Мэгги Тейт: Англиялық опера дивасының өмірі мен мансабы
Maggie Teyte
Мэгги Тейт (1888-1976) – ағылшын опера әншісі, француз өнерінің шебері. Биографиясы, отбасы, білімі және шығармашылығы туралы толық ақпарат. Опера, музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын опералық сопраносы (1888–1976)
English operatic soprano (1888–1976)
Дейм Мэгги Тейт (туған Маргарет Тейт; 17 сәуір 1888 – 26 мамыр 1976) – ағылшын опералық сопраносы және француз өнер әнінің орындаушысы.
Dame Maggie Teyte (born Margaret Tate; 17 April 188826 May 1976) was an English operatic soprano and interpreter of French art song.
Алғашқы жылдар
Маргарет Тейт Англияның Вулвергемптон қаласында туған, Джейкоб Джеймс Тейттің он баласының бірі. Джейкоб Джеймс Тейт сәтті шарап және спирт саудагері және мейрамханалардың, содан кейін пансиондардың иесі болған. Оның ата-анасы музыкаға әуес көңілді музыканттар және опера жанкүйерлері еді. Ол композитор Джеймс В. Тейттің қарындасы болды. Оның отбасы 1898 жылы Лондонға көшіп, онда Тейт Сноу-Хиллдегі Сент-Джозеф монастырлық мектебінде білім алды, кейіннен Корольдік музыка мектебінде оқыды.
Margaret Tate was born in Wolverhampton, England, one of ten children of Jacob James Tate, a successful wine and spirit merchant and proprietor of public houses and later lodgings. Her parents were keen amateur musicians and opera enthusiasts. She was the sister of composer James W. Tate. Her family moved to London in 1898, where Teyte attended St. Joseph's Convent School, Snow Hill, and later studied at the Royal School of Music.
Мансап
1903 жылы әкесі қайтыс болды, ал келесі жылы Парижде әйгілі тенор Жан де Рескеде шәкірттікке түсті. Ол 1906 жылы Парижде алғаш рет өнер көрсетіп, «Фигароның үйлену тойынан» Херубино және «Дон Джованниден» Зерлина рөлдерін орындады, екеуін де Рейнальдо Хан дирижерлік етті. Оның кәсіби дебюті 1907 жылдың 1 ақпанында Монте-Карло опера театрында өтті, онда Падеревскимен бірге «Мириам және Дафна» операсынан Тиркис рөлін орындады. Келесі аптада Монте-Карло опера театрында ол тағы да Зерлинаны орындады. Францияда әуежайының аты дұрыс айтылмайтынын байқаған соң, Париждегі «Опера Комикке» қосылмас бұрын оны Тейттен Тейтке өзгертті. Бірнеше екінші рөлдерден кейін, ол Дебюссидің «Пеллеас және Мелисанда» операсындағы Мелисанда рөлін ойнады, бұл рөлдің алғашқы орындаушысы Мэри Гарденді алмастырды. «Пеллеас және Мелисандаға» дайындалу үшін ол Дебюссидің өзінен сабақ алды және ол жұрт алдында оркестрмен пианинода Дебюссидің сүйемелдеуімен ән салған жалғыз әнші (Beau Soir-ге қараңыз). 1910 жылы сэр Томас Бичем Тейтені Лондон маусымы үшін Херубино, Мелисанда және «Die Entführung aus dem Serail» операсынан Блонде рөлдеріне шақырды. Оның ерте әншілік жетістіктеріне қарамастан, Тейт негізгі опера театрларында өзін оңай орната алмады. Оның орнына ол Америкаға көшіп, 1911 жылдан 1914 жылға дейін Чикаго Гранд Опера компаниясымен, ал 1914 жылдан 1917 жылға дейін Бостон Опера компаниясымен өнер көрсетті, Филадельфияда және басқа жерлерде ән шырқады, бірақ Нью-Йоркте емес. Дегенмен, ол 1918 жылы Манхэттендегі Парк театрында Генри Кимболл Хэдлидің «Бьянка» операсындағы атаулық рөлді ойнады. 1919 жылы Ұлыбританияға оралған ол Андре Мессажердің «Месье Бокаир» опереттасындағы Леди Мэри Карлайл рөлін Принс театрында сомдады. 1921 жылы ол екінші рет канадалық миллионер Уолтер Шервин Коттингемге тұрмысқа шықты және 1930 жылға дейін жартылай зейнеткерлікке шықты, содан кейін ол Мелисанда рөлінде өнер көрсетіп, Пуччинидің «Мадам Баттерфляй» операсындағы басты рөлді ойнады.
