Рокуэлл Филд: Тарихы және Авиация мектебінің бастауы

Кіріспе

бұрынғы Лас-Вегас, Невада әуежайы, сондай-ақ Рокуэлл Майдан деп белгілі, Калифорния штатының Коронадо қаласынан солтүстік-батысқа қарай 1,1 миль (2 км) жерде, Сан-Диего, Калифорния шығанағының ар жағындағы Коронадо түбегінің солтүстік бөлігінде орналасқан АҚШ Әскери Әуе Корпусының (USAAC) бұрынғы әскери әуеайлағы. Бұл әуеайлақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның кезінде АҚШ әскери авиациясының дамуында маңызды рөл атқарды. Алғашқыда ол Гленн Кертисс негіздеген Curtiss Aviation School мектебі болды. 1912 жылдың қараша айында армия аралда тұрақты ұшу мектебін құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол маңызды ұшу мектебі ретінде жұмыс істеді және соғыстан кейін де Әскери Әуе Корпусының базасы ретінде қолданылды. 1939 жылдың 31 қаңтарында база АҚШ Әскери-теңіз күштеріне берілді. Бүгінде Рокуэлл Майдан Солтүстік аралдағы (NAS North Island) Әскери-теңіз Әуе станциясының оңтүстік-шығыс бөлігін құрайды. Бұл нысан 1991 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне (NRHP) енгізілді.

Тарих

Бастапқыда бұл алаң Сигнал корпусының авиациялық мектебі деп аталды. Бұл әскери ұшқыштарға ұшуды үйрететін АҚШ армиясының алғашқы мектебі болды, ал Солтүстік арал мектептің алғашқы тұрақты орны саналды. Авиациялық мектеп 1912 жылы Солтүстік аралда ресми түрде құрылды. 1910 жылы қолайлы климат, тегіс жер, жақсы жағажайлар және қорғалған су кеңістіктері авиацияның пионері және Райт ағайындыларының бәсекелесі Гленн Х. Кертисті Солтүстік аралға тартты, онда ол авиация мектебін ашты. Сол кезде Солтүстік арал шын мәнінде арал болды, оны Silver Strand түбегіндегі Оңтүстік Коронадодан тар су жолы бөліп тұрды. Солтүстік арал мен Оңтүстік Коронадо жеке меншікте болды, бірақ Солтүстік арал әлі дамытылмаған еді. 1911 жылдың қаңтар айында Кертисс Солтүстік аралдың иесімен үш жылға ұшу мектебі үшін жерді пайдалану туралы келісімшартқа қол қойды, ол 1911 жылдың ақпанында құрылды. Кертисс армия мен теңіз күштерінің офицерлерін жаңа мектебінде ұшу оқуына жіберуді ұсынды. 1911 жылдың басында армия Кертисс мектебіне үш ұшқышты оқуға жіберді, бірақ олар оқуды аяқтамай Техасқа жіберілді. 1911-1912 жылдардың қысында теңіз күштері үш ұшқышты Кертисс мектебіне ұшуға дайындық үшін жіберді. Армияның Сигнал корпусының авиациялық мектебі Кертисс ұшақ тобын Колледж-Парк, Мэрилендтегі бастапқы орнынан 1912 жылдың қараша-желтоқсан айларында Солтүстік аралға көшірді, бұрынғы қыста болғандай, Грузияның Аугуста қаласына емес. 1-ші уақытша авиаэскадрилья ретінде ұйымдастырылған Райт тобы наурыз айында Техаста жұмылдырылғаннан кейін Солтүстік аралға келді. Армия ұшқыштары Солтүстік аралдың солтүстік жағында шатырлы лагерь құрды және шамамен бір жыл бойы Сигнал корпусының авиациялық мектебі Кертисс мектебі үшін салынған ұшақтар мен ангарларды жалға алды. Осы ерте кезеңдегі аралдың солтүстік жағында салынған ғимараттардың ешқайсысы қазірге дейін сақталмаған. Қазіргі тарихи және сәулеттік маңызы бар ғимараттар 1918 жылдан 1935 жылға дейінгі Роквелл алаңының пайдалануын және дамуын көрсетеді. 1917 жылдың 20 шілдесінде Сигнал корпусының авиациялық мектебі 1912 жылдың 28 қыркүйегінде Мэриленд штатының Колледж-Парк қаласында Wright Model B, Сигнал корпусы 4 ұшағының апатында қаза тапқан 2-ші лейтенант Льюис С. Роквеллдің құрметіне Роквелл алаңы деп аталды. Сондай-ақ шілде айында АҚШ Конгресі президентке Солтүстік аралды армия мен теңіз күштерінің авиациялық мектептері үшін алуға рұқсат берді. Сол жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқандықтан, жаттығудан өткен әскери ұшқыштарға қажеттілік туды. Президент Вудро Вильсон 1917 жылдың тамызында әлі жеке меншікте болған жерді иеліктен алу туралы жарлыққа қол қойды. Армия аралдың солтүстік бөлігін теңіз күштеріне берді және Роквелл алаңының тарихи ауданы орналасқан Солтүстік аралдың оңтүстік бөлігіне