Меррей С. Ваас: Американдық тергеу журналисінің өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Американдық тергеу журналисі Мюррей С. Ваас – 2003 жылы Иракқа басып кіруді жоспарлаған Ақ үйдің әрекеттері мен одан кейінгі дау-дамайлар, сондай-ақ Пламе ісі (сонымен қатар "ЦРУ-ның ірі қазылар алқасының тергеуі", "ЦРУ ақпаратының жария ету жанжалы" және "Пламегейт" деп те аталады) сияқты американдық саяси жанжалдарды жариялағаны үшін танымал американдық тәуелсіз және тергеу журналисі. Ваас өзінің мансабының басым бөлігінде ұлттық қауіпсіздік тақырыбына ден қойды, бірақ әлеуметтік мәселелер мен корпоративтік заңбұзушылықтар туралы да жазды. Оның екінші Ирак соғысы және Пламе ісіне қатысты мақалалары National Journal журналында, онда ол штаттық тілші және редактор болып жұмыс істеді, The Atlantic және бұрын The American Prospect басылымдарында жарияланды.

Жеке өмірбаяны

Ваас Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында дүниеге келді және бастапқыда заңгерлік мансапқа және қалалық саясатқа қатысуға үміттенеді ("Филадельфия қаласының округтік прокуроры және мэрі болу"). Ол Джордж Вашингтон университетінде оқыды. 16 жасында, әлі орта мектепте оқып жүргенде, еңбек еткен студенттерге колледжге ерте қабылдануға мүмкіндік беретін бағдарлама аясында сабақтарға қатыса бастады. Кейін ол бітіруге дейін колледжді тастап, журналист болып жұмыс істеді. 1987 жылы, Ваас жиырма алты жасқа толғанда, оның өміріне қауіпті "қарқынды дамыған" қатерлі ісігі бар екенін білді. Көп жылдар өткен соң, 2006 жылдың 26 маусымында "Вашингтон Пост" газетінің медиа жазушысы Говард Курц Ваасқа "емделмейтін С сатысы" қатерлі ісігі бар екені және "өлімге қатерлі диагноз" қойылғанын хабарлады. Кейін Ваас Джордж Вашингтон университетінің медициналық орталығына "оны қатерлі ісігінен дұрыс анықтамағандық" үшін сотқа жүгінді. Ваас бұл іс бойынша 650 000 долларлық үкім жеңіп алды. Бұл үкім кейіннен округтік апелляциялық сотта қолдау тапты. Бір хабарламада сол кездегі ең ірі денсаулық сақтау компаниясы WellPoint компьютерлік алгоритмді пайдаланып, жақында емделген сүт безі қатерлі ісігі бар әйелдерді анықтап, олардың полистерін заңды себепсіз тоқтатуға тырысқаны жарияланды. Бұл жаңалық үлкен халықтық наразылықты тудырып қана қоймай, Денсаулық сақтау және халықты әлеуметтік қорғау министрі Кэтлин Себелиус пен президент Барак Обаманы WellPoint компаниясын бұл практиканы тоқтатуға шақыруға әкелді. Обама әкімшілігінің қысымымен WellPoint және елдегі басқа ірі денсаулық сақтау компаниялары бұл практиканы дереу тоқтатуға келісті. Ваас өзіне ұқсас көптеген қатерлі ісікпен күресіп жатқан науқастардың өмірін сақтап, ондаған мың адамның сақтандыруын әділетсіз тоқтатуға жол бермеді. Ол Аризона мемлекеттік университетінің Уолтер Кронкайт журналистика және бұқаралық коммуникация мектебінен Барлетт пен Стилдің бизнес-тергеу репортажы сыйлығын және басқа да наградаларды жеңіп алды.

Waas was born in Philadelphia, Pennsylvania, and originally hoped to have a career in law and city politics ("To be the district attorney and mayor of the City of Philadelphia"). He attended George Washington University. He first began taking classes at age 16, while still in high school, as part of a program that allowed some accomplished students to begin college early. He later left college prior to graduation to instead work as a journalist. In 1987, when Waas was only twenty six years old, he learned that he had a life threatening "advanced form" of cancer. Years later, on June 26, 2006, Washington Post media writer Howard Kurtz years disclosed that Waas had been told that he had an "incurable Stage C" cancer and faced a "terminal diagnosis." Subsequently, Waas successfully sued the George Washington University Medical Center, which had negligently "failed to diagnose his cancer." Waas won a $650,000 verdict in the case. The verdict, in turn, was later upheld by the D. C. Court of Appeals." One story disclosed that the nation's then largest health insurer, WellPoint, using a computer algorithm, identified women recently diagnosed with breast cancer and then singled them out for cancellation of their policies, without a legitimate cause to do so. The story not only caused considerable and immediate public outrage, but led Secretary of Health and Human Services, Kathleen Sebelius, and President Barack Obama, to call on WellPoint to end the practice. Pressured by the Obama administration, WellPoint and the nation's other largest health insurers agreed to immediately end the practice. Waas was credited with saving the lives of countless other cancer patients like himself, and making sure that tens of thousands of other people did not have their insurance unfairly canceled. He won the Barlett & Steele Award for Business Investigative Reporting from the Walter Cronkite School of Journalism and Mass Communication of Arizona State University as well as other honors for the stories.

