3-ші батальон, 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің тарихы

Кіріспе

3-ші батальон, 14-ші теңіз жаяу әскері (3/14) – төрт атыс батареясы және штаб батареясынан құралған резервтік артиллериялық батальон. Батальон Пенсильвания штатының Бристоль қаласында орналасқан, ал оның негізгі қару жүйесі – максималды тиімді ату қашықтығы 30 км болатын М777 гаубицасы. Олар 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің және 4-ші теңіз дивизиясының бағынысында.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Үшінші батальон, 14-ші теңіз жаяу әскері полкі, 4-ші теңіз дивизиясы 1942 жылғы 22 шілдеде 3-ші батальон, 12-ші теңіз жаяу әскері полкі, 3-ші теңіз дивизиясы ретінде құрылды. 1943 жылғы 20 ақпанда 4-ші теңіз дивизиясының 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің 3-ші батальоны болып қайта аталды. Бұл, Тынық мұхитындағы соғысқа 14-ші теңіз жаяу әскері полкінен алғашқы батальонды аттандырды. Батальон бастапқыда Солтүстік Каролина штатындағы Лежун лагерінде оқытылды. 1943 жылдың қыркүйегінен 1944 жылдың қаңтарына дейін 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің барлық құрамы Калифорниядағы Пендлтон, Данлап, Алисо каньоны және Сан-Клементе лагерьлерінде оқу-жаттығулар өтті. Лейтенант-полковник Роберт Э. МакФарлейн батальон командирі болып тағайындалды және ол екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі көптеген жауынгерлік операциялардың барысында осы лауазымда қалды. 1944 жылғы 6 қаңтарда 3-ші батальон Флинтлок операциясына, АҚШ-тың Маршалл аралдарын басып алу науқанына қатысу үшін кемелерге мінді. 31 қаңтар күні таңертең 25-ші теңіз жаяу әскері полкінің 1-ші батальоны Кваджалейн атолліндегі Рой-Намур аралының оңтүстік-батысындағы Эннуэбин аралын тазартты. Содан кейін 3-ші батальон Эннуэбинге қонды, Рой-Намурға шабуыл жасауға көмек көрсету міндеті қойылды. Қону кезінде екі 75 мм гаубица жоғалып, екі "ЛВТ" (Landing Vehicles, Tracked) суға батып, төрт теңізші қаза тапты. 3-ші батальонның хирургі, лейтенант Ирад Б. Харди, АҚШ Әскери-теңіз күштері, теңізшілер мен матростарға көмек көрсету үшін бірнеше рет суға жүзіп шыққандығы үшін Әскери-теңіз күштері мен теңіз жаяу әскерінің медалімен марапатталды. Үшінші батальон 1 ақпанда сағат 6:58-де Ройдағы жау жапондық позицияларына оқ атуды бастады. Рой 23-ші теңіз жаяу әскері полкімен тез арада басып алынды. Сәтті шабуылға қолдау көрсеткен қару-жарақ, соның ішінде 3/14-тен келген артиллерия көп үлес қосты; шайқастан кейін қолдау көрсеткен қару-жарақ Ройдағы жапондық қаза табылғандарының 60%-ын құрады деп есептелді. Үшінші батальон 5 ақпанда Кваджалейн атоллінен Ла-Салле, Шеридан және Кальверт кемелерімен аттанып, 16 ақпанда Гавайи аймағындағы Мауиге жетті. Мауиде 3-ші батальон демалып, жабдықталып, жаңа әскерлер алды, оқу-жаттығулар өтті және M2A1 (M101A1) 105 мм зеңбіректермен қайта қаруланды. 1944 жылғы 12 мамырда 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің барлық бөлімдері, соның ішінде 3-ші батальон, Леонард Вуд кемесіне мініп, Перл-Харборда тоқтады, содан кейін Солтүстік Мариан аралдарындағы Сайпанға қарай жол тартты, "Форэджер" операциясына қатысу үшін. 15 маусымда 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының жаяу әскер бөлімдері Сайпанның оңтүстік-батыс жағалауына қонды. Жағажайға шабуыл тоқталғанда, сағат 13:15-те 14-ші теңіз жаяу әскері полкіне десант түсіруге бұйрық берілді. Үшінші батальон DUKW көліктеріне жүктелді және жағалауға жеткен алғашқы артиллерия бөлімі болды. Сағат 14:45-ке қарай 3-ші батальон Сары жағажай 2-ден 50 метрге ілгеріледі және 25-ші теңіз жаяу әскері полкіне қолдау көрсету үшін оқ атуды бастады. 16 маусым күні таңғы сағат 3:30-да 3-ші батальон 25-ші теңіз жаяу әскері полкінің 1-ші батальонының С ротасына қарсы жапондық қарсы шабуылды тоқтатуда маңызды рөл атқарды. Содан кейін 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясы Маунт-Тапочау және Мажисьен (қазіргі Лаолао) шығанағына қарай жылды; 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің барлық артиллериясы осы шабуылдарды қолдауға бағытталды. Арал қауіпсіз деп жарияланды және 9 шілдеде шайқас аяқталды. Сайпаннан оңтүстікке қарай үш шақырымдай жерде орналасқан Тиниан, АҚШ күштерінің келесі мақсаты болды. Ұрыстың алғашқы кезеңдерінде 3-ші батальон Сайпанның оңтүстік-батыс бұрышында орналасты, онда ол 1944 жылғы 24 шілдеде Тинианның солтүстік-батыс бұрышына қонған 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясына қолдау көрсетті. 26 шілде күні түстен кейін 3-ші батальон 75 мм-ден үлкен қару-жарақпен Тинианға қонған алғашқы артиллерия бөлімі болды; 3-ші батальонға 4-ші теңіз дивизиясына жалпы қолдау көрсету міндеті жүктелді. Арал 1 тамызда қауіпсіз деп жарияланды, бірақ 4 тамызда 3-ші батальонның I батареясы жапондық шабуылды тойтарды, бұл 14-ші теңіз жаяу әскері полкі үшін Мариан аралдары науқанының соңғы жауынгерлік әрекеті болды. Үшінші батальон 5-14 тамыз аралығында SS Jean Lafitte кемесіне мініп, 24-31 тамыз аралығында Мауи аралындағы Кахулуиге жетті. Сайпан мен Тиниан шайқастарында көрсеткен ерлігі үшін 3-ші батальон Президенттік бірлік марапатына ие болды.

