Кіріспе
20 ғасырдың психикалық емшісі, жалпы сананың жақтаушысы Эдгар Кейси (18 наурыз 1877 – 3 қаңтар 1945) – американдық көріпкел, ол трансқа ұқсас күйде өзінің жоғары жанынан сөйлейтінін айтқан. Оның сөздерін досы Ал Лэйн, әйелі Гертруд Эванс, кейін хатшысы Глэдис Дэвис Тернер жазды. Сеанстар барысында Кейси емдеу, қайта туу, армандар, өлімнен кейінгі өмір, бұрынғы өмірлер, тамақтану, Атлантида және болашақ оқиғалар сияқты түрлі мәселелерге жауап берді. Құдайға сенетін христиан және жексенбілік мектептің мұғалімі болған Кейси, оның болжамдарының оның жанның тереңіндегі арман әлемін зерттеуінен туындайтынын айтты, онда барлық саналар уақыттан тыс байланыста екенін мәлімдеді. Кейси өзінің арналарын зерттеу және аурухананы басқару үшін коммерциялық емес ұйым – Зерттеу және Ағарту қауымдастығын құрды. Кейси "Ұйықтаған Пайғамбар" деп танылады, бұл 1967 жылы журналист Джесс Стерннің Кейси туралы өмірбаянының атауы. Майкл Йорк сияқты дінтанушылар мен ойшылдар Кейсиді Жаңа Эра қозғалысының негізін қалаушысы және оның көптеген ерекшеліктерінің басты көзі деп санайды.
Edgar Cayce ('/k//eɪ//s//iː/; March 18, 1877 – January 3, 1945) was an American attributed clairvoyant who claimed to speak from his higher self while in a trance like state. His words were recorded by his friend, Al Layne; his wife, Gertrude Evans, and later by his secretary, Gladys Davis Turner. During the sessions, Cayce would answer questions on a variety of subjects such as healing, reincarnation, dreams, the afterlife, past lives, nutrition, Atlantis, and future events. Cayce, a devout Christian and Sunday school teacher, said that his readings came from his subconscious mind exploring the dream realm, where he said all minds were timelessly connected. Cayce founded a non profit organization, the Association for Research and Enlightenment, to record and facilitate the study of his channeling and to run a hospital. Cayce is known as "The Sleeping Prophet", the title of journalist Jess Stearn's 1967 Cayce biography. Religious scholars and thinkers, such as author Michael York, consider Cayce the founder and a principal source of many characteristic beliefs of the New Age movement.
Ерте өмір
Кейси 1877 жылдың 18 наурызында Кентукки штатының Кристиан округінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Кэрри Элизабет (туған тегі Мейджор) және Лесли Берр Кейси алты баланың ата-анасы болған шаруалар еді. Бала кезінде Кейси қайтыс болған әкесінің көлеңкесін көргені туралы айтылады. Ол оның көлеңке екеніне сенімді болды, себебі ол "көбірек қараса" мөлдір болатын. Кейси 10 жасында шіркеуге әкелінді, онда ол Киелі кітапқа қызығушылық танытты. Келесі екі жылда ол оны басынан аяғына дейін он екі рет оқыды және жұмыс іздеу үшін отбасылық шаруашылықты тастап кетті. Кейсидің білімі тоғызыншы сыныпта аяқталды, өйткені оның отбасы оның құнын төлей алмады. Тоғызыншы сыныптағы білім жұмысшы табының балалары үшін жеткілікті деп есептелді. Кейсидің жастық шағының көп бөлігі жұмыс іздеумен өтті. 1897 жылдың 14 наурызында Кейси Гертруд Эвансқа кездесуге келісті. Өмірі бойы Кейси Мәсіхтің шәкірттеріне тартылды. Ол жылына бір рет Киелі кітапты оқып, шіркеуге барып, жексенбілік мектепте сабақ беріп, миссионерлерді тартты. Ол адамдардың айналасында аураларды көретінін, періштелермен сөйлесетінін және қайтыс болған туыстарының дауыстарын еститінін айтты. Жастық шағында ол осы пайғамбарлық қабілеттері рухани түрде берілгеніне алаңдады. 