Кіріспе
Панамалық пианист, композитор және педагог Данило Перес (тамыр. 29 желтоқсан 1965 жыл) - панамалық пианист, композитор, педагог және әлеуметтік белсенді. Оның музыкасы Панамалық тамыры мен Латын Америкасының халық музыкасының, джаздың, Еуропалық импрессионизмнің, Африканың және басқа да музыкалық мұралардың элементтерімен араласады. Ол жетекші ретінде он бір альбом шығарды және көптеген жазбаларда қос адам ретінде пайда болды, бұл оған сыншылардың мақтанышын, көптеген марапаттарды, Грэмми сыйлығын жеңіп, номинацияларды иеленді. Ол АҚШ суретшілерінің стипендиясын және 2009 жылы Смитсонов мұра сыйлығын алды.
Danilo Pérez (born December 29, 1965) is a Panamanian pianist, composer, educator, and a social activist. His music is a blend of Panamanian roots with elements of Latin American folk music, jazz, European impressionism, African, and other musical heritages that promote music as a multi dimensional bridge between people. He has released eleven albums as a leader, and appeared on many recordings as a side man, which have earned him critical acclaim, numerous accolades, Grammy Awards wins and nominations. He is a recipient of the United States Artists Fellowship, and the 2009 Smithsonian Legacy Award.
Өмірбаян
1965 жылы Панамада туған Данило Перес музыканы үш жасында бастаған. Атасы Данило Энрико Перес Уриола бастауыш және орта мектеп мұғалімі және Панаманың танымал әншісі. 1967 жылы оның әкесі университет диссертациясын жазып, бүкіл оқу бағдарламасын музыка арқылы оқыту керектігін айтты. Ол осы әдістерді ұлына музыка арқылы математика, ғылым және басқа пәндерді үйрету үшін қолданды, сондықтан ырғақ және өзара байланысты оқыту Перездің жастық шағының негізі болды. 10 жасында Перес Панамадағы Ұлттық консерваторияда еуропалық классикалық фортепиано репертуарын оқыды. 1985 жылы Перес АҚШ-та оқуға Фулбрайт стипендиясын алды. Бастапқыда Пенсильванияның Индиана университетінде оқығаннан кейін Перес тез арада Квинси Джонс стипендиясын алғаннан кейін Беркли музыка колледжіне ауысты. Студент кезінде ол Джон Хендрикс, Теренс Бланшард, Слайд Хэмптон, Клаудио Родити және Пакито Д'Риверамен бірге өнер көрсетті. Перес джаз композициясын бітіргеннен кейін гастрольдерге шығып, Джек ДеДжоннетт, Стив Лейси, Ли Кониц, Чарли Хаден, Майкл Брекер, Джо Ловано, Тито Пуэнте, Уинтон Марсалис, Том Харрелл, Гэри Бертон және Рой Хейнс сияқты суретшілермен бірге жазбалар жаза бастады. 1989 жылы Перестің шығармашылық іс-әрекетіне де, оның музыканы әлеуметтік өзгерістердің құралы ретінде қарастырғанына да тұрақты әсер еткен екі оқиға болды. Сол жылы Перес Диззи Гиллеспидің Біріккен Ұлттар Оркестрасына тағайындалған ең жас мүше болды. "Ол маған музыканың дипломатиялық құрал ретінде, мәдениеттер арасындағы диалогтың күшін көрсетті, - дейді Пьерз Гиллеспиден. - Ол үнемі мені кім екеніңді, қалайсыңды сұрап, музыкаға қатысты емес жауап алғысы келді, қайдан келгенің туралы білгісі келді. Сөйлеуіңіз, билеуіңіз. Ол бізді осы сұрақтарға жауап беру үшін музыканы шығармашылық жолдармен қолдануға талпындырды". Ол өзінің гуманистік іспен айналысқаны естерінде қалуын қалады. Бұл менің джазмен музыка стиліне ғана тән емес, басқа бір нәрсемен алғашқы танысуым болды. "Мен бірде соло ойнағаным есімде, мен бибоп тілінде ойнағаным үшін мақтанамын, бәрі мені мақтады, бірақ Диззи былай деді: "Бұл жақсы жігіт, бірақ сіз оған Панама фольклорынан көбірек әкеле аласыз. "Мен мұны ешқашан ұмытпаймын". Перес 1992 жылы Гиллеспи қайтыс болғанға дейін Біріккен Ұлттар Оркестрінің мүшесі болды. 1989 жылдың желтоқсан айында ол туған елі Панамаға оралып, АҚШ пен Испаниядан келген музыканттардан тұратын жеке ансамбльмен алғаш рет өнер көрсетті. Қатысу туралы Перес былай дейді: "Концерт тоқтатылды, өйткені топ келгеннен екі күн өткен соң АҚШ Панамаға шабуыл жасады. Бүкіл ел қорқып кетті. Біз әскери интервенциядан қорқып, болашағымыз белгісіз еді. Бірақ біз бәріміз беймәлім нәрсеге бетпе-бет барып, джаздағыдай, концерт бердік, АҚШ-тың басып алуының ортасында. Музыкалық қалқандарымызбен ешқандай оқ біздің рухымызға түспейді деп сендік. Клубты басқыншылыққа қарсы және жақтас адамдар жиналып, өмірді тойлауды шешті. Біз күліп, құшақтасып, жылап та жүрдік. Сол күні біз 2 сағат бойы басқыншылықсыз елде болдық. Сол кезде мен музыканың күші соғысқа, түсініспеушілікке, жек көрушілікке және азапқа қарсы дәрі бола алатынын білдім, және музыка адамзатқа бейбітшілікке деген ізденісінде бағытты өзгертудің ең тиімді құралдарының бірі болып табылады".
