Кіріспе
Мельбурн және Метрополитендік жұмыс басқармасы (MMBW) — 1891 жылы Мельбурн қаласына сумен жабдықтау, кәріз жүйесін және канализациялық суды тазартатын қызметтерді ұсыну үшін құрылған Австралияның мемлекеттік коммуналдық мекемесі. 1992 жылы MMBW бірнеше кіші қалалық су шаруашылығы органдарымен бірігіп, Melbourne Water құрылысын қалыптастырды. MMBW 1992 жылы таратылды.
Құру
Мельбурн 1830 жылдардағы қоныстану кезеңінен бастап 1880 жылдардағы өркендеу жылдарына дейін канализация мәселесі өте қарапайым шешілді. Бастапқыда үйлер мен өнеркәсіп орындарындағы қалдықтар көше арналарына, жергілікті өзендер мен сағаларға ағызылып, ашық кәріздерге айналды. 1880 жылдары қаланың орталық бөлігіндегі көптеген үйлердің артқы аулаларында "түнғы топырақ" жиналатын "күнделікті әжетхана" жүйесі болды. "Түнғы топырақ" арнайы жәшіктерге жиналатын, ал "түнғы жинаушы" осы жәшіктерді сыртқы әжетхананың кішкентай есігі арқылы алып шығарды. Бұл қалдықтар Мельбурнның шеткі аймақтарына тасылып, көбінесе бау-бақша шаруашылықтарында тыңайтқыш ретінде пайдаланылды. Қалдықтар бір аптаға дейін жәшікте сақталып, кейбіреуі тікелей көшеге ағызылып жатқандықтан, Мельбурн қаласына "Smellbourne" (Иіссіз қала) деген лақап ат қойылды. 1880 жылдардың соңына қарай Мельбурн халқы шамамен 1/2 миллионға жетті, ал қаланың қалдықтарды жою тәсілдері өзендерді, сағаларды және шығанақтарды санитарлық жағынан нашар және көрікті емес етіп, тиф эпидемияларын жиі тудырды (бес баланың бірі екінші жасқа толмай қайтыс болды). Бұл 1888 жылы Мельбурн қаласының денсаулық сақтау мәселелері бойынша Корольдік комиссия құрылуына әкелді, ол канализация жүйесін салуды ұсынды және оны жүзеге асыру үшін Арнайы кеңес құруды қолдады. 1889 жылы Виктория үкіметі ең қолайлы жоспарды ұсыну үшін танымал британдық санитариялық инженер Джеймс Мансергты шақырды. Ол жергілікті инженерлер ұзақ жылдар бойы сұрап келген сумен тасымалданатын канализация жүйесін жақтады. MMBW (Мельбурн және Метрополитендік жұмыстар кеңесі) 1890 жылғы желтоқсанда Виктория Парламенті бекіткен 1891 жылғы Мельбурн және Метрополитендік жұмыстар жөніндегі кеңесінің заңына сәйкес құрылды. Кеңес Лондонның Метрополитендік жұмыстар кеңесінің үлгісінде құрылды, ол қалалық бастамаларды, мысалы, канализация және саябақтарды басқару үшін тағайындалған, сайланбаған орган ретінде құрылған болатын. Заң кеңеске канализация жүйесін салу және пайдалану, сондай-ақ Ян Ён суқоймасынан сумен жабдықтауды жүктеді. MMBW Ян-Йен сумен жабдықтау құрылысына жұмсалған мемлекеттік қарызды өз мойнына алды, ол сол кезде 2 миллион фунт стерлингтен астам соманы құрады, сонымен қатар "Метрополис" (Мельбурн қаласы және оның маңы) аумағындағы мүліктерге сумен жабдықтау және канализация қызметтері үшін төлемдер енгізуге құқылы болды.
