Кіріспе

Erewash Valley Line – Англиядағы темір жол желісі. Ол Нотингем мен Дерби арасында орналасқан Лонг Итон қаласынан Честерфилдке жақын Клей Кросс қаласына дейін созылады. Желінің оңтүстік бөлігі 1847 жылы Мидленд темір жолы тарапынан Codnor Park қаласына дейін ашылды, онда ол құрылған темір зауыттарымен байланысты, ал көп ұзамай Пинкстон мен Мэнсфилдке де жететін болды. Ол көптеген көмір шахталары мен темір кен шұңқырларын байланыстырды және Ноттингемширдің «жасырын» көмір кен орталығының дамуына көмектесті, онда көмір қабаттары қалың әк тас қабатының астында жатыр. 1861 жылы желі солтүстікке қарай Честерфилдке қарай Клей Кроссқа дейін ұзартылды, соның арқасында оңтүстікке қарай барудың балама жолы пайда болды. Мидленд темір жолындағы тығырындар өте үлкен мәселе болды, ал бұл желі тауарлар мен минералдық тасымалдаудың бір бөлігін басқа бағытқа ауыстыруға мүмкіндік берді. Желінің оңтүстік шетінде, Тотон қаласында көмір тасымалының үлкен көлемін қабылдау үшін ірі астық жинау стансалары салынды. Erewash Valley Line желісі қазіргі күнге дейін пайдаланылуда.

Көмір мен темірдің басымдығы

Ғасырлар бойы Ноттингемширдің Эреваш аңғарында көмір өндірісі жүргізіліп келген. Ауыр және көлемді тауарды нашар жолдармен нарыққа жеткізу қиындық тудыратын. Бұл нарық Лестерде орналасқан, ол сол кезде аймақтың ірі өнеркәсіп орталығы болатын. XVIII ғасырдың екінші жартысында каналдар мен кеме жүретін өзендер қолжетімді көлік құралына айналды. Ноттингемширдегі көмір кеншілері кеме жүретін Соар өзенінің ыңғайлылығына байланысты Лестерге тауар жеткізуге үйреніп қалған. Бұл тиімді бизнес болды, бірақ 1832 жылы Лестер мен Суаннингтон темір жолының ашылуы Батыс Лестерширдегі көмір кендеріне арзан бағамен қол жеткізуді қамтамасыз етті, бұл Ноттингемширге зиян келтірді. 1836 жылғы Парламент сессиясында Мидленд Каунтис темір жолы Нотингем мен Дербиден Лестер арқылы Рагбиге дейін салынбақ болды. Рагбиде ол Лондон мен Бирмингем темір жолымен қосылып, Лондонға баруға мүмкіндік беретін еді. Нотингем мен Дерби тармақтары Лонг-Итон қаласында бірігетін болды, және сол жерден Пинкстон кендеріне дейін солтүстікке қарай тармақ салу жоспарланған. Жобаны жүзеге асырушылар бұл желіні кейіннен кеңейтіп, Честерфилдте Солтүстік Мидленд темір жолымен қосуды көздегендерін мәлімдеді. Солтүстік Мидленд темір жолы мен Мидленд Каунтис темір жолы бәсекелес болғандықтан, бұл жаңалық Солтүстік Мидленд темір жолын алаңдатты, өйткені бұл оның көп бөлігін алып қалар еді, сондықтан ол Парламенттік заңға қарсы күресті. Жол құрылысына қаржының көп бөлігі Ливерпульдегі коммерциялық мүдделерден түсуі керек еді, және бұл жағдай оларды алаңдатты. Қымбат Парламенттік даудан қашыңқы болғандықтан, олар Пинкстон тармағының Мидленд Каунтис темір жолы жобасынан алынып тасталуын талап етті. Мидленд Каунтис темір жолы Пинкстон тармағысыз 1836 жылдың 21 маусымында мақұлданды.

Erewash Valley теміржол компаниясы

1844 жылы Мидленд темір жолы 10 мамырдағы заң бойынша Мидленд округтері темір жолы, Солтүстік Мидленд темір жолы және Бирмингем-Дерби қосылыс темір жолы бірігіп құрылды. Бұл бұрын бәсекелестер болған, ал қазір одақтас болған темір жолдардың кең желісін біріктірді. Ноттингемширдегі көмір кеншілерінің бір бөлігі Пинкстоннан темір жол байланысын құру жоспарын қайта жандандырды. Бұрынғы Мидленд округтері желісіне қосылудың орнына, олар Пинкстоннан Лонг-Итонға дейін Мидленд темір жолына баратын тәуелсіз Эреваш аңғары темір жол компаниясын құруға шешім қабылдады. Мидленд басқармасы бұл жағдайға алаңдады, себебі Эреваш аңғарының бай минералды кен орындары басқа компанияның бақылауына өтуі мүмкін еді; сондай-ақ, солтүстікке қарай Клей Кроссқа дейінгі мүмкін болатын кеңейту жаңа, қысқа маршрут құрып, олардың негізгі желісінен трафик алып қалуы мүмкін еді – дәл осы мәселе 1836 жылы Солтүстік Мидленд темір жолын мазалады. Шешім Мидленд темір жолының Эреваш аңғары темір жолы жобасын өз коммерциялық күшімен иеленуі болды. Парламенттік процедура барысында Мидленд Эреваш аңғары компаниясын қабылдауға келісіп, оның акционерлеріне 6% дивидендке кепілдік берді, акция капиталы 6,145,000 фунт стерлинг болды. Жолды салуға және оны иеленуге рұқсат беретін заң 1845 жылдың 4 тамызында қабылданды.

