Кіріспе
Испанияда азаматтық соғыстың алғашқы кезеңдерінде Толедодағы ұлтшылдардың жеңісі (1936) Сонымен қатар, Толедодағы шабуылдар кезінде тұтқынға алынған он тұтқын және 100 200-ге жуық тұтқын (әйелдер мен балаларды қоса алғанда) қоршаудың ұзақтығы бойы ұлтшылдар ұстады. Тұтқындардың арасында провинцияның азаматтық губернаторы мен оның отбасы да болды. Алайда, бір журналист ұрыс аяқталғаннан кейін қамалға барып, тұтқындарды жертөледегі қоршауға шынжырмен бұғаулап байлаған екен.
Additionally, ten prisoners captured during sorties in Toledo and about 100 200 hostages (including women and children) were held by the Nationalists through the duration of the siege. Among the hostages were the Civil Governor of the province and his family. though one journalist who visited the fortress after the battle reported seeing the hostages chained to a railing in the cellar.
Символизм
Алказар испан монархтарының резиденциясы болды, бірақ оны Филипп II тастап кетті және 18 ғасырда әскери академияға айналдырылды. 1886 жылы болған өрттен кейін Альказардың кейбір бөліктері болат және бетон арқалықтармен нығайтылды. Ұлттықлер Альказарды Испанияның күш-қуаты мен үстемдігінің бейнесі ретінде қарастырды. Алказарды республикашылдарға беру ұлтшылдардың көзқарасы мен моральға үлкен соққы болар еді. Толедо Испанияның вестготтар патшалығының рухани астанасы болды. Кіші қару фабрикасынан басқа, Толедо екі жаққа да әскери құндылығы жоқ қала еді; Ұлттық күштер кішкентай, оқшауланған, нашар жабдықталған және шабуылдау операцияларын жүргізуге жарамсыз еді. Республикашыл үкімет гарнизон Мадридтен оңтүстік-батысқа қарай 64 шақырым жерде болғандықтан және басқа ұлтшыл күштерден бірден көмек алмайтындықтан, бұл оңай пропагандалық жеңіске ие болады деп сенді.
22 шілде - 13 тамыз
22 шілдеде республикашылар Толедоның көп бөлігін бақылауға алды және артиллериялық бомбалау арқылы Альказардың берілуін талап етті. Қоршаудың барлық уақытында ұлтшылдар пассивті қорғаныспен айналысты, тек шабуылға жақын болған кезде ғана атысқа жауап берді. 23 шілде күні таңертең Толедода жұмысшы милициясының бастығы, комиссар Кандидо Кабельо полковник Москардоға телефон арқылы хабарласып, егер Алказар он минут ішінде берілмесе, сол күні тұтқындалған 24 жасар ұлы Луис Москардоның өлім жазасына кесілетінін айтты. Полковник Москардо ұлымен сөйлесуді сұрады, ал ұлы не істеу керектігін сұрады. "Жүрегіңді Құдайға тапсыр, - деді ол, - сонда өлші, патриот сияқты: "Жиірі Мәсіх Патша!" - деп айқайлап. және "Viva España!" Алказар берілмейді". "Мен мұны істей аламын", - деп жауап берді оның ұлы. Луисті бірден атып тастады, бірақ ол бір айдан кейін ғана "әуе шабуылына жаза ретінде" атып тасталды деген аңызға қайшы.