Канализациялық жүйе
Мельбурнның кәріз жүйесінің құрылысы 1892 жылы MMBW-дің бірінші бас инженері Уильям Твейтс басшылығымен басталды. Твейтс басқарманы Мансергтің жобасынан бас тартуға және 1889 жылы ол ұсынған жобамен барлық маңызды жағынан бірдей болатын, қарапайымрақ жобаны қабылдауға көндірді. Қаланың төменінде үлкен, кірпішпен қапталған канализациялар салынды, олар батысқа қарай ағып, Ярра өзенінің астынан өтіп, Спотсвудтағы сорғы станциясына жетті (қазір бұл станция Scienceworks мұражайының бөлігі). Содан кейін тазартылған суды жайылымдар мен бақшаларды суару үшін пайдаланған Уэрриби қаласының жанындағы, қазір Батыс тазарту орнатылысы деп аталатын фермаға жіберілді, ол сол кезде шағын қалашық болатын. Жүйе 1897 жылы жұмыс істеуге кірісті. 1910 жылға қарай Мельбурнның сумен жабдықтау жүйесіне 123 227, ал кәріз жүйесіне 105 993 қосылым болды. Осы жұмыстың бір бөлігі ретінде MMBW Мельбурнның барлық мекенделген аймандарының 40 футқа 1 дюйм (1:480) масштабтағы егжей-тегжейлі карталарын жасады, осылайша қазір маңызды тарихи деректерге айналған карталар жиынтығы құрылды.
Кейінгі қызметі
Қалалық суды бөлек басқару жүйесін бастапқыда жоспарлау болған жоқ. 1920 жылдарға қарай метрополитендік дренажды жақсарту қажеттілігі, әсіресе бірнеше муниципалитеттерді қамтитын инфрақұрылым бойынша, анықталды. 1923 жылғы Метрополитендік дренаж және өзендер заңына сәйкес, MMBW метрополитендік негізгі дренаждарға жауапты болды және оларға дренаж төлемін белгілеуге өкілеттік алды. Жергілікті кеңестер жергілікті дренажға жауапты болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай, соғыстан кейінгі қайта құру және даму үшін қалалық жоспарлар жасау туралы жалпы алаңдаушылық болды және 1944 жылы қала және ауылдық жоспарлау кеңесі құрылды. 1949 жылғы қала және ауылдық жоспарлау (Метрополитендік аймақ) заңы MMBW-ге Мельбурн метрополитендік аймағы үшін жан-жақты жоспар жасауға өкілеттік берді, ал 1954 жылы кеңес Мельбурн метрополитендік аймағының бас жоспарлау органы болып бекітілді. Кеңес Мельбурндағы жерді пайдалану және инфрақұрылымды жан-жақты зерттеді және 1954 жылғы Мельбурн метрополитендік жоспарлау схемасын жасады, онда жерді аймақтарға бөлу, тас жолдар және айналма жолдар жүйесі және саябақтар жүйесі сияқты ұсыныстар болды. 1958 жылғы қала және ауылдық жоспарлау заңына сәйкес, кеңес өзінің міндеттерін орындау үшін «Метрополитендік жақсарту төлемін» қабылдауға өкілеттік алды. MMBW 1987 жылы Жоспарлау және қоршаған орта министрлігі құрылғанға дейін Мельбурн үшін де-факто, сайланбаған жоспарлау органы болып қала берді. 1956 жылғы түзету заңымен қалалық тас жолдар мен көпірлерді салу және күтіп ұстау жауапкершілігі кеңеске берілді, бұл 1974 жылдың 1 шілдесінде барлық жол жауапкершілігі CRB-ге (Country Roads Board) берілгенге дейін CRB (Ауылдық жолдар кеңесі) -мен үлкен қақтығысқа әкелді. Сол кезде MMBW-нің Мельбурнның Порт-Филлип жағалауын қорғау жауапкершілігі (Маунт Элизадан Веррибиге дейін созылған) Қоғамдық жұмыстар департаментінің Порттар және гавандар бөліміне берілді.
