Кіріспе

Го Сун Тьоо Сингапур музыка тарихында соғыстан кейінгі Сингапур классикалық музыкасының дамуындағы маңызды тұлға ретінде танымал. Ол сонымен қатар Сингапурдың скрипкашы-дирижері Вивьен Гоның әкесі. 1911 жылдың 18 қазанында Индонезияның Паданг қаласында дүниеге келген Го, отбасыдағы он бір баланың оныншысы болды. Оның әкесі Го Гоан Ти сауда фирмасының иесі және жергілікті капитан – Падангтағы қытай қауымының өкілі және қытай үкіметі алдындағы өкіл болған. Анасы Ли Ки Пат Ниас қаласынан шыққан, оның ата-анасы қытай және жергілікті халықтан. Олар Падангтың Кампоенг-Тжина ауданындағы Батипоэх көшесінде (қазіргі Джалан Пасар Батипух) тұрды. Әкесі Го Го үш жасқа толғанда қайтыс болды, Гоны анасы мен оның үлкен аға-інілерінің қамқорлығына қалдырды. Бала кезінде Го жергілікті мектепте оқыды, оқу осымен қатар голланд тілінде жүргізілді. Бірақ ол өте белсенді және тәлкек бала болды, жиі сабақтан қашып, әтеш айқастарына қатысты. Оның қатаң анасы сабақтан қашқаны үшін оны жиі жазалап, бірде тіпті баласының аяғына доппен тізбек байлап, оны ат арбасымен немесе бендимен мектепке жіберді. Соңында анасы оны бақылауға шамасы келмейтінін сезініп, оны және басқа туыстарын Сингапурға жіберді. Го сол кезде 13 жаста болды, Ньютон-роудтағы екінші ағасы Сун Хомен бірге тұрды және Англо-қытай мектебінде оқуын жалғастырды. Ол кезде 1924 жыл еді. Го отбасының мүшелерінің көпшілігі музыкаға бейім болған. Падангтағы үйінде әкесінен қалған фортепиано болды. Сонымен қатар, оның үшінші ағасы Го Сун Хин де скрипкада ойнаған. Бірақ балалық шағында жас Го ешқашан музыкаға қызығушылық танытқан емес. Оның музыкаға деген құштарлығы салыстырмалы түрде кеш, тіпті кездейсоқ жағдайда пайда болды. Сингапурға көшіп келгеннен кейін, ол әр түн сайын Ньютон үйінің артындағы аспазшының ұлының скрипка ойнағанын еститін. Бұл 17 жасар Гоны скрипкаға қызықтырды және ол филиппиндық скрипкашы Агуэдо Ракизадан сабақ алып, музыкалық саяхатын бастады. Ракиза өзі білгеннің бәрін шәкіртіне үйретті және оған шетелде білім алуға кеңес берді. Жаңадан туған махаббатына және ұлы скрипкашы болуға деген құштарлығына қарамастан, ол отбасын оны шетелде музыка оқуға жіберуге көндіре алмады. Оның орнына, оны отбасылық бизнесте жұмыс істеуге жіберді. Бірақ музыка оның ойынан ешқашан шыққан жоқ.

