Натали Дессей: Француздық опера дивасының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Француз әншісі (1965 жылы туған)

Натали Дессей (на. та. ли дэ. sɛ; 19 сәуір 1965 жылы туған) – француз сопраносы, 2013 жылы опера сахнасынан зейнетке шыққанға дейін опера әншісі ретінде кеңінен танымал болды. Ол 1992 жылы «Хоффманның аңыздары» операсындағы Олимпия рөлін орындағаннан кейін үлкен даңққа ие болды, содан кейін Париж операсы, Вена мемлекеттік операсы және Метрополитен операсы сияқты жетекші сахналарда өнер көрсетті. Ол мансабының басынан-ақ неміс және француз репертуарындағы колоратуралық сопрано рөлдерімен танылды, мысалы, «Хоффманның аңыздары» операсындағы Олимпия, «Лакме» операсындағы басты рөл, «Ариадна на Наксос» операсындағы Зербинетта және «Сылы флейта» операсындағы Түн патшайымы. Екі дауыстық операциядан кейін ол салмақты белканто рөлдеріне көшті, мысалы, «La sonnambula» операсындағы Амина, «Lucia di Lammermoor» операсындағы Люция, «La fille du régiment» операсындағы Мари, «La traviata» операсындағы Виолетта, сондай-ақ Эммануэль Хаиммен бірлескен жұмыстары арқылы барокко музыкасын зерттеді. Опера сахнасынан зейнетке шыққаннан бері ол театр және концерттік өнермен айналысып, классикалық музыкадан өзге джаз және шансон сияқты жанрларда да өнер көрсетеді. Ол EMI Classics және Virgin Classics лейблдарымен, содан кейін Warner Classics/Erato Records компаниясымен ондаған жазулар жасады. 2016 жылдан бері Sony Classical Records компаниясымен жазулар жүргізіп келеді.

Ерте және жеке өмір

Натали Десаи Лионда дүниеге келді, ол Сен-Медар-ан-Жаллесте өсті, онда Бордо операсының бұрынғы хоршысы мадам Сентрайздан бірнеше ән сабағын алды. Ол бастауыш мектепте оқыған кезде Натали Вудтың құрметіне атынан үнсіз "h" әрпін жойды және кейіннен тегінің жазылуын жеңілдетті. Жастық шағында балет бишісі, содан кейін актриса болуды армандаған. Неміс тілін тастағаннан кейін Бордо консерваториясында Жерар Лораннан актерлік шеберлік сабақтарын ала бастады. 20 жасында оның вокалдық таланты ашылды, ол Мольердің "Le Sicilien ou l'Amour peintre" пьесасында әнші лутин рөлін ойнап, Паминаның ариясын ырғақтап шырқағанда, оған ән сабақтарын алу ұсынылды. Бірінші жүлде алғаннан кейін Тулузадағы Капитолий театрының хорына қосылды. 1988 жылы France Télécom ұйымдастырған "Voix Nouvelles" байқауының бірінші туынында жеңіске жетті және Париж операсының "École d'art lyrique" мектебінде бір жыл оқуға грант алды, онда Моцарттың "Il re pastore" операсындағы Элиза рөлін орындады. 1990 жылы Венада өткен Халықаралық Моцарт байқауында бірінші орынды жеңіп алды. 1991 жылдан бері жеке ұстазы, тенор Жан Пьер Бливетпен жұмыс істеп келеді. Олардың екі баласы бар: Том Солал (1995 ж.т.) және Нейма Джудит (1998 ж.т.). Отбасы Ла-Варен Сен-Илареде тұрады.

