, ол оларды Король Георгий соғысы кезінде француз кемесінен тартып алғаннан кейін сыйға берді. 1726 жылы кеңесшілер Томас Беннетке Солтүстік және Оңтүстік галереяларындағы жоғарғы қабатта 24 бөлімше, ал артқы қабырғалар бойында 86 орындық салу үшін 70 фунт төлеуге келісті. Бұл орындар төмен дәулетті адамдарға, 12 жасқа дейінгі балаларға, сондай-ақ қара және жергілікті шіркеу мүшелеріне арналған еді.
Америка революциясы
1775 жылы сәуірде Пол Ревир Бостондағы үш патриотқа шіркеудің мұнарасына екі фонарь ілуді тапсырды. Бұл адамдар – шіркеу сексоны Роберт Ньюман және капитан Джон Пуллинг-младший еді. Тарихшы Дэвид Хакетт Фишердің айтуынша, олар әрқайсысы бір фонарьды шіркеу сыртында британдық әскерлерді күзетіп тұрған Томас Бернардпен бірге мұнараға көтерген. Фонарьдар Чарльз өзені арқылы Чарльзтаун патриоттарына британ армиясының қозғалысы туралы ескерту үшін көрсетілді. Кейін Ревир мен Уильям Доуес Лексингтондағы патриоттарға жеке хабар жеткізді, бірақ Чарльзтаундағы қосалқы аттыларға британдықтардың қозғалысы туралы жылдам хабарлаудың тәсілі болды. Осы қосалқы аттылар өз кезегінде Лексингтон мен Конкордқа ескерту жіберді, егер Ревир мен Доуес жолда ұсталса. Бостонды басып алған британдық әскерлердің назарын аудармау үшін фонарьдар бір минутқа жуық ілінді, бірақ бұл Чарльзтаунда хабарды қабылдау үшін жеткілікті болды. Өзен арғы жағында күтіп тұрған жасақшыларға сигнал фонарьларын іздеу тапсырылды және оларды көрген кезде әрекет етуге дайын болды. Екі фонарьдың мағынасын көптеген американ мектеп оқушылары жаттап алған. "Құрлықпен біреу, теңізбен екеу" деген сөз Генри Уодсворт Лонгфеллоудың 1860 жылғы "Пол Ревирдің саяхаты" поэмасынан алынған. Бір фонарь британ армиясы Бостон мойыны мен Ұлы көпірден өтетінін, ал екеуі әскерлердің Чарльз өзенінен өтіп, Кембридждегі Лекмир нүктесіндегі Фипстің фермасына жақын жерге қонатынын хабарлау үшін болды (британ армиясы "теңіз" жолымен өтетін еді; сондықтан екі фонарь ілінді). Сигнал алғаннан кейін Чарльзтаун патриоттары Лексингтонға атты жіберді, бірақ ол мақсатына жетпеді және оның кім екені тарихтан жоғалып кетті, мүмкін британдық патруль тұтқындаған болуы мүмкін. Бірақ ескерту Ревир мен Доуес аттармен, содан кейін басқа аттылар мен адамдар шіркеу және қала қоңырауларын соғып, барабандарды соғып, ескерту оқтарын атып, ондаған қалаға жеткізілді. Фонарьлардың қазіргі жағдайы толыққанды белгісіз: біреуі жеке коллекционерде екені айтылады, екіншісі тур кезінде сынған, ал үшіншісі Конкорд мұражайында қойылған.
Америка революциясынан кейінгі кезең
1806 және 1912 жылдар аралығында қауымның өсуіне байланысты, бүгінгі күні көрініс тапқан орталық дәлізден өтетін, жайлы орындықтармен қорапша орындықтар ауыстырылды. Киелі орындықтар 1723 жылғы түпнұсқа есіктер, ілгектер және панельдерімен 1912 жылы қайта жаңартылды. Олардың нөмірлері 1731 жылғы нөмірлемесімен сақталғаны айтылады. 1831 жылдан 1912 жылға дейін ғимараттың батыс қабырғасындағы галереяға үшінші қабат салынды, ол органның екі жағында орналасқан. Бұл галереяны 19 ғасырдың жексенбілік мектебіне қатысқан балалар үшін Томас Кларк салған. 1806 жылы қорапша орындықтар бұзылып, бүгінгі таңда көптеген шіркеулерде кездесетін жайлы орындықтармен ауыстырылды, бұл арқылы қызметке көбірек адам қатыса алды. 1912 жылғы жаңартуға дейін жайлы орындықтар сатыла берді. Кейін жайлы орындықтар қорапша орындықтарға ауыстырылды, ал орындық иесі болу құқығын сақтағысы келген отбасыларға бұл мүмкіндік берілді. 1912 жылдан кейін "Ескі Солтүстік" шіркеуі ашық қауымға айналды және орындықтар бірінші келгенге бірінші қызмет ететін принцип бойынша жұртшылыққа ашылды. Шіркеу жаңартуды көрсету үшін 1912 жылдың 29 желтоқсанында (алғашқы қызметінің 189 жылдығы) қайта ашылды. Теодор Рузвельт 25-ші орындықта отырды.