Жою
1992 жылы MMBW таратылып, оның орнына Melbourne Water құрылды. 1990 жылдары Melbourne Water бұрынғы MMBW-нің қалған функцияларының көп бөлігінен – сумен жабдықтау, кәріз жүйесі және бірқатар саябақтардан айырылды. Сумен жабдықтау және кәріз қызметтері 3 мемлекеттік су сатушысы арасында бөлісті, ал су жолдарына қатысты функциялар алдымен Мельбурн саябақтары мен су жолдарына, содан кейін Қорғау министріне берілді. Parks Victoria су жолдарының сақталуы мен басқарылуына мемлекетке қызмет көрсететін ұйым ретінде жауапкершілік алды (осы мақсатта Парктер төлемі, бұрынғы "Метрополитендік жақсарту ставкасы" Мельбурн тұрғындарының су есептеріне қосылады), сондай-ақ кейбір қалалық саябақтарды да басқарады. Бұрын MMBW-ге тиесілі болған су жолдары мемлекеттік жерге қайтарылды (Су шаруашылығы заңының 175-бабы). 1990 жылдардың соңына қарай Melbourne Water-дың басты міндеті Мельбурннің көптеген су қоймаларынан суды көлемді түрде беру, соның ішінде Мельбурн маңындағы суармалаушыларға су жеткізу, негізгі дренаж жүйелерін (олар үшін тарифтік саясатты енгізу құқығын жоғалтқаннан кейін, қалалық дренаж тарифін сақтаумен) және сарқынды суларды тазалау болды. Данденонг аңғарының заңды мұрагері ретінде ол бұрынғы биліктің белгіленген "Су жолдарын басқару ауданында" (мысалы, Патерсон көлдері) су тасқынынан қорғауға да жауапты. Ол осы су тасқынына бейім аймақтарда бөгеттер мен басқа да су тасқынынан қорғау жұмыстарын жүргізу үшін "су жолдарын басқару төлемін" (басқаша айтқанда, арнайы дренаж немесе алым) енгізді.
Эдмонд Джеральд Фицгиббон
Эдмонд Джеральд Фицгиббон (1 қараша 1825 – 12 желтоқсан 1905) – 1856 жылдан 1891 жылға дейін Мельбурн қаласының бас хатшысы және 1891 жылы тағайындалған MMBW төрағасы. Ол бұрын Мельбурн қаласын сумен жабдықтау және канализация сияқты қажетті коммуналдық қызметтермен қамтамасыз ету үшін Лондон үлгісіндегі жұмыс кеңесін құру үшін үгіт жүргізген. Ол Ярра өзенінің фабрикалардан шығатын қалдық сулармен ластануына қарсы күресті. 1860 жылдардың ортасында ол келісімге қол жеткізу үшін үкіметтермен және қала маңындағы кеңестермен келіссөздер жүргізді. Фитцгиббонның ыңғайлы шарттарға қол жеткізуіне байланысты қала маңындағы кеңестердің қарсылығы ақыры басылды. Дегенмен, ол Лондон банктерінен үлкен сомада несие алғаны үшін, ал жұмыстарды Мельбурнде арзанырақ жасауға болатынына сенгендіктен, баспасөз тарапынан сынға іріккен. Фитцгиббон MMBW төрағасы болған он төрт жыл ішінде канализация жүйесі аяқталды, су жинау алаптары біріктіріліп, қорғалды. Оның еңбегін еске алу үшін 1908 жылы Мельбурн қаласында Сент-Килда жолы мен Линлитгоу даңғылының қиылысында қоладан жасалған мүсін орнатылды. Бұл мүсінді Джеймс Уайт Гаркорт гранитінен жасалған тұғырмен бірге жасаған, және ол «Эдмунд Фитцгиббон ескерткіші» деп аталады.