1900 жылы Кейси әкесімен бірге «Дүниежүзілік сақтандырудың ағаш ұсталарын» сату үшін серіктестік құрды. Алайда сол жылдың наурыз айында ол қатты ларингитке шалдықты, нәтижесінде толығымен дауысынан айрылды. Жұмыс істей алмағандықтан, ол шамамен бір жыл бойы ата-анасымен бірге тұрды. Кейси фотограф болуға шешім қабылдады, бұл оның даусына аз күш түсіретін мамандық еді. Ол Хопкинсвиллдегі В. Р. Боулздың фотостудиясында оқушылыққа түсті және өз кәсібінде шеберлікке жетті. 1901 жылы Хопкинсвилл опера театрында «Күлкілі адам» деп аталатын саяхатшы гипнозшы және ойын-сауықшы Харт өнер көрсетті. Харт Кейсидің тамағының жағдайы туралы естіп, оны емдеуге тырысуды ұсынды. Кейси оның ұсынысын қабылдады және эксперимент жергілікті тамақ маманы Мэннинг Браунның кеңсесінде жүргізілді. Кейсидің дауысы гипноздық транс кезінде қайта келді, бірақ ол оянғаннан кейін жоғалып кетті. Харт Кейсидің дауысы транстан кейін де жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін гипноздан кейінгі ұсынысты сәтсіз сынады. Харттың басқа қалаларда кездесулері болғандықтан, ол Кейсиге гипноздық емдеуін жалғастыра алмады; ол Кейси гипноздың үшінші сатысына еніп, ұсынысты қабылдамағаны үшін сәтсіз аяқталғанын айтты. Нью-Йорк гипнотизі Джон Дункан Куакенбос да осындай кедергіге тап болды, бірақ Нью-Йоркке оралғаннан кейін Кейсиге гипноздың екінші кезеңінде өз ісін қайтаруды ұсынды. Жергілікті гипнотизатор Ал Лэйн Кейсиге дауысын қайтаруға көмектесуді ұсынды. Лэйн Кейсиді трансқа түсіргенде, Кейси дауыстап сөйледі. Кейси Лэйнге (Кейсиге) тамағына қан айналымын арттыру туралы ұсыныс жасауын айтты. Лэйн ұсыныс жасады; Кейсидің тамағы қызыл түсті, 20 минуттан кейін Кейси (әлі транс күйінде) емдеу аяқталғанын мәлімдеді. Оянғаннан кейін оның дауысы қалыпқа келгені айтылды. Қайталап қалулар болды, бірақ оларды Лэйн түзетуге көмектесті. Лэйн Кейсиден Лэйннің ауруларын сипаттап, емдеу әдістерін ұсынуын сұрады және нәтижелерін дәл және тиімді деп тапты. Лэйн Кейсидің қабілетін көрегендік деп есептеді және оның психикалық диагностикалық қызметін халыққа ұсынуын ұсынды. Кейси ұйқыда қандай дәрі-дәрмектерді жазып жатқанын білмейтіндіктен, және олардың қауіпсіздігіне сенімсіздік танытқандықтан, ұйқыға түсуден тартынды. Ол Лэйнге науқас туралы ештеңе білгісі келмейтінін айтты, себебі бұл маңызды емес еді. Ол оқу тегін болса келіседі және егер оқулар біреуге зиян келтірсе, ол ешқашан басқасын жасамайды деп нақтылады. Ол Лэйннің көмегімен қала тұрғындарына тегін емдеуді ұсынды. Лэйн Кейсидің әдісін «көрегендікке әкелетін, өзіне-өзі салған гипноздық транс» деп сипаттады. Кейсидің жұмысы туралы хабарлар газеттерде жарияланды, бұл көптеген пошта арқылы сұраныс тудырды. Кейси ол жеке тұлғадан келген хатпен, сол бөлмеде отырған адаммен бірдей тиімді жұмыс істей алатынын айтты. Адамның аты мен орналасқан жерін біліп, ол оның «адам» деп аталатын затының физикалық және психикалық жағдайын анықтап, ем таба аламын деді. Кейси әлі де алаңдады, өйткені «бір өлі науқас оны кісі өлтірушіге айналдыруға жеткілікті болды». Оның нике қызметі келісті, және оның не істеп жатқанын білетін аз адам болды. Гипнозға түскен адамдардың ақылсыздыққа немесе нашар денсаулыққа бейім екеніне кеңінен сенеді. 