Кіріспе

Парамасиван Суббарайан (11 қыркүйек 1889 жыл - 6 қазан 1962 жыл) - үнділік саясаткер, азаттық күрескері және дипломат. Мадрас президенттікінің бірінші министрі, Индонезиядағы Үндістанның елшісі және Жавахарлал Неру үкіметіндегі көлік және коммуникация министрі болды. Ол Үндістанның армия штабының бастығы болған генерал П. П. Кумарамжангаламның және саясаткер Мохан Кумарамжангаламның әкесі болды. Ол сондай-ақ, БХК және БХП саясаткері және Орталық министр Рангаражан Кумараммангаламның ата-бабасы болды. Суббарайан 1889 жылы 11 қыркүйекте Селем ауданы Кумарамгангаламдағы отбасылық үйде дүниеге келді. Ол Дублиндегі Президенциалдық колледж, Тринити колледж, Лондон университеті мен Оксфордтағы Христос шіркеуінде білім алды. 1922 жылы Мадрас заң шығарушы кеңесіне тағайындалды. 1926 жылдың 4 желтоқсанынан 1930 жылдың 27 қазанына дейін Мадрас президиумының бірінші министрі болды. 1933 жылы Суббарайан Үндістан ұлттық конгрессіне қосылып, Раджаджи кабинетінде Заң және білім министрі, Рамасвами Реддиар кабинетінде полиция және ішкі істер министрі болды. Суббарайан "Үндістаннан шығу" қозғалысына қатысып, түрмеге қамалған. Ол тәуелсіз Үндістанның Индонезиядағы елшісі және 1959-1962 жылдары Орталық министр болып қызмет етті. Суббарайан 1962 жылы 6 қазанда 73 жасында қайтыс болды. Ол өлгенге дейін Махараштраның губернаторы болды.

Ерте өмір және білім

Суббарайан 1889 жылы 11 қыркүйекте Намаққал ауданы Тирученгоде қаласына жақын Кумарамангалам үй-жайында Парамасива Гундердің отбасында дүниеге келген. Ол Заминдар әулетіне жататын. Ол Президент колледжін және Оксфордтағы Христос шіркеуінің және Дублиндегі Тринити колледжінің заңгерлік докторы. Ол С. Р. Редди мен свараджистердің жағына шығып, 1923 жылы сенімсіздік қарары кезінде Пангалдың ражасына қарсы дауыс берді. 98 орынның 41-ін жеңіп, "Сварадж" партиясы ең үлкен партия ретінде шықты, ал "Әділет" партиясы 21 орынға ие болды. Тәуелсіз министрлік құрылды, А. Ранганатта Мудалиар мен Р. Н. Арогьясвами Мудалиар екінші және үшінші министрлер болды. Әділдік партиясы оппозицияның орнын иеленді. Суббарайанның кабинетінің портфельдік министрі Білім, жергілікті өзін-өзі басқару П. Суббарайан (сонымен бірге бірінші министр) (19261930) Қоғамдық денсаулық сақтау, акциз А. Ранганатта Мудалиар (19261928) С. Мутиа Мудалиар (19281930) Даму Р. Н. Арогьясами Мудалиар (19261928) М. Р. Сетуратнам Айер (19281930) Ақпарат көзі: Саяси партиялардың энциклопедиясы Суббарайанның режимі губернатормен тағайындалған және негізінен басқарылғандықтан, ол әділдікшілердің де, свараджистердің де қатты сын-пікірлерінің нысанасына айналды. Саймон комиссиясын 1927 жылы Ұлыбритания Парламенті Монтегю Челмсфорд реформаларының жұмыс барысы туралы баяндау үшін тағайындады. Суббарайан бұл қарарға қарсы шықса да, оның кабинет министрлері Ранганатта Мудалиар мен Арогьясвами Мудалиар оны қолдады. 1928 жылы 28 ақпанда Саймон комиссиясы Мадрасқа барды, бірақ оған Свараджа партиясы мен Үндістан ұлттық конгрессі бойкот жасады. Алайда, Юстициттер мен Суббарайян үкіметі комиссияны жылы қабылдады.

