Шропширлық металлург және дін қызметкері сэр Базил Брук

Кіріспе

Ағылшын металлургы және діннен тайған сэр Базиль Брук (1576 – 31 желтоқсан 1646), ағылшын металлургы және діннен тайған, Шропширдегі Мадлей поместьесін әкесінен мұра етті. Бұл жерде темір және болат өндіріс орындары мен көмір шахталары болды. Көмір шахталары әкесінің заманында жұмыс істеді, көмір Северн өзені арқылы Шрусбериден Глостерге дейінгі қалаларға тасымалданды.

Металлург

1615 жылы ол цементтеу әдісімен болат жасауға қатысты патент алды. Бұл оның Коалбрукдейлде болат қорытқыш пештер салуына әкелді, олар 1640 жылдары, және мүмкін 1615 жылдан бері болған. Патентте болат импортын тыйым салатын тармақ болды, бірақ ол сұранысты қанағаттандыра алмады және патентін қайтаруға мәжбүр болды, алайда ол болат жасауды жалғастырды, мүмкін Дина орманынан темір пайдаланған, бірақ кейіннен бұл ең жақсы шикізат емес екені анықталды. 1615 жылы ол және Лондондық Ричард Чалдекотт Дина орманындағы патшаның темір зауытының екі пешін және балқыту пешін иелігіне алды, бірақ 1618 жылы оларды заңсыз ағаш кесуде айыптады және олардың жалға алу мерзімі тоқтатылды. Сол айып келесі жалға алушыларға да тағылды, бірақ олардың келісімшарты күшінде қалды. Брук (Джордж Мюнн және Томас Хакеттпен бірге) патшаның барлық зауыттарын (төрт пеш және үш балқыту пешін) жалға алды, бірақ 1633 жылы темір зауыттары Орманға зиян келтіріп жатыр деген жаңа талаптар туды. Осы кезде олар Орманға жапсарлас тағы бір-екі балқыту пешін салды. Олардың келісімшарты тоқтатылды, ал келесі Forest Eyre тергеуінде ол және оның серіктесі ауыр айыппұл төледі, келісімшарттарынан айырылды және зауыттар басқаларға жалға берілді. Кейіннен айыппұл біршама төмендетілді. Бұл зауыттардың әрбір жалға алушысы қызметін дұрыс атқармады деп айыпталды; Брук пен оның серіктестерінің қателік жасағаны немесе басқа жалға алушылардан нашар болғаны нақты емес. Сэр Базильдің Шропширдегі Мадли иелігінде Коалбрукдейлде темір зауыты болған болуы мүмкін. Венлок аббаттығы таратылған кезде онда «жезгерлік шеберхана», яғни гүл темірден жасалатын шеберхана болған, бірақ ол қанша уақыт қолданыста болғаны белгісіз. Дегенмен, оның заманында онда (кем дегенде) балқыту пештері болған болуы мүмкін. 1622 жылы ол Шропширде, оның ішінде Перри өзенінің сағасына жақын Бромли балқыту пешінде де темір зауытына ие болды. Ол және оның темір зауыты серіктестері Шелсли Фордж (Шелсли Уолш) ісіне де қатысты. Брук, Мюнн және Хакетт 1627 жылдан бастап (немесе) 1613 жылдан бері фермерлік етіп келген Хакетттен бастап Тинтерндегі Минералдық және Батареялық Жұмыс Компаниясының фермерлері болды. Брук Азамат соғысы кезінде мүлігі тәркіленгенге дейін фермер болып қалды.

About 1615, he obtained an interest in a patent for making steel by the cementation process. This led to his building steel furnaces at Coalbrookdale, which certainly existed by the 1640s, and perhaps from 1615. The patent contained a clause prohibiting the import of steel, but he was unable to meet demand and was required to surrender his patent, although he evidently continued making steel, probably using iron from the Forest of Dean, though this was subsequently found not to be quite the best raw material. In 1615, he and Richard Chaldecott of London took over two furnaces and a forge of the king's ironworks in the Forest of Dean, but in 1618, they were accused of illegal felling and their lease was suspended. The same accusation was made against the next farmers (i. e. lessees), but their lease was allowed to run its course. Brooke (with George Mynne and Thomas Hackett) leased all the king's works (four furnaces and three forges), but in 1633, new claims were made that the ironworks were having a disastrous effect on the Forest. By that stage they had built one or two more forges adjoining the Forest. Their lease was suspended, and at the following enquiry at the Forest Eyre, he and his partner were fined heavily, being deprived of their lease, and the works were let to others. The fine was subsequently abated somewhat. Every farmer of these works was accused of misfeasance; it is not clear that Brooke and his partners did anything wrong, or anything worse than any other farmer. Sir Basil probably had ironworks at Coalbrookdale on his own Shropshire estate of Madeley. There was a 'smithy', that is a bloomery forge there when Wenlock Abbey was dissolved, but how long this continued in use remains unknown. However it is likely that there were (at least) forges there in his time. He certainly had ironworks somewhere in Shropshire in 1622, including Bromleys Forge near the mouth of the River Perry. He and his ironworks partners were also concerned in Shelsley Forge (in Shelsley Walsh). Brooke, Mynne, and Hackett were also farmers of the Company of Mineral and Battery Works wireworks at Tintern, Monmouthshire, from (or by) 1627, Hackett having been farmer since 1613. Brooke remained a farmer until his sequestration during the Civil War.

Католик

Брук сол кездегі жетекші ағылшын католиктерінің бірі болды және Джеймс I мен Чарльз I-мен жеке байланыста болғандығы айтылады. 1635 жылы ол католик дін қызметкерлерін қолдап, англикандық епископтардың бақылауына қарсы шықты. 1639-40 жылдардағы Епископтар соғысының шығындарына ағылшын католиктерінен жиналған қаржыны басқарды. 1641 жылы ол Парламентке шақырылды, бірақ қашып кетті және Йорк қаласында ұсталды, содан кейін Лондонда түрмеге қамалды.

Бруктің қиялы

1643 жылдың соңында ол Парламенттің және Лондон қаласы билігінің арасын бөліп, шотланд әскерінің Англия азаматтық соғысына қатысуына кедергі келтіру үшін жасалған қастандыққа қатысқан деп айыпталды. Оның хат алмасы табылып, 1644 жылғы 6 қаңтарда ол қайтадан түрмеге қамалды. 1645 жылы ол католик діншіл қылмыскер ретінде мүлкінен айырылды. Ол 1646 жылғы 31 желтоқсанда қайтыс болды, артында 10 000 фунт стерлинг қарыз және жылына 300 фунт стерлинг кіріс беретін мүлік қалды. Оның әйелі – Этельдреда Бруденелл, сэр Эдмунд Бруденеллдің қызы. Кейіннен оның ұлы Томас мүлкін қайтарып алды, ол бірнеше буын бойы отбасында сақталды.