1902 жылдың мамыр айында Кейси Кентукки штатының Боулинг-Грин қаласындағы кітапханада жұмысқа орналасты. Ол бірнеше жас маманмен бірге тұрды, олардың екеуі дәрігерлер еді. Кейси дауысын қайта жоғалтты және Лэйн қалыпты емдеуге көмектесу үшін келді, соңында әр апта сайын келіп тұрды. Әлі де алаңдаған Кейси кездесулерді құпия ұстады және оқулары үшін ақша алудан бас тартты. Ол «Пит» (немесе Тауар биржасы) ойыншық ойынды ойлап тапты, ол бидай нарығының саудасын имитациялады. Ойын танымал болды, бірақ ол идеяны Паркер Бразерс ойын компаниясына жібергенде, олар оны авторлық құқыққа алды және ол роялти алмады. Кейси ақша үшін оқу жасаудан әлі де бас тартты. Кейси мен Гертруд Эванс 1903 жылдың 17 маусымында үйленді және ол Боулинг-Гринге көшті. Олар үш балаға ие болды: Хью Линн Кейси (1907–1982), Милтон Портер Кейси (1911–1911) және Эдгар Эванс Кейси (1918–2013). Гертруд оқуларға әлі де қарсы болды, ал Кейси олардың моральдық жағынан алаңдады. Лэйн пансионаттағы маманға (олардың бірі судья және журналист болған) осы қызмет туралы айтты, ал штат медициналық органдары оны практикасын жабуға мәжбүр етті. Ол Франклинде остеопатиялық біліктілік алу үшін кетті. Кейси мен Гертруд жағдайды жақсартуға тырысты, жас дәрігерлердің дипломатиялық көмегімен. Кейси және оның туысы Боулинг-Гринде фотостудия ашты, ал дәрігерлер құрбыларымен бірге Кейсидің қатысуымен құбылысты зерттеу үшін комиссия құрды. Эксперименттер оқулардың дәлдігін растады, бірақ Кейси табысты бизнеске кіру туралы ұсыныстан бас тартты. Транс кезінде дәрігерлер жүргізген зорлықты тексеруден кейін Кейси басқа зерттеулерге келіспеді; ол көмекке мұқтаж және оларға сенетін адамдар үшін ғана оқу жасайтынын айтты. 1906 және 1907 жылдары өрт оның екі фотостудиясын өртеді және оны банкротқа түсірді. Екі өрт арасында оның бірінші ұлы 1907 жылдың 16 наурызында дүниеге келді. 1909 жылға қарай ол қарыздан құтылды және қайтадан бастауға дайын болды. 1907 жылы Кейси отбасындағы диагностикалық табыстар оның сенімділігін арттырды. Ол тағы да бизнеске кіру туралы ұсыныстан бас тартты, бұл жолы Хопкинсвиллдегі (әкесі таныстырған) гомеопат Уэсли Х. Кетчуммен (Кентукки), және Х. П. Тресслар фотофирмасында жұмысқа орналасты. Алайда Кетчум жағымсыз болды, медициналық айналымдарда ақпарат таратты және 1910 жылдың қазан айында газетте жарияланды. Журналист Кейсимен байланысқанда, ол белгілі бір жолмен қалаған кезде интуитивтік ұйқыға оңай түсе алатынын айтты; бұл оның қалыпты ұйқыға кететін тәсілінен өзгеше болды. Ұйқы арқылы оқу механизмі туралы сұралғанда, Кейси бұл іс субконсциус санатының мүмкіндіктері арқылы жүзеге асырылатынын айтты. Кетчум Кейсиді компанияға қосылуға тағы да шақырды. Бір түнді бойы ойланып, Кейси шарттармен (оқу үшін ақша алмауды қоса) ұсынысты қабылдады. Ол болжам жасады. Кейси артқы оқуларды оқыды, бірақ олардың көп бөлігі техникалық терминдерден тұрды, сондықтан ол өзі не істеп жатқанын түсінбеді. Ол оқуды ғылыми негізге қоюды қалады, бірақ тек Хопкинсвиллдегі дәрігерлер ғана көмектеседі және көптеген пациенттер онда болған жоқ. Прескрипцияланған емдеулер әртүрлі болғандықтан, барлық мамандықтан дәрігерлер қажет болды. Кейси мен Гертруд оқуларға емдеу басымдығын бермеді және екінші балаларын осы себепті жоғалтқандары туралы хабар таралды...