Her father died in 1903 and she went to Paris the following year to become a pupil of the celebrated tenor Jean de Reszke. She made her first public appearance in Paris in 1906 when she sang Cherubino in The Marriage of Figaro and Zerlina in Don Giovanni, both conducted by Reynaldo Hahn. Her professional debut took place at the Opera House in Monte Carlo on 1 February 1907, where she performed Tyrcis in Myriame et Daphné (André Bloch's arrangement of Jacques Offenbach's Daphnis et Chloé), with Paderewski. The following week, again at the Opera House in Monte Carlo, she sang Zerlina. Finding that her surname was generally mispronounced in France, she changed it from Tate to Teyte before joining the Opéra Comique in Paris. After a few small parts, she was cast as Mélisande in Pelléas et Mélisande by Debussy, replacing the originator of the role, Mary Garden. To prepare for Pelléas et Mélisande, she studied with Debussy himself, and she is the only singer ever to be accompanied by Debussy on the piano with an orchestra in public (see Beau Soir). In 1910, Sir Thomas Beecham cast Teyte as Cherubino and Mélisande and also as Blonde in Die Entführung aus dem Serail for his London season. Despite her early singing successes, Teyte did not easily establish herself in the main opera houses. Instead, she moved to America and performed with the Chicago Grand Opera Company from 1911 to 1914 and the Boston Opera Company from 1914 to 1917, singing in Philadelphia and elsewhere, but not in New York, though she created the title role in Henry Kimball Hadley's opera, Bianca, at Manhattan's Park Theater in 1918. Returning to Britain in 1919, she created the rôle of Lady Mary Carlisle in André Messager's operetta, Monsieur Beaucaire, at the Prince's Theatre. She married for a second time in 1921, to Canadian millionaire Walter Sherwin Cottingham, and went into semi retirement until 1930, when she performed as Mélisande and played the title role in Puccini's Madama Butterfly.
Кейінгі жылдар
Карьерасын қайта жандандыру қиындыққа тап болғаннан кейін ол Лондонның Виктория сарайында музыкалық зал мен эстрадалық өнерде (аптасына 24 қойылым) өнер көрсетті. Соңында, 1936 жылы Альфред Кортоның сүйемелдеуімен Дебюсси әндерін жазған жазбалары назар аударды, және жазбалар оның жаңадан қол жеткізген даңқының маңызды факторы болып қала берді, өйткені ол Англия мен АҚШ-та өзінің заманының жетекші француз өнер әндерін орындайтын әнші ретінде танылды. Ол 1936–37 жылдары Корольдік опера театрында «Хансель мен Гретель» операсында, Глюктің «Орфео мен Эвридика» операсында Эвридика рөлінде және «Мадам Баттерфляй» операсында Баттерфляй рөлінде ән шырқады. 1938–39 жылдары ол Хеддл Нэшпен де Грю рөлінде Массене операсының «Манон» операсын ағылшын тілінде орындады, сондай-ақ Вагнердің «Мейстерзингерлер» операсында дұрыс емес таңдалған Ева рөлінде де көрінді. Ол соғыстар арасында опера және музыкалық комедияларда да өнер көрсетті. Ол 1948 жылы алғаш рет Нью-Йоркте өнер көрсетті, оның ішінде Ратушадағы концерт және Нью-Йорк қалалық орталық операсында «Пеллеас» қойылымы болды. Ол 1951 жылға дейін операда жазбалар жасауды және өнер көрсетуді жалғастырды, соңғы рет Лондонның «Сирмейд» театрында Пурселлдің «Дидо мен Эней» операсында Белинда рөлінде (Кирстен Флагстадтың Дидосына) өнер көрсетті. Оның соңғы концерті 1956 жылдың 22 сәуірінде 68 жасында Корольдік фестиваль залында өтті. Ол өмірінің соңғы жылдарын оқытумен өткізді. Ол 1976 жылы 88 жасында Лондонда қайтыс болды.