Кәсіби мансап

Колледжде оқып жүрген кезінде Ваас американдық газеттің тілшісі Джек Андерсонның жұмысына қабылданып, оның көмекшісі болды. Жиырма жасқа толғаннан кейін Ваас The Village Voice газетінде штаттық жазушы болып жұмыс істеді. Voice газетінің қазіргі редакторы Ваасты, сол дәуірде газетте жұмыс істеген басқа да белгілі жазушылар, сыншылар, тергеуші тілшілер және карикатуристермен бірге – Уэйн Барретт, Джек Ньюфилд, Тереза Карпентер, Рон Розенбаум, қазір қайтыс болған Норман Мейлер, Мим Удовитч, Мэтт Гроунинг және Марк Алан Стамати сияқты "Еңбегі сіңген жазушылар" деп атайды. Ваас алғаш рет 18 жасында, колледждің бірінші курсында, көктемде Андерсон үшін жұмыс істеді: "Мен сұхбатқа барғанда, адамдар маған бір қарап күліп жіберді. Мен 15 жастағыдай көрінетін 18 жастағы балалардың бірі болдым", – деп еске алады ол. "Нью-Йорк Таймс" газеті Андерсоннің некрологында оның бағанасы "елдегі ең көп оқылатын, ең ұзақ жылдар бойы жарық көрген саяси бағана" екенін жазды. Андерсон өзінің және жас тілшілерден тұратын шағын штабының "Боб Вудвард пен Карл Бернштейн Уотергейт дауының шындығын ашқанда бір рет жасағандай" күн сайын жұмыс істегенін мақтан тұтатын. Амин 1971 жылдан 1979 жылға дейін Уганданың әскери диктаторы болды және "қазіргі заманғы тарихтың ең қатыгез диктаторларының бірі" деп сипатталды. Оның билігі азаптау, халықаралық терроризмді қолдау, соттан тыс өлімдер, қарапайым азаматтарды қатыгездікпен және кездейсоқ өлтіру, этникалық тазалаумен сипатталды. Амин өзінің халқына қарсы геноцид жасап, кем дегенде 150 000 мен 300 000 аралығындағы угандалықтарды өлтірді деп есептеледі. Amnesty International өлтірілгендердің санын 500 мыңға дейін бағалады. Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің бұрынғы қызметкері, Джорджтаун университетінің халықаралық қатынастар профессоры Ральф Нурнбергер "Африканы зерттеу журналында" жариялаған зерттеуінде АҚШ-тың Аминге қарсы салған экономикалық санкциялары оның құлауына себеп болды деген қорытындыға келді. Нурнбергер Конгресс санкцияларды енгізуге аз назар бөлгенін немесе Конгресс мүшелері мен олардың қызметкерлерінің шағын тобынан басқа қолдау таппағанын жазды. Нурнбергер Ваас рөлін "осы мәселені зерттеумен айналысатын Конгресс қызметкерлері мен угандалық эмигранттар үшін пайдалы байланыс ретінде танылды" деп сипаттады. Марқұм сенатор Фрэнк Черч (демократ, Айдахо штаты), Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің төрағасы, кейіннен Конгресс енгізген бойкот "Уганданың ішкі жағдайына терең әсер етті және Иди Аминнің құлауына ықпал етті" деді. Сенатор Марк Хэтфилд (республикашыл, Орегон штаты) санкциялар "Аминнің жеңілмейтін өмір сүру қабілетін бұзуға мүмкіндік беретін формуланың қажетті психологиялық және практикалық компоненттерін қамтамасыз етті" деп түсіндірді. Рейган әкімшілігі кезінде Ваас Иран-Контра ісін ашып көрсетуге қатысқан шағын топтың бірі болды. 1992 жылы АҚШ-тағы институционалдық және түрмедегілердің құқықтарын зерттеу және жазу үшін тағайындалды. Ол стипендиясы аясында ақыл-жайы нашар адамдарға арналған мекемелердегі, психиатриялық ауруханалардағы, қарттар үйлеріндегі, жасөспірімдерді ұстау орталықтарындағы, түрмелердегі нашар жағдайларды және күмәнді өлімдерді зерттеді. Бұл оқиға АҚШ Әділет министрлігінің қаланың ақыл-жайы нашар адамдарға қатысты қарым-қатынасын қайта қарауына және бірнеше баланың өліміне себеп болған зәбірлеу немесе жеңілтексіздік салдарынан қала әкімдігіне қарсы азаматтық сотқа шағымдануға түрткі болды. 1998 және 1999 жылдары Ваас Salon.com үшін Уайтуотер және Клинтонға қарсы импичмент туралы баяндады. Сол жылы Ваас Гарвард университетінің Джон Ф. Кеннеди атындағы мемлекеттік басқару мектебінің "Жоан Шоренштейн Барон Пресс орталығы" сыйлық берген "Тергеуші репортаждар үшін Голдсмит сыйлығын" алды, себебі ол "Персия шығанағындағы соғыстан бұрынғы Иракқа қатысты АҚШ саясатын егжей-тегжейлі баяндаған" сериясы үшін марапатталды. "ABC News Nightline" телеарнасының жүргізушісі Тед Коппел Ваас пен Францтың әңгімелері "Джордж Буш, көбінесе сахна артында жұмыс істеп, Саддамның Ирағын АҚШ-тың жоятын агрессивті державаға айналдырған қаржы, барлау және әскери көмекті бастамашы және қолдаушы болғанын анық көрсетті" деді. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Энтони Льюис Ваас пен Францтың, сондай-ақ Сеймур Херштің баяндамаларын келтіріп, Саддамның аймақтық ғана емес, халықаралық қатерге қалай айналып кеткеніне таң қалғандарға "керемет жауап" берді: "АҚШ Саддам Хусейннің соғыс машинасына және оның амбицияларына күш берді". Льюис Ваас, Франц және Херштің мәлімдемесін келтіріп, бұл негізінен АҚШ-тың Иракпен құпия барлау мәліметтерін бөлісуіне және Сауд Арабиясы, Кувейт және Иордания сияқты одақтастарына Саддамға АҚШ-та жасалған қару-жарақтарды беруге ынталандыруына байланысты болғанын көрсетті. Бұл баяндаманың аясында 1992 жылдың 10 наурызында Ваас пен Франц Рейган және Джордж Буш әкімшіліктерінің Саддам Хусейннің Ирак режимімен құпия барлау мәліметтерін бөліскенін, Конгресс комитеттеріне барлық ынғаимасылық екі жыл бұрын тоқтатылғанын жалған айтқандықтарын хабарлады. 1992 жылдың 18 сәуірінде жарияланған тағы бір мақаласында Ваас пен Франц, өте құпия үкіметтік құжаттарға сілтеме жасай отырып, Рейган және Джордж Буш әкімшіліктерінің он жылдан астам уақыт бойы Сауд Арабиясына Саддам Хусейннің Ирағына американдық қару-жарақтарды беруге рұқсат беру саясатын жүргізгенін, екі әкімшіліктің Саддам режимін қолдауға бағытталған құпия сыртқы саясатының бөлігі ретінде хабарлады. Бұл оқиғада сондай-ақ екі президент, Рональд Рейган және Джордж Буш, транзакциялар федералдық заңды және Конгресс шектеулерін бұзуы мүмкін болса да, қару-жарақтарды беруге құпия түрде ынталандырғаны айтылды. 1992 жылы Ваас "Лос-Анджелес Таймс" газетіндегі тергеу мақаласында Джордж Буш әкімшілігінің Пәкістанға американдық қару-жарақтарды сатып алуға рұқсат бергенін, тіпті президент Конгреске "Пәкістанның ядролық жарылғыш құрылғысы жоқ екенін" растамаса, мұндай сатуға тыйым салатын федералдық заң күшінде болса да, хабарлады. (Сол кезде Пәкістан ядролық қару-жарақтарға ие болды, бұл Буш әкімшілігіне Пәкістанның ядролық қарудан бос екенін растауға мүмкіндік бермеді). 1992 жылдың 18 маусымындағы мақала бірнеше сенаторлардың Буш әкімшілігі қару-жарақ сатуға рұқсат бергені үшін федералдық заңды бұзды деген айыптауларына әкелді. Марқұм сенатор Джон Гленн (демократ, Огайо штаты) Вааске "қару-жараққа тыйым салу президенттің қол қойған заңы болғанымен, оның (өз) әкімшілігі оған бағынбау үшін қадамдар жасады" деді. Сенаттың Сыртқы қатынастар комитетінің төрағасы, республикашыл Клейборн Пелл (Род-Айленд штаты) Ваас мақаласына жауап ретінде Буш Мемлекеттік департаментінің "Пәкістанға қару-жарақ сатуға рұқсат бергені үшін федералдық заңды біліп тұра бұзғанын" қатаң түрде мәлімдеді.

