Dinder House (Сомерсет): тарихы, 12 ғ-дан бастау алатын манер үйі, 1799-1801 ж. салынған. Сомервилль отбасының резиденциясы, Bishopric of Wells мүлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диндер Хаус – Сомерсеттегі Сент-Катберт ауылында орналасқан, II дәрежелі Регенция тізіміндегі шағын ауылдық үй. Диндер Хаус бұрын 12 ғасырға дейін сонатын поместье болған, бірақ қазіргі ғимарат 1799 және 1801 жылдар аралығында Уильям Сомервилл пастордың бастамасымен бұл жерде салынған. Меншік Сомервилл отбасының резиденциясы ретінде 20 ғасырдың соңына дейін сақталды.
Dinder House, is a Somerset estate with a small country house Grade II Regency listed building in the village of Dinder, in the civil parish of St Cuthbert Out in Somerset. Dinder House was formerly a manor house dating back to the 12th century, but the existing building was constructed between 1799 and 1801 by the Rev William Somerville on the original site. The estate remained as the seat of the Somerville family until the late twentieth century.
Тарих
Диндр иелігі Уэллс епископтығының алғашқы мүліктерінің бірі болды. 12 ғасырда ол Уильям Фицжонға берілді, оның ұрпақтары «Харптри» немесе «Флеминг» деп аталды. 1327 жылы орам Ричард де Родни мен оның отбасының қолында болды, 17 ғасырдың ортасында Ричард Хикске сатылғанға дейін. Хикс мұрагері оны 1776 жылы қайтыс болған күйеуі Джордж Сомервиллге әкелді. Оның ұлы, пастор Уильям Сомервилл 1801 жылы ескі сарайдың орнында қазіргі Диндэр үйін қайта салды, бірақ 1803 жылы құрылыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. 1830 жылы пастор Уильям Сомервиллдің жесірі қайтыс болғаннан кейін, иелік оның жүрегі туысы Джеймс Сомервилл Фонске өтті, ол Сомервилл есімін сақтау үшін Сомервилл тегін қабылдады. Диндэр иелігіне ауыл маңындағы көптеген мүліктер кірді, оның ішінде Диндэр үйі, Диндэр лоджи, Каретхана, Ескі пасторлық үй, Батыс үйі, Бағбандар үйі, Көл үйі, сондай-ақ кең ауыл шаруашылығы жерлері мен фермалар кірді. Диндэр үйінде соңғы Сомервилл тұрғыны болған флот адмиралы сэр Джеймс Сомервилл 1940 жылдың 3 шілдесінде Алжирдің Оран қаласының жанындағы Мерс-эль-Кебирде француз флотын басып алған британ күштеріне басшылық етті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1946 жылдың тамызында Сомерсеттің лорд-лейтенанты атанған Сомервилл 1949 жылы қайтыс болғанға дейін үйде тұрды. Ол Диндердегі Сент-Михаил және барлық періштелер шіркеуіне жерленді. Үй дизайнер Ильза Кроуфорд пен швейцариялық ландшафт дизайнері Аугусто Калондердің жетекшілігімен толығымен қалпына келтіріліп, жаңартылды. Интерьері, бақтары мен аумағы көптеген басылымдарда жарияланды. Диндэр үйі мен иелігі 2017 жылдың наурыз айында жеке меншік иелеріне сатылды.
The Dinder estate formed part of the early endowment of the Bishopric of Wells. By the 12th Century it has been granted away to William Fitzjohn whose descendants were known as 'Harptree' or 'Fleming' By 1327 the manor was held by Richard de Rodney and his family until sold in the mid 17th Century to Richard Hickes. The Hickes heiress brought it to her husband, George Somerville who died in 1776. His son Rev William Somerville rebuilt the present Dinder House in 1801, on the site of the original manor house, and subsequently died shortly after the completion in 1803. On the death of Rev William Somerville's widow in 1830, the estate passed to his nephew, James Somerville Fownes, who took the surname Somerville to ensure the Somerville name survived. The Dinder Estate encompassed many properties around the village including Dinder House, Dinder Lodge, The Coach House, The Old Rectory, West House, Gardeners Cottage, Pond Cottage in addition to large tracts of agricultural land and farms. The last Somerville resident of the house was Admiral of the Fleet Sir James Somerville, who was in command of the British force that sank the French fleet at Mers el Kébir, near Oran, Algeria, on 3 July 1940. After World War II, Somerville, who was made Lord Lieutenant of Somerset in August 1946, lived in the house before he died in 1949. He was buried at the Church of St Michael and All Angels Church at Dinder. The house was completely restored and renovated under the guidance of designer Ilse Crawford and Swiss landscape designer Augusto Calonder. The interior, gardens and grounds have subsequently been featured in many publications
Dinder House and Estate was sold in March 2017 to private owners.
Сәулет
Диндр үйі сәулет және тарихи маңызы бар ІІ санаттағы ғимарат ретінде тіркелген, ал Шеппи өзеніндегі көпір де ІІ санаттағы ғимарат ретінде тіркелген. Үй Певснердің «Англия ғимараттары» кітабына енген. Бұл, шахта таспен салынған, тік шатыры және шахтадан жасалған түтін құбырлары бар шағын ауылдық үй. Алғашқы үй 1799 және 1801 жылдар аралығында салынған, және архитекторы – Бат қалалық Николс (Вильям Николс). Сыртқы бөлімдері 1850 жылы Вуллиами қосты, ал солтүстік жағына бір қабатты үйі 1929 жылы салынған. Үй классикалық Регент стилінде, ағартылған шахта тас қабырғаларымен және тік шатыр астындағы терезелермен ерекшеленеді. Үйдің алдыңғы жағы симметриялы, толық биіктіктегі дөңгелек терезесі, иондық пилястралары, қалыпты дентилдік кәрнезі, жартылай дөңгелек терезелері және парапет қабырғасы бар. Үйдің жоспары сызықтық, қабырғалары симметриялы түрде орналасқан, ал бүйірлік қабырғалары сәл артқа шегінген. Үй үш қабатты, ал төменгі қабатта қызметшілерге арналған бөлмелер орналасқан. Төменгі қабаттағы асханада бастапқы пеш және буфет сақталған, ал бұрынғы ыдыс жуатын бөлмеде бастапқы пештер мен кір жуатын қазан бар. Шеппи өзеніндегі көпір үйден бұрын салынған.
Dinder House is listed as being of architectural and historical importance Grade II and its bridge over the River Sheppey is also listed as a Grade II listed building. The house is included in Pevsner's Buildings of England as a small country house constructed of ashlar stone with a hipped slate roof and ashlar chimney stacks. The original house was constructed between 1799 and 1801 and Nichols of Bath (William Nichols (architect)) are thought to be the architects. The outer bays were added around 1850 by Vulliamy, and a further single storey addition to the north dates from 1929. The house is of a classic Regency style with mellowed ashlar stone elevations and sash windows under a hipped slate roof. The house has a symmetrical front, a full height bow window, ionic pilasters, moulded dentil cornicing, fanlights and parapet wall. The house is linear in plan with bays arranged symmetrically, with the side bays slightly stepped back. The house has three storeys, and serving quarters located on the lower ground floor. The kitchen on the lower ground floor contains the original range and dresser and the former scullery retains the original ovens and washing copper. A bridge over the River Sheppey predates the house.