Кіріспе

Американдық рухани философ және өзін-өзі "практикалық мистик" деп атаған конгрессмен Дэвид Спенглер (1945 жылы 7 қаңтарда туған) - американдық рухани философ және өзін-өзі "практикалық мистик" деп атаған. Ол Шотландияның солтүстігіндегі Финдхорн қорын рухани білім беру орталығы етіп өзгертуге көмектесті және Уильям Ирвин Томпсонның досы болды. Спенглер қазіргі заманғы Нью-эйдж қозғалысының негізін қалаушылардың бірі болып саналады, бірақ ол қозғалыстың көп бөлігіне, әсіресе оның коммерциялық және сенсациялық элементтеріне өте сыншыл.

Балалық шағы мен білімі

Спенглер 1945 жылы Огайо штатының Колумбус қаласында дүниеге келген. Алты жасында ол Солтүстік Африкадағы Мароккоға көшіп барды, онда оның әкесі АҚШ армиясының барлау қызметіне қарсы агенті болып тағайындалды. Ол алты жыл сол жерде тұрып, 1957 жылы он екі жасында АҚШ-қа оралды. Ол Массачусетс штатындағы протестанттық мектеп деп саналатын Дирфилд академиясына оқуға түсті. Дирфилдтегі уақыты отбасымен Аризона штатының Финикске көшіп кеткенде үзілді, ол орта мектепті бітірді. Ол Аризона мемлекеттік университетінде білім алған, онда биохимия ғылымдарының бакалавры дәрежесін алған, бірақ басқа қызығушылықтарын жалғастырған.

Аңшы көздің дамуы

Спенглер өзінің ерте кезінен-ақ физикалық емес заттардың бар екенін білетінін айтады. Мароккода жеті жасында ол классикалық мистикалық тәжірибеге ие болды, ол ғаламдағы бірліктің уақытсыз болуымен бірікті, содан кейін осы өмірден бұрын өмір сүргенін еске түсіріп, сонымен қатар ол Дэвид Спенглер болуды таңдаған және қазіргі инкарнацияға кірген процесін еске түсірді. Осы тәжірибеден кейін ол әртүрлі ішкі рух әлемдері туралы хабардар болуы мен байланысы күшейгенін айтады, бірақ балалық шағында әркімнің өзі сияқты қабылдау және тәжірибеге ие екеніне сенді. Бұл Финикске көшіп келгенде өзгерді, онда ол басқа да көзқараспен немесе физикалық емес тұлғаларға "арна" ретінде әрекет ететін адамдармен кездесті және өзінің ішкі тәжірибелері жалпы емес екенін түсінді. Жасөспірім шағының аяғында метафизикалық зерттеу топтарының мүшелері одан өзінің ішкі байланыстары туралы баяндама беруді сұрады, бұл 1964 жылы "Жастар және Жаңа дәуір" тақырыбында ұлттық рухани конференцияда басты баяндама жасағанға дейін жалғасты. Бұл оның Америка Құрама Штаттарының түкпір-түкпірінен бірнеше шақырулар қабылдауына және әртүрлі рухани және метафизикалық ұйымдарға баяндама беруге әкелді. Ол кезде ол ғылыми зерттеулерге көңіл бөлу үшін бұл шақырулардан бас тартты, бірақ келесі жылы, 1965 жылы, ол өзінің ішкі рухымен колледжді тастап, өзінің жеке түсініктері мен ішкі түсініктерімен бөлісуге шақырылды. Бұл 1965 жылдың жазында Лос-Анджелеске баруына әкелді, онда бірқатар дәрістер одан әрі шақыруларға әкелді және ол сол кезден бастап оқытушы және рухани мұғалім ретінде жалғастырған мансабымен аяқталды. Бұл ертедегі тарихтың біразын оның "Рухани шәкірт" ("Apprenticed to Spirit"), "Благословение: искусство и практика" ("Благословение: өнер мен практика") және "Пилгрим в Водолее" ("Водоегектегі паломник") атты кітаптарында табуға болады.

Финдхорн қоры

1970 жылы Спенглер Ұлыбританияға барып, солтүстік Шотландиядағы Финдхорн рухани қауымына барды. Ол өзінің "келесі жұмыс циклын" Еуропада табатынын физикалық емес, рухани байланыстар арқылы айтты деп мәлімдеді; ол Финдхорнға келді және оған құрылтайшылардың бірі Айлин Кэддидің үш жыл бұрын Дэвид Спанглер сол жерге келіп, қоғамда өмір сүретінін және жұмыс істейтінін көргенін айтты. Дэвид Спенглер кім екенін білмейтін, бірақ оның кішігірім кітапшасын оқығаннан кейін, ол біреудің жібергенін, Эйлин мен оның күйеуі Питер Кэдди және олардың канадалық әріптесі Дороти Маклин, Финдхорн қауымының үш негізін қалаушысы, сол есімді біреудің келуін күтіп отырды. Спенглер келгеннен кейін біраз уақыттан кейін оған Питер Кэддимен бірге қауымның бірлескен директоры болу ұсынылды және ол оны қабылдады. Ол 1973 жылға дейін Финдхорн қауымдастығында болды. Содан кейін ол АҚШ-қа бірнеше америкалықтар мен еуропалықтармен, соның ішінде Дороти Маклинмен бірге оралды. Олар Лориан қауымдастығын пайда көздемейтін құрал ретінде құрды.

