Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлері корпусының генерал-лейтенанты генерал Луис Эрнест Вудс (7 қазан 1895 - 20 қазан 1971), теңіз жауынгерлерінің үздік авиаторларының бірі, зейнеткерлікке шыққанға дейін теңіз жауынгерлері корпусының әуе станциясы Черри Пойнт, Солтүстік Каролинадағы флоттық теңіз жауынгерлері, Атлантика және 2-ші теңіз авиациялық қанатының қолбасшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылдың қараша және желтоқсан айларында Гуадалканалдағы Кактус әуе күштеріне қолбасшылық етті, ал кейін Окинавада тактикалық әуе күштері, Оныншы армия және 2-ші теңіз авиациялық қанатының қолбасшысы болды. Бұрынғы атаулы лауазымында көрсеткен ерекше қызметі үшін ол үшінші "Құрмет легионы" орнына "Алтын жұлдыз" медалімен марапатталды, ал екінші мәртебеде "Құрмет медалі" медалімен марапатталды. Соңғысына қатысты оның сөзінде былай делінген: "Достық кемелері мен жағалау батареяларының қатаң атысына, сондай-ақ жау ұшақтарының бомбалау және шабуылдарына ұшыраған бригадир генерал Вудс өз күштерінің операциясын соншалықты батыл шеберлікпен және табандылықпен басқарып, жиырма екі жапондық су үстіндегі кемені батырып, алпыс бес ұшақты жойды. Бригадир генерал Вудс өзінің батыл батылдығы мен ерекше басшылығымен біздің күштердің сол аймақтағы табысына үлкен үлес қосты". Лейтенант-генерал Вудс 34 жыл әскери қызмет атқарғаннан кейін 1951 жылы 1 шілдеде зейнеткерлікке шықты.
Lieutenant General Louis Earnest Woods (7 October 1895 – 20 October 1971), one of the Marine Corps' outstanding aviators, served as commanding general, aircraft, Fleet Marine Force, Atlantic, and 2nd Marine Aircraft Wing at the Marine Corps Air Station Cherry Point, North Carolina, prior to his retirement. During World War II, he commanded the Cactus Air Force at Guadalcanal during November and December, 1942, and later, at Okinawa, was commanding general, Tactical Air Force, Tenth Army, and the 2nd Marine Aircraft Wing. For outstanding services rendered in the former named position he was awarded a Gold Star in lieu of a third Legion of Merit, and in the second capacity a Distinguished Service Medal. His citation for the latter reads in part, " Continually exposed to terrific fire from enemy ship and shore batteries, as well as bombing and strafing attacks by hostile aircraft, Brigadier General Woods directed the operations of his forces with such daring skill and tenacious determination that a total of twenty two Japanese surface craft was sunk and sixty five planes destroyed. Brigadier General Woods by his dauntless courage and outstanding leadership, contributed in a great measure to the success of our forces in that area." LtGen Woods retired on 1 July 1951, after 34 years of Marine Corps service.
Өмірбаян
Луис Вудс 1895 жылы 7 қазанда Нью-Йорктің Фредония қаласында дүниеге келген. Сиракуза университеті, Сиракуза, Нью-Йорк. Вудс 1971 жылы 20 қазанда Вашингтон қаласында қайтыс болды.
