Карлос Петрони: Аргентиналық саяси белсенді және жазушы
Carlos Petroni
Карлос Петрони – Аргентиналық саяси белсенді, жазушы, Латын Америкасы троцкишілігінің жетекшісі (1973-1988). Марксизм, саяси теория бойынша жазбалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентиналық саяси белсенді және жазушы Карлос Петрони (Carlos Petroni) (8 тамыз 1947 жылы Буэнос-Айрес қаласында туған) – аргентиналық саяси белсенді және жазушы.
Argentinian political activist and writer
Carlos Petroni (born, August 8, 1947 in Buenos Aires, Argentina) is an Argentinian political activist, and writer.
Өмірбаян
Петрони 1973-1988 жылдары Латын Америка троцкизмінің моренолық ағылының жетекшісі болды және бұл қозғалыстың негізін қалаушы Нахуэль Мореноның жақын серігі болды. Петрони әлемнің 30-дан астам саяси газетіне, журналына және веб-сайтына материалдар жазды, редакциялады немесе жариялады, сондай-ақ саясат, марксистік теория және саяси ұйымдастыру туралы жарты ондаған кітаптың авторы. Ол кейде Леон Перес, Николас Крамер және Саймон Моралес аттарымен де танымал. Петрони Латын Америкасы, Еуропа және АҚШ-тағы көптеген троцкистік топтардың құрылуына және/немесе басшылығына қатысты, жұмысшы табының күресінде кең ауқымды ұйымдастыру дағдылары мен тәжірибесіне ие. Петрони 1973-1976 жылдары Аргентинаның Partido Socialista de los Trabajadores (PST) партиясының мүшесі және жетекшісі болды, ал әскери диктатураның басында партияның жер астындағы қызметіне қатысты. Ол баспагерлер, металл жұмысшылары, ет өңдеушілер, әлеуметтік қызметкерлер және басқалардың кәсіби одақтарының сайланған басшысы ретінде ереуілдерге жетекшілік етті, кәсіби одақтарды ұйымдастырды және қолдады, мемлекеттік лауазымдарға үміткер болды және төрт онжылдыққа жуық уақыт бойы жұмысшы табының әртүрлі күрестеріне қатысты. Петрони 1978 жылы эмиграцияға кетті. 1978-1985 жылдары ол моренолық ағылымның Солтүстік, Кариб теңізі және Орталық Америка хатшылығына жауапты болды. Ол 1970-жылдардың соңында Никарагуа және Сальвадор революцияларына қатысты, Халықаралық жұмысшылар лигасының (IWL) Никарагуа бөлімін құруға көмектесті, Орталық Американың басқа ұйымдарын және Мексиканың мореношілер бөлімін дамытуға жәрдемдесті. Ол Төртінші Интернационалдың Большевиктік ағылының (1976-1980), Төртінші Интернационалдың (Халықаралық комитетінің) (1981) және 1981-1988 жылдары Халықаралық жұмысшылар лигасының (Cuarta Internacional немесе LIT CI) құрамына сайланды және оның басшылық органының мүшесі болды. Әскери диктатура құлағаннан кейін ол Америка және Еуропаны кеңінен аралап, 1985-1988 жылдары Аргентинаның Социализм қозғалысының жетекшісі болды. Бұған дейін ол (Нахуэль Мореномен бірге) 1982 жылдан бастап Мореноның 1986 жылы қайтыс болуына дейін LIT CI Халықаралық комитетінің және оның Халықаралық хатшылығының мүшесі болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ АҚШ-тағы бөлімінің құрылуына қатысты, кейіннен ол Интернационалистік жұмысшылар партиясы (IWP) деп аталды. Нахуэль Мореноның қайтысынан кейін 1988 жылы IWP-мен бірге LIT CI-ден шығарылды, содан кейін Петрони АҚШ-та саяси қызметін жалғастырды. 1990-жылдардың соңында ол Жұмысшылардың халықаралық комитетінің (CWI) және оның АҚШ-тағы филиалы, Социалистік балама (АҚШ) мүшесі болды, ал 2002 жылы CWI-ден кеткеннен кейін АҚШ-та Сол партия деп аталған ұйымды құруға көмектесті. Петрони 1978 жылдан бері АҚШ-та тұрып келеді. Ол 1997 жылы SF Frontlines газетін құрды, Иммигранттар құқықтары қозғалысы (Movimiento por los Derechos de los Inmigrantes (MDI)) ұйымында жұмыс істеді, 2003 жылы Мэтт Гонсалестің мэрлік науқанында жұмыс істеді және Сан-Франциско сайлауында белсенді қатысты. Мысалы, ол 1998 жылы Бақылау кеңесіне сайлауға түсіп, 16 293 дауыс (2%) алды. 2001 жылы ол қалалық қазынашы лауазымына үміткер болып, дауыс берушілердің 13%-ын алды. 2000 жылы ол афроамерикандық қала тұрғындарына тарихи өтемақы төлеу туралы заң деп саналатын F ұсынысын жазып, басқарды, ол дауыс берушілердің 45%-дан астам қолдауын алды. 1990-жылдардың ортасынан бастап 2004 жылғы сайлаудан кейін Аргентинаға оралғанға дейін ол әртүрлі лауазымдарға үміткер болды. Ол сондай-ақ басқа да науқандарды және маңызды жергілікті сайлау бастамаларын қолдады, ұйымдастырды және басқарды. Қазіргі уақытта ол Izquierda.info газетінің онлайн және баспа нұсқаларын редакциялауда.