Опералық мансабының алғашқы жылдары (1990-2000)

Дессейге бірнеше аймақтық театрлар тез арада үн қосты, және ол «Блондинка» (Die Entführung aus dem Serail), «Мадам Герц» (Der Schauspieldirektor), «Зербинетта» (Ariadne auf Naxos) сияқты рөлдерді ойнады. 1990 жылы Марсель операсында «Барбарина» («Фигароның үйлену тойы»), «Комикалық операда» «Беттина» («Дон Прокопио») және Валония король операсында «Немея» («Егер мен патша болсам») партияларын орындады. 1991 жылдың желтоқсан айында Женевадағы Гранд Театрда «Адель» (Die Fledermaus) рөлін орындады. 1992 жылдың сәуір айында Париж операсында дебют жасап, Хосе ван Даммен бірге «Хоффманның аңыздары» спектаклінде «Олимпия» рөлін ойнады. Роман Поланскидің қойылымы жақсы қабылданылмады, бірақ ол оның жұлдыздық жолының бастауы болды. 1993 жылы ол Вена мемлекеттік операсының труппасына Моцарттың «Отвещение» операсындағы «Блондинка» рөлінде қосылды. Желтоқсан айында Хоффманның «Олимпия» спектакліндегі барлық басты әйел рөлдерін орындауға тиіс болған Шерил Студердің орнын ауыстыру туралы ұсыныс түсті. Барбара Бонни Карлос Клейбердің «Der Rosenkavalier» операсында Софи партиясын орындағаннан кейін, ол басқа дирижермен бірге сол рөлге шақырылды. «Олимпия», «Блондинка», «Зербинетта» сияқты ең танымал және жиі ойналатын рөлдерінен басқа, ол компаниямен «Итальяндық әнші» (Capriccio), «Аминта» (Die schweigsame Frau), «Фиакермили» (Arabella) рөлдерін де орындады. Дессей 1994 жылы Экс-ан-Прованс фестивалінде Робер Карсеннің сахналық қойылымындағы «Сыйлы флейтада» алғашқы «Түннің патшайымы» партиясын орындады. Ол Лион Ұлттық операсында, Зальцбург фестивалінде, Бастилия операсында, Вена мемлекеттік операсында да ойнады. 1994 жылдың қазан айында Нью-Йорк Метрополитен Операсында «Фиакермилимен» дебют жасады. 1995 жылы ол алғаш рет Опера Комикте «Лакмедегі» басты рөлді ойнады, сондай-ақ Ла Скалада «Хоффманның әңгімелерінде» дебют жасады. 1996 жылы ол Гранд-Театр де Женевада Саймон Кинлисайдпен бірге «Гамлетте» «Офелия» рөлін орындады; Моше Лейзер мен Патрис Кауриердің жаңа қойылымы 2003 жылы Корольдік опера театрында, Ковент-Гарденде және Лицейде қайта жаңғыртылды. 1997 жылы Пьер Булездің дирижерлігімен Станислав Нордейдің сахналауымен Шатлет театрында Стравинскийдің «Түнқұйрығы» операсында басты рөлді орындады. Ол қыркүйек айында Метрополитен операсына «Зербинетта» рөлінде оралды, содан кейін Лион операсына Оффенбахтың «Orphée aux enfers» қойылымында қайта келді. 1998 жылы ол Метте «Олимпияны» сомдады, ал сол жылы Лионда Бриттеннің «Жазғы түнгі арманындағы» «Титанияны» және Моцарттың «Митридат, Понт патшасындағы» «Аспасияны» орындады. 1999 жылы ол Лозанна операсының «Ла сонамбула» операсында «Амина» рөлін ойнады. Ол Уильям Кристимен бірнеше жобада жұмыс істеді: Карсеннің Генделдің «Альцина» операсының жаңа қойылымы, оның премьерасы Гарнье сарайында, кейіннен Чикагоның Лирикалық операсында қойылды, сондай-ақ Андрей Сербанның Рамоның «Les Indes galantes» операсының жаңа қойылымы, ол Париж операсының жаңа маусымын ашты. Дессей 2000 жылы 22 наурызда Бастилия опера театрында премьерасы өткен Роберт Карсеннің «Хоффманның ертегілері» атты жаңа қойылымында «Олимпия» рөлін ойнады. Ол Капитолий театрында және кейін Шатель театрында «Гамлет» рөлімен ойнады. 2000 жылдың шілдесінде ол Хоргеи д'Оранж театрында Жером Саваридің «Олимпия» қойылымын ашты. Содан кейін сол жылы Женевадағы Гранд Театрда «Серайльден ұрлау» («Die Entführung aus dem Serail») спектаклінде «Констанца» рөлін ойнады, ал 2000 жылдың 24 желтоқсанында Гарнье сарайында «Түннің патшайымы» рөлін соңғы рет орындады.