1917 - 1940 жылдар
Вудс 1917 жылы 4 сәуірде АҚШ-тың теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Теңіз әскерінің казармасында оқу курсын аяқтаған соң, ол "Джорджия" кемесімен теңізге аттанды. 1918 жылы наурыз айында ол Питтсбургке ауыстырылды, онда төрт айдың қысқа кезеңінен басқа, 1921 жылы қазан айында жағаға дейін қалды. 1922 жылы маусымда Флорида штатының Пенсакола қаласындағы авиация мектебінде оқығаннан кейін ол әскери-теңіз авиаторы болып тағайындалды. Келесі екі жыл бойы ол Вирджиния штатының Квантико әскери-әуе базасында ұшқыш ретінде қызмет атқарды. Ол Гаитиде шетелдегі жағалауға жіберілді, 1924 жылдың шілдесінде ол Порт-о-Пренстегі екінші бақылау эскадрильясына, бірінші теңіз бригадасына эскадрильяның атқарушы офицері ретінде қосылды. 1926 жылдың тамызында АҚШ-қа оралғаннан кейін көп ұзамай ол Вашингтонға генерал-майордың авиация бөлімінде қызмет атқаруға тағайындалды. Вирджиния штатының Лэнгли-филд қаласында бір жылдық әскери-әуе күштері тактикалық мектебінде оқығаннан кейін, ол 1933 жылдың тамызына дейін штаб-пәтерде болды, содан кейін ол Гаитиде шетелде қызмет етуге жіберілді. Сол жерде ол Порт-о-Пренстегі 9-шы бақылау эскадрильясының атқарушы офицері ретінде бірінші теңіз жаяу әскері бригадасына қосылды. 1934 жылдың тамызынан 1937 жылдың маусымына дейін ол Вирджиния штатының Квантико қаласында, Теңіз әскерлері мектептерінде, алдымен, аға курстың студенті, кейіннен мектептердің авиация бөлімінің бастығы болып қызмет атқарды. Келесі үш жыл ішінде ол Сан-Диегодағы әскери-әуе базасында екінші теңіз авиациялық тобының атқарушы офицері, содан кейін командалық офицері болды. 1940 жылдың маусым айында ол Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Әскери-теңіз колледжінің аға курсына оқуға түсті.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылы мамыр айында оқуын бітірген соң, 1-ші теңіз авиациясына қосылды. Ол 1942 жылдың қыркүйегінде Оңтүстік Тынық мұхитына ұшып, Гуадалканал шайқасына сол кездегі генерал-майор Рой Гейгердің штаб бастығы ретінде қатысты. 1942 жылы 7 қарашада Кактус әуе күштері қолбасшысы болды және 1942 жылы 26 желтоқсанда бригадир генерал Фрэнсис П. Мулкахиге қолбасшылықты тапсырғанға дейін науқанның ең төменгі нүктесінен ерлерді бастап жүрді. Ол АҚШ-қа оралып, 1943 жылдың маусым айында Әуе кемелерінің бас штабының авиация бөлімінде директор болып қызмет атқарды. Ол Тынық мұхитындағы соғысқа екінші рет Маршалл Гилберт ауданында орналасқан 4-ші теңіз авиациялық қанатының командасын қабылдап, Құрлық базасының қолбасшысы болды. Осы саладағы ерекше қызметі үшін "Құрмет ордені" орденін алды. 1944 жылы Вуд 42 жастағы Чарльз Линдберг атты ұшқышпен соғысқа аттанған. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын өзінің неміс жақтасы пікірлері мен мінез-құлқынан ұятқа қалудан басқа ештеңе жоқ еді, аңызға айналған, бірақ ластанған Линдберг Пёрл-Харбордан кейін ерікті түрде әскери әуе корпусына оралған кезде бұған дейін бас тартылған болатын. Енді ол United Aircraft компаниясының азаматтық сынақ ұшқышы ретінде, Линдберг Вудты компанияның жаңа Vought F4U Corsair ұшақтарын тек оларды шынайы ұрыс жағдайында ұшып қана дұрыс сынап көруге сендірді. Вуд келісті, Линдберг тез арада ақталды және ол Соломон аралдарына тез жолға шықты. Ол 50 ұрыс тапсырмасын орындады. 1945 жылы 11 маусымда ол денсаулығы нашар болған Мулкахидің орнын басып, тактикалық әуе күштері, Оныншы армия және 2-ші теңіз авиациялық қанатының қолбасшысы болды, ол үшін үшінші Легион орнына алтын жұлдызды алды.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың қарашасында ол Қытайдың Тхенцин қаласында 1-ші теңіз авиация қанатының командалығын қолға алды және Солтүстік Қытайдағы барлық одақтас күштерге әуе көмегін көрсетудегі қызметтік міндетін абыройлы атқарғаны үшін төртінші Легионды лайықты орындағаны үшін төртінші Легион орнына Дубль жапырағы кластерін алды. Вудс сонымен қатар Қытай Республикасының "Бұлт және Байрақтың" орденін алды. Ол 1946 жылы тамыз айында Батыс жағалаудағы теңіз әскерінің командирі болып АҚШ-қа оралды. 1947 жылы қыркүйекте бұл ұйым тоқтатылған кезде генерал Вудс АҚШ-қа жаңадан оралған 1-ші теңіз авиация бөлімшесінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1949 жылы 1 тамызда Солтүстік Каролинадағы Теңіз жауынгерлері әуе станциясы Черри Пойнтке жіберілді, онда ол 1951 жылы шілдеде зейнетке шыққанға дейін болды.