Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1535 – 1572) – Тюдор дәуірінің ағылшын композиторы, король Эдуард VI, королева Мэри I және королева Елизавета I таққа отырған жылдары шығармашылықпен айналысқан. Ол шіркеу музыкасының шығармаларымен белгілі.
English composer (c. 1535 – 1572)
Robert Parsons (c. 1535 – 25 January 1572) was an English composer of the Tudor period who was active during the reigns of King Edward VI, Queen Mary I and Queen Elizabeth I. He is noted for his compositions of church music.
Ерте өмір
Парсонс шамамен 1530-35 жылдары дүниеге келген, бірақ оның тууына қатысты ешқандай мәлімет сақталмаған. Оны Эксетер соборындағы хор викарийі Роберт Парсонспен (1596-1676) немесе оның замандасы, композитор Уильям Парсонс Уэллспен байланыстыратын ешқандай дәлел жоқ. Өмірі туралы көп мәлімет болмаса да, жастығында хор ұлы болған болуы мүмкін, себебі 1561 жылға дейін ол Корольдік капелласы балаларының шебері Ричард Бауэрдің көмекшісі болды.
Parsons was born around 1530–35, but no details of his birth survive and there is no evidence connecting him with either Robert Parsons (1596 1676), a vicar choral at Exeter Cathedral, or his contemporary, the composer William Parsons of Wells. Although little is known about his life, it is likely that in his youth he was a choir boy, as until 1561 he was an assistant to Richard Bower, Master of the Children of the Chapel Royal.
Карьерасы мен ықпалы
Парсонс Англиядағы маңызды діни өзгерістер кезеңінде шығармалар жазды. 1547 жылы VIII Генрих қайтыс болғаннан кейін, жаңа король, VI Эдуард, Англиядағы Реформацияны ілгерілете келе, Англия шіркеуінің литургиясына маңызды өзгерістер енгізді. 1549 жылы Томас Кранмердің жаңа «Ортақ дұға кітабы» ескі латын тіліндегі литургияны жойып, оны ағылшын тіліндегі дұғалармен алмастырды. Бұл жаңа литургия шіркеу үшін ағылшын тілінде жаңа музыка жазуды күрт талап етті, сондықтан Корольдік капелланың музыканттары – Томас Таллис, Джон Шепард және Парсонс жаңа протестантизмнің ескі католик дінінен кем емес екенін көрсетуге шақырылды. Мэри Тюдордың (1553–1558) билігінде католик амалдарының жаңаруы латын музыкасына қайта оралуға мүмкіндік берді, бірақ 1558 жылы I Елизавета Англия тағына отырғаннан кейін, халықтық ағылшын тіліндегі литургия мен музыка қайтадан қолдау тапты. Парсонс 1563 жылдың 17 қазанында Корольдік капелланың джентльмені болып тағайындалды. Оның шығармалары қасиетті және әлемдік вокалдық композициялардың бірнешеуін қамтиды. Оның ең ерте белгілі шығармасы – «Бірінші қызмет», VI Эдуард корольдің 1549 жылғы дұға кітабынан алынған мәтіннің жазылуы және оның ең ірі сақталған туындысы. Оның болуы Парсонстың кем дегенде 1550-ші жылдардың басынан бастап белсенді түрде шығармалар жазғанын көрсетеді. Парсонс әсіресе хор мотеттерімен танымал және ол хорлар үшін полифониялық жазу шебері ретінде танылады, өзінің шығармаларында кант фермусты тиімді пайдаланады. Ерекше туындыларының ішінде «Аве Мария» әні, «Дұшпандарымнан құтқара гөр» әні және бірнеше аспаптық шығармалар бар. Оның сегіз шығармасы «Доу Партбукс» деп белгілі музыкалық қолжазбаға енгізілген, ал оның бірнеше вокалдық шығармалары Дрексел және Питерхаус партбуктерінде де кездеседі. Парсонс өлгендерге арналған қызметті жазған алғашқы ағылшын композиторы болды, және ол сол кезде Англияда белсенді болған итальян композиторы Альфонсо Феррабосконың шығармаларынан әсерленген болуы мүмкін. Парсонс өзінің замандастарымен бірге жұмыс істеді және 1560-шы жылдардың басында Ричард Фаррантпен драмалық қойылымдар бойынша ынтымақтасқан деп есептеледі. Екі музыкант Линкольншир графтығында өмір сүрді және жұмыс істеді; 1567 жылы Парсонс Берд тұрған Хайтоннан 6 шақырым қашықтықта орналасқан Линкольнширдегі Стайнтондегі пасторлыққа патшалық жалдама алды.
Parsons was composing during a period of major religious upheaval in England. After the death of Henry VIII in 1547, the new king, Edward VI, advanced the Reformation in England, introducing major changes to the liturgy of the Church of England. In 1549, Thomas Cranmer's new Book of Common Prayer swept away the old Latin language liturgy and replaced it with prayers in English. This brand new liturgy suddenly demanded that new music be written in English for the church, and musicians of the Chapel Royal such as Thomas Tallis, John Sheppard, and Parsons were called upon to demonstrate that the new Protestantism was no less splendid than the old Catholic religion. During the reign of Mary Tudor (1553–1558), a revival of Catholic practice encouraged a return to Latin music, but after Elizabeth I ascended to the throne of England in 1558, vernacular English liturgy and music came back into favour. Parsons was appointed Gentleman of the Chapel Royal on 17 October 1563. His work consisted of a number of sacred and secular vocal compositions. His earliest known composition is his First Service, a setting of text from the 1549 Prayer Book of King Edward VI and his largest surviving work. Its existence suggests that Parsons was actively composing from at least the early 1550s. This work contained settings of the canticles for the new services of Morning (Venite, Te Deum, Benedictus) and Evening Prayer (Magnificat and Nunc Dimittis), as well as a setting of the Credo and short Responses to the Ten Commandments for the Holy Communion service. Parsons is especially noted for his choral motets, and he is recognised as a master of polyphonic writing for choirs with the skilled use of cantus firmus within his works. Notable works include his setting of Ave Maria, the anthem Deliver me from mine enemies, and some instrumental pieces. Eight of these works were included in the music manuscript known as the Dow Partbooks, and several of his vocal works also feature in the Drexel and Peterhouse partbooks. Parsons was the first English composer to write a setting of the Office for the Dead, and he was possibly influenced by the work of Alfonso Ferrabosco, an Italian composer who was active in England at the time. Parsons worked with other composers of his day and it is thought that he collaborated with Richard Farrant on dramatic productions during the early 1560s. The two musicians lived and worked in the county of Lincolnshire; in 1567, Parsons was granted a Crown lease on a rectory at Stainton in Lincolnshire, 4 mile (6 km) from Hainton, where Byrd resided,