Шешулер
Олт Норд шіркеуінің мұнарасы 18 сәуір 1775 жылы Пол Ревирдің Чарльзтаундағы жасақтарды британдықтардың келе жатқаны туралы ескерту үшін қолданған фонарь сигналымен әйгілі. Осы себепті Олд Норд мұнарасы АҚШ-та бостандықтың символына айналды. 1727 жылы «Гондурас шығанағының джентльмендері» сыйлаған логвуд ағашы бірінші мұнараны салуға қажетті қаражатқа маңызды үлес қосса, 1737 жылы Олд Норд шіркеуінің басшылары қалған қаражатты жинау үшін жазылысу науқанын бастады. 1740 жылы Уильям Прайс жобалаған шпиль аяқталып, Олд Норд мұнарасының үстіне орнатылды. Шем Дроун жасаған алтын желбағыс мұнараның шаңына бекітіліп, Олд Норд шіркеуін Бостон қаласының ең биік құрылысына айналдырды. Жас Пол Ревир Олд Нордте қоңыраушы болып жұмыс істеген. Ол осы мұнараны 1775 жылы британдықтардың Чарльз өзенінен «теңіз арқылы» келе жатқанын хабарлау жоспарына енгізді. Олд Норд шіркеуінің алғашқы мұнарасы 1804 жылғы Жаңа Англия даулында қирады. 1804 жылдың қазан айында «өте күшті дауыл» Олд Норд мұнарасының ағаш шпилін құлатып, оның астындағы үйді қиратты. Екі жылдан кейін жеткілікті қаражат жиналды және 1806 жылы жаңа шпиль қайтадан орнатылды. 1954 жылдың 31 тамызында «Кэрол» даулы кезінде мұнараның орнына жаңа шпиль орнатылды. «Кэрол» даулы екінші шпильді құлатып, Салем және Халл көшелеріне түсірді, көшедегі ғимаратқа минимал зиян келді. Осы жолы қауымдық ұйым ұлттық деңгейде қаржы жинау науқанын ұйымдастырды. 1955 жылдың қазан айында үшінші шпиль аяқталды, ол алғашқы шпильдің көшірмесі болды және тағы бір апаттың алдын алу үшін болат арматуралармен нығайтылды. Дроунның алғашқы желбағысы, бұрынғы жылдары Солтүстік шетіндегі біреулердің қызықты түрде «қарызға» алғандығы белгілі болған, мұнараның үстіне қайта орнатылды. Бүгін Олд Норд шіркеуіне келген келушілер осы мұнараны көреді.
While the 1727 load of logwood donated by the "Gentlemen of the Bay of Honduras" was a substantial contribution to the funds needed for the first steeple, in 1737 Old North Church leaders began a subscription campaign to collect the remaining funds needed to construct the first spire. In 1740, the spire, the design for which was attributed to William Price, was finished and hoisted atop Old North's tower. The golden weathervane crafted by Shem Drowne was fixed to the top, making Old North Church the tallest structure in Boston. A young Paul Revere served as a bell ringer at Old North. It would be this steeple that he would incorporate into his 1775 plan to signal that the British were marching "by sea" across the Charles River. The original steeple of the Old North Church was destroyed by the 1804 New England hurricane. In October 1804, a "very violent gale" blew the wooden spire from Old North's tower, destroying a house below it. Two years later, enough funds had been raised and a newly constructed spire was hoisted to the top once again in 1806. The replacement steeple was toppled by Hurricane Carol on August 31, 1954. Hurricane Carol tore down the second spire, sending it crashing onto Salem Street and Hull Street, with minimal damage done to a building across the street. This time, the congregation launched a national fundraising campaign. In October 1955, the third spire was completed, it replicated the first original steeple and was fixed with steel reinforcements to prevent another disaster. Drowne's original weathervane, which was curiously "borrowed" by someone in the North End after the steeple came down the previous year, was restored atop the steeple. This is the steeple visitors to the Old North Church will see today.