Since Hart had appointments in other cities, he could not continue his hypnotic treatments of Cayce; he said that he failed because Cayce would not enter the third stage of hypnosis and accept a suggestion. New York hypnotist John Duncan Quackenbos found the same impediment but, after returning to New York, suggested that Cayce should take over his own case in the second stage of hypnosis. The only local hypnotist, Al Layne, offered to help Cayce regain his voice. When Layne put Cayce into trance, Cayce communicated vocally. Cayce told Layne to give him (Cayce) a suggestion to increase blood circulation to his throat. Layne gave the suggestion; Cayce's throat reportedly turned bright red, and after 20 minutes Cayce (still in a trance) declared the treatment over. On awakening, his voice was said to have remained normal. Relapses occurred, but were reportedly corrected by Layne until the cure was eventually permanent. Layne asked Cayce to describe Layne's ailments and suggest cures, and reportedly found the results accurate and effective. Layne considered Cayce's ability clairvoyance, and suggested that he offer his psychic diagnostic service to the public. Cayce was reluctant, since he had no idea what he was prescribing while asleep and did not know if his remedies were safe. He told Layne that he did not want to know anything about a patient, since it was not relevant. He agreed on the condition that readings would be free, and specified that if the readings ever hurt anyone, he would never do another. He began, with Layne's help, to offer free treatments to the townspeople. Layne described Cayce's method as " a self imposed hypnotic trance which induces clairvoyance". Reports of Cayce's work appeared in newspapers, which prompted a number of postal inquiries. Cayce said that he could work as effectively with a letter from an individual as with a person present in the room. Given a person's name and location, Cayce claimed that he could diagnose the physical and mental conditions of what he called "the entity" and provide a remedy. Cayce was still reticent and worried, because "one dead patient was all he needed to become a murderer". His fiancée agreed, and few people knew what he was doing. Hypnotic subjects were commonly believed to be susceptible to insanity or poor physical health. In May 1902, Cayce got a job in a bookshop in Bowling Green, Kentucky. He boarded with several young professionals, two of whom were doctors. Cayce lost his voice again and Layne came to help effect the normal cure, finally visiting every week. Still worried, Cayce kept the meetings secret and continued to refuse money for his readings. He invented Pit (or Board of Trade), a card game which simulated wheat market trading. The game became popular, but when he sent the idea to the Parker Brothers game company they copyrighted it and he received no royalties. Cayce still refused to give readings for money. Cayce and Gertrude Evans married on June 17, 1903, and she moved to Bowling Green. They had three children: Hugh Lynn Cayce (1907–1982), Milton Porter Cayce (1911–1911), and Edgar Evans Cayce (1918–2013). Gertrude still disapproved of the readings, and Cayce still agonized over their morality. Layne revealed the activity to the professionals at the boarding house (one of whom was a magistrate and journalist), and the state medical authorities forced him to close his practice. He left to acquire osteopathic qualifications in Franklin. Cayce and Gertrude accepted the resulting publicity as best they could, aided by the diplomacy of the young doctors. Cayce and a relative opened a photographic studio in Bowling Green, while the doctors formed a committee with colleagues to investigate the phenomenon with Cayce's cooperation. Experiments confirmed the