USS Ранкин: Тарихы мен қызметі (USS Rankin: Tarihy men qyzmeti)
USS Rankin
USS Rankin (AKA 103): АҚШ Әскери-теңіз күштерінде 1945-47ж.ж. және 1952-71ж.ж. қызмет еткен шабуылдық жүк кемесі. 1988ж. жасанды риф ретінде батып кетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Толланд класты шабуылдық жүк кемесі, 1945-1947, 1952-1971 жылдары қызметте болды.
US Navy Tolland class attack cargo ship in service 1945 1947, 1952 1971
USS Rankin (AKA 103/LKA 103) 1945 жылдан 1947 жылға дейін және қайта 1952 жылдан 1971 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1988 жылы ол жасанды риф ретінде батырылды.
USS Rankin (AKA 103/LKA 103) was a in service with the United States Navy from 1945 to 1947 and again from 1952 to 1971. She was finally sunk as an artificial reef in 1988.
Тарих
USS Rankin Миссисипи штатының Ранкин округінің құрметіне аталған. Оның қазығы 1944 жылдың 31 қазанында Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласындағы Солтүстік Каролина кеме құрылысы компаниясында салынды. Ол 52 күннен кейін 22 желтоқсанда суға түсірілді және 1945 жылдың 25 ақпанында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында қолданысқа берілді.
USS Rankin was named after Rankin County, Mississippi. Her keel was laid down on 31 October 1944 at North Carolina Shipbuilding Co. in Wilmington, North Carolina. She was launched 52 days later on 22 December, and commissioned in Charleston, South Carolina on 25 February 1945.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Ранкин кемесі 1944 жылғы 31 қазанда Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласында орналасқан «Солтүстік Каролина кеме құрылысы компаниясы» компаниясының 1702 нөмірінде салынды. Ранкин 1944 жылғы 22 желтоқсанда Л.С. Фриман ханымның демеушілігімен суға түсірілді. Кеме 1945 жылғы 25 қаңтарда Әскери-теңіз күштеріне қабылданды және AKA түріне айналдыру үшін Чарльстон теңіз портына жеткізілді. Ол 1945 жылғы 25 ақпанда, келінің салынуынан кейін төрт айдан кем уақыт өткен соң, пайдалануға берілді. Атлантикада сынақтан өткеннен кейін, Ранкин 1945 жылғы 26 наурызда Тольбергпен бірге Панама каналы аймағына бағытталды. 1 сәуірде Тынық мұхиты флотына қосылып, Сан-Францискода теңіз жаяу әскерінің жабдықтарын тиеп алып, 17 сәуірде Гавайиге өздігінен жүзіп кетті. Кемедегі тәртіп пен десанттық техника бойынша қарқынды оқудан өтті. Содан кейін Гонолулуда 5000 тонна армиялық оқ-дәрісін тиеп алып, 25 мамырда Толованамен бірге Улитиге бағытталды. Энрайтпен бірге Окинаваға жүгін түсірді. Окинава шайқасындағы 17 күні кеме 100-ден астам камикадзе шабуылына тап болды. Барлық оқ-дәрі әуе шабуылдары арасында түсірілді. Ранкин 1945 жылғы 28 маусымда Окинавадан Сайпанға конвоймен аттанды. Сол жерде ол қайық тобын түсіріп, кейін 20 шілдеде Сан-Францискоға жетті. Десанттық кемелерді тиегеннен кейін, жөндеу үшін Сиэтлге кірді. Жауынгерлік әрекеттер жүк тиеу кезінде аяқталды, оқ-дәрісі түсірілді және кеме Филиппинге бағытталды, 9 қыркүйекте Манилаға жетті. Трансрон-20-ға бекітілген Ранкин Лингэен шығанағына бағытталды. Жолда ол Субик шығанағына тоқтады, десант кемелерін кемелер тобына қосты, содан кейін Сан-Фабиан жағалауларынан 25-ші армия дивизиясының жабдықтарын тиеуге кірісті. Эскадрилья 1 қазанда Жапонияға аттанды. Нагояға, Оңтүстік Хонсюға жақындау жолдары миналардан тазартылғанша үш аптаға жуық су бетінде күтіп, эскадрилья 27 қазанда сол портқа кірді. Ранкин сол жерде теңізшілерді алып, Филиппиндегі Самарда жұмыс істемейтін десанттық кемелерді тиеп алып, үйіне қайтып, 25 қарашада Сан-Францискоға жетті. 1946 жылы және 1947 жылдың басында кеме Қытай мен Жапонияға сапарлады. Кеме үйіне оралды және 10 наурыз 1947 жылы Ранкин Сан-Францискода қызметтен босатылды және Калифорния штатындағы Суисун шығанағындағы Ұлттық қорғаныс резервтік флотына қосылды.