Уильям Твейтс
Уильям Твейтес (1853–1907) Мельбурн қаласының канализациялық жүйесінің әкесі деп есептеледі, бірақ ресми жобалау еңбегі Мансергке тиесілі. Твейтес 1870 жылдары теміржол құрылысында инженерлік карьерасын бастады, содан кейін 1879 жылы Виктория мемлекеттік жұмыстар департаментіне Портленд портын, Гиппсленд көлдерінің кіреберісін және Сейл кеме жүретін каналын зерттеу үшін ауысты, бұл сэр Джон Кудтың жобалары бойынша оларды дамытудың алдын ала жоспарларының бір бөлігі болды. Ол сондай-ақ 1879 жылы қорғаныс мақсатында Лебедь аралын зерттеді. 1880 жылы ол Сумен жабдықтау департаментіне көшіп, Брокен Крик жақсартуын зерттеді, содан кейін ПЖД-ның Мельбурн сумен жабдықтау бөлімшесінде Уильям Дэвидсонның жетекшілігімен жұмыс істеді. 1881 жылдан бастап ол Брюс Крик бұрылысын зерттеді және Ян Йен таза су каналы, Торурронг суқоймасының жобаларын дайындады, сол кезде ол Уоллаби және Сильвер ағындарын тапты және су қоры жетіспейтін кезде оларды Ян Йенге су бұруға жарамды екенін көрсетті. Содан кейін ол Уоллаби және Сильвер ағындарының су құбырларын зерттеді. Твейтес Эссендон, Коулфилд және Престон қалаларының кеңейіп жатқан аймақтарын қамтамасыз ету үшін резервуарлардың схемаларын да жасады. Дегенмен, осы кезеңдегі үлкен кемшілік – Ян Йен сумен жабдықтау желісіндегі Мерри Крик үстіндегі жаңа су құбырының жарылуы болды, оның себебі Твейтес пен Дэвидсонның жобасындағы қателіктер екенін В.К. Кернот көрсетті. 1883 жылы Твейтес ПЖД-да инженер, жолдар, көпірлер және дренаж қызметіне тағайындалды және Порт-Мельбурн лагунасын (1885), Батыс Мельбурн батпағын, Муни Пондс Крик, Ку-Ви-Руп батпағын (1890), Мое өзенін және Кондах көлін қамтитын батпақтарды мелиорациялау бойынша бірқатар жобаларды жүзеге асырды, бірақ соңғысын Карло Катани аяқтады. 1889 жылы Твейтес Ярра өзеніндегі Дайтс-Фоллздан Ботаникалық бақтарға су айдау жүйесін де жобалады. [1][2] Твейтес 1890 жылы сумен жабдықтау бөлімінің инженері, ал 1891 жылы Мельбурн және Метрополитен жұмыстар кеңесінің бас инженері болды.
Уильям Дэвидсон
Уильям Дэвидсон (1844–1920) – азаматтық инженер, 1873 жылы Мельбурн су жүйесінің бас инженерінің көмекшісі, ал 1889 жылы бас инженер болып тағайындалды. Ол Мельбурн кәріз жүйесінің дамуына маңызды үлес қосты, Сумен жабдықтау департаментінен алынған су пайдалану туралы нақты статистиканы ұсынып, ол кәріздердің қажетті сыйымдылығын есептеуге көмектесті.
Кристиан Кусмаул
Кристиан Кусмаул (1851–1916) жүйедегі маңызды компонентті, Спотсвуд канализациялық сорғы станциясын жобалауға жауапты болды. Ол туралы: «Бұл жұмыстың сәтті аяқталуында кез келген басқа адамнан гөрі, жобалаушы инженер, мырза К. Кусмаулдың үлесі зор екені бәріне мәлім» делінген. Кусмаул 1851 жылдың 9 қаңтарында дүниеге келді және Германияда теміржол саласында жұмыс істеу тәжірибесін алды. 1886 жылы Австралияға көшіп келді, бастапқыда Виктория теміржолында жұмыс істеді, содан кейін 1891 жылы Мельбурн және Метрополитен құрылыс басқармасына ауысты, онда жобалау инженері лауазымына, кейін бас инженердің орынбасары болып тағайындалды. 1914 жылы ол алты айға демалысқа жіберілді және оның лауазымы басқармадан жойылды (қызметтен босатудың орнына), сондай-ақ тағы тоғыз неміс туған қызметкерлер де қызметтен босатылды, себебі Австралия бойынша неміс қарсылығы күшейді және саботаж жасалуы мүмкін деген қорқыныш тарады. Кусмаул басқармадан кеткеннен кейін көп ұзамай, 1916 жылдың 30 шілдесінде қайтыс болды. 1898 жылдың 6 желтоқсанында Азаматтық инженерлер институтының қауымдасқан мүшесі болып сайланды және 1903 жылдың 24 ақпанында толық мүшесі атанды.