14 тамыз - 17 қыркүйек
14 тамызда республикашылар Альказардың солтүстік жағындағы қорғаныстың жеткілікті түрде төмендегенін сезінгеннен кейін тактикасын өзгертті. Келесі бес аптада республикашылар әскери үкімет үйіне он бір рет шабуыл жасады, бірақ әр жолы оларды националистер кері қайтарып жіберді. Соғыстан кейін Франко Гильермо Хуарес де Мария и Эсперансаны қаза тапқаннан кейін оның ерлігі үшін әскери ерлік орденін берді. Егер республикашылар әскери үкімет үйін басып алған болса, онда олар үлкен күштерді Алказардан алыстатуға мүмкіндік алар еді. Республикашылдардың елшісі майор Рохо 9 қыркүйекте полковник Москардоға Альказардың берілуін сұрауға жіберілді. Бұл өтініш қабылданбады, бірақ полковник Москардо қоршау кезінде туған екі баланы шомылдыру рәсімінен өткізу үшін және сонымен қатар месса оқып беру үшін діни қызметкерді жіберуді сұрады. 11 қыркүйек күні таңертең солшыл көзқарасты ұстаған мадридтік уағыздаушы Васкес Камарасса Альказарға жіберілді, қажетті қызметтерді орындады және Альказарды қорғаушыларға жалпы кешірім берді. Сол күні кешке майор Рохо полковник Москардомен әйелдер мен балаларды эвакуациялау туралы сөйлеседі. Әйелдер бір ауыздан ешқашан берілмейтіндерін, ал қажет болса, Алказарды қорғау үшін қаруға түсетіндерін айтты. Испаниядағы Чили елшісі Хосе Рамон Гутьеррес, бұрынғы берілу әрекеттерінің сәтсіз болғанын естіп, 12 қыркүйекте Алказардың берілуін қамтамасыз ету үшін барды. Ол полковник Москардомен байланыса алмады, өйткені телефон желілері өткен түнде республикалық отаршылдар лақтырған гранаталардан зақымдалған болатын және ол басқа байланыс әдістерін қолдануға дайын емес еді.
18 қыркүйек
16 тамыздан бастап республикашылар Альказардың оңтүстік-батыс мұнарасына қарай екі мина қазып жатыр. 18 қыркүйек күні таңертең Франсиско Ларго Кабальеро шахтадағы жарылғыш заттарды жарылып, оңтүстік-батыс мұнараны және оның екі қорғаушысын толығымен жойды. Жарылыстан кейін шамамен 10 минут өткен соң, республикашылар броньды машиналар мен танктердің көмегімен Альказарға төрт рет шабуыл жасады. Ұлтшылдардың қатаң қорғанысынан кейін шабуылдар сәтсіз аяқталды, бірақ республикашылар түн бойы және келесі күні Альказарды үздіксіз артиллериялық бомбалаумен жауап берді.
19-26 қыркүйек
Айналадағы ғимараттар қатты бомбаға түсіп, олармен Алказар арасындағы байланыс мүмкін болмады. Ғимараттардан кету туралы бұйрық берілді және 21 қыркүйекке қараған түні гарнизондар Альказардың қалған жерлеріне шоғырландырылды. Республикашылар 22 қыркүйек күні таңертең шеттегі ғимараттарға шабуыл жасады, бірақ ғимараттардың бос қалғанын түсінбегендіктен, алға жылжу баяу болды. 23 қыркүйек күні таңғы сағат 5-те республикашылар Альказардың солтүстік бұзылыстарына шабуыл жасап, қорғаныстарды гранаталар мен динамитпен таңғалдырды. Ұлттықлер сол жақта Альказардың ауласына айдалды, бірақ ғимараттың басқа жерлерінен шабуылды тоқтату үшін резервтер келді. Таңертеңнен кейін жаңа шабуыл жасалды, бұл жолы танк басқарды. Республикашыл сарбаздар толқынынан толқыны үзілістерге шабуыл жасады, бірақ 45 минуттан кейін шабуыл тоқтап, кері қайтты.
Көңіл көтеру
Ұлттық ұлтшылдардың алға қарай келе жатқандығының алғашқы белгісі 22 тамызда Франко жіберген ұшақ Альказарға азық-түлікпен бірге қорғаныстарға Африка армиясының гарнизонды босату үшін келе жатқаны туралы хабар жіберді. 26 қыркүйекте ұлтшылдар Толедодан солтүстікке қарай 6 шақырым жерде орналасқан Баргас ауылына жетеді. Толедодағы республикашылардың жағдайы төңіректе қалды, 27 қыркүйек күні таңертең олар Альказарға соңғы шабуыл жасады. Шабуыл кері қайтарылды және көп ұзамай ұлтшылдар қоршауды тоқтату үшін Баргастан көшіп кетті. Ұлттық күштердің негізгі тобы келгеннен кейін, республика әскерлерінің көпшілігі Аранхуэске кері қайтты.