Реформалар

Панагалдың ражасы Коммуналдық үкімет ордерін (Г.О. Жоқ, жоқ. 613) 1921 жылы Президентке ескертпе енгізді. Алайда, бұл заңның ережелері 1927 жылға дейін орындалмаған. Сондықтан Суббарай үкіметінде Коммуналдық Г.О. 1021-ші бұйрықты жүзеге асыру. Заңды 1927 жылы 11 сәуірде Суббарайан кабинетінің білім министрі С. Мутиа Мудалиар енгізді. Сонымен қатар, брахмандарға арналған резервацияны 22 пайыздан 16 пайызға, ал брахмандар еместерге арналған резервацияны 48 пайыздан 42 пайызға дейін төмендетті. Аннамалай университеті - Мадрас президиумының алғашқы тұрғын үй университеті. 1932 жылы 1 қарашада Суббарайан төменгі таптағы индустар мен далиттерге индус ғибадатханаларына кіруге рұқсат беретін ғибадатханаға кіру туралы заң жобасын ұсынды. Сонымен қатар ол тұтқында отырған Махатма Гандиге резолюцияның көшірмесін және кеңестің іс-шараларын тапсырды. Алайда вице-король ғибадатханаға кіру мәселесі бүкіл Үндістанға қатысты екенін және оны тіпті Ранга Айердің заң жобасын қарастырған кезде де провинциялық негізде қарастыруға болмайтынын түсіндіріп, рұқсат беруден бас тартты. Ғибадатханаға кіру туралы заң жобасы 1937 жылы Үндістанның Ұлттық конгресінің билікке келгеніне дейін қабылданбады. Суббарайан 1939 жылы соғыс басталғанда Раджаджи кабинетінің басқа мүшелерімен бірге отставкаға кетті. Суббарайан Үндістаннан шығу қозғалысына белсенді қатысып, Сатьямурти мен М. Бактаватсалам сияқты басқа да конгресс басшыларымен бірге тұтқындалды. 1947 жылы Мадрастағы Рамасвами Редьяр кабинетінде Ішкі істер және полиция министрі болып қызмет етті. Ол провинциялық Конституциялық комитеттің мүшесі болды.

Индонезиядағы Үндістанның елшісі

1949 жылдан 1951 жылға дейін Суббарайан тәуелсіз Үндістанның Индонезиядағы бірінші елшісі болды. 1951 жылы 3 наурызда Индонезияның сыртқы істер министрі Мохаммад Роеммен достық туралы өзара келісімге қол қоюда маңызды рөл атқарды. Суббарайанның өкілеттігі 1951 жылы аяқталып, оның орнын Алагаппан бағындырады.

Үндістан парламенті мүшесі

Суббарайан 1954-1957 жылдары Rajya Sabha мүшесі болып қызмет етті. 1962 жылы тағы да сайланып, Махараштраның губернаторы болып тағайындалды. Кейіннен Үндістан президенті Ражендра Прасад хиндиді жалғыз ресми тілге айналдыру туралы пікірін сұрағанда, Суббарайан оған қарсы кеңес берді.

Одақ кабинетіне

Суббарайан 1959-1962 жылдары Үндістан үкіметінің көлік және коммуникация министрі қызметін атқарды.

Басқа қызығушылықтар

Суббарайан өмір бойы спортпен шұғылданып жүрді. Ол крикет туралы көптеген мақалалар жазды және Мадрас президенттік аймағындағы алғашқы қауымдастық - Үндістанның крикет мүддесін білдіретін Үндістанның крикет федерациясының негізін қалаушы президенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үндістанның крикетке бақылау комитетінің (БККИ) президенті болып қызмет етті.

Өлім

Суббарайан 1962 жылы 6 қазанда 73 жасында қайтыс болды.

Отбасы және мұра

Суббарайян Каилаш Радабай Кулмудқа үйленді, ол оның президент колледжіндегі әріптесі болды. Радхабай Суббарайан әйелдер құқығын қорғаушы белсенді қайраткері және Үндістан парламенті мүшесі болды. Суббарайанның үлкен ұлы Мохан Кумарамгангалам Индира Гандидің кабинетінде министр болған. 1989 жылы 16 қазанда Үндістан парламенті ғимаратының орталық залында Суббарайанның суреті ашылды.