Кіріспе

Аргентина мен Чилидегі көл

Генерал Карера көлі (Чили бөлігі, 1959 жылы ресми түрде қайта аталды) немесе Буэнос-Айрес көлі (Аргентина бөлігі) – Патагонияда орналасқан және Аргентина мен Чили арасында бөлісілген терең көл. Екі атау да халықаралық жағынан қабылданған, ал көлдің түпкі атауы – Челенко, ол Аоникенк тілінде «дауылды сулар» деген мағынаны білдіреді. Тағы бір тарихи атауы – мапуче тілінен шыққан Колугапе, осы атаудың туындысы аргентиналық саяхатшы Франсиско Морено 1876 жылы осы көлге жеткеннен кейін Колхуэ Хуапи көліне қолданылды. Көл мұздықтан пайда болған және Анд тауларымен қоршалған. Көл Батыста Бейкер өзені арқылы Тынық мұхитына құяды. Соңғы мұз басу кезеңінде көл Десадо өзені арқылы Атлантика мұхитына құйылған.

Геология

Көл континенттік масштабтағы грабенді алып жатыр, ол SWS ENE бағытындағы қалыпты жарылымдардың нәтижесінде пайда болған, бұл көлдің түбін орташа теңіз деңгейінен төмен түсірген. Грабен ішіндегі жас литостратиграфиялық бірліктердің сақталуы кері стратиграфия құрайды, ал ескі бірліктер оңтүстікке қарай биік топографиялық жағдайда көрінеді. Грабен арқылы тау мұздықтары өтіп, соңғы моренаны қалыптастырған, бұл көлдің қазіргі пішінін өзгертуге көмектескен. Депрессияны құрайтын тектоникалық белсенділікті соңғы 20 миллион жылда болған үштік түйістің субдукциясына байланысты болжауға болады, бұл оңтүстік жағалаудағы жанартаулық шөгінділердегі толқын іздерімен расталады. Көл аймағындағы тектоника мен жер қыртысының жылу ағынына Патагония аймағындағы жер қыртысы астында орналасқан астеносфералық терезе әсер ете ме деген пікірлер де бар. Мрамор үңгірлері, Мрамор шіркеуі және Мрамор соборы – көлдің орта тұсындағы жағалауда орналасқан ерекше геологиялық құрылымдар. Олар мармар монолиттерінде пайда болған үңгірлер, бағаналар және туннельдер тобын құрайды. Мрамор үңгірлері соңғы 6200 жыл бойы толқындардың әсерінен қалыптасқан.