Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mark 4 ядролық бомбасы - американдық имплозиялық типтегі ядролық бомба, ол бұрынғы Mark 3 Fat Man жобасына негізделген, Тринити сынағында және Нагасакиге бомба түсіруде қолданылған. Mark 3 әр бөлшегін тек жоғары білікті техникалық мамандар ғана қатаң бақылаудағы жағдайларда қолмен құрастыруды қажет ететіндіктен, Mark 4 мақсаты - практикалық қару ретінде атом қаруын жасау. Mark 4 Mod 0 1949 жылдың 19 наурызынан бастап қорға түсті және 1953 жылға дейін қолданылды. 500-ден астам данасы сатып алынған Mark 4 бірінші массалық өндірілген ядролық қару болды.
The Mark 4 nuclear bomb was an American implosion type nuclear bomb based on the earlier Mark 3 Fat Man design, used in the Trinity test and the bombing of Nagasaki. With the Mark 3 needing each individual component to be hand assembled by only highly trained technicians under closely controlled conditions, the purpose of the Mark 4 was to produce an atomic weapon as a practical piece of ordnance. The Mark 4 Mod 0 entered the stockpile starting March 19, 1949 and was in use until 1953. With over 500 units procured, the Mark 4 was the first mass produced nuclear weapon.
Дизайн
Mark 4 ядролық жарылғыш затты Mark 3 Fat Man-тің 1561 жылғы құрастыруымен бірдей қолданған, бірақ Лос-Аламостың жаңа құрылған Z дивизиясы электроника мен кәдімгі жарылғыш заттарды қайта құруға назар аударды. Mark 4 бомба бағдарламасының басты мақсаты - нысанаға ұшақтың бомбалар бөлмесіне кіргенде қару батареясы мен электр жүйелерін бақылау мүмкіндігіне ие болу. Көптеген мәселелер Mark 4 жобалау мен өндірісін баяулады және кешіктірді, олардың біріншісі Z дивизиясының нысандарын қалыптастыру және физикалық орналастыру болды. Z дивизиясының алғашқы күндері ядролық қару кәсіпорындарының инфрақұрылымы мен логистикасының жетіспеушілігін көрсетті, өйткені қару компоненттерінің өндірісі негізгі электрлік жабдықтардың жетіспеушілігіне байланысты баяулау керек болды. Z дивизиясының қызметкерлері сондай-ақ 1946 жылы Crossroads операциясы кезінде Mark 3 сынақтарына және 1948 жылы Sandstone операциясы үшін Enewetak-те қару сынақтарына көмектесу үшін пайдаланылды. Бұл радар құрылғысы алдын ала белгіленген биіктікте реледі жабады, әр ошақта төрт бірлік қолданылады, кемінде екеуін ату қажет, бұл ату сигналын жалғастыруға мүмкіндік береді. Mark 4 Mod 0 диаметрі мен ұзындығы Mark 3 сияқты негізгі өлшемдермен бірдей болды. Оның салмағы Mark 4 нұсқасына байланысты сәл артық. (Марқа 3 - тегі таразы .) Mark 4 Mod 1 құрастыру оңай болудан басқа, бірнеше жыл бойы қолданылған қару қауіпсіздігі тұжырымдамасы - ұшу кезінде енгізу (IFI) тұжырымдамасын енгізді. IFI бомбасының құрамында ядролық ядроны бомбаның сыртында тастауға болатын нүктеге дейін сақтайтын қолмен немесе механикалық құрастыру бар. Mark 4 қарулануы үшін корпустың алдыңғы люгін ашу, алдыңғы полярлық қақпағын, екі сыртқы бесбұрышты линзаларды олардың детонаторларымен және екі ішкі жарылғыш блоктарын алып тастау және шұңқырды ашу қажет болды (линзалар мен блоктар жалпы салмағы 156 килограмм). Мұнай орнының алюминийден жасалған түрткішінің диаметрі 12 см, қақпағы 1 кг, ал ураннан жасалған түрткіштің диаметрі 12 см, қақпағы 3 кг. Қару жасаушы арнайы вакуумдық құралдың көмегімен ядроны орнатады немесе алып тастайды. Mark 4 модельдерінде құрама уран мен плутонийдің бөлінуі мүмкін шұңқырлары, сондай-ақ уран мен плутонийдің ғана шұңқырлары қолданылған. Дәл осындай жарақтар АҚШ-тың басқа да бірнеше ядролық қаруларында, яғни C және D типті жарақтармен де кездесті. Құралды құрастырумен қатар, бұл құрылғы тұңғыш рет левитациялық имплозияға негізделген қару болды. Бұрынғы қарулардың көтерілген ұңғылары, ашық ұңғы деп аталатын, алынып тасталатын ұңғылары болды. Ол құс қауысы деп аталатын арнайы капсулаға бөлек сақталған. Mark 4 әртүрлі нұсқаларында жарылғыш өнімділігі 1, 3,5, 8, 14, 21, 22 және 31 килотонна (4-130 TJ) болды.