Музыкалық мансап
Перес үш жасында фортепианода ойнай бастады. Он жасында Панамадағы Ұлттық консерваторияда оқыды. 12 жасында музыкант ретінде жұмыс істеді. Ол музыканы үйрену үшін АҚШ-қа көшіп барды, Пенсильванияның Индиана университетінде оқыды, содан кейін Бостонның Беркли музыка колледжінде оқыды. Берклиде ол Джон Хендрикс, Клаудио Родити және Теренс Бланшардпен бірге жұмыс істеді. 1989 жылы Перес Диззи Гиллеспидің Біріккен Ұлттар Оркестрінің мүшесі болды. "Live at the Royal Festival Hall" альбомы "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. 1992 жылы Гиллеспи қайтыс болғанға дейін топта болды. 1998 жылдың қазан айында ол The Independent газетіне "Диззи маған үйреткен нәрселердің бірі - мен өз мұраларым туралы мен бұрыннан білгеннен де көп нәрсе білу болды. Ол джаз үшін басқа нәрселерді үйренуден гөрі өз тамырларыңды табу маңыздырақ екенін айтты". 1993 жылы Перес өзінің назарын өз жұмысына топ жетекшісі және композитор ретінде аударды және жетекші ретінде он бір альбом шығарды. Перес өзінің алғашқы альбомын, Danilo Perez, Novus лейблінде шығарды. 1994 жылы 27 жасында Перес өзінің ең жеке альбомы деп саналатын "Сапар" атты альбомын шығарды. Бұл мұхит арқылы құл кемелерінде африкалықтардың азапты сапары туралы музыкалық есеп. Альбом Нью-Йорктің Village Voice, New York Times, Billboard және Boston Globe газеттерінің үздік ондықтарына кірді. Сонымен қатар, Перес джаз қауымдастығында танымал атына айналды. Сыншылар "The Journey" атты екінші пластинкасын композиция сапасы мен пан-африкалық әсерлерді джаз контексіне енгізуі үшін жоғары бағалады. Перес альбомды үйлерінен ұрланып немесе сатылып, теңіз арқылы тасымалданатын құлдардың жолын көрсететін арман сериясы ретінде құрды. Саяхат "Қолап алудан" басталады, "Қолап алу", "Ауылдар", "Саяхат" арқылы өтеді және "Libre Spiritus"пен аяқталады. Minstrel Music Network сайтына сәйкес, "The Journey" бағдарламасында Перес өзінің жан-жақты көзқарасы арқылы музыкалық стильдер арасындағы айырмашылықтарды жоюға тырысады және (күнәсіз) Американың тумасы болған адамдар мен африкалықтар мен еуропалықтар арасындағы айырмашылықтарды жоюға тырысады. 1995 жылы Перес Нью-Англия консерваториясының факультетіне тағайындалды. 1996 жылы ол Panamonk атты Thelonious Monk-ке арналған құрметпен DownBeat "Тарихтағы ең маңызды джаз фортепиано альбомдарының бірі" деп атады. Ол сондай-ақ 1996 жылы Атлантада өткен жазғы Олимпиада ойындарында Уинтон Марсалиспен бірге өнер көрсетті. Сонымен қатар, П. Перес президент Билл Клинтонның инаугурациялық балында арнайы қонақ ретінде өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Билл Косби телешоуының тақырыптық әнінде фортепиано ойнады және Артуро Сандовалдың "Грэмми" жеңімпазы "Danzon" альбомына қатысты. Ол өзінің алғашқы тапсырмасын 1995 жылы Concorso Internazionale di Composizione-дан алды. Ол бірден джаз ортасында жұмыс істеп жүрген көптеген музыкалық тілдерді және олар білдіретін мәдени дәстүрлерді біріктіру туралы ұғымдарды кең ауқымды композицияларға қолдануға кірісті. Нәтижесінде шыққан Pan American Suite - вибрафон, фортепиано және оркестр үшін екілік концерт, Панама халық музыкасының музыкалық дәстүрі мен батыс классикалық формаларын біріктірді және Гари Бертон мен композитор сололық рөлдерде тұңғыш рет орындады. 1998 жылы оның Central Avenue альбомы межоранара музыкасын (Панама фольклорлық ән айту стилі) қазіргі заманғы джаз контексіне орналастырды және Грэмми мен Латын Грэмми номинацияларына ие болды. Екі альбом да Бостон музыкалық сыйлығын алды және 1998 жылы Time журналы жанрлар бойынша 10 үздік жазбаның бірі ретінде таңдалды. 