көшті. Теңіз күштері Солтүстік аралды алғаш рет 1917 жылдың 8 қыркүйегінде басып алды, бірақ Конгресс 1919 жылдың шілдесіне дейін Солтүстік аралды 6,098,333 долларға сатып алуға рұқсат бермеді. Армия белгілі Детройт индустриалды сәулетшісі Альберт Каннан жерді жоспарлау және ғимараттардың жобаларын жасауды сұрады. Канның жобасының тұрақты құрылысы 1918 жылдың ортасында басталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Роквелл алаңы Францияға жіберілген көптеген ұшқыштар мен экипаждарды даярлады. Сонымен қатар, ол 6-шы және 7-ші авиаэскадрильялар үшін адамдар мен ұшақтардың көзі болды, олар сәйкесінше Гавайиде және Панама каналы аймағында әскери авиацияның алғашқы нысанын құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін құрылыс толығымен тоқтады. Роквелл алаңы 1920 жылы Батыс жағалаудағы АҚШ армиясының әуе күштерінің (USAAS) негізгі оқу алаңдарының бірінен авиацияның жалпы жабдықтау және жөндеу қоймасына дейін төмендетілді және 1922 жылы Роквелл әуе орталық қоймасы болып қайта тағайындалды. 1922 жылы әуеайлақта 10 офицер, 2 уәкіл, 42 сарбаз және 190 азаматтық қызметкер жұмыс істеді. Алайда, база 1919 және 1920 жылдары авиацияның көптеген тарихи жетістіктеріне қатысты. 1919 жылдың 19 қазанында "Араунд-Ди-Рим" рейсінің экипажы (полковник Р. С. Хартц, лейтенант Эрнест Эмери Хармон, сержант Джек Хардинг және сержант Джерри Добиас) Мартин GMB 1 ұшағымен Роквелл алаңына қонды. "Араунд-Ди-Рим" тарихи рейсін Бриг. генерал Билли Митчелл тапсырды. Оның мақсаты - Мартин GMB 1 ұшағының беріктігі мен сенімділігін дәлелдеу, АҚШ-ты әуе арқылы айналып өтудің бұрын-соңды болмаған жетістігіне қол жеткізу. Лейтенант Джимми Дулиттл (бірнеше жыл бұрын Роквеллде алғашқы ұшу дайындығын аяқтаған) 1922 жылдың қыркүйегінде бір күн ішінде континенттер аралық ұшу үшін жаңа рекордты орнатып, Роквеллде қонды. Армия ұшқыштары жасаған, Нью-Йорктегі Рузвельт алаңынан басталатын континенттер аралық бірінші үздірілмейтін ұшу 1923 жылдың мамырында Роквелл алаңында аяқталды. Сол жылдың 27 маусымында Роквелл алаңының ұшқыштары (капитан Лоуэлл Х. Смит және 1-ші лейтенанттар Джон П. Рихтер, Вирджил Хайн және Фрэнк В. Зейферт) екі ұшақ арасындағы алғашқы толық ауамен құюды жүзеге асырды. 1929 жылдың басында алаң тағы бір ауамен құю операциясы үшін жұмыс істеді, онда Douglas C 1 көліктік ұшағы "Сұрақ белгісі" деп аталған өзгертілген Atlantic Fokker C 2 ұшағына 27 рет ауа құйды. Чарльз А. Линдбергтің 1927 жылдың мамырында Нью-Йорк қаласынан Парижге жасаған рейсі Солтүстік аралдағы Роквелл алаңынан 1927 жылдың 10 мамырында басталды, осы күні Линдберг сапарының бірінші кезегін бастады. Теңіз күштерінің басымдығы ұшақтардан ұшақ тасушыларда қолданылатын құрлыққа көшкендіктен, оларға жер қажеттілігі артты. Ақырында, Солтүстік аралды теңіз күштерінің толық бақылауына беру туралы әскери ведомство ішінде келісімге келді. 1935 жылдың қазан айында әскери станционы мен армия әуеайласын тексеру сапарынан кейін президент Франклин Рузвельт Роквелл алаңы мен оның барлық ғимараттарын теңіз күштеріне беру туралы жарлыққа қол қойды. Армия ұшақтарының көп бөлігін Риверсайд, Калифорниядағы Марч алаңына көшірді, бірақ Солтүстік аралдағы армия қызметін толығымен тоқтатуға тағы үш жыл кетті. Роквелл алаңының тарихи және сәулеттік маңызы бар ғимараттары бүгінгі таңдағы Теңіз күштерінің әуе станциясының (NAS North Island) оңтүстік-шығыс бөлігін құрайды. Ғимараттар Миссия жаңарту және испандық отарлық жаңарту стилінде салынған. Кан жобалаған Миссия жаңарту стиліндегі офицерлер үйі (кейінірек үйленген офицерлер үйі) бетон қаңқасымен нығайтылған, іші қуыс терракотта плиткасымен толтырылған және беж түсті штукатурмен жабық. Канның Миссия жаңарту стиліндегі ангарлары (1918 жылғы 501, 502 және 503 ғимараттары) ұқсас материалдардан, қызыл саз плиткасымен және қабатты шатырлармен салынған. Олардың жоспары бірдей: тіктөртбұрыш, төбеге дейін ашық. Әрқайсысының шығыс жағында кеңселер орналасқан төмен, жалпақ шатырлы қосымша бар. Солтүстік аралдың Солтүстік Коронадо көпірінің Солтүстік арал жағында орналасқан Армия-Теңіз қақпасы/Электр тіркегіш бөлмесі (1918 жылғы 505 ғимараты; кейінірек Электр тіркегіш үйі) Роквелл алаңы мен Сан-Диего теңіз әуе станциясының қақпасы ретінде қызмет етті. Бұл ғимараттар тобы Оңтүстік Калифорнияға лайықты ғимараттар құру жоспарына сәйкес келеді және Роквелл алаңында Кан жүзеге асырған "испандық әскери" дизайнын көрсетеді.

