Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық шотланд музыкалық әртісі (1928 2019) Пегги О'Киф (7 сәуір 1928 31 наурыз 2019) - Австралиялық шотландтық пианист, оркестр жетекшісі, теледидар және радио жүргізушісі.
Australian Scottish musical artist (1928–2019)
Peggy O'Keefe (7 April 1928 – 31 March 2019) was an Australian Scottish pianist, bandleader, and television and radio presenter.
Өмір
Маргарет Патрисия О'Киф Фернлия жеке ауруханасында, Престон қаласында (Мелбурнның маңындағы қалашықта, Австралия) дүниеге келді және Мельбурннан шамамен 150 миль (250 шақырым) қашықтықтағы Уоррнамбол қаласына жақын Вангумдағы фермада өсті. Монастырлық мектеп-интернатта (Сент-Анн колледжінде) жақсы академиялық және музыкалық білім алғаннан кейін ол Мельбурн университетінің музыка консерваториясына оқуға түсті, онда скрипка, фортепиано, ән және арфаны оқыды. Ол жерде ол Дуглас Гэмлидің сыныптасы болды.
Margaret Patricia O'Keefe was born in Fernlea Private Hospital, Preston (a suburb of Melbourne, Australia), and raised on a farm in Wangoom, near the city of Warrnambool, approximately 150 miles (250 kilometers) from Melbourne. After a good academic and musical education at a convent boarding school (St Ann's College), she attended the Melbourne University Music Conservatorium, where she studied violin, piano, singing and harp. Whilst there she was a classmate of Douglas Gamley.
Мансап
1949 жылы консерваторияны бітіргеннен кейін ол Поштада жұмыс істеді, жеке қыздар мектебінде музыка оқытты және Мельбурндағы атақты дүкеннің фортепиано бөлімінде жұмыс істеді. Ол бөлімнің фортепианоларында күннің соңғы хиттерін ойнайтын, егер фортепианоны сату болмаса, ноталардың көшірмелерін сату үмітімен. 1940-1950 жылдары ABC Марго Шеридан есімді штат пианиністі жұмысқа алды, ол әншілерге, аспапшыларға ілесіп, радиода, кейіннен теледидарда ансамбльдерде ойнады. Пегги оның жан-жақтылығына және музыкалық қабілетіне қатты таңданып, оған ұқсағысы келетінін айтты. 1950 жылдары ABC телеарнасында өткен сәтті аудициядан кейін Пегги үнемі эфирлерде аккомпаниатор және ансамбль пианині ретінде шыға бастады, сонымен бірге Мельбурнның түнгі клубтарында өзінің триосымен бірге ойнайды, жас Барри Хамфрис, Хуанита Холл және Фрэнк Синатраның бір реттік, импровизациялық қойылымы сияқты өнерпаздардың кабарелерін сүйемелдеді. 1960 жылы алғашқы некелері бұзылғаннан кейін ол Лондонға сапар шегіп, Австралияда тоқтаған жерін жалғастырды. Ол көп уақыт бойы ол жерде болған жоқ, ол The Satire Rooms, The Riverside Club және The Stork Rooms сияқты мекемелерде джаз триолары мен квартеттерінде ойнаған (онда оның "чай үзілісі" қаптамасының пианисті жас Дадли Мур болды). Осы уақытта ол Сэмми Дэвис, Дж, Тони Беннетт, Дам Клео Лэйн, Диззи Гиллеспи, Оскар Петерсон, Марион Монтгомери және Хелен Меррилл сияқты әртістермен ойнады және иықтасты. Осы уақыт аралығында ол қос басшы Рикки Фернандес пен барабаншы Руди Селериомен кездесіп, олармен "The Peggy OKeefe Trio" болды. Әрқашан кішіпейіл және өзін-өзі жою, ол Ронни Скоттпен Клео Лэйнмен бірнеше рет кездесуден бас тартты, сондай-ақ оны Лондон концертіне шақырған Оскар Петерсонның қосалқы актіні ретінде көрінуге және содан кейін онымен екі фортепиано нөмірін орындауға шақырды. Ол "нағыз джаз музыканты" емес екенін айтып, бас тартты. Лэйн мен Петерсон екеуі де келіспеді, бірақ оны сендіре алмады. 