Dessay was quickly approached by a number of regional theatres, and engaged in roles such as Blonde (Die Entführung aus dem Serail), Madame Herz (Der Schauspieldirektor), Zerbinetta (Ariadne auf Naxos). In 1990, she sang Barbarina (The Marriage of Figaro) at the Opéra de Marseille, Bettina (Don Procopio) at the Opéra Comique, Néméa (Si j'étais roi) at the Opéra Royal de Wallonie. In December 1991, she performed Adele (Die Fledermaus) at the Grand Théâtre de Genève. In April 1992 she made her Paris Opera debut, singing the role of Olympia in The Tales of Hoffmann with José van Dam. The Roman Polanski production was not well received, but it began her road to stardom. In 1993, she joined in the troupe of the Vienna State Opera as Blonde in Mozart's Die Entführung. In December, she was asked to replace Cheryl Studer, who was going to perform all main female roles, in Olympia in a production of Hoffmann. After attending a performance where Barbara Bonney had sung Sophie in Der Rosenkavalier under Carlos Kleiber, she was cast in the same role with another conductor. Besides Olympia, Blonde, Zerbinetta, her best known and most often played roles, she also performed Italian Singer (Capriccio), Aminta (Die schweigsame Frau), Fiakermilli (Arabella) with the company. Dessay sang her first Queen of the Night in The Magic Flute at the 1994 Aix en Provence Festival in Robert Carsen's staging to critical acclaim. She went on performing the role in productions at the Opéra National de Lyon, Salzburg Festival, Opéra Bastille, Vienna State Opera. In October 1994, she made her New York Metropolitan Opera debut with Fiakermilli. In 1995, she first performed the title role in Lakmé at the Opéra Comique, and La Scala debut in The Tales of Hoffmann. In 1996, she debuted in the role of Ophélie in Hamlet opposite Simon Keenlyside at the Grand Théâtre de Genève; the new production by Moshe Leiser and Patrice Caurier revived in 2003 at the Royal Opera House, Covent Garden and the Liceu with her in the same role. In 1997 she sang the title role in Stravinsky's The Nightingale conducted by Pierre Boulez and staged by Stanislas Nordey at the Théâtre du Châtelet. She returned to the Metropolitan Opera in September as Zerbinetta, and then returned to the Opéra de Lyon in Offenbach's Orphée aux enfers. In 1998 she portrayed Olympia at the Met, and later in the year in Lyon, performed Tytania in Britten's A Midsummer Night's Dream and Aspasia in Mozart's Mitridate, re di Ponto. In 1999 she took on the role of Amina in La sonnambula at the Lausanne Opera. She collaborated with William Christie in several projects: Carsen's new production of Handel's Alcina, which premiered at the Palais Garnier and later staged at the Lyric Opera of Chicago, and Andrei Serban's new production of Rameau's Les Indes galantes, which opened the new Paris Opera season. Dessay was Olympia in Robert Carsen's new production of The Tales of Hoffmann, premiering on 22 March 2000, at the Opéra Bastille. She starred in Hamlet at the Théâtre du Capitole and later at the Théâtre du Châtelet. In July 2000, she opened the new Jérôme Savary's production as Olympia at the Chorégies d'Orange. Later in the year, she took up the role of Konstanze in Die Entführung aus dem Serail at the Grand Théâtre de Genève, and then interpreted the Queen of the Night for the last time at Palais Garnier, with her last performance on 24 December 2000.