accuracy of the readings, but Cayce refused a lucrative offer to go into business. After a violent examination by doctors while in a trance, Cayce refused any more investigations; he said that he would only do readings for those who needed help and believed in them. In 1906 and 1907, fires burned down his two photographic studios and bankrupted him. Between the two fires, his first son was born on March 16, 1907. He became debt free by 1909, and was ready to start again. In 1907, diagnostic successes in Cayce's family developed his confidence. He again refused an offer to go into business, this time with homeopath Wesley H. Ketchum of Hopkinsville, Kentucky (who was introduced by his father), and found a job at the H. P. Tresslar photography firm. Ketchum was persistent, however, spreading information in medical circles and being the subject of an October 1910 newspaper story. When a reporter contacted Cayce, he said that he somehow had the ability to easily go into intuitive sleep when he wanted to; it was different from how he went to sleep normally. When asked the mechanism of the readings via the sleep method, Cayce said that it happened through the capabilities of the subconscious mind. Ketchum again urged Cayce to join a company. After soul searching for a whole night, Cayce accepted the offer under certain conditions (including that he not take money for the readings). He was prophesying. Cayce read the back readings, but they contained so many technical terms that he could not understand what he was doing. He preferred to put the readings on a more scientific basis, but only the doctors in Hopkinsville would cooperate and most of the patients were not there. Doctors from all specialties were needed, since the prescribed treatments varied widely. Cayce and Gertrude still did not give therapeutic priority to the readings, and reportedly lost their second child because of this reticence. When Gertrude became ill with tuberculosis, they used the readings after the doctor had given up and the treatment cured her. In 1912, Cayce (whose everyday, conscious mind was not aware during the readings) discovered that Ketchum had not been honest with them and had gambled with their money. Ketchum said in his defense that the medical profession was not backing them. Cayce quit the company immediately and returned to the Tresslar photography firm in Selma, Alabama.
1923-1925: Дейтон кезеңі
Ламмерс Кейсиден Дейтонға, Огайоға келіп, оқулар арқылы метафизикалық шындықты іздеуді сұрады, ал Кейси ақырында келісті; Гертруда күмәнданды, бірақ қызығушылық танытты. Кейси Дейтон қаласында көптеген метафизикалық ақпараттарды жасады және оларды христиан дінімен үйлестіруге тырысты. Ламмерстің айтуынша, Матай ішіндегі бесінші тарау – христиан дінінің конституциясы, ал Таудағы уағыз – оның тәуелсіздік жарияланымы болды. Кейсидің жанды түсінік санасы метафизика тілімен де, анатомия мен медицина тілімен де бірдей үйлесімді болғандай көрінді. Кейсидің сынық көру арқылы алатын мәліметтерінің мақсатын анықтағысы келген Ламмерс, Кейсидің емдеу әдістерін қолдайтын ұйымға қаржы жұмсауды жоспарлады. Кейси осы жұмысты қабылдауға шешім қабылдады және отбасын мүмкіндігінше тезірек Дейтонға шақырып алды. Бірақ, Кейси отбасы 1923 жылдың соңында келген кезде Ламмерс қаржылық қиындықтарға тап болды. Осы кезде Кейси денсаулыққа қатысты оқуларға көшті. Осы емдер көбінесе электротерапия, ультракүлгін сәуле, диета, массаж, ақыл-ой еңбегін азайту және көбірек демалыс сияқты шараларды қамтыды. Бұл туралы Американдық Медициналық Ассоциацияға хабарланды, және Кейси өзінің қызметін лицензиясы бар медицина мамандарының көмегімен заңдастыру уақыты келгенін сезінді. Ол 1925 жылы трансқа түскен кезде "дауыстың" оны Вирджиния штатындағы Вирджиния Бич қаласына көшуге кеңес бергенін айтты.