1999 жылы Чикаго джаз фестивалінің саксафонист Стив Лейсиге арналған келесі тапсырмасы Америка үшін сюита джаздың дәстүрлі элементтерімен американдық және латындық американдық халық музыкасын біріктірді және латындық халық әншісі Лучиана Суза мен бата барабандарымен бірге джаз квартеті мен блюз гитарисі Джон Примердің американдық халық аспаптары үшін жазылды. Кейін Пьерз бұл әуенді 2000 жылы шыққан "Моттерленд" альбомына жазды. Сол жылы ол Линкольн орталығынан екі тапсырманың біріншісін алды. 2000 жылы ол Джон Патитуччи мен Брайан Блэйдпен квартетке Уэйн Шортерге қосылды. Содан бері топпен кеңінен өнер көрсетіп, осы кезеңде Шортер жасаған төрт жазбада да пайда болды: Footprints Live! (2002), Alegría (2003), Beyond the Sound Barrier (2005) және Without a Net (2013) фильмдері. Ансамбль Жаз журналистері қауымдастығының "Жылдың кіші ансамблі" сыйлығын алты рет алды, бірінші рет 2002 жылы, соңғы рет 2015 жылы; жасанды бастамаларға және джаз камералық музыкасының музыкалық мүмкіндіктерін қайта анықтауға тырысатын топтың тұрақты өмір сүру...
Басшы ретінде жазу
1992 жылы ол өзінің алғашқы жеке альбомын шығарды, Danilo Pérez, содан кейін екіншісі, Сапар, 1994 жылы. Сол жылы "Сапар" атты әнін Панама симфониялық оркестрімен бірге орындады. Альбом - құл болған африкалықтардың мұхит арқылы жасаған саяхаттарының музыкалық есебі, "The Capture" басталып, "The Taking", "Chains", The Voyage" арқылы "Libre Spiritus" аяғына дейін. Дэвид Санчес және Джованни Идальго Нью-Йорктегі Power Station-те екі күн ішінде жазылған альбомда ойнайды. Альбом The Village Voice, The New York Times, The Boston Globe және Billboard журналдарында үздік он джаз тізімдеріне кірді. Ол DownBeat журналы бойынша 1990 жылдардың ең жақсы альбомдарының бірі деп аталды. Children of the Light - бұл альбомның атауы, сонымен қатар пианист Данило Перес, бассист Джон Патитуччи және барабаншы Брайан Блэйд бар трионың атауы.
Марапаттар
+Данило Перес музыкалық жетістіктері, белсенділігі және әлеуметтік жұмысы үшін түрлі марапаттар алды. ЖылАудар Ұйым/орталық1998Жұмыста үздік орындаушы/жыр тобыНью-Йорк Джаз сыйлығы19981 жылғы Гремми сыйлығының үздік латындық джаз орындаушысы номинациясы: Central Avenue41 жылдық Гремми сыйлығы1999 үздік альбом (Central Avenue)Бостон музыка сыйлығы2000 ерекше түлек сыйлығыБеркли музыка колледжі2000 үздік альбом (аналық ел)Бостон музыка сыйлығы2000 жылғы Гремми сыйлығының үздік латындық джаз альбомы номинациясы: Motherland43 жылдық Гремми сыйлығы2002 жылдың кішкентай ансамблі (Уэйн Шортер квартеті) Джаз журналистер қауымдастығы2003 жылдың акустикалық джаз тобы (Уэйн Шортер квартеті). DownBeat 51-ші жыл сайынғы сыншылар сауалнамасы2005 "Грэмми" сыйлығы: Ең үздік джаз аспаптық альбомы, жеке немесе топ: дыбыс кедергісінен тыс. Уэйн Шортер квартеті48-ші жыл сайынғы Грэмми сыйлығы2008 Латын қауымына музыкалық үлес қосқан үшін арнайы марапатталуИспаниялық сары беттер2009 Мұра сыйлығыСмитсониялық латын орталығы2010ASICOM Латын Америкасы сыйлығыОвиедо университеті2010 жылғы үздік джаз аспаптық альбомы, жеке немесе топ үшін Грэмми номинациясы. Провиденсия53 жылдық Грэмми сыйлығы2012ЮНЕСКО Бейбітшілік үшін әншіЮНЕСКО2013Жылдың кіші ансамблі (Уэйн Шортер квартеті) Джаз журналистерінің қауымдастығы2014Жылдың орта тобы (Уэйн Шортер квартеті) Джаз журналистерінің қауымдастығы20152015 Глория мансаптық жетістіктер сыйлығыЧикагодағы халықаралық