Қоңыраулар
Ескі Солтүстік шіркеуіндегі сегіз қоңырау (тенор: F) 1744 жылы Англияның Глостер қаласында Абель Рудхалл (Глостерлік Рудхалл) құйылып, 1745 жылы орнатылды. Бір қоңыраудың бетінде: "Біз Солтүстік Америкадағы Британ империясы үшін құйылған қоңыраулардың алғашқы жиынтығымыз, А. Р. 1744" деген жазу бар. Қоңыраулар 1894 және 1975 жылдары қалпына келтірілді. Оларды Массачусетс технология институтының қоңырау соғушылар гильдиясы күтіп, үнемі соғып тұрады.
Крипта
2009 жылы археолог жертөледегі 37 қабірге көмілген шамамен 1100 адамның денесін зерттеуге кірісті. Крипта 1732 және 1860 жылдар аралығында пайдаланылды, әрбір қабір ағаш немесе тақтатас есікпен жабылды, ал көптеген есіктер 1850 жылдары Бостон қаласының бұйрығымен гипске жабылды. Атақты жерленгендердің ішінде негізін қалаушы пастор Тимоти Катлер және оның әйелі бар, олар алтарь астында бірге жерленген. Шіркеудің ішінде жерленген басқа да маңызды тұлғалар – британдық теңіз майоры Джон Питкэрн, ол Банкер-Хилл шайқасында алған жарақаттарынан көз жұмды және осы шайқаста қаза болған көптеген сарбаздармен бірге жерленді. "Конституция" кемесінің капитаны Сэмюэл Николсон да осы криптаға қойылған. Шіркеу ұйымдастыратын арнайы экскурсия туристерді криптаға, сондай-ақ қоңырау шалу бөлмесіне алып жүреді.
Клауг үйі
Ескі Солтүстік шіркеуінің артында, Юнити көшесінде орналасқан Клауг үйі – тарихи ғимарат, ол Ескі Солтүстік тарихи орталығы үшін бірнеше мақсатқа қызмет етеді. Кірпіш салу шебері Эбенезер Клоу бұл үйді 1715 жыл шамасында жайылымдық жерде салған. Ол 1723 жылы Ескі Солтүстік шіркеуінің құрылысына өз шеберлігімен үлес қосты. Клауг үйі Бостон қаласындағы 1700 жылдардың басында салынған үш кірпіш ғимараттың бірі. Бүгінде Клауг үйі көрме, галерея және кеңсе ретінде пайдаланылады; Эдс пен Гилл баспаханасы мен мұралық тауарлар мен сыйлықтар дүкені оның ішінде орналасқан.
Ескі Солтүстік шіркеудің сыйлық сауда дүкені
1918 жылы салынған бұл ғимарат бастапқыда Солтүстік аймақтағы итальяндық иммигранттар үшін вальденс шіркеуі ретінде қызмет еткен. 1914 жылы Олд Нордтың пасторы Уильям Дьюарт, өзі де протестант болғандықтан, Бостонға жаңа келгендерге қолдау көрсету мүмкіндігі бар екенін түсінді. Дьюарт Ескі Солтүстік шіркеуін жексенбі күндері олардың ғибадат етуіне мүмкіндік берді, ал пастор Генри Сарторио олардың ана тілінде, итальян тілінде қызмет өткізуді ұйымдастырды. Бруклин қаласының тұрғыны Сесилия Фрэнсис Линкольн, егер Олд Норд оны салу үшін жер берсе, шіркеу үшін қаржы жұмсауға дайын екенін мәлімдеді. 1918 жылғы Алғыс айту күні Ассизидің Әйгілі Франциск шіркеуі салтанатты түрде ашылды. Алайда, Италиядан иммиграцияға қойылған шектеулер және қала тұрғындарының қала сыртына көшіп кетуі 1929 жылға қарай қауымның тез құлдырауына себеп болды. 1950 жылдары шіркеу пайдаланылмай қалды. Осы кезеңде Ескі Солтүстік шіркеуінің тарихи ескерткіш ретіндегі маңызы арта бастады (1954 жылы манараны қалпына келтіруге ұлттық шақырулар жасалды), нәтижесінде Олд Норд ғимаратты сатып алып, оны мұражай мен сауда орынына айналдырды. Ғимараттың мұражайлық бөлігі біртіндеп тоқтатылды, бірақ бүгінгі күні ғимарат Олд Норд шіркеуінің сыйлық дүкені ретінде қызмет етеді. Көптеген архитектуралық ерекшеліктері сақталған: шатырды безейтін крест, бағаналарға ойылған сәндік элементтер, баспақыштардың екі жағында орналасқан тас арыстандар – бәрі де бастапқы архитектураның бөлігі және оларды бүгін де келушілер көре алады. Осы тарихы үшін сыйлық дүкені Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген.