1925-1945: Вирджиния Бич кезеңі
Кейсидің жетілген кезеңі, ол өзінен кейін қалған институттарды құрған, 1925 жылы басталды деп есептелуі мүмкін. Ол кезде ол кәсіби экстрасенс болып, шағын штат қызметкерлері мен еріктілері болған. Кейсидің оқуларында оккульттік немесе эзотерикалық тақырыптар көбейді. Ақша жетіспеді, бірақ қызығушылық танытқан меценаттардан көмек келді. Қауымдастық және аурухана идеясы қарастырылды, бірақ оқулар Вирджиния-Бичті талап етті (бұл көптеген қатысушыларға қолайлы болмады). Гертруда оқуды бастады. Мортон Блюментал (Нью-Йорк қор биржасында саудагер ағасымен бірге жұмыс істеген) оқуларға қызығушылық танытып, Кейсидің көзқарасын бөлісіп, оның көзқарасын қаржыландыруды ұсынды; Блюментал Кейсилерге Вирджиния-Бичте үй сатып алды. Ұлттық зерттеулер қауымдастығы 1927 жылдың 6 мамырында Вирджинияда аурухана салу және оқуларды ғылыми тұрғыдан зерттеу үшін құрылды. Блюментал президент болды, ал оның ағасы және тағы бірнеше адам вице-президенттер болды. Кейси хатшы және казнашы, ал Глэдис хатшының көмекшісі болды. Құқықтық қудалаудан қорғану үшін, оқу сұраған әркім қауымдастыққа қосылып, экстрасенстік зерттеу экспериментіне қатысып жатқанына келісуі керек болды. Вашингтон және Ли университетінің психология факультетінің меңгерушісі Мозли Браун оқуларға сеніп, 1928 жылдың басында қауымдастыққа қосылды. 1928 жылдың 11 қазанында аурухана кешенінің салтанатты ашылуы өтті. Кешенде лекция залы, кітапхана, оқуларды сақтауға арналған сақтау бөлмесі және зерттеушілерге арналған кеңселер болды. Сондай-ақ үлкен қонақ бөлмесі, 12 машиналық гараж, қызметшілердің бөлмелері және теннис корты болды. Онда "Кавалье және Кейп Генри арасындағы ең үлкен, тіпті жалғыз газон" болды. Бірінші пациент келесі күні қабылданады. Бұл нысан Кейсидің мақсатын – емдеуді тексеруді және қайта тексеруді қамтамасыз етті. Көптеген ауруларға (науқасқа қарамастан) тұрақты емдер болды, ал Кейси медициналық практика үшін анықтамалық құрал жасауды үміттенеді. Дәрі-дәрмектерді жасау үшін "көрнекілік білімін" қолданған химик Шанкар А. Бхисей Кейсимен бірлесіп атомидинді жасады. Емдеудің мақсаты – "азық-түлікпен организмге қажетті қасиеттерді сіңіру, ас қорыту жүйесі арқылы. Тұздық компресстер, жақпалар, ыстық компресстер, хромотерапия, магнетизм, вибратормен емдеу, массаж, остеопатиялық түзету, тіс емдеу, клизмалар, клизмалар, антисептиктер, ингаляторлар, гомеопатия, эфир майлары және лай ванналары тағайындалды. Олардың құрамында майлар, тұздар, шөптер, йод, қарасора, магний, висмут, спирт, кастория, лактат пепсин, терпентин, көмір, жанды күл, сода, крем тартар, аконит, лауданум, камфора және алтын ерітіндісі бар. Бұл препараттар дұрыс тамақтанудан қажетті заттарды сіңіруге кедергі келтіретін жағдайларды жеңу үшін тағайындалды. Оқудың мақсаты – сау денеге айналу және нақты аурудың себебін жою болды. Оқулар пациенттің жазылуы қиындықтармен қабаттасатынын көрсетеді. Көп айлық күту тізімі болды. Блюментал мен Браун ауруханадан әлдеқайда үлкен университет құру және "ақыл мен рухқа арналған параллель қызмет" құру жоспарларымен айналысты, бұл басқа университеттермен беделділік үшін бәсекелеседі. Университет 1930 жылдың 22 қыркүйегінде ашылуы тиіс еді. 16 қыркүйекте Блюментал қауымдастықтың отырысын шақырып, шығындарды қысқарту үшін аурухананы өз бақылауына алды. Ол университетті бірінші семестрден кейін қолдауын тоқтатты және 1931 жылдың 26 ақпанында қауымдастықты жапты. Кейси ауруханадан оқуларының файлдарын алып, үйіне әкелді. Үлкен экономикалық дағдарыс кезінде Кейси рухани оқуларға көңіл бөлді. 