Third Battalion, 14th Marine Regiment, 4th Marine Division was activated on 22 July 1942 as 3d Battalion, 12th Marine Regiment, 3d Marine Division. It was re designated 3d Battalion, 14th Marine Regiment, 4th Marine Division on 20 February 1943. This makes it the first battalion in the 14th Marine Regiment to be activated for service in the Pacific War. The battalion initially trained at Camp Lejeune, North Carolina. From September 1943 to January 1944, the entire 14th Marine Regiment conducted training at Camp Pendleton, Camp Dunlap, Aliso Canyon, and San Clemente in California. Lieutenant Colonel Robert E. MacFarlane was appointed commanding officer, and he would remain in that role for the duration of most combat operations during World War II

On 6 January 1944, 3d Battalion embarked ships for deployment in the Operation Flintlock, the U. S. campaign to take the Marshall Islands. On the morning of 31 January, elements of 1st Battalion, 25th Marines cleared the islet of Ennuebing, southwest of Roi Namur in the Kwajalein Atoll. Then, 3d Battalion landed on Ennuebing with the mission of supporting the landing on Roi Namur. During the landing, two 75mm howitzers were lost and four marines died after two LVTs (Landing Vehicles, Tracked) sank; 3d Battalion surgeon Lieutenant Irad B. Hardy, Jr., USN, received the Navy and Marine Corps Medal for repeatedly swimming out to the floundering LVTs in order to assist marines and sailors. Third Battalion began firing on enemy Japanese positions on Roi (the western half of the Roi Namur island) at 6:58am on 1 February in support of 2d Battalion, 23d Marines. Roi was quickly taken by 23d Marines. The successful assault was largely due to supporting arms, including artillery from 3/14; after the battle it was estimated that supporting arms produced 60% of Japanese KIAs on Roi. Third Battalion embarked upon the La Salle, Sheridan, and Calvert, departing from the Kwajalein Atoll on 5 February and arriving at Maui, Territory of Hawaii on 16 February. While at Maui, 3d Battalion rested and refitted, received replacements, conducted training, and rearmed with M2A1 (M101A1) 105mm cannons. On 12 May 1944, all of 14th Marines, including 3d Battalion, embarked on board Leonard Wood and stopped at Pearl Harbor before setting sail towards Saipan in the Northern Mariana Islands in order to participate in Operation Forager. On 15 June, infantry units of the 4th Marine Division began landing on the southwestern coast of Saipan. As the assault on the beaches stalled, 14th Marines was ordered at approximately 1:15pm to land. Third Battalion loaded onto DUKWs and was the first artillery unit to arrive on the shore. By 2:45pm, 3d Battalion had pushed 50 yards inland of Yellow Beach 2 and began firing in support of the 25th Marine Regiment. At approximately 3:30am on 16 June, 3d Battalion was critical in stopping Japanese counterattack against Company C, 1st Battalion, 25th Marines. The 4th Marine Division then made a drive towards Mt. Tapochau and Magicienne (now Laolao) Bay; all 14th Marines artillery was directed to support these assaults. The island was declared secure and the battle over on 9 July. Tinian, a little more than three miles south of Saipan, was the next objective for U. S. forces. During the beginning phases of battle, 3d Battalion was positioned on the southwestern corner of Saipan, where it provided supporting fires to the 4th Marine Division as it landed on the