Салдары
Алказардың символикалық құндылығы апталар өткен сайын өсті, ал республикашылар қамалдың тұтқындалуына өте қажетті адамдарды, артиллерия мен қару-жарақты жіберді (оларды Франконың батыс Испания арқылы солтүстікке қарай алға жылжуына қарсы тұру үшін пайдаланудың орнына). Прессаны республикашыл үкімет 18 қыркүйекте миналардың жарылуына және Альказарға шабуылға куә болуға шақырды, онда премьер-министр Франсиско Ларго Кабальеро минаны жарытты, бірақ 29 қыркүйекте ғана пресса Альказарға кірді, бұл жолы ұлтшылдардың шақыруымен, бүкіл оқиғаны ұлтшылдардың үлкен пропагандалық жеңісіне айналдырды, бұл республикалық моральды төмендетті. Франконың Альказарды қорғаушыларды босату туралы шешімі сол кезде дау туғызған болатын. Оның көптеген кеңесшілері ол Мадридке қарай алға жылжуды жалғастыра беруі керек деп ойлады, өйткені Альказарды қоршаудағылар оны қорғау үшін Мадридке қайта шақырылмақ еді. Алайда Франко Алказардың үгіт-насихатқа арналған құндылығы маңыздырақ деп есептеп, Африка армиясына оны босатуға бұйрық берді. Шынында да, Франко алказарға оның жеңілістен кейін бір күн келгенде, оны Москаро қарсы алды, ол былай деді: "Алказарда бұдан былай жаңалық жоқ, генерал. Мен оны сендерге қираған күйінде, бірақ абыройы сақталған күйінде тапсырамын". Алказардан босатылғаннан екі күн өткен соң Франко генералисимо деп жарияланды және қазан айында мемлекет басшысы деп жарияланды. Қоршау туралы оқиға Франконың шетелдік жақтастары үшін өте қызықты болды, олар шетел тілдерінде жарық көрген бірнеше кітаптарды оқыды және соғыстың Испаниясына барған кезде Москаромен кездесуге тырысты. 1936 жылдың желтоқсанында Иоан Моца мен Василе Марин бастаған румындық темір гвардиясының делегациясы қоршаудан аман қалғандарға салтанатты семсер сыйлап, олардың қозғалысының испан ұлтшылдарымен одақтасатынын жариялады.
Танымал мәдениетте
Қоршау 1940 жылы Аугусто Женина режиссерлік жасаған итальяндық соғыс фильміне негіз болды. Испан тілінде фильм Sin novedad en el Alcázar деп аталады.
Жалпы
Эби, Сесил Д. "Альказарды қоршау". Нью-Йорк: Рэндом Хаус, 1965 жыл. МакНилл Мосс, Джеффри. Алказарды қоршау: Толедо Алказарды қоршаудың тарихы, 1936. Лондон: Рич және Коуэн; Нью-Йорк: Альфред А. Кнопф, 1937. Мосс қоршау аяқталғаннан кейін үш аптадан кейін Толедоға келіп, үш ай бойы аман қалғандармен сұхбат жасап, Москаро мен ішкі газеттің баяндамаларын тексерді. Ол бірнеше рет қайта басылып, аударылды. Мосс қорғаушыларды бағалайтын болса да, ол өз болжамдарын ауызша баяндамалардан ерекшелеуде абай. Томас, Хью. Испаниядағы азаматтық соғыс. Нью-Йорк: Харпер және Брадерс, 1961. GEFREMA тобының мадридтік фронт зерттеулер тобының бюллетені No14 қараша 2008