XIX ғасыр
Қауым үйі тұрған жерде бұрын Салем көшесі академиясы, балаларға арналған жексенбілік мектеп болған. 1815 жылдың 4 маусымында ашылған бұл мектепке Олд Норт шіркеуі де иелік еткен. 1830 жылғы жексенбілік мектептің жетістіктері туралы баяндамадан алынған үзінділер, оның қоғам үшін маңызды рөл атқарғанын көрсетеді. Кейбір келушілер балаларға күтім жасау мүмкіндігін пайдаланды, бұл ата-аналарға Олд Норт шіркеуінің қызметтеріне қатысуға уақыт берді. Сондай-ақ, жексенбілік мектеп, мүсіркеушілікке ие адамдар үшін, егер оларда әдеттегі қызметке қатысу үшін "сәйкес" киім болмаса, шіркеу қызметіне қатысудың балама мүмкіндігін ұсынды. Рев. Аса Итон кеткеннен кейін, 1829 жылы Уильям Кросвелл Олд Норт шіркеуінің ректоры болды. 1833 жылы Кросвелл және тағы үш англикан дін қызметкері Америкадағы Епископальдық шіркеуге бекітілген үшінші қара нәсілді адам, Уильям Левингтонды Балтимордағы қара балаларға арналған тегін шіркеу мен мектепті қаржыландыру үшін ақша жинау мақсатымен Олд Норт шіркеуінде сөйлеуге шақырды. 1845 жылы Рев. Кросвелл Бостондағы бірінші англикан шіркеуі – Адвент шіркеуінің негізін қалаушы дін қызметкері болды, онда орындықтарды сатып алу қажет болмады. Кросвелл өзінің бұл арманын орындап, мұқтаждарға қызмет етті және 1851 жылы қайтыс болғанға дейін Адвент шіркеуінің ректоры болып қызмет етті.
АҚШ-тың 200 жылдығын мерекелеу
1975 жылғы 18 сәуірде АҚШ президенті Джеральд Форд Олд Норт шіркеуіне сапар жасады. Ұлттық телеарнада сөйлеген сөзінде Форд былай деді: «Бүгін түнде Олд Норт шіркеуінде дұға етейік, 100 немесе 200 жылдан кейін бізге қарап, бізді ақыл-ой мен бостандық, үміт пен еркіндік ұштастырған қоғам деп айта алады. Ең бастысы: біз сенімімізді сақтадық, бостандық гүлденді, еркіндік мәңгілік болды. Бұл – біздің өткеніміздің берік қағидалары және болашағымыздың ең үлкен үміті. Фордтың сөзінен кейін Роберт Ньюман Ругглс және Роберт Ньюман Шит, Роберт Ньюманның ұрпақтары екі шамды жақты. 1775 жылы Олд Норт шіркеуінің сақшысы болған Роберт Ньюман британдық әскерлердің қозғалысын хабарлаған екі шамды жаққан еді. Президент үшінші шамды жағып, оны бүгінге дейін шіркеу терезесінде іліп қойды. 1976 жылғы 11 шілдеде Елизавета II патшайым АҚШ-тың екі жүз жылдығына арналған мерекелік шаралар аясында Бостон қаласына келді және президент Фордтың сөйлеген сөзінен кейін 1975 жылғы сәуірде өткен аталған мерекелік оқиғаларға сілтеме жасады. Ол былай деді: «Өткен жылы Олд Норт шіркеуінде сіздің президентіңіз Американың үшінші ғасырына және американдық идеалдарға деген жаңа сенімге арналған үшінші шамды жақты. Оның жарығы ешқашан сөнбесін». Патшайым мен принц Филип Олд Норт шіркеуінде жексенбі күнгі таңғы құлшылыққа қатысты және алдыңғы қатарда отырды. Пастор Роберт В. Голледж құлшылықты жүргізіп, кейін патшайымға Пол Ревир жасаған күміс келіштің көшірмесін сыйға берді. Патшайымға шіркеудің жанындағы Кирус Э. Даллинның жасаған Пол Ревирдің ескерткіші көрсетілді. Содан кейін патшайым автокөлікпен Ескі Штат үйінде өтетін шараға қатысу үшін кетті.