While still attending college, Waas began working for American newspaper columnist Jack Anderson. In his twenties, Waas was a staff writer for The Village Voice. The current masthead of the Voice lists Waas as a "Contributors Emeritus" to the newspaper, along with such other notable writers, critics, investigative reporters, and cartoonists who worked for the paper during the same era, as Wayne Barrett, Jack Newfield, Teresa Carpenter, Ron Rosenbaum, the late Norman Mailer, Mim Udovitch, Matt Groening and Mark Alan Stamaty. Waas first worked for columnist Anderson at age 18, the summer of his freshman year of college: "When I went out for interviews, the subjects took one look at me and just laughed I was one of those 18 year old kids who looked 15," he once recalled. In an obituary of Anderson, The New York Times wrote that Anderson's column was "the nation's most widely read, longest running political column." Anderson liked to boast that he and his relatively small staff of mostly young reporters had done daily "what Bob Woodward and Carl Bernstein did just once when they dug out the truth of the Watergate scandal." Amin ruled as military dictator of Uganda from 1971 to 1979, and has been described as "one of the most brutal despots in modern world history". His rule was defined by torture, support for international terrorism, extrajudicial killings, the barbaric and random murders of ordinary citizens, and ethnic cleansing. Amin was believed to have murdered between at least 150,000 and 300,000 Ugandans in carrying out genocide against his own people. Amnesty International has estimated the number of people killed as high as 500,000. Ralp Nurnberger, a former staffer on the Senate Foreign Relations Committee, and professor of international relations at Georgetown University, concluded in a study for the African Studies Review that the economic sanctions imposed against Amin by the U. S. likely led to Amin's downfall. Nurnberger wrote that the congressional initiative to impose the sanctions had attracted scant attention or support outside a small number of members of Congress and congressional staff interested in the matter until "Jack Anderson assigned one of his reporters, Murray Waas to follow the issue" and to regularly write about it. Nurnberger also characterized Waas' role as having "served as a useful contact for the congressional staff investigating this subject as well as Ugandan expatriates." The late Sen. Frank Church (D Id. ), a chairman of the Senate Foreign Committee, later said the congressionally imposed boycott "had a profound impact on the internal conditions [inside Uganda] and contributed to the fall of Idi Amin." Sen. Mark Hatfield (R Or. ), commented that the sanctions "provided the psychological and practical ingredients to complete a formula that would come to break Amin's seemingly invincible survivability." During the Reagan administration, Waas was among a small group of reporters involved in breaking the story of the Iran Contra affair. in 1992 to research and write about the rights of the institutionalized and incarcerated in the U. S. For his fellowship, he investigated substandard conditions and questionable deaths at institutions for the mentally retarded, mental hospitals, nursing homes, juvenile detention centers, and jails and prisons. The story led to renewed scrutiny by the U. S. Department of Justice of the city's treatment of its mentally retarded wards and spurred on the settlement of a civil suit brought against the city government by the parents of several children who had died due to abuse or neglect. In 1998 and 1999, Waas reported on Whitewater and the Clinton impeachment for Salon. com. That same year, Waas was also a recipient of the Goldsmith Prize for Investigative Reporting, awarded by the Joan Shorenstein Barone Center on The Press, of the John F. Kennedy School of Government of Harvard University, for "a series that detailed United States policy toward Iraq before the Persian Gulf war". In a broader context, Waas' and Frantz's stories, ABC News Nightline anchor Ted Koppel said, made it "increasingly clear that George Bush, operating largely behind the scenes initiated and supported the financing, intelligence, and military help that built Saddam's Iraq into the aggressive power that the United States ultimately had to destroy." Writing in The New York Times, columnist Anthony Lewis similarly citing the reporting by Waas and Frantz, as well as that of Seymour Hersh, provided a "shocking answer" to those wondering how Saddam has grown into not only a regional menace but an international one: "The United States was feeding Saddam Hussein's war machine and his ambition." Lewis cited disclosures by Waas, Frantz, and Hersh, to show that this had been in large part due to the U. S. sharing secret intelligence with Iraq, and encouraging allies such as Saudi Arabia, Kuwait, and Jordan to transfer arms of U. S. origin to Saddam. As part of that reporting, on March 10, 1992, Waas and Frantz reported that the Reagan and George H. W. Bush administrations had engaged in secret intelligence sharing with Saddam Hussein's Iraqi regime, despite falsely telling the congressional intelligence committees that all such cooperation had ended two years prior. In another story, published on April 18, 1992, Waas and Frantz, citing highly classified government records, first reported that the Reagan and George H. W. Bush administrations, for more than a decade, had engaged in a covert policy of allowing Saudi Arabia to transfer American arms to Saddam Hussein's Iraq, as part of both administrations' covert foreign policy to support Saddam's regime. The story further alleged that both presidents Ronald Reagan and Georg H. W. Bush had secretly encouraged the arms transfers even though the transactions likely violated federal law and congressional restrictions. Also in 1992, Waas disclosed in an investigative story in The Los Angeles Times that the George H. W. Bush administration had allowed Pakistan to purchase American made weapons, despite a federal law then in place, prohibiting such sales unless the President were to certify to Congress that "Pakistan does not possess a nuclear explosive device. "(At the time, Pakistan maintained a nuclear arsenal, which did not allow for the Bush administration to certify that Pakistan was nuclear free). The June 18, 1992 article led several Senators to charge that Bush administration had violated federal law by allowing for the arms sales. The late Senator John Glenn, Democrat of Ohio, told Waas that even though the arms ban "was signed by the president into law his [own] Administration took steps not to comply with it." Senator Claiborne Pell, Republican of Rhode Island, and the then chairman of the powerful Senate Foreign Services Committee, reacted to Waas' story by firmly asserting that the Bush State Department "has knowingly violated federal law by permitting" the arms sales to Pakistan.

Джордж Буш әкімшілігінің Иракпен соғысқа дейінгі кезеңдегі барлау мәліметтерін бұрмалауы

Жақында Ваас ұлттық тілші және National Journal журналының редакторы болып жұмыс істеді. Ваас Джордж Буш әкімшілігінің елді Иракпен соғысқа бастау үшін барлау деректерін манипуляциялағаны туралы сұрақтар көтерген негізгі баспасөз өкілдерінің санаулы бірі ретінде көзге түсті, және соғыс аяқталғаннан кейін Ақ үйдің мұны қалай жасағанын оқырмандарына егжей-тегжейлі баяндады.

Валерия Плейм және арнайы прокурордың тергеуі

Екінші Буш әкімшілігінің Иракпен соғысқа әкелген саясаты туралы көптеген мақалалар жазған кезде Ваас бірқатарда ЦРУ прокуроры Патрик Дж. Фицджеральдтың құпия ЦРУ оперативтігі Валерия Плеймнің жеке басын баспасөзге кім ашты деген тергеу туралы да жазды. Ол екі оқиғаның тығыз байланысты екенін көрсетті, себебі Плеймнің беделін түсіру әрекеті Буш әкімшілігінің барлау ақпаратын бұрмалап, соғысқа қадам жасау үшін дәлелдер жасағандарды қаралауға бағытталған кең ауқымды күш-жігерінің бір бөлігі болды. Плеймнің құпия ЦРУ агенті екендігі туралы ақпарат Буш әкімшілігінің жоғары лауазымды шенеуніктері оның күйеуі, бұрынғы елші Жозеф К. Уилсон IV-тің беделін түсіру және оған қарсы кек алу үшін баспасөзге таратылды. Ол Буш әкімшілігінің Саддам Хусейнмен соғысқа бару үшін барлау ақпаратын дұрыс емес көрсеткенін айыптаған еді. Вице-президент Дик Чейнидің бас кеңесшісі И. Льюис (Скутер) Либби кейіннен Плеймді әшкерелеудегі өз рөлін және Буш әкімшілігіндегі басқалардың рөлін жасыруға тырысқаны үшін жалған куәлік беру және әділетке кедергі келтіру айыптары бойынша сотталды, бірақ президент Буш Либбидің отыз айлық түрме жазасын кейін жеңілдетті. (Президент Буштың сол кездегі бас саяси кеңесшісі Карл Роув та арнайы прокурор Патрик Фицджеральд тарапынан тергелді, бірақ оған ешқандай айып тағылмады.) Ваас Либбидің Плеймнің жеке басын New York Times тілшісі Джудит Миллерге ашқанын жариялаған алғашқы мақаланы ғана жазбады, сонымен қатар Миллердің, Либбиді өзінің көзі ретінде танудан бас тартқаны үшін жүзден астам күн түрмеде отырған Миллерге куәлік беруге мүмкіндік берген мақала да осы болды. 2005 жылғы 6 тамыздағы American Prospect журналында Ваас Либбидің Плеймнің атын Миллерге алғаш айтқанын жариялады. Сол мақалада Либбидің Миллерді түрмеде қалуға және өзінің көзі екенін жарияламауға шақырғаны да көрсетілді. Ваас жазған мақаланы оқығаннан кейін прокурор Фицджеральд Либбидің адвокатына хат жолдап, Ваас баяндағандарды сілтеме ретінде келтіріп, Либбиден Миллерді куәлік беруге шақыруын талап етті. Фицджеральд хатта "Либби Миллер ханымның куәлігін беруі өзіне тиімсіз деп шешкен" және Либбидің Миллердің куәлігін беруіне кедергі келтіруі арнайы прокурордың тергеуін қиындатуға бағытталған әділетке кедергі келтіру немесе куәларды адастау болып есептелуі мүмкін деп жазды. Ваас жариялаған Плейм ісінің кейінгі есептері 2007 жылғы маусымда жарық көрген Union Square Press баспасынан шыққан Либби ісі туралы кітабына негіз болды, ол туралы Ваас Democracy Now! бағдарламасында Эми Гудманмен сұхбатында егжей-тегжейлі айтты.