Пинктон мен Мэнсфилдке ашылу

1849 жылдың 9 қазанында желі Пай көпірі арқылы Пинкстонға дейін созылды.

Темір өңдеу зауыты

Желіге жақын екі темір зауыты орналасқан. Басты зауыт – Риплидегі Баттерли компаниясы; ол темірді табысты өндіруші және темір конструкцияларын салушы ретінде ұзақ жылдар бойы белгілі болған. 1847 жылы Erewash Valley Line желісінің Codnor Park станциясында аяқталуы Баттерли компаниясының ішкі трамвайларымен байланысты. Желі ашылған кезде Илькестондағы Стэнтон темір зауыты екінші дәрежелі маңызға ие болды. Желінің бағыты темір кенін және көмір қабаттарын, сондай-ақ темір өндірісіндегі маңызды құрауыш – әк тасты өңдеуге болатын жерлерді кесіп өтті. Желінің ашылуы темір зауыттарының өндірісін күрт арттырды, алайда Стэнтонның кеңеюі баяу болды. Осыған сәйкес, жергілікті темір зауыттарын жабдықтау және өнеркәсіптік және тұрмыстық қажеттер үшін басқа аймақтарға көмір өндірісі де артты.

Илькестон

Эруаш алқабының магистральдық желісі көмір шахталары мен темір заводтарына қосылыстарды барынша кеңейту үшін салынды және желідегі ең ірі қала болғанмен, Илкестон қаласын айналып өтті. Илкестонға қысқа тармақ желісі салынды, ол негізгі желімен бір күні ашылды. Оның көлік мүмкіндіктері көңілі көншілік тудырды, сондықтан 1870 жылы тармақ жолаушылар тасымалы үшін жабылды және қалаға негізгі желідегі қарапайым станса ғана қызмет көрсетті. Ұлы Солтүстік темір жолы қала орталығынан өтетін желіні салып, 1878 жылдың 1 сәуірінде жолаушыларға ашты, ал Мидленд темір жолы 1879 жылдың 1 шілдесінде тармақты қайта ашуға асықты. Ол соқпаққа тірелген шаттл желісі болғандықтан, әрқашан Ұлы Солтүстік темір жолының тікелей рейстерінен нашар болды.

Pye көпірінен солтүстікке қарай

Пай көпірі – Пинкстон – Мэнсфилд желісі 1861 жылдың қараша айында Мидленд темір жолы Честерфилдтің оңтүстігіндегі бұрынғы Солтүстік Мидленд темір жолы бағытында Пай көпірі мен Клей Кросс арасында жаңа желі ашқанға дейін Эреваш аңғары желісінің солтүстік шегі болып келді. Алғашқыда тек жүк және минералдық пойыздар қатынайтын, ал 1862 жылдың 1 мамырында жолаушылар тасымалы да басталды.

Ұлы Солтүстік темір жолы

Эреваш аңғарының минералдық байлығы соншалық еді, осының нәтижесінде Колвикте орналасқан Ұлы Солтүстік темір жолы пайда болды. Алғашқы әрекет сәтсіз аяқталғаннан кейін, GNR 1872 жылы жобаны бекітті, ал оның Пинкстон желісі көмір тасымалын жеткізу үшін бірінші болып салынды. Бұл желі Midland темір жолының Erewash желісінен шығысқа қарай салынды және 1875 жылдың тамызында ашылды. 1876 жылдың жарты жылдығында желі 115 000 тонна көмір тасымалдады, бұл жобаның қажеттілігін дәлелдеді. 1876 жылдың 1 тамызында Пинкстонға жолаушылар тасымалы басталды. GNR-дың Нотингем-Дерби желісіндегі Кимберлиден Дербиге дейінгі желі 1878 жылдың 1 сәуірінде толыққанды ашылды. Ол Ереваш аңғары арқылы Беннерли виадугы деп аталатын ұзын торлы виадукпен өтті.