Let us pray here in the Old North Church tonight that those who follow 100 years or 200 years from now may look back at us and say: We were a society which combined reason with liberty and hope with freedom. May it be said above all: We kept the faith, freedom flourished, liberty lived. These are the abiding principles of our past and the greatest promise of our future. Following Ford's remarks, two lanterns were lit by Robert Newman Ruggles and Robert Newman Sheet, descendants of Robert Newman, who, as sexton of the Old North Church in 1775, lit the two lanterns which signaled the movement of British troops. The President then lit a third lantern, which hangs in a window of the church today. On July 11, 1976, Queen Elizabeth II visited Boston as part of celebrations honoring the United States Bicentennial, and made reference to the aforementioned celebration events in April 1975 that followed President Ford's speech. She said: "At the Old North Church last year, your President lit a third lantern dedicated to America's third century of freedom and to renewed faith in the American ideals. May its light never be dimmed." The Queen and Prince Philip attended a Sunday morning service at the Old North Church, sitting in front of the chancel. The Rev. Robert W. Golledge led the service and later presented the Queen with a replica of a silver chalice made by Paul Revere. The Queen was shown the iconic statue of Paul Revere by Cyrus E. Dallin near the church before departing in a motorcade to attend a function at the Old State House.
Ректорлар
Ескі Солтүстік шіркеуінің алғашқы ректоры – дәрігер Тимоти Катлер болды. Катлер 1684 жылы Чарльзтаунда (Массачусетс штаты) дүниеге келді және Гарвард колледжінде оқыды. 1722 жылға дейін Йель колледжінің президенті және ректоры қызметін атқарды. 1722 жылы Катлер Йельдің қамқоршылар кеңесіне өзі және басқалар Англия шіркеуінен сан алуды іздеп отырғанын, олардың қазіргі сан алу мәртебесіне күмәнді екенін, себебі олар епископтың берген сан алуын алмаған, ал осыны Киелі кітап талап етеді деп санайды, хабарлады. Бұл дау-дамай конгрегациялықтар арасында «Йельдің адалуы» деп белгілі болды. Йель оны қызметінен босатып, Катлерді Бостонға Христос шіркеуін (Ескі Солтүстік) салушылар комитеті шақырды. Катлер Англияға сан алу рәсіміне барып, бір жылдан кейін Оксфорд және Кембридж университеттерінен дінтану докторы дәрежесімен Бостонға оралды. Катлер шетелдегі елдерде Евангелияны тарату қоғамының діни қызметкері және миссионері болып тағайындалды. Катлер өзінің алғашқы қызметін 29 желтоқсан 1723 жылы Христос шіркеуінде (Ескі Солтүстік) өткізді. Катлер 1765 жылы қайтыс болғанға дейін Олд Нордте қызмет етті. Бірінші ректор ретінде ол Ескі Солтүстікте құрметпен еске алынады, ол алтардың тікелей астындағы мазарда жерленген. Тимоти Катлер сияқты, пастор Матер Байлс кіші де конгрегациялық қызметтен шығып, англикандық діни қызметкер болып сан алды. Катлер сияқты, Байлс та құл иесі болған. Олд Норд шіркеуінің жазбалары Байлстың құлы болған Катон есімді адамның 1775 жылдың сәуір айының басында шомылдырылғанын куәландырады. Байлс 1768 жылдың сәуірінен 1775 жылға дейін Бостон қаласындағы (Ескі Солтүстік) Мәсіх шіркеуінде қызмет етті. 1774 жылы британдық парламент Бостон портын жапты, бұл 1773 жылы болған Бостон шай партиясы үшін «Төзбестік заңдары» бойынша салған жазалардың бірі болды. Сауда тоқтап қалғандықтан, қауым Байлсқа жалақы төлеуге қажетті қаражатты таба алмады. Алайда, Байлс сонымен қатар лоялист болғандықтан, ықпал ететін факторлар күрделі болды және ол басқа шіркеуде қызмет етуді қарастырып жатыр деген қауесет тарады. Қауымның немесе Байлстың шешімдерін не себепті қабылдағанын білмейміз, бірақ 1775 жылдың 18 сәуірінде Байлс шіркеу иелерімен кездесіп, кілттерін тапсырғаны белгілі. Сол түні екі адам, бұл капитан Джон Пуллинг және Роберт Ньюман болған, сарай манарасына шығып, екі шамды жоғары көтеріп, британдықтардың Чарльз өзенінен «теңіз арқылы» Чарльзтаунға қарай келе жатқанын хабарлады. 