Кіріспе
Боби Вернон (англ. Bobby Vernon, туған аты Сильвион де Жардэн) (9 наурыз 1897 - 28 маусым 1939) - үнсіз фильмдердегі американдық комедиялық актер. Кейіннен ол Paramount-та W. C. Fields және Bing Crosby үшін жазушы және комедиялық қадағалаушы болды, бұл дыбыс дәуірі келгенде. Көк көзді, қоңыр шашы бар, бойы 1,75 метр, бұл оны жасөспірімдерге арналған комедиялық рөлдерге өте жақсы етеді. Оның комедиялары балалардың арасында танымал болды.
Bobby Vernon (born Sylvion de Jardin) (March 9, 1897 – June 28, 1939) was an American comedic actor in silent films. He later became a writer and comedy supervisor at Paramount for W. C. Fields and Bing Crosby, when the sound era arrived. Blue eyed with medium brown hair, he stood five feet and two and a half inches, making him perfect for juvenile comedy roles. His comedies were popular with children.
Өмір және мансап
Чикагода туған ойын-сауықшылар Гарри Бернс пен Дороти Вернонның (туған аты Дороти Бэйрд) ұлы Боби алдымен Сан-Францискода газет сатушы болып жұмыс істеді. Ол "Баттонс" деп аталатын, әнші газетші еді. Сид Грауман Вернонның талантын танып, оны он бір жасында Императрица театрында ән айтуға бастады. Кейін ол "Колб пен Дилл" водевиль спектакльінің актері болды. Олармен үш жыл жұмыс істегеннен кейін Макс Дилл "The Rollicking Girl" шоуында аяғын сындырады. Он алты жасында Вернон оның орнын үш аптаға ауыстырды. Кейіннен ол өзінің Кистоун күндерін сипаттады Motion Picture Classic: 1917 жылдың желтоқсан айында ол Кристи кинокомпаниясында жұмыс істей бастады. 1918 жылы 9 қыркүйекте Вернон Кристи студиясынан шығып, Бірінші дүниежүзілік соғыста Лос-Анджелестегі Сан-Педродағы су асты кеме базасында қызмет етті. Вернонның мансабы ешқашан көркем фильмдерге дейін жетпеді. Ол екі роликті комедия түсірумен айналысты. 1929 жылы сұхбаттасу барысында ол былай деді: "Сұхбаттасудан бірнеше ай бұрын ол омыртқасына қауіпті операция жасады. Дәрігерлер оның көп жыл бойы құлап жүргеніне байланысты қажет екенін айтты. 1929 жылы Вернон Кристи кинокомпаниясымен 12 жылдық келісімшартын аяқтады. Содан кейін ол фрилансерлік қызметті бастады. Оның алғашқы дыбыстық комедиясы - 1930 жылы Дель Лордтың режиссерлік еңбегі Cry Baby. Бұл оның алғашқы дыбысты фильмі емес, ол 1929 жылы "Голос Голливуда" #3 фильмінде қысқаша cameo түсірді. 1933 жылы 19 жылдық актерлік мансабынан кейін Вернон жазуға бет бұрады. Оның соңғы фильмдегі жұмысы 1940 жылы шыққан "Жеронимо" фильмінде болды.
In December 1917, he began working for the Christie Film Company. On September 9, 1918, Vernon left the Christie studio to serve during World War I at the submarine base at San Pedro, Los Angeles. Vernon's career never progressed to feature films. He was busy making two reel comedies. In a 1929 interview, he said:
A few months prior to the interview, he underwent a dangerous spine operation. The doctors claimed it was needed due to years of taking falls. Vernon completed his 12 year contract with the Christie Film Company in 1929. He then began freelancing. His first sound comedy was Cry Baby, directed by Del Lord in 1930. This was not his first sound film, as he made a brief cameo in The Voice of Hollywood #3 in 1929. In 1933, after an acting career of 19 years, Vernon turned to writing. His last credited work in film was for Geronimo, released in 1940.
Отбасы
Вернон Анжелина Репеттке (1898-1981) Сент-Луис, Миссури штатынан үйленді; ерлі-зайыптылардың 1922 жылы туған Барбара Дороти Вернон есімді бір баласы болды. Анжелина Реджи Морристің қайын қарындасы болғандықтан, екеуі де қайын ағайынды.
Өлім
Вернон 1939 жылы 28 маусымда 42 жасында Голливудта (Калифорния) жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park саябағында жерленген.