Erewash Valley Line желісінің Midland тармақтары

Жергілікті кендерге бірнеше қысқа байланыстармен қатар, Мидленд темір жолы бірқатар ұзын тармақтар мен қосылатын желілерді салды. 1870 жылы Илькестондан тыс, Стентон Гейттен Шиплиге дейінгі тармақ ашылды. 1875 жылдың 1 мамырында Трауэллден Радфордқа дейінгі жаңа желі ашылып, Нотингемге жылдам қол жеткізуге мүмкіндік берді, Лонг Итонға қажетсіз тоқтаусыз. Трауэлл желісі сондай-ақ Тотон стансасындағы кептелісті азайту құралы ретінде қарастырылды, себебі ол минералды пойыздарды Ноттингем және Оукхэм арқылы оңтүстікке қарай, Ноттингем тікелей желісі арқылы бұруға мүмкіндік берді. 1884 жылы желінің төменгі жағында бос вагондарды қабылдау үшін бес қабылдау жолы және сұрыптау үшін он жеті тіреу жолы болды. Жүк вагондары жоғары жағында жүзеге асырылды, онда 1884 жылы тоғыз қабылдау жолы және он алты тіреу жолы болды. Көптеген вагондарды жылқылар тасыды; жаз айларында 18 000 вагонды тасымалдау үшін шамамен қырық жылқы жеткілікті болды. Қыс айларында айына шамамен 26 000 вагон тасымалданды. 1901 жылы дөңгелектеу жұмысы басталды, бұл вагонды сұрыптауды едәуір жылдамдатты. 1901 жылғы соңғы жаңалық – Тотоннан Аттенбороу бұрылысындағы Ноттингем желісіне қосылатын, жоғары деңгейдегі тауарлар өткізбейтін жаңа желі болды. Жұмысқа Трент өзенінен және Ред Хилл туннелі арқылы оңтүстіске қарай төрт қатарлы теміржол салу кірді. 1930 жылдары екі ауланың да толықтай жаңғырту жоспары жасалды және 1939 жылдың мамырында төменгі аула жаңғыртылды. Жоғарғы ауланың жұмысы соғыс кезінде тоқтап, 1952 жылға дейін аяқталмады. Одан кейін дизельді локомотивтер кеңінен қолданыла бастады, төменгі ауладағы отыз бес тіреу жолы күніне шамамен 5000 вагонды қабылдай алды. Төменгі ауладағы қайта құру жұмыстары ең аз болды, бірақ жоғарғы аулада он алты миль теміржол толығымен алынып, екі жыл ішінде жиырма жеті мильмен ауыстырылды. Төрт тіреу жолдарынан тұратын сұрыптау жүйесі салынды, онда отыз жеті жол, он бір келу жолы және жиырма қойма жолы болды. Бұл жоғарғы тіреу жолдары 1952 жылы күніне жетпіс пойызды қабылдап, алпысын жіберді; екі аула бірге жылына екі миллион вагонды өңдеді. 1960 жылдары мұнай импортының өсуімен және табиғи газдың қала газын ығыстыруымен көмір тасымалы күрт төмендеді. Сонымен қатар, сегіз жергілікті электр станциялары тікелей көмір кендерінен жабдықталды, жергілікті өндірілген 16 миллион тонна көмірдің жартысын тұтынып отырды. Ред Хилл туннелінің оңтүстік жағындағы Ратклифтегі Соар электр станциясы аптасына шамамен 100 000 тонна көмірді жағып, үздіксіз 1300 тонналық көмір пойыздарымен қамтамасыз етілді.

Жергілікті жолаушылар қызметінің төмендеуі

Үлкен Нотингем аймағындағы басқа да жергілікті жолаушылар қызметтері сияқты, Илкестон тармағы 16 маусымда жолаушылар үшін жабылды. Кейін негізгі желідегі аралық станциялар да жабылды және жергілікті жолаушылар пойыздары 1967 жылдың 2 қаңтарынан бастап тоқтатылды. Осы кезде Мэнсфилд теміржол станциясы жоқ, өте ірі халық орталығына айналды. 1973 жылдың 7 мамырында Эреваш аңғарының басты желісінде Альфретон қаласында «Альфретон және Мэнсфилд Парквейы» деп аталған жаңа станция ашылды.

Трент станциясы мен солтүстік бұрылысы

Трент станциясы 1968 жылдың қаңтар айында жабылып, сөгілді. Бұл жерге келген барлық жолдар ашық күйінде қалды, тек Солтүстік қисықтан басқа. Ол Дерби жолындағы Лонг Итон станциясынан басталып, солтүстіктен ескі Трент станциясына оңтүстікке қарай қисықпен кіретін. Корольдік отбасы Нотингемге келгенде, кейде түнгі уақытта Корольдік пойызды қою үшін пайдаланылатын.