Вокальдық проблемалар (2001-2004)

Дессей 2001 жылы «La sonnambula» операсымен Ла Скала сахнасын ашты. Ақпан айында ол Шатле театрында «Die schweigsame Frau» қойылымына қатысты. 2001/02 маусымында Венада Дессейдің дауысы қиындықтарға тап болды және оны «La sonnambula» қойылымдарының басым бөлігінде ауыстыруға тура келді. Содан кейін ол бірнеше қойылымды тоқтатуға мәжбүр болды, соның ішінде Лиондағы «Люция ди Ламмермур» операсының француз тіліндегі нұсқасын және Лондондағы Корольдік опера театрындағы Зербинетта рөлін. Ол сахнадан кетіп, 2002 жылдың шілдесінде дауыс бауларындағы түйіншекті жою үшін операция жасады. 2003 жылдың наурыз айында ол Мет театрында «Ariadne auf Naxos» операсында қайтадан сахнаға шықты, ал сол жылдың соңында Гарнье сарайында Лоран Пеллидің жаңа опералық қойылымының премьерасында өнер көрсетті. 2003 жылдың жазында ол Санта-Феде алғашқы АҚШ-тағы жеке концертін өткізді. Нью-Мексико штатына және әсіресе Санта-Фе қаласына қатты қызығушылық танытқандықтан, Санта-Фе операсы 2004 жылғы маусымда «La sonnambula» операсының жаңа қойылымында оның өнерін көрсету үшін кестесін жылдам өзгертті. 2004 жылы ол Чикаго операсында алғашқы итальяндық «Люция» және Женевадағы Гранд-Театрде Массене операсының «Манон» рөлін орындады. 2004/05 маусымында ол Бастилия операсындағы «Ariadne auf Naxos» қойылымынан бас тартып, Шамп-Элизе театрындағы концерттік өнерлерін тоқтатты. Ол екінші дауыс бауындағы полипті жою үшін операция жасады және содан кейін дауыс жаттығуларын бастады.

Кейінгі опералық мансабы (2005-2013)

