Кіріспе

Британдық сарайдағы қызметкер және жазушы Мейбелл Фрэнсис Элизабет Огилви, Эйрли графесі (туған аты Гор; 10 наурыз 1866 – 7 сәуір 1956) – британдық сарайдағы қызметкер және жазушы.

Ерте өмір

Ол Артур Гор, Сэдли виконтының және оның әйелі, Роберт Джоселин виконтының қызы Эдиттің үлкен қызы ретінде дүниеге келді. Оның анасы 1871 жылы қайтыс болды, содан кейін ол және оның әпкелері, Сисели мен Эстер аналарының әжесі, леди Джоселин тәрбиесінде өсті. Апалы-сіңлілерді гувернанттар оқытты және олар Ақ ложада Тек герцогинясына барып, Мейбел Гор герцогиняның қызы, принцесса Меймен (кейіннен королева Мэри) танысып, дос болды. Әкесінің әкесі, Филипп Гор, Арранның 4-ші графы 1884 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның әкесі бұрынғы титулдарды мұраға алды, осылайша ол және оның әпкелері "Леди" атағын алды.

Өмір

1886 жылы 19 қаңтарда Мейбел Гор Ганновер алаңындағы Сент-Джордж шіркеуінде армия офицері Дэвид Огилвиге, 11-ші Эрли графына үйленді, соның арқасында ол Эрли графинясы атанды. Олардың алты баласы болды. 1899 жылы Екінші Бур соғысы басталғанда, Лорд Эрли өзінің полкімен, 12-ші Корольдік Лансерлермен бірге Оңтүстік Африкаға барды, онда ол 1900 жылы Даймонд-Хилл шайқасында қаза тапты. Соғыс аяқталғаннан кейін 1902 жылы Леди Эрли Оңтүстік Африкаға сапар жасады. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, Леди Эрли Ангустағы Кортахи қасiлiн үлкен ұлы, жаңа граф Дэвид атынан басқара бастады, ол кезде ол алты жаста болды. 1900 жылы қайтыс болғанға дейін күйеуі сыйлаған жерге салынған, туберкулезді емдеуге арналған Dundee Sanatorium ашылғаннан кейін, ол 1902 жылы 26 қыркүйекте Дунди қаласының құрметті азаматы атанды. 1901 жылдың желтоқсанында ол өзінің ескі досы, Уэльс ханшайымы (бұрынғы Принцесса Мей) үшін Төсек бөлмесінің ханымы болды. 1910 жылы король Георг V таққа отырғанда, Леди Эрли король сарайында енді королева Мэриге Төсек бөлмесінің ханымы ретінде қызметін жалғастырды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Қызыл Кресті қолдады және 1920 жылы азаматтық соғыс құрметтерінің тізімінде Королева Александраның Армиялық медбикелер кеңесінің президенті қызметі үшін Ұлыбритания империясы орденінің Дама Ұлы Кресті (GBE) дәрежесіне ие болды. Алайда, соғыс кезінде ол отбасында үлкен қанағатсыздықтарға ұшырады: оның күйеу баласы Клемент (Алгернон Фримен Митфордтың үлкен ұлы, 1-ші Барон Редсдейл) 1915 жылы шайқаста қаза тапты, оның кіші ұлы Патрик та 1917 жылы шайқаста қаза тапты, ал қызы Мейбел 1918 жылы әскери аттарды жаттықтыру барысында қаза болды.

Кейінгі өмірі

1953 жылы графшаның жұмыс берушісі және өмір бойғы досы Мэри королева қайтыс болды, ал Елизавета II оны көп жылғы қызметі үшін Корольдік Викториан орденінің Ұлы крестінің (GCVO) иегері етіп тағайындады. Кейін 1955 жылы ол Эйрли қамалынан Лондонның Бейсуотер Роуд көшесіне көшіп өтті. 1956 жылы тоқсан жасқа толып, бірнеше аптадан кейін сол жерде қайтыс болды.

Шығармалары

1917 жылы леди Эйрлидің үлкен ұлы үйленгенде, ол Кортахи қамалынан Эйрли қамалына көшіп, жазушылық мансабына кірісті. Ол "Виг қоғамында, 1775–1818" (1921) және "Леди Палмерстон және оның заманы" (1922) атты отбасылық хаттар жинағын жариялады. Бұл еңбектер оның шөбере әжесі, туған тегі Эмили Лэмбтің, Алмақтың әлеуметтік өміріндегі белгілі тұлға, Премьер-министр Лорд Мельбурнның қарындасы, 5-ші граф Каупердің әйелі, соңынан тағы бір Премьер-министр Лорд Палмерстонның әйелі болған тұлғасы туралы мәліметтерге негізделген. Кейін жарық көрген "Біз гвардиямен бара жатырмыз" (1933) кітабында оның үлкен ағасы Джон Джоселин, Роденнің 5-ші графы, Қырым соғысының барысы егжей-тегжейлі сипатталған. Королева Мэридің сенімді серігі ретінде леди Эйрли британдық король отбасының өзгеретін қарым-қатынастарын жақыннан бақылап, олар туралы естеліктерін жазды. Оның аяқталмаған қолжазбасы қайтыс болғаннан кейін табылған және 1962 жылы "Алтынмен қапталған: Мейбелдің естеліктері, Эйрли графинясы" деген атпен жарияланды.