1931 жылы оның достары мен отбасынан адамдар экстрасенс қалай болуға болатынын сұрады. Осы сырттай қарағанда қарапайым сұрақтан он бір жылдық баяндама туды, ол "оқу топтарын" құруға әкелді. Өзгерген күйінде Кейси топтарға өмірдің мақсаты экстрасенс болу емес, рухани сезімтал және сүйіспеншілікке толы адам болу екенін айтты. Бірінші топқа олар "күтіп тұрған әлемге жарық әкеле алатынын" айтылды, ал сабақтар әлі де жүз жылдан кейін зерттеледі. Оқулар енді армандар, кездейсоқтық (синхрондық), интуицияны дамыту, Акашикалық жазбалар, астрология, өткен өмірдегі қарым-қатынастар, жан серіктері және басқа да эзотерикалық тақырыптар туралы болды. 1931 жылдың 6 маусымында 61 адам Кейсидің жұмысын жалғастыру және зерттеу және ағарту қауымдастығын (АРЕ) құру үшін жиналысқа қатысты. Шілдеде жаңа қауымдастық тіркелді; Кейси үйін Блюменталға қайтарды және басқасын сатып алды. Оның ұлы Хью Линн құбылыстарды зерттеу кітапханасын дамытуды және оқу топтарын демелеуді, ал Кейси күніне екі оқу оқуды ұсынды. Қауымдастық бұл ұсынысты қабылдады, ал Хью Линн қауымдастық мүшелері үшін ай сайынғы бюллетень шығаруды бастады. Бюллетеньде жалпы қызығушылық тудыратын оқулар, қызықты жағдайлар, экстрасенстік тақырыптар бойынша кітаптарға шолулар, оқулардан денсаулық кеңестері және басқа салалардағы экстрасенстік құбылыстар туралы жаңалықтар болды. Хью Линн тізімді шамамен 300 адамға дейін қысқартты, ал қауымдастықтың бірінші жылдық конгресі 1932 жылдың маусымында өтті. Ол метафизикалық және экстрасенстік тақырыптарда спикерлерді шақырды және Кейсидің публиктік оқуларын қосты. Мүшелер өздерінің аймақтарында оқу топтарын құруға асықты. Оқуларда болған барлық нәрсе, соның ішінде Кейсидің көзқарасы мен әдеттері тіркелді. Барлығы оқулардың нысандарымен тексерілді (көптегендары оқу кезінде болмады), ал деректер "көрнекіліктердің 100 жағдайы" атты зерттеуде жарияланды. Алайда, ғылыми консенсус эксперименттер тест жағдайларында жүргізілмегенін көрсетті. Хью Линн жағдайлар туралы файлдарды, экстрасенстік құбылыстардағы параллель зерттеулерді және оқу топтары үшін зерттеу оқуларын жасауды жалғастырды. Қауымдастықтың қызметі қарапайым болды. Мүшелер кеңсе, кітапхана және сақтау бөлмесі үшін қаражат жинады, оларды 1940-41 жылдары Кейсидің үйіне қосты. Орталыққа бағыттайтын белгілер болмады. Қауымдастық мүшелігі шамамен 500-600 адамды құрады, ал жылдық айналым шамамен 50 пайызды құрады. Қалған жартысы зерттеу үшін берік негіз болды, жағдайлар туралы есептерге, буклеттерге және бюллетеньдерге, соның ішінде конгресс бюллетеніне, ол жылдық және конгресс оқиғаларының тізімі болды. Кейсидің қызметіне қызығушылық танытқан адамдарға бірнеше мың адамнан тұратын тізім қызмет етті. Мүшелер протестанттық конфессиялардың көптеген түрлерінен, Рим, Грек, Сирия және Армян Католик шіркеулерінен, теософиядан, Христиан ғылымынан, Руханилықтан және Азия діндерінің көптеген түрлерінен тартылды. Кейси егер бір нәрсе адамды оның шіркеуінің жақсы мүшесі етсе, ол жақсы екенін, егер ол адамды оның шіркеуінен алса, ол жаман екенін сендірді. Оқулардың философиясы – шындық біреу, ал әрбір ұйым осы біреудің бөлігі; АРЕ ешқандай діни ұйымға қарсы емес. Жұмыстың мақсаты жаңа емес, ежелгі және әмбебап. Екі ұлы да Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметке қатысты және үйленді: Хью Линн 1941 жылы, ал Эдгар Эванс 1942 жылы. 1942 жылғы шешілімді басылым Кейсидің өмірінде жазылған жалғыз өмірбаяны – Томас Шугрудің "Өзен бар" атты кітабына дейін болды, ол 1943 жылдың наурызында жарияланды. Кейсиге қызығушылық артты және кеңсе қызметкерлері қосылды. Пошта тасымалдаушы барлық поштаны тасымалдай алмағандықтан, Гертруда оны пошта бөлімінен көлікпен алды. Хью Линн әскери қызметте болды; Кейси поштамен айналысып, оқу санын күніне төрттен алтыға дейін арттырды. Кейси 1943 жылы "Вирджиния-Бичтің ғажайып адамы" мақаласы "Коронет" журналында жарияланғаннан кейін ұлттық даңққа ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыс американдық сарбаздарға ауыр соққы берді, ал Кейси отбасыларға бас тарта алмайтынын сезінді.
