Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан армиясының офицері және мемлекеттік қайраткері (1923–2016)
Indian Army officer and statesman (1923–2016)
Ерте өмір
Якоб 19-ғасырдың ортасында Калькуттаға қоныстанған Ирактан шыққан Бағдад еврей отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Элиас Эммануэль – белгілі кәсіпкер болған. Әкесі ауырғаннан кейін, Якоб тоғыз жасында Дарджилингке жақын Курсонгтағы Виктория ұлдар мектебіне жіберілді. Содан бері ол үйіне тек қанағы демалыстарда ғана қайтатын. Ол бастапқыда солтүстік Иракқа, Киркук мұнай кен орындарын басып алуға тырысатын неміс әскеріне қарсы күту үшін жіберілді, және 7 желтоқсанда әскери лейтенант шеніне көтерілді. Жапония жеңілгеннен кейін, ол Суматраға тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Англия мен АҚШ-тағы артиллерия мектептерінде оқып, бітірді, арнайы озық артиллерия және зымырандар саласында білім алды. Бірінші командир ретінде, 1956 жылдың 14 мамырында 3-ші жауынгерлік полкті құрды. 1964 жылдың 20 мамырында оған бригадир шені беріліп, артиллерия бригадасына қолбасшылық етті. 1965 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезінде ол Раджастан штатындағы жаяу әскер дивизиясына басшылық етті, кейіннен ол 12-ші жаяу әскер дивизиясы болып қайта аталды. 1966 жылдың 17 қаңтарында Якоб бригадир шеніне көтерілді. 1967 жылдың 2 қазанында генерал-майор шеніне көтеріліп, жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық етті, ал 1968 жылдың 10 маусымында толық генерал-майор шеніне ие болды. 1969 жылдың 29 сәуірінде ол генерал Самек Манекшау (кейіннен фельдмаршал) тарапынан Шығыс командасының штаб бастығы (COS) болып тағайындалды. Штаб бастығы ретінде Якобтың тікелей жоғары бастығы Шығыс командасының бас қолбасшысы генерал-лейтенант Джагжит Сингх Аурора болды. Якобқа Солтүстік-Шығыс Үндістандағы наразылықтармен күресу міндеті жүктелді.
Jacob was born in Calcutta to a deeply religious Baghdadi Jewish family originally from Iraq which had settled in Calcutta in the mid 19th century. His father, Elias Emanuel, was an affluent businessman. After his father became sick, Jacob was sent at the age of nine to Victoria Boys' School, a boarding school in Kurseong near Darjeeling. From then on, he went home only during school holidays. He was initially posted to northern Iraq in anticipation of a possible German attempt to seize the oil fields of Kirkuk, and was promoted war substantive lieutenant on 7December. In the wake of Japan's defeat, he was assigned to Sumatra. After World War II, he attended and graduated from artillery schools in England and the United States, specialising in advanced artillery and missiles. As the first commanding officer, he raised 3 Field Regiment on 14 May 1956. On 20 May 1964, he was given command of an artillery brigade, with the acting rank of brigadier. During the Indo Pakistani War of 1965, he commanded an Infantry Division, which later became the 12th Infantry Division, in the state of Rajasthan. Jacob was promoted to substantive brigadier on 17January 1966, On 2 October 1967, he was promoted to the acting rank of major general and was given command of an infantry division, with promotion to the substantive rank on 10 June 1968. On 29 April 1969, he was appointed the chief of staff (COS) of the Eastern Command, by General Sam Manekshaw (later Field Marshal). As the COS, Jacob's immediate superior was Lieutenant General Jagjit Singh Aurora, the General officer commanding in chief (GOC in C) Eastern Command. Jacob was soon tasked with dealing with the mounting insurgency in Northeast India.