1962 жылы ол жаңадан ашылған түнгі клубта, Гей Гордонда, 21 Royal Exchange Square, Глазго қаласында кешкі ас, би және кабаре ұсынған орында тұруға келісімшартқа қол қойды және Рикки мен Рудимен бірге алты ай бойы келісімшарт бойынша жұмыс істеуге Глазгоға барды. Осы уақыт ішінде оны BBC тауып алды және кейіннен мейрамханадан көптеген тікелей эфирлік музыка хабарларын ұсынды. Осы келісімшарттың соңында олар Рео Стакистің Шевалье Казиносына ауысты (онда олар вибрафонда Джимми Фейганды қосу арқылы "Пэгги О'Киф квартеті" болып өсті). Ол теледидардан жоғарыда аталған жұлдыздар тізіміне кірген қонақтармен және Дик Хаймс, Мэтт Монро және Марк Мерфи сияқты басқа да қонақтармен бірге хабар таратты. Осы уақыт ішінде бұл орынның және бағдарламаның танымалдылығы LP, Mood Chevalier (EMI/Waverley ZLP2083) шығарды, онда квартет гитарада Иан МакХаффимен және трубада Дуги Керрмен бірге болды. Бұл - джаз стандарттары бар альбом, онда О'Киф ән салып, фортепианода ойнады. О'Киф теледидар мен радиода 1980-жылдарға дейін музыка бағдарламаларының ұзақ тізімін ұсынды және 1990-жылдарға дейін хабарларда фортепиано ойнауды жалғастырды. Ол, сөзсіз, BBC және STV қолданған ең белсенді пианисттердің бірі болды, өйткені теледидар мен радиодағы өз бағдарламаларынан басқа, ол екі станцияда да қызметкер пианисті ретінде қызмет етті, аудицияларды, концерттерді және хабар таратуды сүйемелдеді, сонымен қатар Би-Би-Сидің көптеген ансамбльдерінде джаз триоларынан камералық топтарға және биг-бэндтерге дейін Би-Би-Си радио оркестрі мен Би-Би-Си шотланд симфониялық оркестріне дейін пианино ойнады.
On graduating from the Conservatorium in 1949, she had brief spells working in the Post Office, teaching music in a private girls’ school, and working in the piano department of Myer, the famous Melbourne department store, where she would play the latest hits of the day on the department’s pianos in the hope if not of selling the piano of selling copies of the sheet music. During the 1940s and 1950s, ABC employed a staff pianist by the name of Margot Sheridan, who accompanied singers, instrumentalists and played in ensembles on radio, and later in television. Peggy admired her versatility and musicianship very much, and decided she wanted to be like her. Following a successful audition at ABC in the 1950s (for which she played her own arrangement of Tico Tico), Peggy started appearing regularly as accompanist and ensemble pianist on broadcasts, while simultaneously playing with her trio in Melbourne nightspots, accompanying cabarets by artistes such as a young Barry Humphries, Juanita Hall and a one off, impromptu performance by Frank Sinatra. After the breakdown of her first marriage in 1960, she travelled to London, where she picked up where she had left off in Australia. She had not been there long before she was playing in jazz trios and quartets in establishments such as The Satire Rooms, The Riverside Club and The Stork Rooms (where her "tea break" cover pianist was a young Dudley Moore). It was during this spell that she played for and rubbed shoulders with artistes like Sammy Davis, Jr., Tony Bennett, Dame Cleo Laine, Dizzy Gillespie, Oscar Peterson, Marion Montgomery, and Helen Merrill, while renewing an old and rather special friendship with legendary bass player, Ray Brown. During this time she met and teamed up with double bass player Ricky Fernandez and drummer Rudi Celerio, with whom she became "The Peggy O’Keefe Trio." Always modest and self effacing, she declined to appear at Ronnie Scott's with Cleo Laine on several occasions, and also to appear as a supporting act for Oscar Peterson, who invited her to open his London concert and then perform a two piano number with him. She declined on the grounds of her not being a "real jazz musician." Laine and Peterson both disagreed, but were unable to convince her. In 1962, she signed a contract for a residency at the newly opened nightspot, The Gay Gordon, at 21 Royal Exchange Square, Glasgow a venue that offered dinner, dancing and cabaret and, along with Ricky and Rudi, travelled to Glasgow to work the contract for six months. During this time she was also discovered by the BBC and subsequently presented many live music broadcasts from the restaurant. At the end of this contract, they transferred to Reo Stakis’ Chevalier Casino (where they were augmented to become "The Peggy O’Keefe Quartet" by the addition of Jimmy Feighan on vibraphone). Again, she also broadcast on television from