Дессей 2005 жылы 8 мамырда Монреаль операсындағы қайырымдылық концертімен сахнаға оралды, ал сол айда Хайднның «Жаратылыс» операсына Сен-Дени фестивалінде қатысты. Қараша айында ол Метрополитен операсында Джульетта рөлінде Гуноның «Ромео және Джульетта» операсында ойнады. 14 қарашадағы премьерадан ауруға байланысты бас тартты, бірақ келесі қойылымдарда қайтадан қатысты. 2006 жылдың шілдесінде ол Санта-Фе операсына оралып, «Солғай флейта» операсында Паминаны орындады. Қыркүйек айында ол Париж операсы маусымын «Лусия ди Ламмермур» операсымен Бастилия операсында ашты, содан кейін Лион операсында және Шамп-Элизе театрында концерттік нұсқада «La sonnambula» орындады, оның біріншісі жазылып, CD-ге шығарылды. 2007 жылы Дессей Лоран Пеллидің Ковент-Гардендегі «La fille du régiment» қойылымының премьерасында және Вена мемлекеттік операсында қайтадан ойнады. Маусым-шілде айларында Барселонадағы Лицейде Манонның басты рөлін орындады және Лусия ди Ламмермурдың Мэри Циммерманның жаңа қойылымымен Метрополитен операсында маусымды ашты. Сол маусымда Лусияны қайтадан орындау үшін оралды және кейін Пеллидің «La fille du régiment» қойылымында қайтадан ойнады. Кейін ол Лондонға (2010) және Парижге (2012) екі рет қайта оралды. Ол Сан-Франциско операсында Лучия және тенор Джонас Кауфманмен бірге «Фестиваль де Радио Франс и Монпелье» фестивалінде бірлескен концерт берді. 2008 жылдың қазанында ол Чикаго лирикалық операсында Манонды орындады. 2009 жылдың қаңтар айында ол Дебюссидің «Пеллеас және Мелисанда» операсының көпшілікке танымал қойылымында «Ан дер Вена» театрында Мелисанданың рөлін орындады. 2009 жылдың 2 наурызында Дессей Нью-Йорк Метрополитен операсында Циммерманның «La sonnambula» жаңа қойылымында Хуан Диего Флореспен бірге болды. Бұл операның 37 жылдан кейін компанияда қайта жаңғыруы болды, бұрын Рената Скотто орындаған. 2009 жылдың 3 шілдесінде ол өзінің алғашқы қойылымын Санта-Фе операсындағы «La traviata» операсында Виолетта рөлінде Лорен Пеллидің қойылымында күйеуі Лорен Науримен Джорджио Гермонт рөлінде ойнады. Қазан айында ол Бастилия операсында «La bohème» спектакльінде Музетта рөлімен өнер көрсетті. 2010 жылы Дессей Опера Бастилияда «La sonnambula» операсында өнер көрсетті. Аурудың салдарынан ол соңғы екі қойылымын, сондай-ақ Меттегі «Гамлет» романын да тоқтатты, оның орнына Марлис Петерсен келді. Вена мемлекеттік операсында өзінің соңғы «La sonnambula» қойылымын орындағаннан кейін, 2010 жылдың 20 сәуірінде оған Австрияның камералық әншісі атағы берілді. 18 маусымда Мариинский театрының оркестрімен жеке концертте дебют жасады, сондай-ақ 17 қыркүйекте театрдың 150 жылдығына арналған концертіне қатысты. Ол Жапондағы «La traviata» театрының Жапония гастроліне барудан бұрын, «Chorégies d'Orange» театрында Хуан Диего Флореспен бірлескен концертте өнер көрсетті. 2011 жылы ол Гандлдің «Джулио Цезарь» операсында Клеопатраның рөлінде дебют жасады. Кейбір қойылымдарда оның орнын канадалық сопрано Джейн Арчибальд басқарды, ол жүгіру кезінде рөлді бөлісті. Содан кейін ол Лусия үшін Метке оралды және Мариинский театрының оркестрімен Лусияның концерттік нұсқасын көру үшін Мәскеуге барудан бұрын, Пеллеас және Мелисанде концерттік түрінде Театр де Шамп-Элизе және Барбикан орталығында өнер көрсетті. Ол Виолеттаны Aix en Provence фестивалінде «La traviata» жаңа қойылымында бейнеледі, кейіннен Вена мемлекеттік операсында онымен бірдей рөлде қайталады. Францияда өндірістің дамуы 2012 жылы «Травиатаға айналу» деректі фильмінің бір бөлігі ретінде түсірілді. 2012 жылдың қаңтар айында Дессей Колин Серроның Массененнің «Манон» қойылымының премьерасында Бастилия операсында басты рөлді ойнады. Ол сәуір айында Вилли Декердің «La traviata» қойылымы үшін Мет театрына оралды, онда ол ашылу кешінде Хонг Хей Кюнгпен алмастырылды және басқа бір қойылымда бірінші актіден кейін салқын тиді. Ол бастапқыда «Хоффманның әңгімелері» атты саль-плейельде барлық басты кейіпкерлерді бейнелеуге ниеттенген, бірақ ол белгісіз себептермен кері шегінді және оның орнына Соня Йончева келді. 2013 жылы ол Лицеу мен Сан-Франциско операсында өткен Пеллидің сол операның қайта жаңғыруында Антониямен шектелді. 2013 жылдың сәуірінде ол Дэвид МакВикардың «Джулио Цезарь» қойылымында Клеопатраның рөлін ойнады. 2013 жылдың маусым айында Дессей 2013 жылдың 15 қазанында Тулузадағы Капитолий театрында Массененнің «Манон» басты рөлі оның соңғы опералық қойылымы болатынын мәлімдеді. Бұған дейін ол 2015 жылы опера өнерінен демалыс алуды жоспарлап отырғанын айтты. Ол зейнетке шығуын «опера одан бас тартқан» деп сипаттады, өйткені ол өзінің жеңіл сопрано дауысы үшін қолайлы барлық рөлдерді орындаған және олармен әрі қарыштануға ниеті болмады.

