Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық драматург, пьеса авторы және театр режиссері Николас Пол Энрайт (Nicolas Paul Enright) (22 желтоқсан 1950 – 30 наурыз 2003) – австралиялық драматург, пьеса авторы және театр режиссері.
Australian dramatist, playwright and theatre director
Nicholas Paul Enright AM (22 December 1950 – 30 March 2003) was an Australian dramatist, playwright and theatre director.
Ерте өмір
Энрайт 1950 жылы 22 желтоқсанда Жаңа Оңтүстік Уэльстің Шығыс Метленд қаласындағы жақсы жағдайдағы, кәсіби католик отбасында дүниеге келді. 1964 жылы ол Сиднейдегі Ривервьюдегі Сент-Игнатиус колледжінің драма капитаны болды, онда Джерард Виндзор және Джастин Флеминг сияқты оны Мелвин Морроу оқытқан. Сол мектепте ол 1966 және 1967 жылдары бірінші лига дебаттар чемпионатында жеңіске жетті. 1971 және 1972 жылдары Энрайт Сиднейдің «Генесиан» театрының мүшесі болды, «Қуыршақ үйі» және «Ваня аға» спектакльдерінде ойнады, ал «Лондондық кепілдік» спектаклін қойды. Энрайт 1972 жылы Сидней университетін бітіріп, бакалавр дәрежесін алды.
Enright was born on 22 December 1950 to a prosperous professional Catholic family in East Maitland, New South Wales. He was drama captain of St Ignatius' College, Riverview in Sydney in 1964, where, like Gerard Windsor and Justin Fleming, he was taught by Melvyn Morrow. At that school, he won the 1sts Debating Premiership in both 1966 and 1967. During 1971 and 1972 Enright was a member of Sydney's Genesian Theatre, performing in A Doll's House and Uncle Vanya, and directing London Assurance. Enright earned a BA from Sydney University in 1972.
Мансап
Ол Сиднейдің «Нимрод» театрында жұмыс істеп, кейін Мельбурн театр компаниясының режиссер-стажері болып тағайындалды. 1977 жылы Нью-Йорк университетінде режиссураны бітірді. Австралияға оралған соң Оңтүстік Австралия мемлекеттік театр компаниясына актер және режиссер болып қосылды, бірте-бірте директордың көмекшісіне дейін өсті. 1983 және 1984 жылдары NIDA-да актерлік шеберлігінің жетекшісі болды. Нью-Йорк университетінде оқып жүргенде драматург Израил Хоровиц оны пьеса жазуға ынталандырды. Оның көптеген пьесалары: «Жақсы Істер», «Блэкрок», «Жарық үнемдеуі», «Мұңлылар» (австралиялық драматургтер Джим Макнил мен Питер Кеннаның қарым-қатынасы туралы, соңғысы – досы), «Әйелдер зауыты», «Бес баласы бар адам», «Уалубиде» және «Кедей студент» пьесаларының көпшілігі «Currency Press» баспасында жарық көрді. Оның пьесалары – француз және итальян тілдеріне аудармалары мен бейімделулерімен бірге – Австралияның барлық ірі театр компанияларында қойылды, оның ішінде Сидней театр компаниясы, «B» компаниясы, Австралия операсы (сол кездегідей), Мельбурн театр компаниясы, Квинсленд театр компаниясы, Оңтүстік Австралия мемлекеттік театр компаниясы, «Ансамбль» театры, «Playbox», «La Boite» театры және Жастар театры. Оның білім беруге арналған «Кланның мүлігі» атты бір актілік пьесасы толық көлемді пьесаға, ал кейіннен «Блэкрок» (1997) фильміне айналды. Энрайт сонымен қатар бірқатар сценарийлер жазды; ол «Лоренцо майы» (1992) фильмінің сценарийі үшін «Оскар» сыйлығына (режиссер және бірлескен автор Джордж Миллермен бірге) ұсынылды. Ол көптеген музыкалық туындылардың кітабы мен сөздерін жазды: Теренс Кларкпен бірге үш мюзикл – «Венециялық егіздер», «Вариациялар» (1983 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс премьерінің әдеби пьесасы бойынша жүлдесі), «Жазғы жаңбыр» (NIDA бітірушілері үшін тапсырыс бойынша жазылған), және Алан Джонмен («Орландо Рурк»), Дэвид Кингпен («The Betrothed», «Мэри Брайанттың саяхаты», «Жақсы күрес»), Макс Ламбертпен («Miracle City»), ал Грэм Дадлимен опера («Қар ханшайымы»). Энрайт Стивен Маклиннің осы аттас өмірбаянына негізделген «Оздан келген жігіт» сахналық мюзиклінің кітабын жазды, оны Бен Ганнон