While writing numerous stories about the second Bush administration's policies that led up to war with Iraq, Waas simultaneously wrote about the investigation of CIA leak prosecutor Patrick J. Fitzgerald's investigation as to who leaked covert CIA operative Valerie Plame's identity to the press—illustrating in his reporting how the two stories were inextricably linked in that the effort to damage Plame was part of a broader Bush White House effort to discredit those who were alleging that it had misrepresented intelligence information to make the case to go to war. Plame's identity as a covert CIA agent was leaked to the media by senior Bush White House officials to discredit and retaliate against her husband, former Ambassador Joseph C. Wilson IV, who had alleged the Bush administration misrepresented intelligence information to make the case to go to war with Saddam Hussein. I. Lewis (Scooter) Libby, the chief of staff to Vice President Dick Cheney, was later convicted on federal charges of perjury and obstruction of justice in an attempt to conceal his own role and that of others in the Bush White House in outing Plame, although President Bush would later commute Libby's thirty month prison sentence. (President Bush's then chief political adviser, Karl Rove, was investigated by the special prosecutor, Patrick Fitzgerald, as well, but not charged.) Waas not only wrote the first story disclosing that it was Libby who had leaked Plame's identity to New York Times reporter Judith Miller, but the same story also paved the way for Miller, then in jail for more than a hundred days, for refusing to identify Libby as his source, to be released and testify against Libby. In an August 6, 2005 story in the American Prospect, Waas first disclosed that it was Libby who had first provided Plame's name to Miller. That same story also disclosed that Libby was encouraging Miller to stay in jail and not reveal that Libby was her source. After reading Waas' story, prosecutor Fitzgerald wrote a letter to Libby's attorney, citing Waas' reporting, demanding that Libby encourage Miller to finally testify. Fitzgerald wrote in the letter that "Libby had simply decided that encouraging Ms. Miller to testify was not in his best interest", that Libby discouraging Miller to testify so as to thwart the special counsel's investigation might be possibly construed as an obstruction of justice or witness tampering. Several of Waas's later published accounts of that aspect of the Plame affair informed his Union Square Press book on the Libby trial published in June 2007, which he discusses in some detail in his interview with Amy Goodman on Democracy Now!.

Митт Ромни және ЛГБТ мәселелері

2012 жылғы президенттік науқанның соңғы күндері Ваас «Бостон глобусына» бірқатар мақалалар жазып, Митт Ромнидің Массачусетс штатының губернаторы ретінде штаттың ЛГБТ қауымдастығының құқықтарын шектеу саясатын жүзеге асырғанын баяндады. Бұл республикалық президенттік праймеризде көп дауыс беретін консервативті және евангелистік сайлаушылардың қолдауын алу мақсатында жасалған қадам еді. Waas және «Globe» басылымы Ромни мен оның кеңесшілерінің Мемлекеттік денсаулық сақтау департаменті қаржылаған жасөспірімдерге арналған қорқынышқа қарсы нұсқаулықты жариялаудан тартынғанын хабарлады, себебі онда «бисексуал» және «трансгендер» терминдері қолданылған. Ромнидің кеңесшілері евангелистер мен ЛГБТ-ға қарсы топтардың бұл терминдерді қолдануға наразы боларынан қынжылған. Одан әрі Ваас Ромнидің бір жынысты ата-аналардың балаларына туу туралы куәлік беруден бас тартқанын жариялады. Мемлекеттік деректерге сәйкес, Денсаулық сақтау департаментінің жоғары лауазымды заңгері өзінің басшыларына жолдаған құпия хаттамасында Ромни әкімшілігінің осы балаларға туу куәлігін бермеуі «9/11 оқиғасынан кейінгі әлемде заңды орындау және қауіпсіздік шараларын бұзуға, балалардың мектепке түсуге, жүргізуші куәлігі мен паспорт алуға, әскери қызметке немесе тіпті дауыс беруге тырысқанда қиындықтарға тап болуына» әкеп соғатынын ескерткен. Ромни, бұрын ЛГБТ құқықтарын қолдауда Тед Кеннедиден де ашық болуға уәде берген және Массачусетс штатының мемлекеттік лауазымдарына үміткер болған кезде осылай әрекет еткен, консервативті және евангелистік сайлаушылардың қолдауын алу үшін мүлдем басқаша әңгіме айта бастады. Ол гомосексуалдық некеге және бір жынысты жұптардың бала тәрбиелеуіне қарсы шықты: «Кейбір гомосексуалдар өздеріне бала туып алып жатыр», - деп мәлімдеді Ромни 2005 жылы Оңтүстік Каролинадағы консервативті сайлаушыларға сөйлеген сөзінде. «Бұл құжат жүзінде дұрыс емес. Бұл шындығында да дұрыс емес. Әр баланың анасы мен әкесі болуға құқығы бар». Ромни туралы Ваас жариялаған материалдарға реакция жылдам болды, азаматтық құқықтар және ЛГБТ топтары сайлауға дейін Ромниді айыптады. Адам құқықтары жөніндегі науқанның президенті Чад Гриффин елдегі ең ірі гей құқықтарын қорғау ұйымының мәлімдемесінде: «Митт Ромни американдықтардың алдында бірнеше рет ЛГБТ-ге қарсы кемсітушілікке қолдау көрсетпейтінін айтты, бірақ бұл тікелей өтірік», - деді. Гриффин сондай-ақ «балаларға туу туралы куәлік беруден бас тарту арқылы Ромни ЛГБТ-нің құқықтарын жоққа шығарды» деп түсіндірді.

During the final days of the 2012 presidential campaign, Waas wrote a series of articles for the Boston Globe detailing how Mitt Romney, as governor of Massachusetts, had implemented policies to restrict the rights of the state's LGBT community, as a way to curry favor with conservative and evangelical voters who vote in large numbers in the Republican presidential primaries. Waas and the Globe reported that Romney and his aides held back the publication of an antibullying guide for teens originally sponsored by the State Department of Public Health because it contained the terms "bisexual" and "transgender." Aides to Romney were said to be anxious that evangelicals and anti LGBT rights groups objected to the use of the terms. Garnering even more attention, Waas subsequently reported that Romney had refused to grant birth certificates to the children of same sex parents. State records obtained by Waas showed that a senior Department of Public Health lawyer warned in a confidential memo to her superiors that the Romney administration's failure to provide birth certificates to these children would constitute "'violations of existing statutes,' impair law enforcement and security efforts in a post 9/11 world, and would cause the children to encounter difficulties later in life as they tried to register for school, obtain a driver's license or a passport, enlist in the military, or even vote." Romney, who had once vowed to be even more outspoken than Ted Kennedy in support of LGBT rights, while running for state office in Massachusetts—and often was—began to tell a very different story as he curried favor with conservative and evangelical voters. He emphasized opposing gay marriage and the raising of children by same sex couples: "Some gays are actually having children born to them," Romney declared in a 2005 speech to socially conservative voters in South Carolina, “It’s not right on paper. "—Romney said in reference to denying birth certificates to the children of LGBT parents "It’s not right in fact. Every child has a right to a mother and father." The reaction to the Waas stories on Romney was swift, as civil rights and LGBT groups condemned Romney in the days just prior to the election. Chad Griffin, the president of the Human Rights Campaign, the nation's largest gay rights advocacy organization, said in a statement: "Mitt Romney has stood before the American people multiple times and said he does not support discrimination against LGBT people – and that is an outright lie.’’ Griffin further commented that by "denying birth certificates to children [of same sex parents] Romney has undertaken to disenfranchise LGBT people.’’