Dessay returned on stage in a benefit concert at the Opéra de Montréal on 8 May 2005, and later in the month, took part in Haydn's The Creation at the Festival de Saint Denis. In November she starred in Gounod's Roméo et Juliette as Juliette at the Metropolitan Opera. She withdrew the premiere on 14 November, reportedly ill, but resumed in the following performances. In July 2006 she returned to Santa Fe Opera, singing Pamina in The Magic Flute. In September she opened the Paris Opera season in Lucia di Lammermoor at the Opéra Bastille and then performed La sonnambula in concert version at the Opéra de Lyon and the Théâtre des Champs Élysées, the former of which was recorded and released on CD. The year 2007 saw Dessay starring in the premiere of Laurent Pelly's production of La fille du régiment at Covent Garden, and its reprise at the Vienna State Opera. She performed the title role in Manon at the Liceu in Barcelona in June/July and opened the season at the Metropolitan Opera in the new Mary Zimmerman production of Lucia di Lammermoor. She returned in the same season to sing Lucia again and subsequently reprised in Pelly's production of La fille du régiment. She later returned to the production twice, in London (2010) and in Paris (2012). She went on performing Lucia at the San Francisco Opera and a joint concert with tenor Jonas Kaufmann as part of the Festival de Radio France et Montpellier. In October 2008, she sang Manon at the Lyric Opera of Chicago. In January 2009 she sang the part of Mélisande in a much acclaimed production of Debussy's Pelléas et Mélisande at the Theater an der Wien. On 2 March 2009, Dessay premiered in Zimmerman's new production of La sonnambula opposite Juan Diego Flórez at the New York Metropolitan Opera. It was the opera's revival at the company after 37 years since Renata Scotto's performance. On 3 July 2009 she gave her first performance in the role of Violetta in La traviata at Santa Fe Opera in a production by Laurent Pelly with her husband Laurent Naouri appearing as Giorgio Germont. In October, she performed in Musetta in La bohème at the Opéra Bastille. In 2010, Dessay performed in La sonnambula at the Opéra Bastille. Due to illness, she cancelled the final two performances in the run as well as the upcoming Hamlet at the Met, where she was replaced by Marlis Petersen. After performing her last La sonnambula at the Vienna State Opera, on 20 April 2010 she was awarded the title of Austrian Kammersängerin. She debuted in Russia in a solo concert with the Mariinsky Theatre Orchestra on 18 June, and also participated in the 150 anniversary concert of the theatre on 17 September. She performed in a joint concert with Juan Diego Flórez at the Chorégies d'Orange, before going on Teatro Regio di Torino's Japan tour of La traviata. In 2011, she debuted in the role of Cleopatra in Handel's Giulio Cesare, conducted by Emmanuelle Haïm, at the Palais Garnier. Ill, she was replaced by Canadian soprano Jane Archibald in some performances, who shared the role in the run. She then returned to the Met for Lucia, and performed in Pelléas et Mélisande in concert form at the Théâtre des Champs Élysées and the Barbican Centre, before heading to Moscow for a concert version of Lucia with the Mariinsky Theatre Orchestra. She portrayed Violetta at the Aix en Provence Festival in a new production of La traviata, which later reprised at the Vienna State Opera with her in the same role. The development of the production in France was filmed as part of the 2012 documentary Becoming Traviata. In January 2012, Dessay starred in the premiere of Coline Serreau's production of Massenet's Manon in the title role at the Opéra Bastille. She returned to the Met in April for Willy Decker's production of La traviata, where she was replaced by Hong Hei kyung on the opening night and, in another performance, after the first act, due to a cold. She was originally going to portray all main heroines in The Tales of Hoffmann at the Salle Pleyel, yet she withdrew for unspecified reasons and was replaced by Sonya Yoncheva. In 2013, she limited herself to Antonia in a revival of Pelly's production of the same opera, which took place at the Liceu and the San Francisco Opera. In April 2013, she was featured as Cleopatra in David McVicar's production of Giulio Cesare at the Metropolitan Opera. In June 2013, Dessay announced that the title role of Massenet's Manon at the Théâtre du Capitole in Toulouse on 15 October 2013 would be her final operatic performance. Previously she had mentioned plans of taking a sabbatical from opera performance in 2015. She described her retirement as "opera is quitting her", as she had done all the roles suitable for her light soprano voice and had no intention to be further associated with them.