northwestern corner of Tinian on J Day, 24 July 1944. On the afternoon of 26 July, 3d Battalion became the first artillery unit with guns larger than 75mm to land on Tinian; 3d Battalion was given a general support role for 4th Marine Division. The island was declared secure on 1 August, but on 4 August, Battery I of 3d Battalion repulsed a Japanese attack, marking the last combat action of the Mariana Islands campaign for 14th Marines. Third Battalion boarded SS Jean Lafitte from 5–14 August and arrived at Kahului on the island of Maui sometime between 24 and 31 August. For its actions during the Battles of Saipan and Tinian, 3d Battalion received a Presidential Unit Citation.

Персид шығанағындағы соғыс: "Шөл қалқаны" операциясы және "Шөл дауыл" операциясы

1990 жылдың қарашасында, капитан Пол У. Бриер басқаратын H батареясы және I батареясы – Перс шығанағы соғысы кезінде активті құрамды күшейту үшін жұмылдырылған төрт резервтік артиллерия батареясының екеуі болды. Олар желтоқсан айында Солтүстік Каролина штатындағы Лежун лагеріне, ал 1991 жылдың қаңтарында Сауд Арабиясына жеткізілді. H батареясы 1-ші батальонға, 11-ші теңізшілер полкіне, 1-ші теңізшілер дивизиясына, ал I батареясы 10-шы теңізшілер полкіне, 2-ші теңізшілер дивизиясына қосылды. Олар 24 ақпанда екі кедергі белдеуі арқылы және Кувейтті ирактық күштерден азат ету мақсатындағы жер шабуылы үшін Papa Bear және Ripper жұмыс тобының құрамына кірді. Бұл активті құрамды күшейту қажеттігі, осы екі артиллерия полкінің де штаттық тікелей қолдау батареясының біреуінен айырылғандығымен байланысты болды, себебі олардың әрқайсысы теңіз экспедициялық бөлімдерімен бірге жұмылдырылған батареяны өз құрамында ұстады. 25 ақпанда H батареясы тікелей гаубица атысымен 800 метр қашықтықтағы ирактық мобильді ракеталық жүйені жойды, кейіннен ол D20 152 мм гаубицаларынан тұратын ирактық бригадасының ортасында табылған болатын. H батареясы бірнеше оқ жарылысынан кейін ашық позицияға орналасты, сол кезде сержант Крис ЛаСивита атты артиллерист ауыр жарақат алды. 8 пушкадан тұратын батареяның 1000x700 метрлік позициясы екінші кедергі белдеуінің артында, оны қолдаған танк пен жаяу әскер бөлімдерінің алдында, шығысында өртеп жатқан Буркан мұнай кен орнына жақын орналасқан еді. Бұл позиция, әскерлердің алдыңғы шебінен алшақта орналасқандықтан, 1-ші теңізшілер дивизиясының солтүстікке қарай жылдамдауы мен Papa Bear жұмыс тобының Кувейт қаласына жасаған шабуылын қолдау мақсатында таңдалды. Батарея солтүстікке бағытталған азимут бойынша орналастырылды, сол кезде батальон оңтүстікке қарай 30 км қашықтықтағы нысанаға жаппай от ашу миссиясын алды. Батареяның теңізшілері білместен, ирактық бригадасы 1-ші теңізшілер дивизиясының бас штабына қарсы шабуыл жасап, өртеп жатқан мұнай кен орны арқылы өтіп жатқан еді. Батареяның шығыс жағындағы (№1 пушка) пулеметші-сержант Шон Тони және бөлім бастығы сержант Томас Старк IV оңтүстікке қарай атысқа дайындалып, позицияларын өзгертіп жатқан екі жаудың көптүрлі ракеталық жүйелерін байқады. Олар ауыр автоматты қарумен және M198 155 мм гаубицасынан тікелей атыспен оларды жойды, ал батареяның қалған бөлігі оңтүстікке қарай от ашу миссиясын қолдауды және батарея позициясын жердегі шабуылдан қорғауды жалғастырды. 1/11 батальонының командирі, лейтенант-полковник Джей Солис батарея позициясына келді, әуеден қолдау сұрады және AH-1W Sea Cobra тікұшағының бір бөлігін мұнай алаңындағы ирактық қарсы шабуыл күштеріне шабуыл жасауға бағыттап жіберді. [7]

