Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мансап
Ол Солтүстік Америкаға 1758 жылы британдық әскермен бірге келді. Британдықтар Жаңа Францияны басып алғаннан кейін ол тері саудасына кіріп, Мичилимакинакта сауда бекеті ашыды. 1767 жылы Аскин Гранд Портадждің Жоғарғы көлінің соңында пост салып жатты, ол келесі жылы іске қосылды. Аскиннің посты алғашқылардың бірі болды, ол Grand Portage-ді Канада далалары мен Атабаска еліне тері саудасының негізгі қайта бөлу нүктесі ретінде құрды. 1781 жылы ол Роберт Гамильтонның ұлы Александр және Ричард Картрайтпен серіктестік құрды; Аскин Детройтте орналасқан. 1786 жылдан 1789 жылға дейін ол "Миами компаниясы" деп аталатын сауда компаниялары тобының құрамында болды. Ол сондай-ақ кеме қатынасы және жер спекуляциясына қатысты болды; ол Эри көлінің оңтүстік жағалауындағы Куяхога сатып алуына қатысқан серіктестердің бірі болды. 1789 жылы ол Детройттегі бейбітшілік судьясы болып тағайындалды. 1796 жылы Детройт американдықтарға берілсе, ол Батыс округтің бейбітшілік судьясы болды және 1802 жылы Сандвичке, қазіргі Онтарионың Виндзор қаласына көшіп барды. Аскин отбасылық келісімге көптеген іскерлік және әлеуметтік байланыстар арқылы, әсіресе оның қарызының көп бөлігін бекіткен Джеймс МакГиллмен байланыста болды. Осы байланыстар арқылы ол бірқатар саяси рөлдерді, соның ішінде жергілікті отаршылдардың подполковнигі, Гессен жер кеңесінің мүшесі және жергілікті судья болды. 1795 жылы Аскин Эбенезер Аллен және Вермонттан Чарльз Уитни, Филадельфиядан Роберт Рэндалл және Уильям Робертсонды қоса алғанда, Детройттегі тағы бірнеше британдық субъектілермен серіктестіктің бір бөлігі болды, олар бүкіл төменгі Мичиган түбегін АҚШ үкіметінен сатып алуды жоспарлады. 1796 жылы британдықтар Детройт фортын ауыстырғаннан кейін Аскин өзінің жеке фермасынан бас тартты, оны кейіннен Детройт қаласының мэрі болған Элиджа Бруш сатып алды. Концессия 2 лот 14, Бартон қалашығы; қазіргі Хамильтон, Онтарио, 1801 жылдың 10 шілдесінде Джон Аскинге берілген алғашқы Корольдік гранттың бөлігі болды. Ол 1806 жылы Джеймс Дюранға сатылған Натаниел Хьюсон ағаға сатылған.
He came to North America with the British Army in 1758. After the British took over New France, he entered the fur trade and operated a trading post at Fort Michilimackinac. In 1767 Askin was building a post at the Lake Superior end of Grand Portage which became operational the following year. Askin's post was among the first to establish Grand Portage as a major redistribution point on the fur trade to the Canadian Prairies and Athabaska country. In 1781, he formed a partnership with Robert Hamilton’s son Alexander and Richard Cartwright; Askin was based in Detroit. From 1786 to 1789, he was part of a group of trading companies known as the Miamis Company. He was also involved in a shipping business and land speculation; he was one of the partners involved in the Cuyahoga Purchase along the south shore of Lake Erie. In 1789, he was named justice of the peace at Detroit. When Detroit was turned over to the Americans in 1796, he became a justice of the peace for the Western District and moved to Sandwich, now Windsor Ontario, in 1802. Askin was connected to the Family Compact through a number of business and social ties, particularly associating with James McGill, who underwrote much of his debt. Through these connections, he assumed a number of political roles, including lieutenant colonel for the local militia, member of the Land Board of Hesse, and local magistrate. In 1795, Askin was part of a partnership with Ebenezer Allen and Charles Whitney of Vermont, Robert Randall of Philadelphia and several other British subjects in Detroit including William Robertson, which planned to buy the entire lower Michigan peninsula from the United States government. Following the transfer of Fort Detroit by the British in 1796, Askin abandoned his farm, Private Claim # 1, which was acquired by Elijah Brush whom later served as Mayor of Detroit. Concession 2 lot 14, Barton Township; where present day Hamilton, Ontario is, was part of the original Crown Grant to John Askin on July 10, 1801. He sold to Nathaniel Hughson Sr., who sold to James Durand around 1806.
Құлдар мен жеке өмір
Джон Аскиннің Мичиган штатында 8 құлы бар еді. Мичилимакинакта тұрып жатқан кезінде оның Монетт немесе Манетт есімді Одава әйелінің баласы болған. Олардың Джон, Кэтрин және Медлен деген үш баласы болды. 1766 жылы Монетті босатты. Оның да бір келісімшарт бойынша қызметшісі бар еді. Ол 1772 жылы 21 маусымда Мария Архангел Бартеге үйленгеннен кейін, онымен некеге тұру туралы келісімшарт жасасқан. Оның әйелімен тағы да тоғыз баласы болды, ол балаларына да бірдей қарады.
John Askin owned eight enslaved people in Michigan. He owned an Odawa woman named Monette or Manette when he lived in Michilimackinac. They had three children, John, Catherine, and Madeline. He freed Monette in 1766. He also had one indentured servant. He married Marie Archange Barthe, after June 21, 1772, when he contracted to marry her. He had an additional nine children with his wife, and treated his children all the same,