Бангладеш азаттық соғысы
Якоб Шығыс командасының штаб бастығы қызметін атқарган кезінде көзге түсті; команда 1971 жылғы Бангладеш азаттық соғысы барысында Шығыс Пакистанда Пәкістан армиясын жеңуге көмектесті. Якоб өз рөлі үшін мақтау қағазымен марапатталды. Бұл оқиға Үндістан мен Пәкістан арасындағы шиеленісті күшейте отырып, 10 миллионнан астам босқынның Үндістанға келуіне себеп болды. Жаңбыр маусымында штаб бастығы ретінде Якобқа қақтығыс жағдайына дайындалу жоспарларын жасау тапсырылды. Жоғары офицерлерімен кеңескеннен кейін Якоб Шығыс Пакистанның қиын және батпақты жерінде "қозғалыс соғысын" жүргізу жоспарын әзірледі. Үндістан армиясының жоғары шенді офицерлері Біріккен Ұлттар Ұйымының ерте атысты тоқтату туралы талаптарынан және Қытай тарапынан туындаған қауіптен қорқып, белсенді шабуылға баруға тартынды. Генерал Якоб Ниазиді Даккадағы жарыс жолында, Дакка халқының алдында ресми түрде тәлімдікке мәжбүр етті және салтанатты эскорт ұйымдастырды. Соғыс Үндістан үшін маңызды жеңіс болды, Дакка маңында бар болғаны үш мың үнді әскеріне қарамастан, шамамен тоқсан мың пакистандық әскері Үндістан армиясына берілді. Соғыстағы еңбегі үшін Якобқа ең жоғары деңгейдегі ерекше қызметі үшін Парам Вишишт Сева медалі (PVSM) табысталды. PVSM медаліне қоса берілген мақтау қағазында былай делінген:
Jacob gained prominence during his stint as the chief of staff of the Eastern Command; the command helped to defeat the Pakistan Army in East Pakistan during the 1971 Bangladesh Liberation War. Jacob was awarded a commendation of merit for his role. The action led to over 10million refugees entering India, fuelling tensions between India and Pakistan. By the monsoon season Jacob—as chief of staff—was tasked with drawing the contingency plans in case of a conflict. After consulting with his superior officers, Jacob developed a plan for engaging Pakistan in a "war of movement" in the difficult and swampy terrain of East Pakistan. Senior Indian Army officers were reluctant to execute an aggressive invasion for fears of early ceasefire demands by the United Nations and a looming threat posed by China. Gen. Jacob made Niazi surrender in a public surrender at the Dhaka racecourse in front of the people of Dhaka, as well as provide a guard of honour. The war was a significant victory for India, with nearly ninety thousand Pakistani soldiers surrendering to the Indian Army despite only three thousand Indian soldiers in the immediate area of Dhaka. For his role in the war, Jacob was awarded the Param Vishisht Seva Medal (PVSM) for distinguished service of the most exceptional order. The citation for the PVSM reads as follows:
Кейінгі әскери мансап
1972 жылы 17 маусымда Якоб генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1973 жылы 5 тамызда генерал-лейтенант шеніне бекітіліп, жаңа құрылған XVI корпустың Бас офицері болып тағайындалды. Оның соңғы лауазымы – 1974 жылдан 1978 жылдың 31 шілдесіне дейін Шығыс командалығының GOC-і (C), ол 36 жыл қызметтен кейін және міндетті зейнеткерлік жасына жеткен соң армиядан зейнетке шықты. 1998 жылдың 19 сәуірінен 1999 жылдың 26 қарашасына дейін ол Гоаның губернаторы болып қызмет етті. Гоа губернаторы ретінде ол Гоа ассамблеясындағы тұрақсыздық салдарынан президенттік басқару кезінде әкімшілік қызметін атқарды. Әкімші ретінде ол тиімді басшы екені мойндалды. Ол Гоаның табиғи жасыл кеңістігін сақтауға үлес қосты, Мхадей және Нетраватины жабайы табиғат қорықтары деп жариялады. 1999 жылдың 27 қарашасынан 2003 жылдың 8 мамырына дейін ол Пенджаб губернаторы және Чандигарх әкімшісі болып қызмет етті. Осы кезеңде ол Чандигархта IT-паркті сәтті құрып, Infosys компаниясының төрағасы Н.