1776 жылдың наурыз айында Байлс, оның отбасы және олардың құлдары, мүмкін, Нью-Брансуикке кемемен аттанды. 1778 жылғы Қашу заңы Байлсты Массачусетке қайтуға тыйым салынған адам ретінде атады, егер ол қайтып келсе, дін қызметкерлерінің артықшылығынсыз өлім жазасына кесіледі. Христос шіркеуі (Ескі Солтүстік шіркеуі) 1778 жылдың тамызына дейін Англия шіркеуінің көптеген қауымдары сияқты жабық болды. 1776 жылдың жазында Стивен Льюис генерал Бургойннің 16-шы жеңіл драгун полкімен әскерлердің капелланы ретінде Англиядан кемеге мініп кетті. Кеме, әскерлер және Льюис әскери тұтқынға алынды; Льюис 1778 жылға дейін Боксфорд қаласында тұтқынға алынды. 1778 жылдың қаңтар айында Льюис Континенттік армияның тұтқынына айырбасталып, Нью-Йоркке жіберілді. Нью-Йоркке бармас бұрын ол 1775 жылдан бері жабылған Христос шіркеуінде (Олд Норд) жеке шомылдыру рәсімін өткізді. 1778 жылдың шілдесінде Льюис өзінің ұстап алғандарына британ үкіметімен байланысын үзгісі келетінін және оның орнына Массачусетс азаматы болғысы келетінін айтып, өтініш жасады. Льюис 1778 жылдың тамызында Мәсіх шіркеуінің ректоры болып тағайындалды және дереу қызметке кірісті. 1776 жылы көптеген англикан дін қызметкерлері Бостоннан кеткендіктен, Льюис тұрақты дін қызметкерлері жоқ шіркеулерге барып, қауым мүшелерінің қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Осы кезеңде қызмет кезінде айтылатын дұғалар сол дәуірдің саяси көңіл-күйін көрсетті, енді король мен патша отбасы үшін дұғалар айтылмайды, өйткені Американың англикан шіркеулері Англия шіркеуінің басшысы ретінде корольге деген адалдығынан бас тартты. Льюис 1784 жылға дейін Христос шіркеуінің (Ескі Солтүстік) ректоры болып қызмет етті, содан кейін Оңтүстік Каролинаға көшіп кетті. Ол 1790 жылы қайтыс болды.
The Christ Church (Old North Church) was closed, like many other Church of England congregations, until August 1778. In the summer of 1776, Stephen Lewis sailed from England with General Burgoyne's 16th Regiment of Light Dragoons, as chaplain to the troops. The ship, troops, and Lewis were captured as prisoners of war; Lewis was held captive in the town of Boxford until 1778. In January 1778, Lewis was exchanged for a Continental Army prisoner of war and sent to New York. Before going to New York, he performed a private baptism at Christ Church (Old North), which had been closed since 1775. In July 1778, Lewis appealed to his captors saying he wished to sever his connection to the British government and wished to become, instead, a subject of Massachusetts. Records document that Lewis became the rector of Christ Church in August 1778, immediately resuming services thereafter. Lewis traveled to churches lacking a permanent clergy, to minister to the needs of their congregants, as most Anglican priests left Boston in 1776. During this time, prayers offered during service reflected the political temperaments of the era, no longer offering prayers for the King and royal family, as American Anglican churches moved away from loyalty to the King as head of the Church of England. Lewis served as rector of Christ Church (Old North) until 1784, when he moved to South Carolina. He died in 1790.