here with guests from the aforementioned list of stars and others, such as Dick Haymes, Matt Monro, and Mark Murphy. During this time, this venue and programme‘s popularity was acknowledged by the release of an LP, Mood Chevalier (EMI/Waverley ZLP2083), which featured the quartet with guests Ian McHaffie on guitar and Dougie Kerr on trumpet. This was an album of jazz standards, on which O'Keefe both sang and played piano. O’Keefe went on to present a long list of music programmes both on television and radio right through until the 1980s, and continued to play piano in broadcasts through the 1990s. She was undoubtedly one of the busiest pianists used by the BBC and STV, since as well as her own programmes on television and radio she was acting as a staff pianist at both stations, accompanying auditions, recitals and broadcasts, as well as playing piano within most of the BBC's ensembles from jazz trios, through chamber groups and big bands to the BBC Radio Orchestra and the BBC Scottish Symphony Orchestra.
Радио
Ол ұсынған және қосқан радио бағдарламалары сансыз болды, бірақ "Пеггидің қауіп-қатері" (қалыпты, Goons-қа негізделген музыкалық комедиялық бағдарлама, оны пианист Бернард Самнер жазды), "Сладкое воскресенье" және "Подарок с Пегги". Ол сондай-ақ 1990 жылдардың ортасында Пол Николас ұсынған BBC Radio 2 викториналық шоусында "Mad About Musicals" пианинодан музыкалық мысалдар ұсынды.
Radio programmes she presented and contributed to were virtually innumerable, but included, "The Perils of Peggy" (a zany, Goons inspired music based comedy programme, written by fellow pianist, Bernard Sumner), "Sweet Sunday" and "A Date with Peggy". She also provided the musical examples from the piano on BBC Radio 2’s quiz show, "Mad About Musicals," presented by Paul Nicholas in the mid 1990s.
Теледидар
Ол үнемі қатысқан теледидар бағдарламаларына "Tonight at the Chevalier Casino", "Today Is" (Джон Тойемен), "A Date with Peggy" (радио бағдарламасының теледидар жалғасы), "The Art Sutter Show" және "Housecall" кіреді. Алайда ол сансыз басқа теледидар арналары мен эпизодтарына музыкалық үлес қосты.
Television programmes on which she regularly featured included, "Tonight at the Chevalier Casino," "Today Is " (with John Toye), "A Date with Peggy" (a TV follow on from the radio programme), "The Art Sutter Show" and "Housecall." She however contributed musically to countless other television specials and episodes.
"Бір сағат тобы" деген қате түсінік
Көпшілік арасында қалыптасқан қате түсінікке қайшы, ОКиф STV-нің "One OClock Gang" бағдарламасына ешқашан қатысқан жоқ: резидент ансамбль шын мәнінде Томми Максвелл квартеті болды. Бұл шатасу бағдарламада Моира Бриодидің болуынан туындаған сияқты, ол ұқсас көрініске ие, ұқсас ирландтық шыққан, сонымен қатар фортепианода ойнап, ән шырқаған. О'Кифке қарағанда ол Британ аралдарында дүниеге келді және ақырында Австралияға көшіп кетті. Бұл қате түсінік О'Кифтің "Today Is" бағдарламасында күн сайын (бірақ кешкі сағат 5-те) және "Housecall" бағдарламасында сүйемелдеуші ретінде жұмыс істеуімен жалғасты. Бұл бағдарлама "One OClock Gang" тобының жойылуынан кейін "One OClock Gang" тобының орнын алды.
Contrary to a popular misconception, O’Keefe was never featured on STV’s "One O’Clock Gang:" the resident ensemble was actually The Tommy Maxwell Quartet. This confusion appears to come from the presence on the programme of Moira Briody, who was of similar appearance, of similar Irish extraction, and who also played the piano and sang. In reverse to O'Keefe, she was born in the British Isles and ultimately emigrated to Australia. This misconception was further perpetuated by O'Keefe's daily appearances (although at 5pm) on "Today Is ," and also by her work as accompanist on "Housecall," which replaced the "One O’Clock Gang" in its timeslot after its demise, and which was also presented by "One O’Clock Gang" member, Dorothy Paul.