After difficulty in reviving her career, she ended up performing music hall and variety (24 performances a week) at the Victoria Palace in London. Finally, in 1936, her recordings of Debussy songs accompanied by Alfred Cortot attracted attention, and recordings remained an important factor in her renewed fame, as she gained a reputation in England and the United States as the leading French art song interpreter of her time. She sang at the Royal Opera House in 1936–37 in Hansel and Gretel, as Eurydice in Gluck's Orfeo ed Euridice and as Butterfly in Madama Butterfly. In 1938–39 she broadcast performances of Massenet's Manon in English, with Heddle Nash as des Grieux, in addition to an ill advised Eva in Wagner's Die Meistersinger. She also appeared in operetta and musical comedy between the wars. She made her first New York appearances in 1948, including a Town Hall recital followed by performances of Pelléas at the New York City Center Opera. She continued to record and perform in opera until 1951, making her final appearance in the part of Belinda (to Kirsten Flagstad's Dido) in Purcell's Dido and Aeneas at the Mermaid Theatre in London. Her final concert appearance was at the Royal Festival Hall on 22 April 1956, aged 68. She spent her last years teaching. She died in London in 1976, aged 88.
Жеке өмір
Ол 1902 жылы Тейттің ағасы Джеймске үйленген музыкалық зал жұлдызы Лотти Коллинздің қарындасы болды. 1909 жылы ол өзінің алғашқы күйеуі, француз адвокаты Евгений де Плюмонға үйленді. 1915 жылы олардың некесі ажырасып кетті. Оның екінші некесі, Бергер бояу компаниясының өкілі Уолтер Шервин Коттингеммен болған некесі де 1931 жылы ажырасып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тейт Франция Ұлттық азаттық комитеті ұйымдастырған концерттер сериясында ән шырқады, осы қызметі үшін Францияға көрсеткен қызметі үшін Лотарингияның алтын кресімен марапатталды. 1958 жылы ол Британ империясы орденінің Дам-командоры атанды. 1958 жылы оның "Есік алдындағы жұлдыз" атты автобиографиясы жарық көрді.
She was the sister in law of the music hall star Lottie Collins, who in 1902 married Teyte's brother James. In 1909 she married her first husband, Eugene de Plumon, a French advocate. The marriage ended in divorce in 1915. Her second marriage, to Walter Sherwin Cottingham of the Berger Paint Company, also ended in divorce, in 1931. During World War II, Teyte sang in a series of concerts sponsored by the French Committee of National Liberation for which she received the Gold Cross of Lorraine for services to France. In 1958, she was made a Dame Commander of the Order of the British Empire. In 1958, her autobiography Star on the Door was published.
Мұра
Музыканттардың қайырымдылық қоры оның құрметіне сыйлық тағайындайды. 2000 фунт стерлинг сомасындағы Мэгги Тейт сыйлығы, 3000 фунт стерлинг сомасындағы Мириам Лисет стипендиясымен бірге, 30 жасқа дейінгі әйел әншілерге арналған. Жеңімпазға Корольдік опера театры үшін Ковент-Гарден достарымен бірлесіп шұғыла беру мүмкіндігі ұсынылады.
The Musicians' Benevolent Fund sponsors a prize in her honour. The Maggie Teyte Prize of £2,000, which is coupled with the Miriam Licette Scholarship of £3,000, is open to women singers under the age of 30. The winner is offered a recital in association with the Friends of Covent Garden for the Royal Opera House.