Трамп дәуіріндегі репортаждар

Трамп әкімшілігі кезінде Ваас National Enquirer, оның бас компаниясы American Media, Inc., және президент Трамптың сол кездегі жеке адвокаты және «фиксі» Майкл Коэннің Трамптың некеден тыс қатынастары болған әйелдерге құпия ақша төлеуге тырысқаны туралы жазған алғашқы журналистердің бірі болды. Трамп әкімшілігі кезінде Ваас арнайы кеңесші Роберт Мюллердің тергеуіне қатысты екі дүркіннен астам маңызды жаңалықтарды жариялады, олар негізінен президент Трамптың ФБР, Әділет министрлігі және арнайы кеңесші Роберт Мюллердің тергеуі кезінде әділдікке кедергі келтірді ме, жоқ па деген сұраққа бағытталды. Трамп немесе оған жақын адамдар Хиллари Клинтонның 2016 жылы президенттікке сайлануына кедергі келтіру және Трампты сайлауға көмектесу үшін жасырын әрекеттер жасады ма? Бұл жаңалықтар негізінен The New York Review of Books, The New York Times, Vox және Foreign Policy басылымдарында жарық көрді. Ваас бұрынғы ФБР директоры Джеймс Комидің күдікті куәгерлері болғанын бірінші болып хабарлады. Комидің мәлімдемесінде президент Трамп оған өзінің ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі Майкл Флинннің ФБР-ге Ресей дипломатымен сөйлескені туралы өтірік айтқаны туралы ФБР тергеуін тоқтатуға бұйырғандығы айтылды. Бұл оқиға 2017 жылдың 14 ақпанында Трамп пен Коми Овалдық кеңселерде жалғыз қалған кезде болған. Арнайы кеңесші Мюллер Комидің мәлімдемесін Трамптың әділдікке кедергі келтіру әрекеті ретінде қарастырды. Ваас жариялағаннан бұрын Трамп пен оның саяси жақтастары Трамптың Флинн ісі бойынша сотқа кедергі келтіргені үшін ешқандай заңдық жазаға тартылмауы мүмкін екенін айтқан, өйткені Трампқа қарсы дәлелдер тек Комидің сөзіне негізделген, яғни жақында ғана жұмыстан шығарылған ФБР директорының сөзіне және АҚШ президентінің сөзіне қарсы екенін мәлімдеген. «Біз бұл оқиғаның бір адамның ғана баяндамасы екенін естен шығармауымыз керек», - деді Fox News телеарнасында Республикалық Ұлттық Комитеттің төрағасы Ронна Ромни МакДаниел, Трамптың әкімшілігіндегілердің қайталап айтқан осындай пікірлерінің бірі ретінде. «Осы кездесулерде не болғанын білетін екі адам – президент пен Джеймс Коми». Бірақ 2017 жылдың 7 маусымында Vox басылымында жарияланған хабарда Ваас Коми өзінің үш жоғары көмекшісімен президент Флинн туралы ФБР тергеуін тоқтату туралы ұзақ сөйлескенін мәлімдеді. Өзінің хабарламасында Ваас бұл лауазымды адамдардың Эндрю Маккейб, ол кезде ФБР директорының міндетін атқарушы (және Комимен сөйлескен кезде ФБР директорының орынбасары); Джим Рыбики, Коми штабының бастығы; және Джеймс Бейкер, ФБР-дің сол кездегі бас кеңесшісі екенін айтты. Ваас сондай-ақ ФБР-дің жоғары лауазымды қызметкерлерінің бірі Трамптың әділдікке кедергі келтіруі туралы Комимен болған әңгімелерін бір уақытта жазып алғанын мәлімдеді. Трамптың әкімшілігі бұл шындық болуы мүмкін екенін жоққа шығарды, Коми өзінің үш көмекшісіне ешқашан болмаған нәрсе туралы айта алмағанын мәлімдеді. Бірақ Коми өзі бұл фактіге күмәнданбады және келесі күні Сенаттың барлау комитетінің алдында Ваас туралы хабарламадан туындаған сұрақтарға жауап берді. Ваас сондай-ақ президент Трамптың өзінің саяси қарсыластары деп саналатындарды дұрыс емес тергеу үшін АҚШ Әділет министрлігін пайдалануды қалай тырысқанын ашқан алғашқы журналистердің бірі болды. 2018 жылдың 9 қарашасында Ваас Vox-та мәлімдегендей, ол кездегі Бас прокурор Мэттью Уитакер Трампқа Әділет министрлігі Трамптың саяси қарсыластарын тергеу үшін қалай пайдаланылуы мүмкін екендігі туралы жеке кеңес берді. Уитакер Трампқа Хиллари Клинтонның ісін тергейтін арнайы прокурорды қалай тағайындауға болатынын айтты. Клинтон бұған дейін ФБР-дің жеке электрондық пошта серверін құпия ақпаратты тарату кезінде қолданғаны туралы бұрынғы тергеуінен босатылған болатын. Трамп Әділет министрлігіне Клинтонды тергеуге қысым жасағанда, Клинтон заң бұзуға қатысты ешқандай жаңа ақпарат шықпаған. 20 қарашада The New York Times газеті Ваастың алғашқы хабарламасына сілтеме жасап, өзінің жеке мақаласын жариялады. «Таймс» газеті бұдан да ары қарай барып, Трамп өзінің Ақ үй кеңесшісі Дон МакГанға Хиллари Клинтон мен Джеймс Комиді айыптауды бұйырғанын, тіпті олардың ешқайсысы да жамандық жасағаны туралы нақты дәлел болмаса да жазды. МакГан Трамптың талаптарынан қатты ренжіді, The Times газетінде Ақ үйдің заңгерлері президентті ескертіп, Трамп осындай әрекеттерді жалғастыра берсе, «мүмкін импичмент» болуы мүмкін екенін ескертті. Vox және The New York Times газеттерінің мәліметтеріне сүйене отырып, Сенаттағы көпшілік көшбасшысы, Чарльз Шумер, Нью-Йорк штатынан Демократ, Уитакердің әрекеттерін тергеу үшін Әділет министрлігінің Бас инспекторына шақыру жасады. Шумер әсіресе Инспекторға «Vox-тағы тәжірибелі журналист Мюррей Ваас жариялаған мәлімдемелерді» тергеуді сұрады, «Уитакер Ақ үйге президенттің Сессияны және Бас прокурордың орынбасары Род Розенштейннің Әділет министрлігіне Трамптың жауларын тергеуге бағыт беруіне қалай қысым жасауға болатыны туралы кеңес бергенін» анықтауды сұрады. Шумер сондай-ақ Әділет министрлігінен Уитакердің Бас прокурордың міндетін атқару кезінде «Ақ үймен құпия үкімді сот немесе тергеу ақпаратын бөлісіп бермегенін» тергеуді сұрады. 2019 жылы Ваас The New York Review of Books үшін президент Трамптың алғашқы импичментіне қатысты көптеген эксклюзивті жаңалықтарды жариялады. Мәселе президент Трамптың украина үкіметіне Джо Байденнің ұлы Хантердің Украинадағы заңсыз бизнес мәмілелері туралы тергеуді жариялауға қысым көрсеткені туралы айыптамалар болды. Сол кезде Джо Байден 2022 жылғы сайлауда Трамптың ең ықтимал демократтық қарсыласы болды. Трамп украина президенті Володимир Зеленскийге Украинаға 400 миллион долларға жуық әскери көмек көрсетуді тоқтатқан, Зеленский мұндай тергеуді жариялағанша. 2019 және 2020 жылдары Ваас The New York Review of Books және The Guardian басылымдарында Трамп әкімшілігі кезінде Әділет министрлігінің саясиландырылуы мен жемқорлығына қатысты жаңа айыптамаларды жариялаған бірнеше мақалалар жазды. 2021 және 2022 жылдары Ваас 2020 жылғы президенттік сайлау қорытындысын күшпен өзгертуге тырысқан, сол кездегі президент Дональд Трамптың атынан жұмыс істеген адвокаттар туралы бірқатар тергеу мақалаларын жазды. 2021 жылдың 2 желтоқсанында The Guardian басылымында жарияланған мақаласында Ваас бұл күш-жігердегі жетекші адвокаттардың бірі Сидни Пауэллдің федералды соттарға көптеген адамдардың оның ісіндегі талапкерлер немесе бірлескен кеңесшілер екенін бірнеше рет жалған мәлімдеме жасағанын мәлімдеді, ал Пауэлл олардың рұқсатын алмай тұрып. Осы адамдардың бірнешесі Ваасқа Пауэлл оларды осылай атағанды кейін ғана білгендерін айтты. Келесі күні Ваас Пауэллдің қайырымдылық алаяты үшін федералдық үкімді сотқа шақырылып отырғаны туралы тағы бір мақала жазды. Өзінің жұмысы туралы сирек сұхбатында, 2006 жылдың 15 мамырында U.S. News & World Report журналисі Элизабет Халлоранмен, ол «Фицджеральд тергеуіне қатысты емес басқа да жаңалықтармен айналысып жатырсыз ба?» деген сұраққа жауап бергенде, ол «денсаулық сақтау мәселелері, жатыр мойны рагына қарсы вакцина туралы ұзақ түсіндіру мақаласымен айналысып жатырмын» деді. Ол Халлоранға қойған сұрақтарының арасында: «Бұл вакцина оны алу керек адамдарға неге жетпейді? Ол жабылып қойыла ма?» деген сұрақтар бар еді.