Еуропа және Испания

1932 жылы ол Швейцариядағы Женева консерваториясына қабылдауға арналған сынақтан өту мүмкіндігіне ие болды. Комиссия мүшелері оның өнерін жақсы қабылдамады және оны ілікпейтін деп ойлады. Ашу мен көңілінің қалғандығынан ол келесі сынақта өнерін көрсетіп, комиссияны әсерлендіруді шешті. Ол Мэгги Брейтмайерден сабақ ала бастады, ол оны қатаң жаттықтырып, техникасын жетілдірді. Келесі 6 ай бойы ол күніне 8-10 сағат жаттығып, өзін дамытты. Соңында, оның таланты комиссияны таң қалдырып, оны тікелей Superiere деңгейіне қабылдады. Консерватория комиссиясының мүшесі болған швейцариялық пианист тіпті Гохтың отбасын оған музыкалық білім беруге және консерваторияда оның талантын дамытуға көндірді. Консерваторияда үш жылдық музыкалық білім алған кезде ол Брейтмайер мен Оскар Студерден сабақ алды, сонымен қатар сольфеджио, гармония және камералық музыка сабақтарына да қатысты. Го барлық жылдық емтихандарында өте жақсы нәтиже көрсетіп, үш жыл қатарынан Premier Prix сыйлығын жеңіп алды. Го тіпті Сэмюэл Бо Бой басқаратын консерватория оркестрінде ойнады. Швейцарияда оқыған жылдары Альфред пен Пьер Видудез және американдық-итальяндық скрипкашы Джозеф Нардуллимен жаңа достар тапты. Пьер оған скрипканы жақсы ойнауға көмектесіп, француз тілін үйретті. Осы жылдар ішінде Гохтың оқуына отбасы қаржылық қолдау көрсетті, бірақ 1935 жылы олар енді оны музыкалық білімімен қолдамаса екенін хабарлады, оны Суматраға оқыту үшін оралуға шақырды. Сол жылдың тамызында Гохтың қаржысы таусылды. Жағдай нашарлап бара жатқанда Альфред Видудез Гохты испан гитарисі Андрес Сеговиямен таныстырды, ол Гохтың музыкалық талантына қатты таң қалды және Барселонада оған гитарадан тегін сабақ берді. Го 1935 жылдың желтоқсанында Женевадан Барселонаға кетті. Сеговия оны испан скрипкашысы Франсиско Костамен таныстырды, ол Гохқа қалуға және Кале Мунтанердегі үйінде скрипканы үйренуді ұсынды. Гохтың Барселонадағы сапары 1936 жылдың шілдесінде Испания азамат соғысынан қашуға мәжбүр болғанда аяқталды. Сеговия оған қоштасу сыйлығы ретінде Рудольфо Каурачоның гитарын сыйлады. Го Париж және Нидерланды арқылы Брюссельге келді және бұрын Коста жазған ұсыныс хатымен Альфред Маршоны Корольдік музыка академиясында іздеді. Маршо Гохтың ынтасы мен талантына таң қалды және оған тегін сабақ беруге дайын болды. Ұзақ аштық, дұрыс тамақтанбау және азық-түлік жетіспеуінен туындаған стресс оның сол қолындағы үш саусағының сал болуына әкелді, ол қайтадан скрипкада ойнау үмітін жойды. Го үмітсіздікке ұшырады, бірақ Маршо 1939 жылдың шілдесінде қайтыс болғанға дейін оған музыканың эстетикасын үйретуге қуанды. Еуропада 8 ұзақ жыл өткізгеннен кейін Го Еуропада қалудың мәні жоқ екенін түсінді және сол жылдың қыркүйегінде ауыр жүрекпен Падангқа оралды.

Сингапур

Үйдегі арманынан айырылып, күйреген Гогой өзін жинап алды да, «Мына екі скрипкамен байлыққа жетемін» деді. 1940 жылы ол Сингапурдың Олдэм-Лейндегі гараждың үстінде музыка студиясын ашып, музыка және француз тілі сабақтарын берді. Бірақ, 1941 жылы жапондықтар Сингапурға басып кіргендіктен және оны оккупациялағандықтан, ол денесі сау адамдармен бірге жапондықтарға ұсталды. Гохты үш күн бойы күннің астында тұрғызды. Топтағы достарының біріне босатылуға рұқсат берілгенде, ол досымен бірге кететін адамды таңдау мүмкіндігіне ие болды және ол Гохты таңдады. Осылайша, Гох пен оның досы өлімнен құтылды, ал топтың қалған бөлігі келесі күні атылуға жіберілді. Кейіннен ол 1971-1975 жылдар аралығында Сингапур жастар симфониялық оркестрінің дирижері болып табысты музыкалық мансапқа қол жеткізді, сондай-ақ Го Сун Тьо Стринг оркестрін құрды. Ұзақ және жемісті оқытушылық жолында ол Дик Ли, Линнетт Си, Кам Ки Йонг, Сеу Ит Кин, Мелвин Тан, Чоу Хой және Сингапур Ұлттық университетінің концерттік оркестрінің музыкалық директоры/тұрақты дирижері Лим Сун Ли сияқты Сингапурдың музыкалық дарынды тұлғаларын тәрбиеледі. Ол өндірген барлық таланттардың ішінде скрипкашы Ли Пан Хонды ерекше жақсы есте сақтады. Ли Пан Хон бала кезінде музыкаға қабілетті болған, бірақ 1958 жылы, ол 5 жаста болғанда, оның отбасы Қытай қалашығының кедей аудандарында тұрғандықтан, оған лайықты киім алуға мүмкіндігі болмады. Гөх жас Лиді тәрбиелеп, оны Ұлыбританияда ұлы скрипка шеберіне айналдыруды өз міндеті деп санады. Сингапур қоғамына қосқан зор үлесі мен жетістіктері үшін Гого «Пингат Джаса Гемиланг» (Ерен қызмет медалі) орденімен марапатталды. Ол 1982 жылы қайтыс болды.