Кіріспе

Ұлы Манчестердегі бұрынғы аурухана, Англия.

Тарих

1860 жылдары Флоренс Найтингейлдің еңбегінің нәтижесінде медбикелік ісінің жақсаруына байланысты, британдық аурухана жүйесінде сауықтыру күтіміне деген сұраныс артты. Филантроп Джозеф Адшид Манчестерде сауықтыру ауруханасын салу үшін үгіт жүргізді; ол 1861 жылы қайтыс болғаннан кейін Манчестер Корольдік ауруханасы қаланың оңтүстігіндегі Чидл Холлды сауықтыру ауруханасы ретінде пайдалануға жалға алды. Ауылдық жер теңіз деңгейінен биік жатқандықтан, Манчестердің өнеркәсіптік қоқысынан алыс, емделуге қолайлы атмосфера ретінде таңдалды. Қазіргі кезде бұл жерді барлық жағынан ірі жолдар қоршап тұр. 1869 жылы жергілікті Веслиан филантропы Роберт Барнс Чидлдегі жаңа сауықтыру ауруханасының құрылысына 10 000 фунт стерлинг көмектесті, жер сатып алу үшін ақша берді. Барнс Манчестердегі мақта саудасынан байлық жинап, 1851-1853 жылдары Манчестер қаласының мэрі болды. Ол жобаға қосымша үлес қосып, аурухана құрылысына берген жалпы сомасын 26 000 фунт стерлингке жеткізді. Тағы бір демеуші, Хамфри Николс, 10 000 фунт стерлинг берді. Барнс сонымен қатар Манчестердің солтүстігіндегі Монсоллдағы Барнс үйінің негізгі меценаты болды, кейіннен Монсолл ауруханасы деп аталды. Барнс сауықтыру үйінің құрылысы 1871 жылы басталды және 1875 жылы аяқталды. Ол жергілікті балшықтан кірпіштер жасалып салынды. 132 төсек-орны болды. Аурухана салынып жатқан кезде 1874 жылы үш тас жоғары айқыштан сынықтар табылды. Олардың тек біреуінің орналасқан жері бүгінге дейін белгілі; ол орталық бөлігі бар кельттік айқыш пішініндегі айқыш басынан тұрады және 10 немесе 11 ғасырдың соңына жатады. Қазір ол Чидлдегі Сент-Мэри шіркеуінде сақталады. Қалған екі бөлігінің әлдеқайда көне айқышқа және аңглосаксондық айқыш тірегінің жоғарғы бөлігіне тиесілі екені айтылады. Аурухана жылына бірнеше мың фунт шығынға ұшырады және Манчестер Корольдік ауруханасынан қаржылай көмек алуға мәжбүр болды, бірақ 1925 жылы сенімділер бұл негізгі ауруханаға көбірек науқастарды қабылдауға мүмкіндік берді деп шешті. Сол жылы электр қуаты мен су құбыры орнатылды. Барнс ауруханасында ортопедиялық бөлім ашылғанда, ұзақ емделуді қажет ететін науқастар Барнста күтім алды. Лифттер, хирургиялық бөлме, рентген кабинеті, физиотерапия залы және еңбек терапиясы бөлімі құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аурухана жарақат алған сарбаздарға арналған сауықтыру орталығы ретінде пайдаланылды. Аурухана соғыс жылдарында жараланған сарбаздарға көмек көрсетіп, жарақат алғандарды қабылдады. Барнс ауруханасының сол жерінде туберкулез және сары қызылшамен ауырған науқастар оқшауланған палаталарда емделген инфекциялық аурулар ауруханасы да болды. Аурухананың кейінгі жылдарында негізгі мақсаты қарттарға және инсультпен ауырған науқастарға күтім көрсету болды. Сауықтыру орталығы ретінде өткен 115 жылда аурухана он мыңдаған науқасты емдеген деп есептеледі. Ол 1999 жылдың қыркүйегінде жабылды, ал Орталық Манчестер денсаулық сақтау NHS трасты 2 миллион фунт стерлинг үнемдеуді бастады. Жабылудан кейін аурухана уақытша Косоводан келген босқындардың үлкен тобына пана берді. 2007 жылдың ақпан айында бұл жерде шамамен 100 рома отбасы қысқа мерзімге орналасты. Аурухана 2001 жылы сатылды және бірнеше жыл бойы Realty Estates компаниясына тиесілі болды, ол ғимараттың құлдырауына жол берді. Кейіннен ол ирландиялық жылжымайтын мүлік тобы Benmore-ге шамамен 12 миллион фунт стерлингке сатылды. Компания аурухана ғимаратының айналасында 128 тұрғын үйден тұратын жаңа құрылыс салуды ұсынды, бірақ ол жоспарлау органына ұсынылмады.

Сәулет

Барнс сауықтыру ауруханасы 1871 және 1875 жылдар аралығында Блэкуэлл, Сон және Бут фирмасының және Манчестердегі Лоренс Буттың қатысуымен Манчестер корольдік ауруханасы үшін салынды. Ол архитектуралық ерекшелігімен және мақсатты түрде салынған сауықтыру ауруханасының ерте мысалы ретінде танымал. Ғимарат француз готикалық жаңғыру стиліндегі крест тәрізді жоспармен жобаланған, қызыл және көк кірпіштен, тас және терракоттан жасалған әрленген элементтермен салынған, ал шатырлары валлик тақтамен жабылған. Ғимарат әсем кірпіш өрнектерімен, сүйір аркалы және торлы терезелермен, әсем қырқалы плиткалармен безендірілген. Ғимараттың батыс жағындағы басты ерекшелігі – әр жағында сағаттық тақталары бар биік сағат мұнарасы, және жоғары екі қабатты фонарь шатырымен және әсем темір тәжбен аяқталған. Ғимаратқа 1893 жылы Pennington & Bridgen, ал 1939-1945 жылдары Thomas Worthington & Son, екі манчестерлік сәулетшілер фирмасы өзгерістер енгізді. Құлай бастаған күйінде ғимарат "тасталып, түнде қараңғы, тек мұнара басындағы жалғыз шаммен жарықтанған алып, қалың үйінді" деп сипатталған.

Фильм түсіру орны

Барнс ауруханасы испан режиссері Хорхе Граудың 1974 жылғы қорқынышты фильмі «Оянуға тыйым салынған мәйіттер» (немесе «Манчестер моргіндегі тірі өліктер») үшін түсірілім алаңдарының бірі ретінде пайдаланылды. Граудың орын-жайларды мұқият таңдауы сыншылар тарапынан Англияны «шынымен де өте күңгір, қастандыққа толы тыныш орын» ретінде бейнелегені үшін жоғары бағаланды. Ол Барнс ауруханасындағы готикалық құлдырауды күшейтіп, ойдан шығарылған Манчестер моргін жасады. 2005 жылдың қыркүйегінде Барнс ауруханасының ғимараты «Ең қорқынышты тікелей эфирде» паранормальды шындық телешоуында көрсетілді.