The field was originally called the Signal Corps Aviation School. It was the first U. S. Army school to provide flying training for military pilots, and North Island was the school's first permanent location. The Aviation School was officially established on North Island in 1912. In 1910, climatic conditions, flat terrain, good beaches, and protected stretches of water attracted Glenn H. Curtiss, aviation pioneer and Wright Brothers' competitor, to North Island, where he founded an aviation school. At that time, North Island really was an island, separated from South Coronado on the Silver Strand peninsula by a narrow bight of water. Both North Island and South Coronado were privately owned, but North Island had not been developed. In January 1911, Curtiss signed a contract with the owner of North Island to use the land for three years for a flying school, which was established in February 1911. Curtiss invited the Army and the Navy to send officers to his new school for flying training. The Army sent three airmen to the Curtiss school in early 1911, but they were ordered to Texas before completion of their training. During the winter of 1911 to 1912, the Navy sent three pilots to the Curtiss school for flying training. The Army's Signal Corps Aviation School relocated the Curtiss airplane group from its original location at College Park, Maryland, to North Island during November to December 1912, instead of to Augusta, Georgia, as it had the previous winter. The Wright group, organized as the 1st Provisional Aero Squadron, came to North Island after mobilizing in Texas in March. The Army flyers established a tent camp at the north end of North Island, and for about a year, the Signal Corps Aviation School rented airplanes and hangars constructed for the Curtiss school. None of the buildings from this early period, constructed on the north end of the island, still exist. Existing historic and architecturally significant buildings reflect the use and development of Rockwell Field from 1918 to 1935. On 20 July 1917, the Signal Corps Aviation School was named Rockwell Field in honor of 2nd Lt. Lewis C. Rockwell, killed in the crash of Wright Model B, Signal Corps 4, at College Park, Maryland, on 28 September 1912. Also in July, the United States Congress authorized the President to proceed with the taking of North Island for Army and Navy aviation schools. There was a need for trained military pilots as the United States had entered World War I earlier in the year. President Woodrow Wilson signed an Executive Order in August 1917 for condemnation of the land, which was still privately owned. The Army turned over the north end of the island to the Navy and relocated to the south end of North Island, the location of the Rockwell Field Historic District. The Navy's first occupancy of North Island occurred on 8 September 1917, but Congress did not authorize the purchase of North Island, for $6,098,333, until July 1919. The Army selected well known Detroit industrial architect, Albert Kahn, to develop a site and building designs. Permanent construction of Kahn's design began in mid 1918. During World War I, Rockwell Field provided training for many of the pilots and crews sent to France. It also was the source of men and aircraft for the 6th Aero Squadron, and the 7th Aero Squadrons, which established the first military aviation