Жеке өмір
Мельбурнда тұрып жатқан кезінде ол Польшадан келген Эдвард Мишковскиге қысқа уақытқа тұрмысқа шықты. Ол Польша графының немересі және Аушвицте тұтқынға түскен. 1960 жылы некелері бұзылғанда ол Лондонға, содан кейін екі жылдан кейін Шотландияға сапар шегіп, содан кейін британдық азамат болып қалды. 1971 жылы ол екінші күйеуін, швед бизнесменін кездестіріп, үйленді. Неке 1979 жылы бұзылды. Ол техно ди-джей Ларс Сандбергтің анасы, техно көрермендерге Funk d'Void ретінде танымал. Халықаралық джаз пианині және Acid Jazz жаздырушы өнерпазы Ульф Сандбергтің бұрынғы өгей анасы (екінші некесі арқылы).
While still residing in Melbourne, she briefly married Edward Myszkowski, a native of Poland who had come to Australia as a student. He was the grandson of a Polish Count and former Auschwitz prisoner of war. On the breakdown of the marriage in 1960, she travelled to London, and then two years later to Scotland, and remained a British citizen thereafter. In 1971 she met and married a second husband a Swedish businessman with whom she had two sons. The marriage ended in 1979. She is the mother of techno DJ, Lars Sandberg, better known to techno audiences as Funk d'Void. Former stepmother (via her second marriage) of international jazz pianist and Acid Jazz recording artist, Ulf Sandberg.
Зейнетақы және кейінгі жылдар
Карьерасының соңғы жылдары, радио хабарларын таратудағы музыканттар мен музыкалық бөлімдер жойылғаннан кейін О'Киф театрда, концерттерде және концерттерде Моира Андерсон мен Кеннет МакКеллар сияқты суретшілерге аккомпаниатор ретінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, оның джаз триосы жалғасты және үлкен оркестрлер, мысалы Корольдік Шотландия Ұлттық оркестрі, Глазго Попс оркестрі, Глазго Филармониясы оркестрі, Артур Блейк оркестрі, Би-би-си Шотланд симфониялық оркестрі, Глин Брагг оркестрі және Гордон Кри концерт оркестрі сияқты жеңіл музыка мен кино музыка бағдарламаларында фортепиано мен селесте ойнауға қатысты. О'Киф өзінің триосын корпоративтік іс-шараларға, жексенбі күні Гленэйглс қонақ үйінде түскі асқа қатысуға және шотландтық ойын-сауықшыларға (әсіресе Питер Моррисон, Энн Лорн Гиллис және Гордон Кри) ілеспе ретінде жұмыс істеді. 2004 жылы аяқталмаған тізе алмастырудан кейін денсаулығының нашарлауы оның кәсіби мансабын аяқтады.
In the later years of her career, and after the demise of in house musicians and music departments in broadcasting, O'Keefe kept working in theatre, recital and concert as an accompanist to artistes such as Moira Anderson and Kenneth McKellar, as well as keeping her jazz trio going and being involved playing piano and celeste for light music and film music programmes by larger orchestras, such as the Royal Scottish National Orchestra, The Glasgow Pops Orchestra, The City of Glasgow Philharmonic Orchestra, The Arthur Blake Orchestra, The BBC Scottish Symphony Orchestra, The Glyn Bragg Orchestra and the Gordon Cree Concert Orchestra. O'Keefe continued to work leading her trio for corporate functions, as a fixture at Sunday lunch in Gleneagles Hotel and as accompanist to Scottish entertainers (most notably Peter Morrison, Anne Lorne Gillies and Gordon Cree.) Declining health following an unsuccessful knee replacement in 2004 saw an end to her professional career.
Өлім
Пегги О'Киф 2019 жылдың 31 наурызында 90 жасында, бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін Глазгодағы қарттар үйінде қайтыс болды.
Peggy O'Keefe died peacefully in a Glasgow nursing home on 31 March 2019, at age 90, following several years of declining health.