During the Trump administration, Waas was one of the first reporters to write about efforts by the National Enquirer, its parent company, American Media, Inc., and President Trump's then personal attorney and fixer, Michael Cohen, to pay hush money to women with whom Trump had extramarital affairs. Also during the Trump administration, Waas broke more than two dozen significant stories regarding special counsel Robert Mueller's investigation, focusing primarily on whether President Trump obstructed justice during investigations by the FBI, Justice Department, and special counsel Robert Mueller into whether Trump or anyone close to him had encouraged had aided a covert initiative to prevent Hillary Clinton's election as president in 20016, and help elect Trump. These various stories primarily appeared in The New York Review of Books, The New York Times, Vox, and Foreign Policy. Waas broke the first story disclosing that former FBI Director James Comey had corroboratory witnesses when it came to Comey's allegations that President Trump ordered him to shut down an FBI investigation into whether his then National Security Advisor Micheal Flynn had lied to the FBI about his conversations with a Russian diplomat, while Trump and Comey were completely alone in the Oval Office, on February 14, 2017. Special Counsel Mueller investigated Comey's allegations as a potential obstruction of justice by Trump. Prior to Waas' story, Trump and his political supporters, had argued that Trump could not credibly face any serious legal jeopardy, for obstructing justice in the Flynn mater, as a result of Comey's allegations, because the evidence against Trump was solely based on Comey's word the word of an FBI Director who had only been recently fired versus that of the President of the United States. "We have to keep in mind that is one person's record of what happened," Republican National Committee Chair Ronna Romney McDaniel said on Fox News in one typical such comment repeated by Trump White House surrogates. "The only two people who know what happened in these meetings are the president and James Comey."" But in a June 7, 2017 report which appeared in Vox, Waas disclosed that Comey had contemporaneously spoke at length with three of his top aides about the president ordering him to shut down the FBI investigation of Flynn. In his story, Waas disclosed those officials to be Andrew McCabe, then the FBI's Acting Director (and the FBI's Deputy Director during the time he had spoken with Comey); Jim Rybicki, Comey's chief of staff; and James Baker, the FBI's then General Counsel. Waas also wrote that more than one of the senior FBI officials also made contemporaneous notes of their conversations with Comey regarding Trump's obstruction of justice. The Trump White House denied that this could have been true, asserting that Comey could not have told his three aides about something that never happened in the first place. But Comey himself confirmed that this indeed was case when he testified to the Senate Intelligence Committee the following day, in response to questions prompted by the Waas story. Waas was also one of the first reporters to disclose how President Trump attempted to exploit the U. S. Department of Justice to improperly investigate his perceived political enemies. On November 9, 2018, Waas reported in Vox that then Acting Attorney General Matthew Whitaker had privately advised Trump as to how the Justice Department might be exploited to investigate Trump's political adversaries. Whitaker counseled Trump as to how a special counsel could be named to investigate Hillary Clinton, Waas wrote. Clinton had earlier been cleared by an earlier FBI investigation of whether she used a private email server while disseminating classified information; there was no new information that had come to light that Clinton had done anything to break the law when Trump pressured the DOJ to investigate Trump. On November 20, The New York Times, citing Waas' original reporting, published it own story reporting that its own sources had independently confirmed that Trump had pressured Whitaker and senior Justice Department officials to investigate Hillary Clinton. The Times story, however, went even further, disclosing that Trump ordered his then White House Counsel, Don McGahn, to prosecute Hillary Clinton and James Comey, even if there was no real evidence that either did anything wrong. McGahn was so distressed by Trump's demands, The Times reported, that the White House Counsel warned the president in a memo that Trump might face "possible impeachment" if he persisted with such efforts. Based on the disclosures by the Vox and The New York Times reports, Senate Majority Leader, Charles Schumer, Democrat of New York, requested that the Justice Department's Inspector General investigate Whitaker's conduct. Schumer in particular asked the Inspector General to investigate allegations "by veteran journalist Murray Waas [in Vox, which] revealed that Whitaker was counseling the White House on how the president might pressure Sessions and Deputy Attorney General Rod Rosenstein to direct the Justice Department to investigate Trump's enemies." Schumer also asked the Justice Department in his letter to investigate whether, Whitaker, while Acting Attorney General "may have shared with the White House confidential grand jury or investigative information from the Special Counsel investigation." In 2019, Waas broke numerous other exclusive stories for The New York Review of Books about the first impeachment investigation of President Trump. At issue were allegations that President Trump pressured the Ukrainian government to announce an investigation of Joe Biden's son, Hunter, for alleged illicit business deals in Ukraine. At the time, Joseph Biden was Trump's most likely Democratic opponent in the 2022 election. Trump allegedly threatened Ukrainian president Volodymyr Zelensky withheld almost $400 million in U. S. military assistance to Ukraine until Zelensky agreed to announce such an inquiry. In 2019 and 2020, Waas wrote a series of articles in The New York Review of Books and The Guardian detailing new allegations the politicization and corruption of the Department of Justice during the Trump administration. In 2021 and 2022, Waas wrote a series of investigative stories about the attorneys, working on behalf of then president Donald Trump, who attempted to overturn the results of the 2020 presidential election. In a Dec. 2, 2021 article in The Guardian, Waas disclosed that one of the lead attorneys in that effort, Sidney Powell, had on multiple occasions falsely represented to the federal courts that numerous individuals were plaintiffs or co counsel in her cases, without Powell first asking their permission to do so. Several of these sane people told Waas that they only learned that Powell had identified them as such after the fact. On the very next day, Waas wrote another story about Powell disclosing that a federal grand jury was investigating both her and a non profit she headed for fundraising fraud. In a rare interview about his work, on May 15, 2006, with Elizabeth Halloran, of U. S. News & World Report, when she asked whether he was "working on stories other than those involving the Fitzgerald investigation," Waas indicated that he has "been working on a long, explanatory piece about healthcare issues, the cervical cancer vaccine." Among the questions that he raised with Halloran are: "Why isn't that vaccine going to get to the people it should get to? Is it going to be locked away?"