Эдгар Говар Ричи
Эдгар Говар Ричи (15 шілде 1871 – 23 шілде 1956) – Мельбурн және метрополиттік жұмыс басқармасында мансабының көп бөлігін жұмыс істеген гидравликалық инженер. Ричи MMBW құрылғаннан бастап белсенді қатысып, 1896 жылдан Мельбурн қаласын сумен жабдықтауды дамытуға атсалысты, ал 1920 жылдары MMBW-де Сумен жабдықтау инженері болды. Ричи 1891 жылдан бастап кәріз жүйесіне жауапты инженер болды және оның ең қайғылы оқиғаларының бірі – газға уланған кәріз жұмыстарында үш адамның қазасына қатысты тергеуді жүргізу болды. Ол кәріз жүйесіне белгілі бір химиялық заттардың енуін болдырмау қажеттігін анықтады. 1908 жылдан бастап ол сумен жабдықтау жөніндегі инженер болып жұмыс істеді және Марунда, О’Шаннасси және Сильван суқоймаларын, сондай-ақ олармен байланысты су құбырларын салуға жауапты болды. 1936 жылы зейнетке шықты. 1943 жылы Ричи Австралия инженерлер институтының Питер Никол Расселл еске алу медалімен марапатталды.
Уолтер Карр Ридделл
Уолтер Карр Ридделл (1859–1930) 1905–1927 жылдары MMBW төрағасы болды. Ридделл Викториядағы Ридделлс Криктің алғашқы қоныстанушыларының бірі болды және 1889 жылы Каулфилд округінің кеңесшісі болып сайланды. Ридделл санитария мәселесіне ұзақ жылдан бері қызығушылық танытып, 1888 жылы Еуропаға кең саяхат жасады, онда Германия мен Ұлыбританиядағы канализациялық фермаларды тексерді. Ол 1891 жылы кеңеске өкілдік еткен алғашқы Жұмыс кеңесінің комиссары болды. Ридделл 1905 жылы басқарма төрағасы лауазымына келді, алғашқы төраға Эдмунд Фицгиббон ауруға шалдығып, қызмет бабында қайтыс болғаннан кейін. Ридделл бастапқыда он бес ай бойы құрметті негізде төраға міндетін атқарды, себебі заң оған заңгерлік тәжірибесінен бас тартқанға дейін жалақы алуға тыйым салды. Ол 1907 жылғы сәуірде бірауыздан дауыспен толық уақытты төраға болып сайланды. Жиырма жылдық қызметі ішінде Мельбурнның кәріз жүйесінде ірі мәселелер тумады, «қалалық ферма» тиімді жұмыс істеді және қажет болған жағдайда кеңейтілді. Ауа райының ылғалды болуына байланысты булану мен топырақ сіңіру тиімді жұмыс істемейтін кезде топырақты сүзгілеуді толықтыру үшін шөптен сүзгілеудің жаңа жүйесі енгізілді. Ридделл Веррибидегі мал өсіру бағдарламаларына ерекше қызығушылық танытты. Ридделл сонымен қатар Мельбурнның тең емес өсуінің кәріз жүйесіне қысым жасағанын анықтады, сондықтан оңтүстік-шығыс аймағындағы тазарту қондырғысы мен кәріз желісін жеке жоспарлауды бастады.
Калдер Эдкинс Оливер
Кальдер Эдкинс Оливер (1855–1930) инженерлік отбасынан шыққан, оның әкесі Александр Кальдер Оливер Виктория жолдар мен көпірлер бөлімінің хатшысы болған. Сондай-ақ, ол профессор Керноттың қарындасына үйленді. Мельбурн университетінде білім алып, 1877 жылы азаматтық инженер, 1893 жылы азаматтық инженерлік магистрі, 1889 жылы гидравлика инженерінің куәлігін, 1896 жылы коммуналдық инженердің куәлігін алды. 1877–1878 жылдары Виктория темір жолы бөлімінде далалық көмекші, содан кейін 1878 жылдан 1883 жылға дейін темір жол мердігерлері С. және Э. Миллармен жұмыс істеді, одан кейін Сидней қалалық әкімдігімен кәріз және сумен жабдықтау жұмыстарында болды. 1891 жылы құрылған MMBW-де ол кәріз жүйесінің бас инженері, кәріз және сумен жабдықтау бас инженері, бас инженер міндетін атқарушы және бас инженер (1908 жылы) лауазымдарын атқарды. Оливер Университет клубының мүшесі, Мельбурн университетіндегі гидравликалық инженерлік бойынша құрметті тексеруші, 1888 жылы Азаматтық инженерлер институтының қосымша мүшесі және 1897 жылдан бастап толық мүшесі болды. Ол 1909 жылы Перт, 1912 жылы Брисбен және 1916 жылы Канберра қалаларында кәріз жүйелерін дамытуға көмектесті. Оливер 1919 жылдың сәуір айында 27 жарым жыл қызметтен кейін кеңесші инженерлер A. G. Harding Frew & Co. компаниясына қосылып, қызметтен кетті. Ол 1930 жылы 74 жасында қайтыс болды.
