Кіріспе

Амфибия түрлері Мармаралы саламандра (Ambystoma opacum) - Құрама Штаттардың шығысында кездесетін моль саламандрасының бір түрі.

Сипаттама

Мармаралы саламандра - бұл қара және ақ жолақты саламандра. Жыныстық диморфизмді көрсетеді, әйелдер ашық сұр түсті, ал еркектер ақ түсті болады. Еркектерде әйелдерге қарағанда белі артқы бетінің көлемі көбірек болады. Әйелдердің арқасында асимметриялық белгілер көбірек кездеседі, ал еркектерде симметриялық белгілер көбірек болады. Барлық саламандралар сияқты, олар метаморфоздан өтеді, оның ішінде судағы өмір кезеңін қамтиды. Жас балапандарда ақ түсті ұялар болады, олар ересек болғаннан кейін жолақтар болып қалыптасады. Ересектер шамамен 11 см (4 дюйм) дейін өсе алады, бұл оның тұқымының басқа мүшелеріне қарағанда кішкентай. Көптеген молдалар сияқты, ол да жасырын жүріп, өмірінің көп бөлігін бүркеме астында немесе орларда өткізеді.

Тұрғылықты жері мен таралу аймағы

Марморлы саламандралар АҚШ-тың шығысында, Жаңа Англияның оңтүстігінен Флориданың солтүстігіне дейін, ал батысында Иллинойс пен Техасқа дейін кездеседі. Олардың мекендейтін жері - ылғалды орман, орман және жұмсақ, ылғалды топырақты жерлер. Жыл сайын су басқан жерлер көбейіп өседі, бірақ ересектер құрлықта тіршілік етеді. Көптеген саламандралар сияқты, марморлы саламандралар да жыртқыш аңдарды қорғайтын улы бездерге ие. Марморлы саламандра Солтүстік Каролина штатының саламандрасы.

Өмір циклі

Мармаралы саламандралардың судан тыс өмір сүруіне арналған алғашқы айлар келесі көбейту маусымына дейін қаншасы аман қалады деген маңызды фактор болып табылады. Мармаралы саламандерлер - мықты көміп көрушілер емес, сондықтан олар баспана үшін жердегі шұңқырларға сүйенеді. Олардың таралу аймағының солтүстік бөлігіндегі марморлы саламандралар да суық айларда аман қалу үшін ұйқыға түседі. Ересектер көбінесе ұясында немесе бүркеме астында, көпшілігі сияқты, уақыттарын өткізеді. Жас марморлы саламандралар көптеген саламандраларға қарағанда ерте ұрықтанған және Джефферсон саламандралары мен тапты саламандралар көктемде ұрықтанғанға дейін бірнеше ай бойы тамақтанып, өсіп-өну арқылы үлкен артықшылыққа ие болады. Әдетте, олардың түкпір-түкпіріндегі личинкалар екі ай ішінде жетіледі, ал солтүстік бөлігінде жетілу үшін алты айға дейін уақыт кетеді. Мармаралы саламандралар, осы тұқымдастың басқа мүшелері сияқты, салыстырмалы ұзақ өмір сүреді, 810 жыл немесе одан да көп.

Көбею

Мармаралы саламандралар жаздың соңында және күздің басында құдықтарға көшіп барады, онда олар құрттар мен жұмыртқаларды салады. Бұл түрдің құдалануы құрлықта өтеді. Аталықтардың бірі басқа аталықтардың қозғалысына құйрығымен кедергі келтіріп, бір-біріне бас салып, жарысады. Аталық тұқымның бір бөлігі аналық тұқымға тән болса, екіншісі аналық тұқымға тән болады. Бұл екі саламандраның бір-бірін айналып, бір-бірін итеріп-өргені биге ұқсайды. Бұл көріністің ең басты нүктесі аталық сперматофорды жинап, аналық оны өз клиоратына алып кіруде. Кейін аналық 50 - 200 жұмыртқа салады, көбінесе ұя су басқанша олармен бірге қалады. Мармаралы саламандралардың ерекше мінез-құлқы аналық қамқорлықпен байланысты. Аналары жұмыртқаларымен бірге тұрып, денесін жұмыртқаның айналасына оралып, ыдыс пішініне айналдырып, жұмыртқаның үстінен су жинайды. Жұмыртқалар ұрықтану үшін сумен ұзақ уақыт байланыста болу керек. Алайда әйелдердің өз жұмыртқаларын су басудан бұрын тастап кететінін байқаған. Әйелдер жұмыртқаларына аз ғана сүйенеді, олар ұядан бірдеңеден кейін кетеді. Бұл көбінесе олардың туған тоғанында аз санда жұптары жоқ жұптары бар кезде болады.

Тамақтандыру

Ересектер құрттар, жәндіктер, жүзқұйрықтар, басқа да буынтұқымдылар және моллюстер (түйеқұйрықтар, шаяндар) сияқты құрлықтағы омыртқасыздарды жейді. Ұрықтары шағын су жануарларымен (зоопланктон, негізінен копеподтар мен кладоцеран) қоректенеді, ал ірілері ірі қаңқалыларды (изоподтар, әулие креветкалар), су жәндіктерін, шаяндарды, олигохета құрттарын,

Жыртқыш аңдардан аулақ болу

A. opacum жыртқышқа шабуыл жасағанда, олар көбінесе құйрығын соққылайды, басын соққылайды, денесі оралады немесе қозғалмайтын болады. Бұл қорғаныс әрекеттері құйрыққа назар аударады деп күтілуде. Кейбір жыртқыш жануарлар марморлы саламандраның денесін жеп, құйрығын қалдыруды үйренсе де, бұл әлі де көптеген жыртқыш жануарлар үшін қорқынышты. Мармаралы саламандраның түйіршікті бездерімен проблемасы - бірнеше шабуылдан кейін секреция азаяды, бұл оларды осал етеді.

Биофлуоресценция

Мармаралы саламандралар ультрафиолет әсерінен саусақтарының сүйектері мен аталық және аналықтардың клоакальды аймағында байқалған биофлуоресценциямен ерекшеленеді. Сонымен қатар, олардың көк түсті гүлденетін шырышты секілді секрециялары бар. Биофлуоресценция жыныстық таңдау, мимика, маскировка және қарым-қатынасқа көмектеседі деп болжанады.