Операдан кейінгі мансап

Дессей Мишель Легранмен концерттерде жиі жұмыс істеген. 2009 жылдың мамыр айында ол Тулузада оған арналған екі концерт өткізді. 2013 жылы олар «Entre elle et lui» атты бірлескен альбом шығарды. Ол 2014 жылғы «Рио 2» фильмінің француз-канад тіліндегі дубляжында улы бақа Габиге дауыс берді. Дессей 2015 жылдың мамырында Говард Баркердің «Und» монологының француз тіліне аудармасы бойынша театр сахнасында тұңғыш рет өнер көрсетті, режиссері Жак Винсей, бұл қойылым Турдағы «Théâtre Olympia» театрында қойылды. Бағдарлама шілде айында «Théâtre de l'Athénée» театрында «Festival Paris Quartier d'été» фестивалі аясында қайталанды. 2016 жылы ол Париж, Марсель, Валенсия және Орлеан қалаларына гастрольдік сапар жасады. 2017 жылы ол тағы да гастрольдік сапарға шықты, содан кейін Париждегі «Théâtre Déjazet» театрында қойылды. 2015 жылдың 27 қарашасында ол 2015 жылғы қарашадағы Париж шабуылдарының құрбандарына арналған ұлттық құрмет көрсету кешінде Александр Тароның сүйемелдеуімен Барбараның «Perlimpinpin» әнін орындады. 2016 жылы ол Эдвард Хоппердің суреттерінен шабыдаланып, «Американың портреттері» атты альбом шығарды. Бұл идея ақын Клод Эстебанның Хоппердің суреттеріне арналған сегіз француз тіліндегі прозалық өлеңін таңдаудан басталды, бұл өлеңдер оның «Soleil dans une pièce vide» (1991) атты қырық жеті өлеңнен тұратын марапатталған жинағынан алынған. Композитор Грациан Финци осы өлеңдерге музыка жазды, ал Дессей оларды оқып жазды. Бұл өлеңдерге Хоппердің тағы он суреті мен оларға сәйкес американдық әндер қосылды.

Өнер

Дессей операдағы актерлік шеберлікке ерекше мән береді және өзін "ән айтатын актриса" (une actrice qui chante) деп сипаттайды. Ол бірде былай деді:
"[Актерлік] маңыздырақ. Мен үшін ән салу мен музыка – тек өзіндік өрнектеу құралы, ал мақсат – театрлық және эмоционалдық әсер қалдыру. Бұл 70% театр, 30% музыка мен дауыс, оны маңызсыз деп айтуға болмайды, себебі сізге сол 30% керек. "Мен актермін, жақсы ән айтуым қажет емес" деуге болмайды. Жақсы ән айту керек, музыка жасау керек, музыкант болу керек. Бірақ әншінің жұмысының 30% ғана осы, тіпті бұл 30% өте маңызды болса да."

CD дискілері

Мехул: Мысырдағы Жүсіп аңызы (1989). Клод Бардон, Пикардия аймақтық оркестрі (Le Chant du Monde)
Оффенбах: Хоффманның әңгімелері (1996). Кент Нагано, Лион ұлттық операсының оркестрі мен хоры (Erato)
Моцарт: Сиырнау флейтасы (1996). Уильям Кристи, Les Arts Florissants (Erato)
Делиб: Лакме (1998). Мишель Плассон, Тулуза Капитолийі ұлттық хоры мен оркестрі (EMI)
Оффенбах: Орфей тозақта (1998). Марк Минковски, Лион ұлттық операсының хоры мен оркестрі (EMI)
Гендель: Алчина (1999). Уильям Кристи, Les Arts Florissants (тікелей эфирде, Erato)
Стравинский: Ұсаққұс және Түлкі (1999). Джеймс Конлон, Париж операсының оркестрі (EMI)
Моцарт: Митридат, Понт патшасы (1999). Кристоф Руссе, Лирикалық таланттар (Decca)
Штраус: Наксостағы Ариадна (2001). Джузеппе Синополи, Дрезден штаткапеллесі (Deutsche Grammophon)
Доницетти: Ламмермурлық Люси (2002). Эвелино Пидо, Лион ұлттық операсының оркестрі мен хоры (Virgin)
Монтеверди: Орфей (2004). Эммануэль Хайм, Астре концерті, Сакебутиерлер (Virgin)
Беллини: Ай ұйықтағанда (2007). Эвелино Пидо, Лион ұлттық операсының оркестрі мен хоры (Virgin)
Доницетти: Ламмермурлық Люция (2011). Валерий Гергиев, Мариинский театрының оркестрі мен хоры (тікелей эфирде, Мариинский)