The Mark 4 utilized a near identical nuclear explosive package to the 1561 assembly of the Mark 3 Fat Man, but the newly formed Z Division of Los Alamos focused on re engineering the electronics and conventional explosives packages to be more modular for easier assembly in the field. The priority objectives of the Mark 4 bomb program were to have the ability to monitor the weapon battery and electrical systems while being carried within the bomb bay of an aircraft to target. Many issues slowed and delayed the design and production of the Mark 4, the first of which was the formation and physical placement of Z Division facilities. The early days of Z Division highlighted the lack of infrastructure and logistics of the nuclear weapon enterprise when production of weapon components had to slow due to lack of basic electrical supplies like soldering rosin and hook up wire. Personnel from Z Division were also used to assist with the Mark 3 tests in Operation Crossroads in 1946 and again for weapons testing at Enewetak for Operation Sandstone in 1948. This radar device would close a relay at a predetermined altitude, using four units in each fuze, requiring at least two to fire, allowing a firing signal to proceed. The Mark 4 Mod 0 was in diameter and long, the same basic dimensions as Mark 3. It weighed slightly more at , depending on the specific Mark 4 version. (Mark 3 weighed .) In addition to being easier to manufacture, the Mark 4 Mod 1 introduced the concept of in flight insertion (IFI), a weapons safety concept which was used for a number of years. An IFI bomb has either manual or mechanical assembly, which keeps the nuclear core stored outside the bomb until close to the point that it may be dropped. Arming the Mark 4 required opening the casing's front hatch, removing the forward polar cap, two outer pentagonal lenses with their detonators, and two inner explosive blocks, and exposing the pit (the lenses and blocks weighed an aggregate 156 kilograms). The pit's aluminum pusher had a removable 12 centimeter diameter, 1 kilogram trap door, and its uranium tamper had a removable 12 centimeter diameter, 3 kilogram trap door. The weaponeer could then insert or remove the core with the use of a special vacuum tool. Mark 4 models used composite uranium and plutonium fissile pits, as well as uranium and plutonium only pits. The exact pit assemblies were common with several other U. S. nuclear weapons, the Type C and Type D pit assemblies. Along with being composite cores, the device was the first weapon to rely upon levitated pit implosion. These early weapons with a levitated pit had a removable pit, called an open pit. It was stored separately, in a special capsule called a birdcage. Various versions of the Mark 4 had explosive yields of 1, 3.5, 8, 14, 21, 22, and 31 kilotons (4 to 130 TJ).
Пайдалану тарихы
550-ге жуық Mark 4 ядролық қару өндірілді. Mark 4 Mk6 ұжымымен алмастырылды, ол жалпы алғанда ұқсас, бірақ әлдеқайда жақсартылған. 1950 жылдан бастап АҚШ әскері ядролық емес Mark 4 құрамаларын шетелде, соның ішінде Ұлыбританияда (1950 жылдың шілдесінде) және 1950 және 1951 жылдары бірнеше ұшақ тасымалдағыштарда орналастыра бастады. 1950 жылы Гуамға 9 Марк 4 ядролық емес құралымдары орналастырылды, ал Трумэн 1951 жылдың сәуірінде ядролық ядроларды базаға ауыстыруға рұқсат берді.
About 550 Mark 4 nuclear weapons were produced. The Mark 4 was succeeded by the Mk6, which was generally similar but much improved. Beginning in 1950, the US military began to deploy non nuclear Mark 4 assemblies overseas, including in the United Kingdom (July 1950), and aboard several aircraft carriers in 1950 and 1951. A contingent of 9 Mark 4 non nuclear assemblies were deployed to Guam in 1950, and Truman authorized the transfer of fissile cores to the base in April 1951.
W4 зымырандық оқ-дәрі
SM 62 Snark зымыранды зымыранына арналған W4 (ұрыс аты 4-ұшақ) деп аталатын нұсқасы жобаланған, бірақ ешқашан жасалмаған. W4 дизайны 1951 жылы тоқтатылды.
A variant called the W4 (Warhead 4), intended for use on the SM 62 Snark cruise missile, was designed but never built. The W4 design was canceled in 1951.