Австралияда үлкен жетістікпен қойды, ал ол қайтыс болғаннан кейін Нью-Йоркте де көрсетілді. Оның Джастин Монжомен бірге Тим Уинтонның «Cloudstreet» пьесасына жасаған бейімделуі Сидней және Перт фестивальдерінде (олардың бірлескен өндірісі болған), Австралия бойынша гастрольдік сапарда, Дублин фестивалінде және Лондонда үлкен сыншылардың мақтауына және кассалық табысқа ие болды. Ол ABC радиосы үшін жазды, соның ішінде «Израильді бақылау» (1990 жылғы AWGIE жүлдесі, ең жақсы радио пьесасы). Оның драмалық емес туындыларына балаларға арналған «Мейтленд және Морпет» аспаптық квартеті (суретшісі Виктория Робертс), «Жануарлар карнавалына» арналған өлеңдер жинағы және кездейсоқ өлеңдер кіреді. Ол өзінің бұрынғы NIDA студенті Тимоти Конигравтың «Адамды ұстап тұру» атты естеліктерін редакциялады және Конигравтың қайтысынан кейін «Penguin Books» баспасынан жариялады.
He worked as a gofer for Sydney's Nimrod Theatre before being appointed a trainee director at the Melbourne Theatre Company. He won an Australia Council Fellowship to study directing at New York University, graduating in 1977. On his return to Australia, he joined the State Theatre Company of South Australia as actor and director, later becoming associate director. He was Head of Acting at the NIDA in 1983 and 1984. He was encouraged to write plays while at NYU by one of his teachers, the playwright Israel Horovitz. His many plays include: Good Works, Blackrock, Daylight Saving, Mongrels (about the relation between Australian playwrights Jim McNeil and Peter Kenna, the latter a friend), The Female Factory, A Man with Five Children, On the Wallaby, and A Poor Student, many of them published by Currency Press. His plays – which include French and Italian translations and adaptations – have been performed by all major Australian theatre companies, including Sydney Theatre Company, Company B, the Australian Opera (as it then was), Melbourne Theatre Company, Queensland Theatre Company, State Theatre Company of South Australia, the Ensemble Theatre, Playbox, La Boite Theatre, and the Australian Theatre for Young People. His one act theatre in education play A Property of the Clan was developed into the full length play, and later film, Blackrock (1997). Enright also wrote a number of screenplays; he was nominated for an Academy Award (along with director/co writer George Miller) for his screenplay of Lorenzo's Oil (1992). He wrote the book and lyrics to a number of musical works: three musicals with Terence Clarke – The Venetian Twins; Variations (Winner, NSW Premier's Literary Play Award, 1983); and Summer Rain (commissioned for a graduating class at NIDA) , and others with Alan John (Orlando Rourke), David King (The Betrothed, The Voyage of Mary Bryant, The Good Fight), and Max Lambert (Miracle City); and an opera with Graham Dudley (The Snow Queen). Enright wrote the book of the stage musical version of The Boy from Oz, based on the biography of the same name written by Stephen MacLean, which was produced by Ben Gannon with great success around Australia, and, after his death, in New York. His adaptation, with Justin Monjo, of Tim Winton's Cloudstreet enjoyed huge critical and box office success at the Sydney and Perth Festivals (whose co production it was), on tour of Australia, at the Festival of Dublin, and in London. He wrote for ABC Radio, including Watching over Israel (1990 AWGIE winner, Best Radio Play). His non dramatic work includes a book for children, The Maitland and Morpeth String Quartet (illustrated by Victoria Roberts), a set of verses for The Carnival of the Animals, and occasional verse. He edited Holding the Man, a memoir by his former NIDA student, Timothy Conigrave, and, following Conigrave's death, saw it to publication by Penguin Books.