Кітап шығару

The United States v. I. Lewis Libby, өңделіп, Waas репортажымен жабдықталған, 2007 жылдың 5 маусымында Sterling Publishing's Union Square Press баспасында жарияланды. Кітаптың басым бөлігі И. Льюис Либбидің федералдық қылмыстық іс тізімінен мұқият іріктелген, бастапқы көлемі шамамен миллион сөзді құраған сот хаттамасының өңделген нұсқасы болды. Кітапта Ваас жазған «Соңғы бөлімше» атты жаңа эссе де бар, онда жаңа ақпарат пен репортаждар ұсынылған. Розен Ваасқа жоғары баға бергенмен, Вудвордты Буш әкімшілігінің Ирактың жаппай қырып-жоятын қарулары бар деген сенімге иленгені үшін қатты сынады, ал шындығында ондай қарулар болған жоқ, осылайша соғысқа елді жетелеу үшін әкімшіліктің жалғандарын таратып берді. Розен Вудвордты Плейм ісіндегі рөлі туралы шындықты айтпағаны үшін де сынады, ол Плеймнің кім екенін жасырды: «Вудвард аң аулауда емес, – деп жазды Розен, – бірақ ол баяу аңға айналып жатыр. Анықталуы керек нәрселердің бірі – Вудвордты Буш командасы қалай алдағаны, олар оған ақпарат беру арқылы не істегені, сондай-ақ ол алған күмәнді ақпаратпен не істегені». 1992 жылдың 27 қазанында, бұрынғы «Лос-Анджелес Таймс» газетінің штатты жазушысы, өткен жылы сынға арналған Пулитцер сыйлығын жеңіп алған Дэвид Шоу, әріптестері Мюррей Ваас пен Дуглас Францтың бірінші Буш әкімшілігінің Иракқа қатысты соғысқа дейінгі саясаты туралы репортаждарын бағалады. Бірінші шығанақ соғысына дейін журналистердің мыңдаған құпия үкіметтік құжаттарға негізделген тақырыпта 100-ден астам мақала жазғанын атап өтті. Шоу олардың оқиғалары Джордж Буш әкімшілігінің «Саддам Хусейнге миллиардтаған долларлық несие кепілдіктері мен әскери технологияны» ұсынуы Саддамның кейін «Америка және одақтас күштерге қарсы қолданған» күрделі және қауіпті қару-жарақтарды төлеуге және жеткізуге көмектескенін көрсетті деп жазды. Медиа сыншысы Расс Бейкер Колумбия журналистикасы шолуында осыған ұқсас репортажды мақтады, журналистердің мақалалары «жасырын дереккөздерге емес, құпия құжаттарға негізделген» екенін атап өтті. Бейкер бұрын Ваас Рейган және Буш әкімшіліктерінің Иракпен соғысқа дейін жүргізілген жасырын сыртқы саясаты туралы жазған бірнеше журналистердің бірі болғанын атап өтті. Бейкер 1990 жылдың 18 желтоқсанында «Виллидж Войс» газеті «Ваас жасаған ірі тергеуді» жариялады, ол Джордж Буштың Иран-Ирак соғысы кезінде және одан кейін Ирак жағына қарай бейімділіктің күшті жақтаушысы болғанын көрсетті. Ал, керісінше, Online Journalism Review, American Journalism Review, Columbia Journalism Review, The Washington Post газеттерінде жазылған медиа сыншылары дәл осындай хабарларды мақтады. The Washington Post газетінде журналист Джон Шварц Ваас пен оның әріптестерінің репортаждары «көп нәрсеге қол жеткізді» деп жазды. 1998 жылдың маусым айында Дж. Д. Ласика «Салон: ең жақсы таза ойын веб-жарияланым? » деген сұраққа жауап бере отырып, «Американ журналистикасы» журналында жарияланған мақаласында Салондағы Билл Клинтонның импичменті туралы Ваас пен оның әріптестерінің репортаждарын бағалады. «Бірнеше уақыттан бері негізгі бұқаралық ақпарат құралдары Интернетке кез келген адамға дүниежүзілік миллиондаған аудиторияға аңыздар, өтірік және сөз байласу теорияларын таратуға мүмкіндік бергені үшін наразылық білдіріп келеді», - деп жазды Ласика. Ласиканың айтуынша, Ваас репортажы осы үрдісті өзгертіп, онлайн-журналистиканың «тұтынушы журналистиканың баламалы арнасы» бола алатынын және негізгі ақпарат құралдарының дұрыс емес немесе орынсыз репортаждарын түзететінін бірінші рет көрсетті. Ласиканың пікірінше, «Клинтон Левински ісі туралы Салонның жазғаны, бәлкім, Интернет-басылымның «классикалық тергеу журналистикасына алғашқы тұрақты кірігуі» және «тұбыршық ой-пікірге» қарсы «салмақ ретінде қызмет етті». Эндрю Росс (сонда Салон журналының бас редакторы) «Салонның тергеу журналистикасы ескі медианың қатерлерін көтерді, өйткені ол ескі әдіспен жасалды: аяқ киім былғары, көздер, телефондармен жұмыс істеу - бұл жерде жаңа медиа амалдар жоқ» деп сендірді. Росс Ваастың өзі «біраз технофоб» екенін, бұған дейін онлайнда көп болмайтынын айтты. Ваас Салонға «күнделікті ырғақ пен бірдендікті ұнатамын» деп жазғанын айтты». Калифорния университеті Берклидегі Журналистика және тергеуші журналистика орталығының негізін қалаушы Дэвид Уэйр Ваас пен оның әріптестерінің жұмысы тек Интернетте жарияланатын жаңалықтар сайтында «жетістік» болды деп айтты: «Бұл интернет-жариялау ұйымының басқа ақпарат құралдары елемейтін маңызды ұлттық оқиғаны ашқанын бірінші рет көрдік». 1998 жылы Уас Уайтвотер мен импичмент дағдарысын қамтығаны үшін кәсіби журналистер қоғамының терең баяндама үшін сыйлығын жеңіп алды. Онлайн журналистикасын шолуда Мэтт Уэлч Ваас жасаған «тек веб-журналистикасын» да мақтады, оның репортажының нәтижесінде «Кеннет Стардың негізгі Уайтвотер куәсі Дэвид Хейлдің сенімділігіне елеулі соққы келді, ал тәуелсіз кеңесші өзі Әділет министрлігінен мүдделер қақтығысы туралы сұрақтарға жауап беруге мәжбүр болды». 2007 жылдың шілдесінде GQ Magazine Ваасты «Сіз білмейтін ең жақсы репортерлердің» төртеуінің бірі деп атады, оның «жылдар бойғы жаңашылдық бақылау журналистикасын» мақтады. Журнал Плейм ақпаратын ұстап алу және Буш әкімшілігінің АҚШ прокурорларын қызметтен босатуы туралы мақалаларын ең маңызды жұмыстардың мысалы ретінде келтірді. 2009 жылы Эрик Алтерман мен Даниэль Айвори Американдық прогресс орталығының веб-сайтында «Интернетке негізделген репортерлер ұлттық жаңалықтар күнтізбесіне басымдықтарды белгілеп жатыр» екенін «күннен-күнге анық бола бастағанын» жазды, Ваас «Валери Плеймнің ақпаратын ашудағы» рөлін негізгі мысал ретінде келтірді. (Ваас Плейм ісі бойынша мақалаларын National Journal және American Prospect веб-сайттарында, ал бұрын жеке блогында жариялады, осы оқиғаға Вашингтондық элитаның қызығушылығы аз болған кезде). 2010 жылы Райан Читтам Колумбия журналистикасы шолуында Ваас жасаған АҚШ денсаулық сақтау саласы туралы тергеулерді мақтады. 2010 жылдың 17 наурызында Читтам Ваас жүргізген «көзді ашатын тергеуді» атап өтті, ол Assurant, ірі денсаулық сақтау компаниясы, қымбат және өмірге қауіпті денсаулық мәселелері бар пациенттерді ең аз себептермен мақсатқа алғанын көрсетті, осылайша олардың қымбат күтіміне енді төлеуге міндетті болмас еді. 2010 жылдың 22 сәуірінде Читтам Рейтерс және Ваас елдегі ең ірі денсаулық сақтау компаниясы Wellpoint «көкейкесті ракпен ауырған клиенттерді» олардың жабылуын тоқтату үшін сылтау іздегенін құжаттаған мақала жариялағаны үшін қайтадан мақтады. 2010 жылдың 17 наурызы мен 19 наурызында New York Times газетінің бағанындағы Пол Кругман Ваас Рейтерсте жариялаған «тергеуші есеп» «біздің қазіргі [денсаулық сақтау] жүйеміздің қаншалықты зұлым екенін күшті түрде көрсетеді» деп жазды, денсаулық сақтау реформасына (кейін «Обамакең» деп аталды) қолдау білдіру үшін сенаторларға ықпал ететін нақты және күшті аргумент ретінде қызмет етеді, заңға айналған тарихи дауыс беруге дейін бірнеше күн бұрын. Кругман Ваас мақаласы «денсаулық сақтау саласында жаман, тіпті демондық мінез-құлыққа үлкен ынтамдылық тудыратын жүйе» бар екенін көрсетті деп жазды. 2018 жылы New York Review of Books редакторы Ваас Дональд Трамп туралы жазған репортажын мақтады, Ваас «ұзақ пішіндегі тергеуші репортаж қалай жасалуы керек екенін бізге үйретті» деді.