Rankin was laid down on 31 October 1944 as Maritime Commission hull 1702 by North Carolina Shipbuilding Company, Wilmington, North Carolina. Rankin was launched on 22 December 1944, sponsored by Mrs. L. C. Freeman. The ship was acquired by the Navy on 25 January 1945, and ferried to the Charleston Navy Yard for conversion to an AKA. She was commissioned on 25 February 1945, less than four months after her keel was laid. Following an Atlantic shakedown, Rankin steamed on 26 March 1945 in company with Tollberg for the Panama Canal Zone. Joining the Pacific Fleet on 1 April, she loaded Marine Corps replacement equipment at San Francisco and steamed independently for Hawaii on 17 April. Intensive training in shipboard procedures and amphibious techniques followed. She then took on 5,000 tons of Army ammunition at Honolulu and, in company with Tolovana, steamed on 25 May for Ulithi. Escorted by Enright, she unloaded her cargo at Okinawa. During her 17 days at the Battle of Okinawa, the ship faced more than 100 air raids by kamikaze. All ammunition was offloaded between air raids. Rankin departed Okinawa on 28 June 1945 in convoy for Saipan. There she offloaded her boat group and then steamed independently for San Francisco, arriving on 20 July. After taking on landing craft, she put in at Seattle for repairs. Hostilities ended during loading operations, her ammunition was offloaded, and the ship sailed for the Philippines, arriving Manila on 9 September. Assigned to TransRon 20, Rankin steamed for Lingayen Gulf. En route, she touched at Subic Bay, contributed landing craft to the boat pool there, and then commenced taking on equipment of the 25th Army Division from the San Fabian beaches. The squadron got underway for Japan on 1 October. After riding at anchor for nearly three weeks while the approaches to Nagoya, southern Honshū, were cleared of mines, the squadron entered that port on 27 October. Rankin embarked Navy personnel there, took on inoperable landing craft at Samar in the Philippines, and sailed for home, arriving San Francisco on 25 November. The ship visited China and Japan during 1946 and early 1947. The ship returned home, and on 10 March 1947. Rankin was decommissioned on 21 May at San Francisco and entered the Maritime Commission's National Defense Reserve Fleet at Suisun Bay, California.
1950 жылдар
Ранкин 1952 жылғы 22 наурызда Калифорния штатының Аламеда қаласындағы Тодд кеме жасау шебінде қайтадан қолданысқа енгізілді. Шейкерлеуден кейін кеме Панама каналы арқылы Атлантика флотының десанттық күштеріне қосылды. Норфолк қаласынан жұмыс істеп, ол Шығыс жағалауында, Кариб теңізі мен Жерорта теңізінде десанттық оқу операцияларын қолдау бойынша ұзақ екінші қызметін бастады. Мәрттік медалімен марапатталған капитан (кейін вице-адмирал) Лоусон П. Рамадж 1953 жылғы 11 сәуірде кеменің басқаруын өз қолына алды және 1954 жылғы 19 шілдеге дейін қызмет етті. 1956 жылғы 4 қазанда капитан (кейін адмирал) В. Ф. А. Вендт басқаруды қабылдады. 1957 жылғы 11 қыркүйекте капитан Джон Харли капитан Вендтты алмастырды. 1958 жылғы 18 шілдеде Ранкин Ливан үкіметінің азаматтық соғыстың алдын алу жөніндегі өтінішіне жауап ретінде Ливанға 5000 АҚШ теңіз жаяу әскерін тасыған десанттық күштердің құрамында болды. 1959 жылғы наурыз айының басында Ранкин АҚШ-тың Алтыншы флотының құрамында Жерорта теңізіне алты айлық саяхатқа Норфолктан аттанды. Бұл саяхатты есте сақтау үшін кемелік журнал жарық көрді.