Р. Нараян Муртиді даму орталығын құруға шақырды. Содан кейін басқа IT компаниялары да Чандигарх IT паркінде жұмыс істеуге кірісіп, қалада жұмыс орындарын көбейтті. Ол сондай-ақ Чандигарх соғыс ескерткішінің идеясын жасады, оны Чандигарх архитектуралық колледжінің студенттері жобалап, 2006 жылдың 17 тамызында президент А.П.Ж. Абдул Калам ашты. Ол Үндістан мен Израиль арасындағы қарым-қатынасты жақсартуды қолдады. 1998 жылы Бхаратия Джаната партиясы Үндістанның биліктегі коалициялық үкіметінің құрамына кіргенде, олардың бірінші басымдықтарының бірі 1992 жылдан бері Үндістанмен ресми дипломатиялық қарым-қатынаста болған Израильмен қарым-қатынасты жақсарту болды. Үндістан бірнеше рет Пәкістанның шабуылына ұшырады. Біз тәуекелге барып, жағдайға дайын болмауға құқығымыз жоқ. Үндістан Пәкістанмен де, Қытаймен де күресуге дайын болуы керек. Сондықтан, зымыранға қарсы зымырандар қажет. Пәкістандық қауіп пен ядролық қару тасымалдайтын зымырандарды ұшыру қаупіне байланысты.
On 17 June 1972, Jacob was promoted to the acting rank of lieutenant general and was appointed as the General Officer Commanding of XVI Corps (newly created), with promotion to substantive lieutenant general on 5 August 1973. His final appointment was as GOC in C, Eastern Command, which he held from 1974 until 31 July 1978, when he retired from the Army following 36years of service and having reached the mandatory retirement age. From 19 April 1998 till 26 November 1999, he served as the Governor of Goa. While Governor of Goa, he was also the administrator during president's rule, due to instability in the Goa assembly. As administrator, he was recognised as an efficient administrator. He contributed to the preservation of Goa's natural green cover by declaring Mhadei [] and Netravati [] as wildlife sanctuaries. From 27 November 1999 till 8 May 2003, he served as the Governor of Punjab, and Administrator of Chandigarh. During this period, he successfully setup the IT Park in Chandigarh and invited N. R. Narayana Murthy, Chairman of Infosys, to set up a development center there. Thereafter, other IT companies also set up operations in the Chandigarh IT Park, thus increasing employment avenues in the city. He also conceptualised the Chandigarh War Memorial, which was designed by the students of the Chandigarh College of Architecture and inaugurated by President A. P. J. Abdul Kalam on 17 August 2006. He was a supporter of improved India–Israel relations. When the Bharatiya Janata Party became part of the ruling coalition government of India in 1998, one of their first priorities was to improve relations with Israel, with which India has had formal diplomatic relations since 1992. India has been attacked several times by Pakistan. We cannot take risks, and be unprepared for a surprise attack. India should be prepared for both Pakistan and China. Therefore, there is a need for anti missile missiles. Due to the Pakistani danger and the threat of launch of missiles with nuclear warheads.
Өлім
2016 жылдың 13 қаңтарында жергілікті уақыт бойынша шамамен сағат 8.30-да Жақып Нью-Делидегі Армиялық зерттеу және емдеу ауруханасында пневмониядан қайтыс болды. Ол келесі күні Делидегі Хумаюн жолындағы еврей зиратында жерленді. Оның қаназасына Үндістанның қорғаныс министрі, ақпарат министрі және шетелдік делегациялар қатысты. 2019 жылдың сәуір айында Израиль Жақыпты Амуниция төбесіндегі Құрмет қабырғасына орналастырылған ескерткіш тақтамен құрметтеді.
On 13 January 2016, at around 8.30 am local time, Jacob died at New Delhi's Army Research and Referral Hospital due to pneumonia. He was laid to rest the following day in Delhi's Jewish cemetery on Humayun Road. His funeral was attended by India's defence minister, information minister, and foreign delegations. In April 2019, Israel honoured Jacob with a commemorative plaque on the Ammunition Hill Wall of Honour.