Кіріспе

Контр-адмирал Дэниел Лионель Ханингтон, DSC, CD (1921 жылы 10 шілде - 1999 жылы 6 қаңтар) - Канада контр-адмирал. 1942 жылы HMCS Wetaskiwin-де қызмет еткенде, ол "Құрмет белгісі" белгісімен марапатталды. Оның медаль атағы "Дұшпан алдындағы қадірлі қызметі үшін" болды. Оның "National Post" газетінде жарияланған некрологы төмендегідей. "Атлантикалық шайқаста неміс субмарины торпедалық шабуылдан аман қалған, "Құрмет белгісі" төсбелгісін алған контр-адмирал Дэниел Лионель Ханингтон 77 жасында қайтыс болды. "Өзінің ұрпағындағы көптеген жігіттер сияқты, Ханнингтон мырза да Нью-Брансуиктегі Ротсей колледжінде орта білімін аяқтағаннан кейін дереу қарулы күштерге кірді. 1940 жылдың маусым айында ол мектепті бітірді; күзге қарай мичман Хеннингтон HMS Rajputana атты ескі мұхит кемесінде теңізде болды; 1941 жылдың 13 сәуіріндегі жексенбі күні таңертең Rajputana торпедамен бұзылып, батып кетті. "Керекті бірден, кеме жағында ғажайып апат болды. Кеме және оның ішіндегі барлық нәрсе өлі тоқтады, ол шамамен 10 градусты көрсетті, - деп жазды мистер Ханингтон өзінің жарияланбаған естеліктеріне. Су асты қайығының перискобын көріп, оған сәтсіз атқаннан кейін, су асты қайығы екінші торпедасын атып жіберді. 20 тонна оқ-дәрімен қамтылған қораның үстінде тұрған Ханнингтон мырза қорқып кетті. Егер олар Раджды құтқарып қалса, мен олардың журналдар қақпағының айналасындағы рельстерден менің қолтаңбаларымның табылатынына кепілдік беремін. "Керек дегенде 42 адам қаза тапты, тірі қалғандары құтқару қайықтарына мініп, аман қалды. "Біз қайықты Исландияға қарай бұрып, ескіре бастадық. Ауа райы тез нашарлап, біз қайықтап жүргендер үшін жаман емес еді, бірақ судан алынған жарақаттанғандар тез қатып қалды, сондықтан біз оларға жылы киімдеріміздің көп бөлігін беруіміз керек болды ". Ақырында құтқарылған Ханнингтон мырзаның жақсы көңіл-күйі мен өзін-өзі қорлайтын ақыл-ойы "оның өзі ешқашан өзін тым маңызды қабылдамады", - деді оның ұлы Брайан, ол Рейкьявиктен үйіне жіберген жеделхатта: "Тұмған, толығады, құтқарылды. "Дэнді жақсы көремін". "Барлық тәжірибе маған үш нәрсені үйретті: темекі тарту, брендиді жақсы көру және мен аман қалған 13-ші күн менің бақытты күнім. Соңғысы, жүйкеге қатысты: суға батудың алдындағы күні мен 197 фунт салмақта едім, ал келесі күні 168 фунт! Мен 20 сағат ішінде 9 килограммнан арылдым. Ол ұзақ уақыт бойы тоқтап тұрды, бірақ мен салмақ жоғалтудың әдісі ретінде мерзімді суға түсуді ұсына алмаймын ", - деп жазды ол. "Ол теңізге тез оралды, бірнеше корветтер мен эсминстерде қызмет етті, біртіндеп жоғарылатылды және навигация үшін атақты талантын дамытты. "1942 жылы "Ветескивин" кемесінде топтық навигатор болып қызмет етіп, U-588 кемесін батыруға қатысқан. "Біз онымен байланыс жоғалған кезде, мен подлодканың қайда екенін анықтадым. Оның суға батуына бір себепші осы болды. Канаданың теңіз флоты мен сияқты білімсіздерден құралған, бірақ іс жүзінде сәттілік көрмеген, сондықтан барлық жерде медалдар мен қуаныш болды. Сол себепті мен "Құрмет белгісі" орденін алдым. "Ол өзінің қалған мансабының қызықты емес екенін айтты. Бірақ ол құрмет пен жоғарылауларға толы болды, өйткені ол теңізде, конвойларды сүйемелдеу теориясы мен практикасында білінер-білмей тәжірибелі болды. Ол әуе кемесінде қызмет етті, 1949 жылы HMCS Swansea-ның Арктикадағы круизіне гидрограф болды, әскери компьютерлермен ерте жұмыс істеді, Массачусетс технология институтының Солтүстік Американың әуе қорғанысын жоспарлау тобының мүшесі болды, су бетінде және жағалауда командалық қызметтер атқарды және кәсіби мансабын НАТО-ның әскери-теңіз командалығының штаб бастығының орынбасары (қолдау) ретінде аяқтады. "Ол кейін АҚШ-тың әскери-теңіз мектебінде сабақ берді, АҚШ-тың әскери-теңіз флотына нұсқаулық жазды, Галифакстегі Trident, Канадалық әскери-теңіз газетінде жұмыс істеді және 1989 жылы Викторияға зейнеткерлікке шықты, онда ол дүйсенбі күні әрбір провинциядан, сондай-ақ Гавайи мен Вашингтоннан келген әскери-теңіз офицерлері мен құрметті адамдардың арасында жерленді. "Адмирал Ханнингтон Лондонда дүниеге келген, бірақ оның ата-анасы Нью-Брансуиктен. Ол Тринидадқа көшіп барды, онда әкесі The Guardian газетін басқарды және әкесі қайтыс болғаннан кейін Нью-Брансуиктегі туыстарымен бірге тұруға жіберілді. Ол соғыста әйелі Маргоға үйленіп, екі қыз мен екі ұл тәрбиеледі. "Оның өз сөздерімен айтқанда, "Мен сіздің күшті Ханингтонның бірі емеспін, мен сіздің қасарысқан Ханингтонның бірімін. Менің ақыл-ойым жеткілікті, бірақ мен өз �...