Rankin was recommissioned on 22 March 1952 at the Todd Shipyard, Alameda, California. Following shakedown, the ship transited the Panama Canal to join the Amphibious Force, Atlantic Fleet. Operating out of Norfolk, she commenced a lengthy second career of support for amphibious training operations along the East Coast as well as in the Caribbean and Mediterranean. Medal of Honor recipient Capt. (later V. Adm.) Lawson P. Ramage took command of the ship on 11 April 1953, serving until 19 July 1954. On 4 October 1956, Capt. (later Adm.) W. F. A. Wendt took command. On 11 September 1957, Capt. (later R. Adm.) John Harllee relieved Capt. Wendt. On 18 July 1958, Rankin was among the amphibious forces which landed 5,000 U. S. Marines in Lebanon, in response to a request from the Lebanese Government for assistance in averting civil war. In early March 1959 Rankin departed Norfolk for a six month cruise to the Mediterranean as part of the United States Sixth Fleet. A cruise book was published to commemorate this trip.
1960 жылдар
1959 жылдан 1968 жылға дейін Ранкин 10-шы амфибиялық эскадрильямен бірге Кариб теңізіне мерзімді түрде жөнелтілді. Бұл эскадрилья вертикальді қоршау мүмкіндіктеріне ие, жылдам әрекет ететін амфибиялық күш болатын. Кариб теңізінде үнемі қызмет етіп, Ранкин Пуэрто-Рико, Виргин аралдары, Гаити, Ямайка және Кубаға бірнеше рет барды. 1962 жылғы қазан және қараша айларында Кубада советтік орташа қашықтықтағы баллистикалық зымырандардың табылуына байланысты туған Куба зымырандық дағдарысы кезінде Ранкин Куба суларындағы күштер құрамында болды, кез келген жағдайға дайын тұрды. 1963 жылғы қаңтарда Ранкин Норфолктан PHIBRON 10 және 2-ші теңіз жаяу әскер батальонының әртүрлі бөлімдерімен бірге аттанды. Ақпан айының соңында президент Хуан Боштің инаугурациясына қатысу үшін Боксермен бірге Доминикан Республикасының Санто-Доминго қаласына сапар шекті. Осы қызметі үшін Ранкин вице-президент Линдон Б. Джонсоннан алғыс хат алды. 7 наурызда Норфолкке қайтып келді. Сәуір айында Гаитидегі тұрақсыз саяси жағдайға байланысты кеме тікелей сол елдің жанына барып, Гонаве шығанағында отыз бір күн бойы патрульдеді, кернеу басылғанша күтіп тұрды. 1963 жылғы 16 шілдеде әскери-теңіз кресімен марапатталған Джордж К. Кук Ранкиннің басқаруын өз қолына алды. Содан кейін кеме Норфолк теңіз кеме құрылыс-жөндеу зауытында жөндеу жұмыстарынан өтті. 1964 жылғы қаңтар айының басында Гуантанамода қайта оқу курсынан өтті. Капитан (кейін вице-адмирал) Уильям Т. Рапп 1964 жылғы 22 тамызда басқаруды қабылдады. Ранкин 28 қыркүйектен 3 желтоқсанға дейін Испания жағалауында өткен "Steel Pike I" жаттығуына қатысты. Норфолкке оралғаннан кейін Амфионмен бірге кемеге қажетті жабдықтармен қамтамасыз етілді, содан кейін жағалаудағы оқу және дайындық операцияларын, сондай-ақ Кариб теңізіндегі амфибиялық дайын эскадрильямен жұмылдыруды жалғастырды. 1965 жылғы сәуірде эскадрильялық жаттығулар кезінде Ранкин Доминикан Республикасына жасалған әскери операцияға қатысты. Санто-Доминго жағалауына жеткеннен кейін Ранкин және PhibRon 10-ның басқа кемелері 1000-нан астам босқындар мен АҚШ азаматтарын жаппай эвакуациялауды бастады. Осы операцияның нәтижесінде Ранкин мен оның барлық экипажы әскери-теңіз бөлімінің мақтау белгісімен марапатталды. 1966 жылғы қазан айында Ранкин Гаитидегі Каис-Жакмельдегі апат аймағына көмек көрсету үшін шақырылды, себебі "Инес" дауылдары аралға зор зиян келтірді. Ранкиннің теңізшілері зардап шеккен халқына көмектесу үшін тонналап азық-түлік, медициналық жабдықтар мен құрылыс материалдарын түсірді. 1967 жылы жүргізілген толық жөндеуден кейін Ранкин Атлантика және Кариб теңізінде 10-шы амфибиялық эскадрильямен бірге қызметін жалғастырды. 1968 жылғы наурыз айынан шілде айына дейін Кариб теңізіне жөнелген Ранкин Сан-Хуан, Гуантанамо шығанағы, Панама, Сент-Томас, Сент-Круа, Аруба және Ямайка қалаларын аралады. 