Басқа да құдайға табынушылар
Соңғы зерттеулер бай және ақ терілі Ежелгі Солтүстік шіркеуінің мүшелері туралы біліміміздің көптігі мен қара және үнді миссионерлердің тәжірибесінің жеткіліксіз зерттелгендігі арасындағы тарихи алшақтықты жояды. Хамфрис отбасы туралы зерттеулер олардың қауымдағы нақты тәжірибелерін ғана емес, сонымен қатар басқа қара миссионерлердің өмірі туралы ақпарат беретін маңызды мұрағаттық дерек ретінде қызмет етеді. Джон мен Элизабет Хамфрис еркін қара жұп болды және 1748 жылдың наурыз айында қызы Дебораның крещениесімен Ежелгі Солтүстік шіркеуінің жазбаларында алғаш рет пайда болды. Келесі төрт жыл ішінде Джон мен Элизабет тағы жеті баланы крещениеге шомылдырды: Роберт, Ричард, Джеймс, Кэтрин, Элизабет, Томас және Рут. Хамфрис отбасының бес баласы бір күні крещение алды. Олардың бір қызы крещениеден кейін бірнеше күн өткен соң қайтыс болды, ал Джон 1751 жылы соңғы баласының крещениесінен кейін жақын арада қайтыс болды. Олардың отбасылық аты кейде Ежелгі Солтүстік шіркеуінің садақа тізімінде кездесетін: шіркеуден шағын көмек алған отбасылардың тізімі. Джонның қайтысынан кейін, олардың үш баласы 1756 және 1757 жылдары желкенші және Ежелгі Солтүстік шіркеуінің көрнекті мүшесі Александр Чемберленге жұмысқа орналастырылды. Олардың кіші баласы Рут сол кезде алты жаста болды және он екі жылға жұмыс істеу шартына қол қойды. Үнді әйелі Джеруша Уиллдің қайтысы туралы хабарламада, оның 1743 жылы Хамфрис отбасымен бірге тұрғаны айтылған. Ол 1743 жылдың 9 мамырында Ежелгі Солтүстік шіркеуінде крещение алды және бірнеше күннен кейін қайтыс болды, оны 21 мамырда "Жасқарылдар кеңесіне" капитан Стил жерлеуге бұйрық берді. 1765 жылдың қазан айында "Элизабет Хамфрис" Ежелгі Солтүстік шіркеуінің неке тізімінде Роберт Хантер есімді құлға үйленгені туралы жазба бар. Элизабеттің анасы немесе қызы болғаны белгісіз. Олардың некесі ерекше, өйткені Элизабет Робертке, құлға тұрмысқа шықты. Англиядан айырмашылығы, колонияларда баланың мәртебесі анасының мәртебесіне байланысты болды. Осы құлдық қоғамда Элизабет пен Роберт өз балаларының заңды түрде еркін адамдар болып дүниеге келуін қамтамасыз етті.
Басқа "Ескі Солтүстік"
"Ескі Солтүстік шіркеуі" (Христос шіркеуі, Бостон) салынар алдында Бостонда "Ескі Солтүстік" (Жиналыс үйі) деп аталатын тағы бір шіркеу болған. Бұл конгрегационалистік жиналыс үйі қазір "Пол Ревирдің үйі" деп аталатын көшенің қарсы бетіндегі Солтүстік алаңында құрылған. Бұл шіркеуге бір кезде пастор болған Коттон Мэзер, қазір Салемдегі қарапайым халыққа қарсы сот процесіне қатысқан дін қызметкері ретінде танымал.
Қазіргі заман
Ескі Солтүстік шіркеуі бүгінде "Еркіндік жолындағы" 16 аялдаманың ішіндегі төрт шіркеудің бірі болып табылады. Бұл Массачусетс епископтық епархиясының белсенді қауымы, жексенбі күні сағат 11-де таңғы құлшылық өткізеді. Қазіргі викарий - Мэтью Кэдвелл доктор, ол 2020 жылдың қараша айынан бері қызмет етеді.
Халықтық мәдениетте
Ескі Солтүстік шіркеуі Fallout 4 апокалиптикалық видео ойынында пайда болады, ол ойынның негізгі төрт фракциясының бірі – Теміржолдың штабы ретінде қызмет етеді. Институттың шабуылынан кейін бұрынғы операциялық базасы, үкімет қолданған соғысқа дейінгі Switchboard деп аталатын бункер олардың штаб-пәтеріне айналды. Ойыншы шіркеудің астындағы склептерді зерттей алады және айналмалы дөңгелектің дұрыс әріптерін қолданып парольді енгізу арқылы Теміржолдың бас кеңсесіне апаратын жасырын есікке кіре алады.