The United States v. I. Lewis Libby, edited and with reporting by Waas, was published by Sterling Publishing's Union Square Press imprint on June 5, 2007. The bulk of the book was an edited version of the trial transcript of the federal criminal trial of I. Lewis Libby, carefully culled from its original size of nearly a million words. The book also included an original essay written by Waas, entitled "The Last Compartment", which contained new information and reporting. While praising Waas, Rosen has severely criticized Woodward for allegedly having been co opted by the Bush White House into believing that Iraq had weapons of mass destruction when it in fact had none, thus propagating administration lies to take the nation to war. Rosen also sharply criticized Woodward for not telling the truth about his role in the Plame affair, when he concealed that Plame's identity was leaked to him: "Not only is Woodward not in the hunt," Rosen wrote, "but he is slowly turning into the hunted. Part of what remains to be uncovered is how Woodward was played by the Bush team, and what they thought they were doing by leaking to him, as well as what he did with the dubious information he got." On October 27, 1992, the late David Shaw, then a staff writer for the Los Angeles Times who won a Pulitzer Prize for Criticism the previous year, assessed the reporting by his colleagues Murray Waas and Douglas Frantz on the first Bush administration's prewar policy towards Iraq leading up to the first Gulf War, noted that the reporters wrote more than 100 stores on the subject—about half appearing on the newspaper's front page—based on thousands of pages of highly classified government papers. Shaw wrote that their stories illustrated how the George H. W. Bush administration's provision of "billions of dollars worth of loan guarantees and military technology to Saddam Hussein" helped pay for, and supply, the sophisticated and deadly weapons which Saddam later "used against American and allied forces in the Persian Gulf War." Media critic Russ Baker praised the same reporting in the Columbia Journalism Review,. observing that the reporters' stories were "admirably, light on anonymous sources and heavy on information from [classified] documents." Baker further pointed out that Waas had earlier been one of only a handful of reporters who had written about the covert Reagan and Bush administrations' covert foreign policies leading up to hostilities with Iraq, prior to the war itself. Baker noted that the Village Voice on Dec. 18, 1990 "published a major investigation" by Waas demonstrating that George Bush had been a major behind the scenes advocate of a pro Iraq tilt, during and after the Iran Iraq war. And, in sharp contrast, media critics writing for the Online Journalism Review, the American Journalism Review, the Columbia Journalism Review, The Washington Post, praised the very same reporting. In The Washington Post, columnist John Schwartz wrote that reporting by Waas and his colleagues had "yielded amazing things." In June 1998, J. D. Lasica published "The Web: A New Channel for Investigative Journalism", a "sidebar" to his article entitled "Salon: The Best Pure Play Web Publication? ", published in American Journalism Review, assessing reporting on the Impeachment of Bill Clinton in Salon. com by Waas and his colleagues. "For some time now," Lasica wrote, "the mainstream media have taken shots at the Internet for allowing anyone to spread rumors, lies and conspiracy theories to a global audience of millions." Waas' reporting, Lasica wrote, had reversed that trend, demonstrating for perhaps the first time that online journalism had the potential to become an "alternative channel for original investigative journalism" and set the record straight about incorrect or misplaced reporting by mainstream news organizations. More broadly, Lasica further opined further that "Salon's coverage of the Clinton Lewinsky matter— was perhaps the "first sustained foray into classic investigative journalism" by an Internet publication and "served as a counterweight" to the mainstream media's "wolfpack mindset." Andrew Ross, (then managing editor of Salon) said that he believed "Salon's investigative journalism has raised old media's hackles because "it was done the old fashioned way: shoe leather, cultivating sources, working the phones—no new media tricks here." Indeed, Ross noted that Waas himself was [at that time] "a bit of a technophobe" who had not previously gone online much. Waas said that he wrote for Salon because 'I like the daily rhythm and the immediacy.'" David Weir, a co founder of the Center for Investigative Reporting and journalism professor at the University of California at Berkeley, said that the reporting of Waas and his colleagues represented a "breakthrough" for a news site only publishing on the Web: "This was the first time we’ve seen an Internet news organization dig out an important national story that the rest of the media missed." Waas was the winner in 1998 of the Society of Professional Journalists Award for Depth Reporting for his coverage of Whitewater and the impeachment crisis. In the Online Journalism Review, Matt Welch also praised the "web only journalism' produced by Waas. pointing out that as a result of his reporting, "Kenneth Starr's key Whitewater witness David Hale has suffered a serious blow to his credibility, and the independent counsel himself has been forced to fend off conflict of interest questions from the Justice Department." In July 2007, GQ Magazine named Waas as one of four of "The Best Reporters You Don't Know About," praising his "years of groundbreaking watchdog journalism." The magazine cited his pieces on the Plame leak investigation and the firings of U. S. attorneys by the Bush administration as examples of notable work. In 2009, Eric Alterman and Danielle Ivory, wrote for the website of the Center for American Progress that it was becoming "increasingly evident every day [that] Internet based reporters are increasingly setting priorities for the national news agenda". citing as a primary example Waas' role in "unearthing the truth about the outing of Valerie Plame." (Waas primarily broke his stories on the Plame affair on the websites of National Journal and the American Prospect, and earlier on his personal blog, when there was scant interest by the Washington establishment in the story.) Twice in 2010, Ryan Chittum of the Columbia Journalism Review wrote two columns praising Waas' investigations of the U. S. health insurance industry. On March 17, 2010, Chittum wrote that Waas had conducted an "eye opening investigation" demonstrating that, Assurant a major health insurance company, had systematically targeted patients with costly and life threatening health issues on the flimsiest of pretexts so they would no longer have to pay for their expensive care. On April 22, 2010, Chittum again praised Reuters and Waas for publishing a story documenting how Wellpoint, the nation's largest health insure, had "systematically targeted customers with breast cancer" to find excuses to drop their coverage. On March 17 and March 19, 2010, New York Times columnist Paul Krugman, wrote that an "investigative report" by Waas in Reuters "powerfully illustrates the vileness of our current [health care] system," in the process serving as a persuasive and powerful argument as to why Senators should vote for health care reform, (which later became known as "Obamacare") only days before the historic vote making it law. Krugman wrote that Waas' story demonstrated that we then had in place "a system that creates huge incentives for bad, one might say demonic, behavior" by the health insurance industry." In 2018, the editors of tje New York Review of Books, praised Waas' reporting on Donald Trump, saying Waas "schooled us in how long form investigative reporting should be done."

АҚШ-тың медициналық сақтандыру саласын зерттеу

2010 жылдың 17 наурызында, АҚШ Өкілдер палатасында қолжетімді медициналық көмек туралы заңды (әдетте ACA немесе "Obamacare" деп аталады) қабылдауға арналған тарихи дауыс беруге бірнеше күн қалғанда, Рейтерс агенттігі Waas жүргізген бірнеше айлық тергеуге негізделген мақала жариялады. Мақалада компанияның, АҚШ-тың ірі сақтандыру компанияларының бірі – Assurant-тың, ЖИТС диагнозы қойылған барлық сақтандырылған клиенттерін сақтандырудан айыру саясатын ұстанғаны жазылған. Мақалада компания "ешқандай себепсіз сақтандыруды жою үшін" алгоритм қолданғаны, "нақты дәлелдердің болмауына қарамастан" сақтандыруды қайта қарағаны айтылды. Мақалаға қоғамның күшті реакциясы және Обама әкімшілігінің қысымы нәтижесінде WellPoint компаниясы Ваас жариялағаннан бір апта өткен соң мұндай тәжірибені тоқтатуға келісті. 2010 жылдың 2 мамырындағы "Нью-Йорк Таймс" газетінің редакциондық мақаласында реформа мақталып, сақтандыру компанияларының "өте жаман жарнамадан" кейін – атап айтқанда "Рейтерс агенттігінің тергеу есебінен" кейін әрекет етуге асыққандығы айтылды. Кейін Ваас Аризона мемлекеттік университетінің Уолтер Кронкайт мектебінен WellPoint және басқа да денсаулық сақтану компаниялары туралы жариялаған материалдары үшін Барлетт пен Стилдің бизнес-тергеу репортажы сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ Америка бизнес редакторлары мен жазушылары қоғамынан (SABEW) осы материалдарды баяндағандығы үшін тергеу репортажы номинациясында екінші сыйлықты иеленді.