1968 жылғы тамызда Ранкин "Riverine 68" жаттығуына қатысты, ол теңіз және теңіз жаяу әскер күштеріне джунглидегі соғыспен күресудің соңғы әдістерін көрсетуге бағытталған болатын. 1968 жылғы қарашада Ранкин 4-ші амфибиялық эскадрильяға қайта тағайындалды. Желтоқсан айында ол Аполлон 8 Ай орбиталық рейсіне АҚШ Әскери-теңіз күштерінің құтқару күштерінің оңтүстігіндегі Бермуда аймағында қосалқы құтқару кемесі ретінде қатысты. 1969 жылғы 1 қаңтардан бастап Ранкин LKA 103 болып қайта аталды және амфибиялық жүк кемесі ретінде жіктелді. Шілде айының соңында ол теңізшілер мен жабдықтарды алып, Жерорта теңізіне аттанды және 13 желтоқсанда Норфолкке оралды. Бұл сапарды еске алу үшін тағы бір кемелік күнделік шығарылды.
From 1959 to 1968, Rankin deployed periodically to the Caribbean with Amphibious Squadron 10, a fast amphibious squadron with Vertical Envelopment capabilities. Operating regularly in the Caribbean, she repeatedly called at Puerto Rico, the Virgin Islands, Haiti, Jamaica, and Cuba. During the Cuban Missile Crisis of October and November 1962, occasioned by the discovery of Russian intermediate range ballistic missiles in Cuba, Rankin operated in the force which was marshaled in Cuban waters, prepared for any eventuality. In January 1963, Rankin departed Norfolk with PHIBRON 10 and various components of the 2nd Marine Battalion. In late February, she visited Santo Domingo, Dominican Republic, in company with Boxer for the inauguration of president Juan Bosch. For this service, Rankin received commendations from vice president Lyndon B. Johnson. She returned to Norfolk on 7 March. In April, as a result of the unstable political situation in Haiti, the ship proceeded directly to a position off that country and patrolled in the Gulf of Gonave for thirty one days until tensions eased. Navy Cross recipient George C. Cook took command of Rankin on 16 July 1963. She subsequently had a yard period at Norfolk Naval Shipyard. Refresher training at Guantanamo Bay followed early in January 1964. Capt. (later V. Adm.) William T. Rapp took command on 22 August 1964. Rankin participated in exercise "Steel Pike I" off the Spanish coast 28 September through 3 December. Upon returning to Norfolk, she underwent a tender availability with Amphion, after which she resumed coastal training and readiness operations, and deployments with the Caribbean Amphibious Ready Squadron. During squadron exercises in April 1965, Rankin participated in the Dominican Republic Intervention. Arriving off the coast of Santo Domingo, Rankin and other ships of PhibRon 10 commenced the mass embarkation and evacuation of over 1,000 refugees and U. S. civilian nationals. As a result of this operation, the Rankin and all her personnel were awarded the Navy Unit Commendation by the Secretary of the Navy. In October 1966, Rankin was called on to render relief to the disaster area of Cayes Jacmel, Haiti, after Hurricane Inez caused massive damage to the island. The men of Rankin unloaded tons of food, medical supplies, and building supplies to help the stricken people. After her regular overhaul period in 1967, Rankin returned to operations in the Atlantic and Caribbean with Amphibious Squadron Ten. Deployed to the Caribbean from March to July 1968, Rankin visited San Juan, Guantanamo Bay, Panama, St. Thomas, St. Croix, Aruba and Jamaica. In August 1968, Rankin participated in exercise "Riverine 68", which was designed to demonstrate to Marine and Naval Forces the latest methods of combating jungle warfare. In November 1968, Rankin was reassigned to Amphibious Squadron Four. In December, she participated in the Apollo 8 Moon Orbital Flight as a secondary recovery ship in the U. S. Navy Recovery Force south of Bermuda. Effective from 1 January 1969, Rankin was redesignated LKA 103 and reclassified Amphibious cargo ship. In late July, she took on Marines and equipment and deployed to the Mediterranean, returning to Norfolk on 13 December. Another cruise book was produced to commemorate this trip.