Эдвин Фуллартон Борри
Эдвин Фуллартон Борри (1894–1968) – азаматтық инженер және қала жоспарлаушы, 1924 жылы MMBW үшін негізгі дренаждардың алғашқы инженері болған. 1929 жылдан 1950 жылға дейін канализацияның бас инженері қызметін атқарды, жүйенің кеңеюін қадағалады және Мельбурнның оңтүстік-шығыс аймақтарын қамтитын Брейсайд канализация тазарту станциясының жобасын бақылады. Ол Жаңа Зеландияның Окленд қаласының канализация жүйесі туралы есеп дайындады және 1937 жылы Солтүстік Америка, Ұлыбритания және Еуропаға саяхаттап, шетелдегі канализация тәжірибесімен танысты. Мельбурн қаласының болашақ халқының өсуі және одан туындайтын қалалық аумақтың кеңеюі туралы оның екі маңызды есебі жарық көрді. 1954 жылғы Мельбурн стратегиялық жоспарының алдын ала зерттеулерін жүргізуде басты рөл атқарды, сәулетші, экономист, геодезист және әлеуметтанушыдан тұратын команданы үйлестірді, қаланың болашақ қажеттіліктерін зерттеу, картаға түсіру және болжады, содан кейін көптеген кештерді жоспарды насихаттау үшін қоғамдық лекцияларда өткізді. 1954 жылы жарияланған жоспар дамуды ұтымды етуге және жерді пайдалану аймақтарын енгізуге мүмкіндік берді. Жоспар жерді пайдалану аймақтары арқылы Мельбурн қаласының дамуын рационалдауға және жолдар, саябақтар және мектептер сияқты болашақ қоғамдық мақсаттар үшін жерді резервтеуге бағытталған. Бұл жоспар жақсы қабылданып, кеңінен мойындалды. 1955 жылы Борриге Қала және елді мекендерді жоспарлау қауымдастығы (Виктория) (Сэр Джеймс) Барретт медалі табысталды. MMBW Батыс тазарту жоспарындағы Борри көлі оның құрметіне аталды.
Джон Сесил Джессоп
Джон Сесил Джессоп (1892–1968) 1940 жылдан 1956 жылға дейін басқарма төрағасы болды. Ол қызметке тағайындалған кезде қиын кезең болды, соғыстан кейінгі қарқынды даму кезеңінде қызметтерге деген сұранысты қанағаттандыру үшін басқармаға үлкен қысым көрсетіліп жатты. Ол 1954 жылғы Мельбурн қалалық жоспарлау схемасын дайындауға төрағалық етті, ол америкалық инновациялардың көптеген түрлерін, мысалы, жылдам бағыттарды және ашық кеңістіктер желісін енгізді.
Реймонд Э. Трики
1955 жылы Раймонд Э. Трики Жұмыс кеңесі төрағасы лауазымына тағайындалды, ал 1956 жылы қызметке кірісті. Ол бұған дейін 12 жыл бойы кеңесте, негізінен қаржы комитетінде жұмыс істеген, ал одан бұрын 24 жыл Брайтон кеңесінде болған және үш рет қала әкімі болды. Оның тағайындалуына Праран кеңесі қарсылық білдірді, олар зейнеткерлікке шыққан төраға Джессоптың өкілеттігін ұзартуды және лауазымды қолданыстағы комиссарлар емес, басқаларға да ашуды қалаған. Трикидің қызметі тиімсіз деп есептелді, әсіресе оның ізбасары Кроксфордпен салыстырғанда.