Аңшылық туралы хабарлау
1923 жылдың қыркүйегіне дейін Кейсидің оқулары жүйелі түрде жазылмай, сақталмаған. 1922 жылдың 10 қазанындағы «Бирмингем пост херальд» газетінде Кейсидің «Бүгінгі күнге дейін 8056 оқу оқыдым» деген сөзі келтірілген. Бірақ, кейіннен ол 13 000-нан 14 000-ға жуық оқу оқығаны белгілі. Барлығы 14 306 оқу Вирджиния Бичтегі A.R.E. Кейси штаб-пәтерінде және онлайн, мүшелерге ғана арналған бөлімде қолжетімді, онда қосымша ақпарат, хат алмасулар және толықтыру құжаттары бар. Кейсиге тағы астральдық проекция, болжам жасау, медиумдық қабілет, Акашикалық жазбаларға қол жеткізу, Өмір кітабы және аураларды көру сияқты қабілеттер де жатқызылады. Ол сонымен қатар астрологияны және түс жұмысын өз тәжірибесінде және оқуларында пайдаланған. Кейси өзі ешқашан естімеген оқуларының мазмұны туралы айтылғаннан кейін, осы тақырыптарды зерттеуге қызығушылық танытқандығын айтты.
Қолдаушылар
Кейсидің клиенттері Вудро Вильсон, Томас Эдисон, Ирвинг Берлин және Джордж Гершвин болды. Джина Серминара 1950 жылы Кейситің жұмысын зерттейтін "Көптеген сарайлар" атты кітап жазды. Оның ұлдары Эдгар Эванс Кейси мен Хью Линн Кейси 1971 жылы "Эдгар Кейсидің күшінің шегі" деген кітап жазды.
Уэсли Харрингтон Кетчем
Уэсли Харрингтон Кетчем - 1900-жылдардың басында Кейсимен бірге жұмыс істеген дәрігер. Кетчем 1878 жылдың 11 қарашасында Огайо штатының Лиссабон қаласында Саундерс К. Кетчем мен Берта Беннетт отбасында ең үлкен бала ретінде дүниеге келді, олардың жеті баласы болған. Ол 1904 жылы Кливленд гомеопатиялық медицина колледжін бітіріп, 1912 жылға дейін Кентукки штатының Хопкинсвилл қаласында медициналық тәжірибе жүргізді. 1913 жылы Кетчем Сан-Франциско арқылы Гавайидің Гонолулу қаласына барып, жаңа практика ашты. 1918 жылы Калифорнияға оралып, Пало-Альтода кеңсе ашып, 1950 жылға дейін сол жерде жұмыс істеді. Кетчем 1963 жылы Оңтүстік Калифорнияға зейнеткерлікке шығып, Сан-Маринода (Пасадена қаласының жанында) қоныстанды. Ол 1968 жылдың 28 қарашасында Канога Паркінде қайтыс болды. Кетчем қайтыс болғанға дейін төрт жыл бұрын A. R. E. Press баспасында жарық көрген "Эдгар Кейсиді ашу" атты кітабын жазды.