1970 жылдар
Жаңа 1970 жыл шығыс жағалауда операциялар кезеңін және тағы бір шілдеден желтоқсанға дейінгі Жерорта теңізіне жөністіруді әкелді, бұл да круиздік кітапта тіркелді, Алтыншы флот құрамында. Ранкин 1970 жылдың 14 желтоқсанында Литтл-Крикке қайта оралды. Ранкин 1971 жылдың 11 мамырында Литтл-Крикте екінші және соңғы рет қызметтен босатылды.
The new year, 1970, brought with it a period of operations off the eastern seaboard, and another July to December Mediterranean deployment, also memorialized in a cruise book, with the Sixth Fleet. Rankin returned to Little Creek on 14 December 1970. Rankin was decommissioned for the second and final time on 11 May 1971 at Little Creek.
Түпкілікті жою
1988 жылғы 24 шілдеде кеме Флорида штатының Стюарт қаласының жағалауынан алты миль қашықтықта жасанды балық аулау және суға түсу рифі ретінде батып кетті. Ол оң жағымен 130 фут тереңдікте жатыр.
On 24 July 1988, the ship was sunk as an artificial fishing and diving reef, six miles off the coast of Stuart, Florida. She rests on her starboard side at a depth of 130 feet at .
Құрмет пен марапаттар
Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметінің нәтижесінде Ранкинге Америка кампаниясы медалімен байланысты ленталар, бір жұлдызды Азия-Тынық мұхиты кампаниясы медалі, Екінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі, Азиялық бекіткіші бар Әскери-теңіз күштері қызмет медалі, Ұлттық қорғаныс қызмет медалі және Қытай қызмет медалі тағайындалды. 1952 жылы қайта жұмысқа кіріскеннен кейін күткен сегіз жылда Ранкин алты рет, оның ішінде 1956 жылдан 1960 жылға дейін бес рет тікелей Жеңіс сыйлығын жеңіп алды. Атлантика флотының Бас қолбасшысының арнайы бұйрығымен Ранкин теңізшілеріне қолдарына алтын "Е" таңбасын тағуға рұқсат берілді, ал кеме өз мачтасында алтын "Е" таңбасын тақты. 1958 жылы Ранкин бір мезгілде өзінің класындағы кемелерге қол жетімді барлық сыйлықтарды иеленді: Ұрыс тиімділігі сыйлығы (Ақ "Е"), Инженерлік қызыл "Е", байланыс жасыл "Е", оның 40 мм батареялары және 5 дюймдік орнатылысы үшін артиллерия сыйлығы, шабуылдық қайық басқарушысы сыйлығы және Марджори Стеррет шайқас кемесі қоры сыйлығы. 1962 жылғы Куба зымыран дағдарысындағы қызметі үшін Қарулы күштер экспедициялық медалімен марапатталды.
As a result of her service during World War II, Rankin was entitled to wear the ribbons associated with the American Campaign Medal, the Asiatic–Pacific Campaign Medal with one star, the World War II Victory Medal, the Navy Occupation Service Medal with an Asian Clasp, the National Defense Service Medal, and the China Service Medal. During the eight years after her 1952 recommissioning, Rankin won the Battle Efficiency Award six times, including an unprecedented five straight from 1956 to 1960. By special order of Commander in Chief, Atlantic Fleet, Rankin sailors were authorized to wear a Gold E on their arms, and the ship wore a Gold E on her stack. In 1958, Rankin simultaneously held every award available to a ship of her class: the Battle Efficiency Award (the White E), the Engineering Red E, the communications Green E, gunnery awards for both her 40 mm batteries and her 5 inch mount, the Assault Boat Coxswain Award, and the Marjorie Sterrett Battleship Fund Award. She was awarded the Armed Forces Expeditionary Medal for her service in the Cuban Missile Crisis of 1962.