In November 1990, Battery H, commanded by Capt. Paul W. Brier, and Battery I were two of four reserve artillery batteries mobilized to augment active component formations during the Gulf War. They deployed to Camp Lejeune, North Carolina, in December, and subsequently deployed to Saudi Arabia in January 1991. Battery H was attached to 1st Battalion, 11th Marines, 1st Marine Division, and Battery I to 10th Marine, 2d Marine Division, becoming parts of Task Force Papa Bear and Task Force Ripper, respectively, for the ground assault on 24 February through two obstacle belts and subsequent operations to liberate Kuwait from Iraqi forces. These active component augmentations were necessary as both of these artillery regiments were lacking one of their organic direct support artillery batteries, as they each had a battery attached to embarked and deployed Marine Expeditionary Units. On 25 February, Battery H engaged, with direct howitzer fire, and destroyed an Iraqi mobility rocket launching system at a range of 800m, which was subsequently found to be in the center of an Iraqi brigade of D20 152mm howitzers. Battery H had just occupied an exposed firing position, having received multiple shelling which significantly wounded one cannoneer, Sgt. Chris LaCivita. The 8 gun battery's 1000m by 700m position was on the far side of the second obstacle belt, well in front of the tank and infantry maneuver units it supported, with the burning Burqan oil field to its immediate east. This positioning far forward of the forward line of troops was selected to support the 1st Marine Division's northward momentum and Task Force Papa Bear's continued and rapid assault into Kuwait City. The battery was laid on an azimuth of fire to the north, when it received a battalion mass fire mission on a target 30 km to its south. Unknown the battery's Marines, an Iraqi Brigade was launching a counterattack through the burning oil field on 1st Marine Division Command Post. On battery's east flank piece (Gun #1) Gunner Sgt Shawn Toney and Section Chief Sergeant Thomas Stark, IV, spotted two enemy multiple rocket launchers as they were shifted trails to fire to the south. They engaged and destroyed launchers with heavy automatic weapons and direct fire from their M198 155mm howitzer, while the rest of the battery continued to support the fire mission to the south and defend the battery position from ground assault. LtCol. Jay Sollis, 1/11 Commander, arrived in the battery position, requested air support and directed a section of AH 1W Sea Cobra to engage the Iraqi counterattack force in the oil field. [7]