Жеке өмір
Ол ашық гей болғанымен, өмірінде ұзаққа созылатын, адал махаббатты таба алмады. 15 жылдық ремиссиядан кейін, меланома қайта оданды; ол 2003 жылдың 30 наурызында 52 жасында қатерлі ісіктен көз жұмды. Оның өлімінен үш жыл өткен соң, "Бақытты аяқтар" фильмі оның жадысына арналды.
Although he was openly gay, he never found his longed for committed relationship. After 15 years in remission, melanoma recurred; he died of cancer on 30 March 2003, at age 52. Three years after his death, Happy Feet was dedicated to his memory.
Марапаттар
Луценцоның майы (1992) үшін ең үздік түпнұсқа сценарий номинациясын алды, режиссер Джордж Миллермен бірлесіп жазған. Австралия жазушылар гильдиясынан төрт рет ірі AWGIE сыйлығын алды: "Күнгізді сақтау" (1990) пьесасы үшін; "Клан мүлігі" (1993) пьесасы үшін; "Блэкрок" (1997) сценарийі үшін; және "Клаудстрит" (1999, Джастин Монжомен бірге) сахналық адаптациясы үшін. 1983 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс премьерінің әдеби сыйлықтарында композитор Теренс Кларкпен бірге "Variations" мюзиклі үшін алғашқы Play Award сыйлығын алды. Бұл сыйлық қазір Ник Энрайт атындағы драматургия сыйлығы деп аталады. 2001 жылы "The Boy from Oz" мюзиклі үшін "Ең үздік жаңа австралиялық туынды" номинациясында Helpmann сыйлығын жеңіп алды, ал келесі жылы "Бес баласы бар адам" үшін сол санатта ұсынылды. Басқа көптеген сыйлықтарының ішінде Сидни Майер сахналық өнер сыйлығы (1998 жылғы жеке жеңімпаз) және Green Room Awards бар. Энрайт Батыс Австралия сахналық өнер академиясының драма мектебінде адъюнкт-профессор болып тағайындалды; оның қазасынан кейін оның бұрынғы WAAPA студенттерінің бірі Эдди Перфект оның есіміне ("Someone Like That") ән жазды.
Nominated for an Academy Award for Best Original Screenplay for Lorenzo's Oil (1992), co written with its director George Miller. Received the Major AWGIE Award from the Australian Writers Guild four times: for the play Daylight Saving (1990); the play A Property of the Clan (1993); the screenplay Blackrock (1997); and the stage adaptation of Cloudstreet (1999, with Justin Monjo). Received the inaugural Play Award at the New South Wales Premier's Literary Awards in 1983 with composer Terence Clarke for the musical Variations. This award is now named the Nick Enright Prize for Playwriting. Won a Helpmann Award for Best New Australian Work in 2001 for the musical The Boy from Oz, and was nominated in the same category the following year for A Man with Five Children. Many other awards include those from the Sidney Myer Performing Arts Awards (1998 Individual Winner) and the Green Room Awards. Enright had been appointed an adjunct professor in the School of Drama at the Western Australian Academy of Performing Arts; after his death, one of his former WAAPA students, Eddie Perfect, wrote an elegiac song about him ('Someone Like That').
Құрметтер
2004 жылдың маусым айында оның Австралия орденінің мүшесі ретінде тағайындалуы, ол 2002 жылдың 14 қарашасынан күшіне енгенімен, қазасынан кейін жарияланды. Мақтау қағазында былай делінген: "Өнер саласына, әсіресе драматург, педагог, актер, режиссер және жас дарынды тұлғаларға насаятшы ретінде қызметтері үшін".
In June 2004 his appointment as a Member of the Order of Australia was posthumously announced, although it was deemed effective from 14 November 2002. The citation read: 'For service to the performing arts, particularly as a playwright, teacher, actor, director, and as a mentor of emerging talent'.