Альберт Фрэнсис Рональдс
Альберт Фрэнсис Рональдс (23 сәуір 1913 – 10 мамыр 1999) Мельбурн университетінде азаматтық инженерлік мамандығы бойынша бакалавр және магистр дәрежесін алды. 1955 жылы ол Сноу-Маунтинс гидроэлектрлік басқармасынан Мельбурн және Метрополитендік құрылыс басқармасына бас инженер болып келді, онда ол Сноу-Маунтинс жобасының бас азаматтық жобалау инженері қызметін атқарған. Бұрын ол Мельбурн портының тресті және Мемлекеттік өзендер мен сумен жабдықтау комиссиясында жұмыс істеген, сондай-ақ Мюррей өзеніндегі Яравонга бөгетін жобалау және салуға қатысқан. Оның өзен ағындарын реттеу жөніндегі мақаласы 1948 жылы Австралия инженерлер институтының Уоррен мемориалдық сыйлығымен марапатталды. Басқармада ол канализация құбырларын орнату кезінде уақыт, шығын және кедергілерді азайту үшін алғашқы траншеясыз технологияны әзірледі, сонымен қатар Бруклин канализациялық сорғы станциясы мен Жоғарғы Яра су қоймасының құрылысын қадағалады. 1962 жылы ол тез өсіп келе жатқан қаланың су талаптарын жаңа мыңжылдыққа дейін қанағаттандыруға бағытталған бас жоспар жариялады, оған Томсон өзенін бұрып, Томсон бөгетін салу кірді. Рональдс 1967 жылы Басс бұғазында жақында ашылған табиғи газ кен орындарына тасымалдау құбырларын салу үшін құрылған Виктория құбырлары комиссиясының төрағасы болу үшін Басқармадан кетті. Оның соңғы қызметі – Теміржол құрылысы кеңесі, оның міндеттеріне Шығыс теміржолы мен Мельбурн жер асты теміржолының жоспарлануы кірді.
Алан Хамфри Кроксфорд
Алан Хамфри Кроксфорд (1922–1985) 1966 жылдан 1982 жылдың 31 шілдесінде зейнеткерлікке шыққанға дейін MMBW төрағасы болды. Ол қызметтен кеткен кезде, жаңа Кейн Еңбек үкіметі билікке келді. Еңбек партиясы оппозицияда болғанда оның рөлі мен басқармадағы ықпалына, әсіресе тергеу жүргізілген жеке жер мәмілелеріне қатысты сын айтқан болатын. Осы кезеңде ол «Басқарма бароны» деп танылды. Ұйымды үлкен кеңейту және биліктің күшею кезеңінде басқарып, ол штаттың ең ықпалды бюрократы ретінде беделге ие болды. Оның ең маңызды жетістіктерінің қатарында 1971–1974 жылдарғы Мельбурнның болашақ дамуын жасыл аймақтармен бөліп көрсеткен жоспар және метрополитендік парк жүйесін құру болды.
Реймонд Дэвид Маргинсон
Реймонд Дэвид Маргинсон (1923–2019) 1982 жылдан 1992 жылға дейін Жұмыс кеңесінің төрағасы болды, одан кейін кеңес таратылып, оның орнына Melbourne Water және соңында төрт жеке бөлшек сауда компаниясы құрылды. Маргинсон 1948 жылғы 20 шілдеде Көлік департаментіндегі ғылыми қызметкер ретінде Ұлттық мемлекеттік қызметке қабылданды, 1950 жылы Пошта басқармасына ауысты, онда ол көптеген лауазымдарды атқарды. 1966 жылы Мельбурн университетінің проректоры болып тағайындалғаннан кейін Ұлттық мемлекеттік қызметтен кетті. Ол 1988 жылға дейін бұл қызметте болды, бірақ осы кезеңде 1968 жылы АҚШ-қа Айзенхауэр алмасу бағдарламасы бойынша стипендия алды және MMBW/Melbourne Water төрағасының жартылай уақытты лауазымын атқарды. 1985 жылы университет басқаруына қосқан үлесі үшін «Мүсін» орденімен марапатталды. Ол 1980-ші жылдардың соңында Виктория мұражайы кеңесінің президенті болды, сондай-ақ әйелі Беттимен бірге Виктория штатының көптеген мәдени мекемелеріне зор қайырымдылық көмек көрсетті.