25 ақпан күні түнде батальон бас штабы Papa Bear жұмыс тобын қолдау үшін жаңа позицияға көшті. Жаңа бас штаб позициясының жанындағы жау бункерін тексеру үшін H батареясының капралы Трой Л. Грегориді қамтыған күзеттік топ ұйымдастырылды. Патрульдік кезінде Грегори ирактық минасының үстіне басып, ауыр жарақат алды. Жедел түрде теңіз ауруханасына жеткізілгеніне қарамастан, ол жараланғаннан кейін бір күн өткен соң, 21 жасқа толуына бірнеше күн қалғанда қайтыс болды. Ол өлімнен кейін "Күміс Жүрек" медалімен және "Жауынгерлік қимылдар лентасымен" марапатталды және Арлингтон ұлттық зиратында 60-шы бөлімде, 7723-ші қабірде жерленді. Ричмондтағы Теңіз-жағалау әскерлерінің резервтік орталығы оның құрметіне қайта аталды. H батареясының соңғы позициясы Кувейт халықаралық әуежайының оңтүстігінде, атыс тоқтағаны туралы жарияланған кезде болды. Батарея кейіннен Сауд Арабиясындағы 1-ші теңізшілер дивизиясының қолдау аймағына қайта орналасты. Сәуір айында батарея АҚШ-қа қайта жеткізілді және активті қызметтен босатылды.

Ирак соғысы

2004 жылы Теннеси штатының Чаттануга қаласынан Майк Батериясы Фаллужа қаласына жөнелтіліп, көтерілісшілер бақылауындағы қаланы қайта басып алу мақсатындағы «Фантом ашуы» операциясына қатысты. Кейіннен олар 2007 жылы «Ирак азаттығы» операциясын қолдау үшін қайтадан жөнелтілді. Осы екінші жөнелтілімде олар 5-ші полк ұрыс тобының 2-ші жеңіл брондалған барлау батальонына қосылып, «Palehorse» шақыру белгісімен Ар-Рутба маңында қызмет етті. Бұл шақыру белгісі Майк Батериясы 2004 жылы Фаллужа шайқасында 14-ші теңіз жаяу әскері 4-ші батальонының құрамында болғанда да қолданылған. 2007 жылы бөлімде бір адам қаза тапты – сержант Дастин Дж. Ли.

2015 жылы Чаттанугадағы атыс

2015 жылдың 16 шілдесінде Майк батареясының инспектор-оқытушылық құрамының төрт теңізшісі әскери нысандарды нысанаға алған қарулы адамнан қаза тапты. Сонымен қатар, екі күннен кейін бір теңізші жараларынан көз жұмды. 3/14-ші полктің қаза тапқан теңізшілерінің кейбіреулері қарулы адамға қарсы оқ атып, қоршаудан қашып бара жатқан үлкен топ үшін жамылғы жасаған кезде қаза болғандығы хабарланды. Олар:

Аты-жөні Жасы Тұрған жері Әскер түрі Лауазымы Карсон А. Холмквист 25 Грантсбург, Висконсин Теңіз жаяу әскері Сержанты Томас Дж. Салливан 40 Спрингфилд, Массачусетс Теңіз жаяу әскері Пулемет сержанты Сквайр К. "Скип" Уэллс 21 Мариетта, Джорджия Теңіз жаяу әскері Капралы Дэвид А. Уайатт 37 Расселвилл, Арканзас Теңіз жаяу әскері Штаб сержанты

Сонымен қатар, сержант Демонте Чили аяғына оқ тиді. Оқиға кезінде батарея командирі, майор Майк Абрамс, еске алу рәсімінде өзінің теңізшілерінің "бір-біріне қамқорлық жасауда өте қайырымды болғанын және сұрақсыз батылдық танытқанын" айтты. 4-ші теңіз дивизиясының қолбасшысы генерал-майор Пол У. Бриер 2015 жылдың 22 шілдесінде Чаттанугада өткен ұлттық телеарнадағы баспасөз конференциясында сөз сөйледі. Ол өмірін қауіпке тігіп, басқаларға көмектесіп, қарулы адамды тоқтатуға тырысқан теңізшілер мен әскери қызметшілерді мақтады. “Сол күні көрсетілген ерлік – мәңгілік мұра” деді ол. “Маған сеніңіздер, біздің теңізшілеріміз сіз күткендей әрекет етті”, - деді генерал-майор. “Олар жылдамдап бөлмелерді аралап, әріптес теңізшілерін қауіпсіз жерге жеткізді. Қауіпсіз жерге жеткен соң, кейбіреулері ерікті түрде қайта шайқасқа кірді.”