латино мәдени орталығы2015Панама Республикасының мәдени елшілеріПанама үкіметі Сыртқы істер министрлігі арқылы2015Жылдың орта тобы (Уэйн Шортер квартеті) Джаз журналистерінің қауымдастығы2015Карьера жетістіктер сыйлығыЧикагодағы халықаралық латино мәдени орталығы2004 2006 жылымұттылық елшісіЮНИСЕФ2016 Музыкалық ізашарлар сыйлығыАфро латино фестиваліНью-Йорк 2016 Панама университеті Құрметті докторлығы2017 Панама өнер институтының үздік сыйлығы (Панама) (Panarte) 2018Викториан Лоренцо Пинононо сыйлығыПанама провинциясының губернаторы Рафаэль Пинтоның сыйлығы2018 Құрама Штаттар артистерінің үздік аспаптық сыйлығы (Америка) 2018 Панаманың үздік музыкалық аспаптар сыйлығы (Америка) Уэйн Шортер квартеті.61 жыл сайынғы Грэмми сыйлығы2021Жаздың ең үздік вокалды альбомы: Secrets Are The Best Stories Курт Эллинг және Данило Перес63 жыл сайынғы Грэмми сыйлығы (2020) 2021Дорис Дьюк орындаушы суретші Дорис Дьюк орындаушы суретші сыйлығы
Motherland43rd Annual Grammy Awards2002Small Ensemble of the Year (Wayne Shorter Quartet)Jazz Journalists Association2003Acoustic Jazz Group of the Year (Wayne Shorter Quartet). DownBeat 51st Annual Critics Poll2005Grammy Award: Best Jazz Instrumental Album, Individual Or Group: Beyond The Sound Barrier. Wayne Shorter Quartet48th Annual Grammy Awards2008Special Recognition for Musical Contribution to the Latino CommunityHispanic Yellow Pages2009Legacy AwardSmithsonian Latino Center2010ASICOM Latin American AwardUniversity of Oviedo20103rd Grammy nomination for Best Jazz Instrumental Album, Individual Or Group. Providencia53rd Annual Grammy Awards2012UNESCO Artist for PeaceUNESCO2013Small Ensemble of the Year (Wayne Shorter Quartet)Jazz Journalists Association2014Mid Sized Band of the Year (Wayne Shorter Quartet)Jazz Journalists Association20152015 Gloria Career Achievement AwardThe International Latino Cultural Center of Chicago2015Cultural Ambassadors of the Republic of PanamaThe Panamanian Government, through the Ministry of Foreign Affairs2015Mid Sized Band of the Year (Wayne Shorter Quartet)Jazz Journalists Association2015Career Achievement AwardInternational Latino Cultural Center of Chicago2004 2006 Goodwill AmbassadorUNICEF2016Music Pioneers AwardAfro Latino Festival NYC2016Honorary doctorateUniversity of Panama2017Excellence in the Arts AwardPanamanian Institute of Art (Panarte)2018Victoriano Lorenzo AwardPresented by Rafael Pino Pinto, governor of the province of Panama2018United States Artists' 2018 Fellowship AwardUnited States Artists2019Grammy Award: For Best Jazz Instrumental Album (Emanon). Wayne Shorter Quartet.61st Annual Grammy Awards2021Best Jazz Vocal Album: Secrets Are The Best Stories Kurt Elling and Danilo Perez63rd Annual Grammy Awards (2020)2021Doris Duke Performing ArtistDoris Duke Performing Artist Award
Тапсырыс бойынша жасалған жұмыстар
Жыл Атауы Ұйымдастыру 1995 Панамерикандық сюитаКонкурс Интернационал ди Композиция1999 Америкалар үшін сюитаШикаго джаз фестивалі2002 Түстер бостандығыЛинкольн орталығы2008 Панама сюитаШикагоның мәдени істер департаменті, Миллениум паркі және Чикаго джаз институты2011 Травесиас ПанаменасИмани Виндс2012 Марс туралы әңгімеКарнеги залы2013 Крусе де КаминоСессилия кыллы квартет. Банф орталығыТОРОНТО 2015 Панамерика және Парапан Америка ойындары өнер және мәдениет фестивалі, Панамания, CIBC, Торонто жазғы музыка фестивалі және Лула музыка және өнер орталығы2015Детройт әлемдік үйіЛеенде де БаяноДетройт халықаралық джаз фестивалі