Petroni was a leader of the Morenoist tendency of Latin American Trotskyism from 1973 to 1988 and was a close collaborator of the founder of this movement, Nahuel Moreno. Petroni has contributed to, edited or published more than 30 political newspapers, magazines and websites around the world and is the author of half a dozen books on politics, Marxist theory and political organizing. He is also known at times by some of his pen names: Leon Perez, Nicholas Kramer, and Simon Morales. Petroni was a founder of and/or leading participant in numerous Trotskyist groups in Latin America, Europe and the United States, he has extensive organizing skills and experience in working class struggles. Petroni was a member and leader of the Argentine Partido Socialista de los Trabajadores (PST) from 1973 to 1976, and during the beginning of the military dictatorship was part of its underground continuation. As an elected leader of unions representing printers, metal workers, meatpackers, social workers and others, he led strikes, organized unions and support, ran for public office and was involved in various working class struggles for almost four decades. Petroni went into exile in 1978. From 1978 to 1985 he was responsible for the North, Caribbean and Central American Secretariat of the Morenoist tendency. He participated in the Nicaraguan and Salvadoran Revolutions in the late 70s, helped found the Nicaraguan section of the IWL, helped develop other Central American organizations and the Mexican section of the Morenoists. He was a delegate and member of the Presidium of the Morenoist international tendency in its different stages: Bolshevik Tendency of the Fourth International (1976–1980), Fourth International (International Committee) (1981) and International Workers League (Fourth International)—Liga Internacional de los Trabajadores (Cuarta Internacional or LIT CI) from 1981 to 1988. After the collapse of the military dictatorship he travelled extensively around the Americas and Europe then became a leader of the Movement for Socialism (Argentina), from 1985 1988. Prior to that he (as well as Nahuel Moreno) worked as a member of the International Committee of the LIT CI and its International Secretariat from 1982 until the death of Moreno in 1986. He was also a founding member of its US section, eventually called the Internationalist Workers Party (IWP). He was expelled with the IWP from the LIT CI in 1988 after Nahuel Moreno's death, and Petroni then continued his political work in the USA. In the late 1990s he became a member of the Committee for a Workers' International (CWI) and its affiliate in the USA, Socialist Alternative (US), and after leaving the CWI in 2002, he helped found a group called the Left Party in the USA. Petroni has lived on and off in the US since 1978. He founded SF Frontlines newspaper in 1997, worked with the Immigrant Rights Movement or Movimiento por los Derechos de los Inmigrantes (MDI), worked on Matt Gonzalez's campaign for mayor in 2003, and has been very active in the San Francisco elections. For example, he ran for the Board of Supervisors in 1998 obtaining 16,293 votes (2%). In 2001 he ran for City Treasurer and obtained 13% of the votes. In 2000, he wrote and managed Proposition F, considered a historical reparation Act for African American City residents, which obtained more than 45% of the vote. He ran for different offices from the mid 1990s until he returned to Argentina after the 2004 election. He also supported, organized and managed other campaigns and significant local ballot initiatives. Currently he is editing the online and print versions of Izquierda. info.
Сот
Аргентинадағы кәсіподақ және саяси қызметінің нәтижесінде ол 1974 және 1975 жылдары Аргентинаның антикоммунистік альянсы (Трипл А) ұйымдастырған өлім отрядтарының үш рет қастандыққа ұшырады. Трипл А 1973 жылдан 1976 жылға дейін перонист үкіметтерінің қорғауымен және қолдауымен жұмыс істеді. Трипл А тобының көптеген мүшелері 1976 жылдан кейін әскери диктатурамен ынтымақтастық жасады. 2006 жылы аргентиналық судья Норберто Оярбиде Трипл А-ның «адамзатқа қарсы қылмыстар» жасағанын, яғни олардың қылмыстарына мерзім шектеуінің қолданылмағанын белгіледі. Күдіктілер 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында жасалған әрекеттері үшін сотталуы мүмкін. Петрони осы іс бойынша ресми куәгер ретінде танылды. Петрони федералды сотқа ұсынған өтініштерінде судья Оярбиден оңшыл террористік ұйым CNU-ның (Трипл А құрамына кірген) оннан астам мүшесін, негізінен Аргентинаның Мар-де-Плата қаласынан шыққан кәсіподақ шенеуніктерін қамауға бұйрық беруді және олардың әріптесі, қазіргі CGT Бас хатшысы Уго Мойаноның осы қылмыстар туралы білуін сотта сұрауды сұрады. Уго Мойано қазірде перонисттік Justicialist Party партиясының вице-президенті де болып табылады. 2010 жылы түсірілген «Parapolicial Negro: Apuntes para una prehistoria de la Triple A» атты деректі фильмінде Петронимен қастандықтар туралы сұхбаттар бар.
As a result of his trade union and political work in Argentina, he was the target of three assassination attempts during 1974 and 1975 by death squads organized by the Argentine Anticommunist Alliance (Triple A). The Triple A operated under the protection and support of Peronist governments from 1973 to 1976. Many members of the Triple A collaborated with the military dictatorship after 1976. In 2006, Argentine Judge Norberto Oyarbide ruled the Triple A had committed "crimes against humanity," which meant their crimes were exempt from statutes of limitations. Suspects can be prosecuted for actions committed in the 1970s and early 1980s. Petroni has emerged as an official witness in this trial. Petroni has introduced into the federal court proceedings motions asking Judge Oyarbide to order the arrest of more than a dozen members, mostly union officials from Mar de Plata, Argentina, of the right wing terrorist organization CNU (which became part of the Triple A) and to question in court the knowledge of their crimes by their associate and present day General Secretary of the CGT, Hugo Moyano, who is now also vice president of the Peronist Justicialist Party. The 2010 documentary film Parapolicial Negro: Apuntes para una prehistoria de la Triple A features interviews with Petroni about the assassination attempts.