presence in Hawaii and the Panama Canal Zone, respectively. After World War I, construction came to a complete standstill. Rockwell Field was demoted from one of the major United States Army Air Service (USAAS) training fields on the West Coast to an Aviation General Supply and Repair Depot in 1920, and redesignated again as Rockwell Air Intermediate Depot in 1922. By 1922, there were only 10 officers, two warrant officers, 42 enlisted men, and 190 civilians employed at the airfield. However, the base figured in numerous historic achievements in aviation in 1919, and during the 1920s. On October 19, 1919, the crew of the "Around The Rim" flight (Lt. Col. R. S. Hartz, Lt. Ernest Emery Harmon, Sgt. Jack Harding, Jr, and Sgt. Jerry Dobias) landed in their Martin GMB 1 at Rockwell Field. The historic "Around The Rim" flight was ordered by Brig. Gen. Billy Mitchell. Its mission was to prove the durability, and reliability of the Martin GMB 1 aeroplane, by achieving the unprecedented feat of circumnavigating the continental United States by air. Lt. Jimmy Doolittle (who had accomplished his initial flight training at Rockwell years before) landed there in September 1922, after establishing a new record for the first transcontinental flight within a single day. The first non stop transcontinental flight, originating at Roosevelt Field, New York, was accomplished by Army pilots, and ended at Rockwell Field in May 1923. On 27 June of that year, pilots from Rockwell Field (Capt. Lowell H. Smith and 1st Lts. John P. Richter, Virgil Hine, and Frank W. Seifert) conducted the first complete aerial refueling between two airplanes. In the first week of 1929, the field was an operating location for another air refueling operation, in which a Douglas C 1 transport performed 27 sorties refueling the modified Atlantic Fokker C 2 nicknamed the Question Mark. Charles A. Lindbergh's flight from New York City to Paris in May 1927 originated at Rockwell Field on North Island on 10 May 1927, when Lindbergh began the first leg of his journey. As the Navy's emphasis began shifting from seaplanes to the land planes used on aircraft carriers, its requirement for land increased. Eventually, agreement was reached within the War Department to grant the Navy complete control of North Island. After visiting the air station and the Army airfield on an inspection tour in October 1935, President Franklin Roosevelt issued an Executive Order transferring Rockwell Field and all of its buildings to the Navy. The Army moved most of their aircraft to March Field in Riverside, California, but it took another three years to completely phase out Army activities at North Island. The historic and architecturally significant buildings of Rockwell Field form the southeastern quadrant of what is today the Naval Air Station, North Island (NAS North Island). The buildings were designed in the Mission Revival and Spanish Colonial Revival Styles. The Kahn designed Mission Revival Field Officers Quarters (later married officers quarters) are reinforced concrete framed, in filled with hollow terra cotta tile and finished in buff color stucco. Kahn's Mission Revival hangars (Buildings 501, 502, and 503 from 1918) are in similar materials with red clay tile, gabled roofs. They were built to the same plan: a rectangle, , with clear to the ceiling. A low, flat roofed, lean to on the east side of each contained offices. Located on the bluff edge at the North Island end of the Coronado North Island causeway, the Army Navy Gate House/Meter Room (Building 505, 1918; later Meter House) functioned as the gatehouse for both Rockwell Field and Naval Air Station San Diego. This group of buildings reflects the War Department's plan to create buildings that would be appropriate for Southern California, and illustrates Kahn's "Spanish military" design implemented at Rockwell Field.