Линдисфарн қауымдастығы

Сондай-ақ 1974 жылы Спанглер Уильям Ирвин Томпсонға көмектесті Тарих шегінде, Уақыт құлау денелері жарыққа шығады және қазіргі заманғы мәдениет, ғылым және рух туралы басқа да кітаптардың авторы Линдисфарн қауымдастығын құрды және алғашқы Линдисфарн еріктілерінің бірі болды, ғалымдар, суретшілер, діни ұстаздар, саяси белсенділер, экономистер және көрегендер тобы, олардың қатарында Грегори Бейтсон, Джон және Нэнси Тодд, Элейн Пейджлс, Э. Ф. Шумахер, Стюарт Брэнд, Пол Хоукен, Джеймс Лавлок және Пол Винтер.

"Жаңа дәуір"ден тыс

Содан бері Спенглер лекция оқып, тәлім беріп келеді және рухани өмір туралы көптеген кітаптар жазды. Ол қазіргі заманғы "Жаңа дәуір" құбылысының негізін қалаушылардың бірі болып саналады, бірақ ол оның көлеңкесін ертерек анықтады және "жаңа дәуір" киімін киген "ескі дәуір" ізденістерінің (оның ішінде рухани ізденістер) сансыз көп түріне айналуы" деп атаған нәрсені қабылдамады. Бұл коммерциялық мақсаттағы модаға, жеке басының саясатына, мистикалық ғажайыпқа, атавистік спиритуализмге және сынсыз гуруға табынуға айналу оның әлемді қайта елестетуінің басты тақырыбы болды, оны жолдасы және мәдени тарихшы Уильям Ирвин Томпсонмен бірге жазды. Спенглер көбінесе жаңа дәуірдің арнасы ретінде қате аталды, бұл 1970 жылдары Шотландияның Финдхорн қаласындағы қасақана қоғамда өмір сүрген кезде алынған "хабарламаларға" байланысты, ол оның алғашқы кітабының негізі болды Аян: Жаңа дәуірдің тууы . Артқа қарап, Спенглер идеялары сол кезде Элис Бейлидің алдын ала білдірген теософиялық эзотеризм мен теософияға қарағанда постмодернисттік, аз түсініксіз және аз метафизикалық болып табылатын жаңа дүниетанымы арасындағы ауыспалы кезең болғандығын көруге болады. Спанглердің өзі бала кезінен бастап алған түсініктері мен тәжірибелерін анық жеткізе алатын тілді дамыту үшін оған бірнеше жыл қажет болғанын айтады.

Соңғы іс-әрекеттер

Соңғы жылдары ол практикалық немесе инкарнациялық руханилықты атап өтті, онда біздің күнделікті өміріміз - біздің физикалық, тәндік, кейде жарқыраған, кейде шалаң-шұлақ адамдарымыз - рухани немесе қасиетті ретінде танылады, бұл тек трансперсоналды және трансцендентті қамтыған руханилыққа қарсы. Спенглер инкарнациялық руханилықты ең қарапайым түрде жеке адамды және оның ерекше рухани және шығармашылық қабілеттерін зерттеу және атап өту деп анықтайды. Инкарнациялық руханилық - әрқайсымыздың қасиеттілігіміз бен егемендігімізді құрметтеу және бата, көрініс, ынтымақтастық және өмірмен сүйіспеншілікпен айналысу қабілеттерімізді қолдану. Бұл діни тәжірибе емес, бұл біздің осы дүниемен қалай байланысқа түсетіндігімізді түсіну және қалай біз өзімізді және әлемді өсіріп, дамытып, қалыптастыра алатынымызды түсіну біздің ниетіміз, қатысуымыз, қатысуымыз және қызметіміз арқылы. 2010 жылы оның "Рухани ұстаз" атты естеліктері Riverhead Books баспасында жарық көрді. Ол өзінің алғашқы жылдары, рухани дайындығы, Финдхорн, Линдисфарн және Жаңа дәуір қозғалысымен байланысы, сондай-ақ Лориан қауымдастығымен және инкарнациялық руханилықтың дамуы туралы жазды. Спанглер қазіргі уақытта Лорианның инкарнациялық рухани орталығы директоры және Лориан қауымдастығының директоры (www.lorian.org) болып табылады. Лориан. org) деп аталады . Лориан арқылы ол ай сайын тегін эссе, Дэвидтің үстелі және жазылу арқылы ғана тоқсан сайынғы эзотерикалық журнал, Шекарадан көріністер, оның көрегендік зерттеулерінен және нәзік әлемдермен кездесулерінен "далалық жазбалар" ұсынады.