Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландияның саясаткері Гарри Атмор (14 желтоқсан 1870 20 тамыз 1946) Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралдағы Нельсондағы Парламентінің тәуелсіз мүшесі болды. Ол Нельсон креслосын 1911 жылдан 1914 жылға дейін, содан кейін 1919 жылдан 1946 жылы қайтыс болғанға дейін отыз жыл бойы тәуелсіз ретінде басқарды. 1928-1931 жылдары сэр Джозеф Уордтың біріккен үкіметінде білім министрі және ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер департаменті (DSIR) министрі болды.
New Zealand politician
Harry Atmore (14 December 1870 – 20 August 1946) was a New Zealand Independent Member of Parliament for Nelson in the South Island. He held the Nelson seat as an Independent for a total of thirty years from 1911 to 1914 and then from 1919 to his death in 1946. He was Minister of Education and Minister in charge of the Department of Scientific and Industrial Research (DSIR) in Sir Joseph Ward's United Government of 1928 to 1931.
Алғашқы жылдар
1870 жылы Нельсон қаласында туған Атмор Нельсон қаласындағы Бридж-стриттегі мемлекеттік қаржыландырылатын мектепке барып, провинцияны регбиден басқарды. Кейін ол Веллингтонға көшіп барып, сегіз жыл тамға жазушы және сәндік дизайнер болып жұмыс істеді. Үйреншік кезеңінен кейін Атмор Нельсонға оралып, өз қолтаңба жазу және безендіру бизнесін құрды. Атмор жергілікті істерде беделді болды. Ол Нельсонның лицензиялық комитетінің, білім беру және ауруханалық кеңесінің мүшесі болды. 1905 жылы Нельсон қалалық кеңесіне сайланды. Бастапқыда Атмор өркендеген Еңбек партиясына қарсы болды және оның социалистік күн тәртібіне күмәнмен қарады. Ол сондай-ақ Бенито Муссолинидің Италиядағы социалистік радикалдарға қарсы шығуына байланысты оның құрметіне бөленген. Нәтижесінде лейбористер 1925 жылы оны жеңу үшін көп күш салды. Бірте-бірте Атмордың лейбористерге деген жеккөрушілігі азайып, лейбористер оған қарсы кандидат ұсынбады. Алғашында Форбс министрлігінде ұсталған Атмор 1931 жылы өзінің портфеліне қысқартулар ұсынылған кезде, ол қарсы болған дағдарыстың нашарлауы мен коалициялық үкіметтің құрылуына байланысты, білім министрі лауазымынан кетті. Алайда, оның көптеген идеялары кейіннен Бірінші лейбористік үкімет кезінде жүзеге асырылды, онда Питер Фрейзер (Атмор комитетінің мүшесі) білім министрі болды. Фрейзердің 1938 жылғы Білім беру туралы Заңға түзетулер енгізуі Атмордың ұсыныстарының көпшілігін қолдап, жүзеге асыруы керек еді.
Born in Nelson, in 1870, Atmore attended the publicly funded School in Bridge Street, Nelson and represented the province in rugby. He later moved to Wellington and spent eight years there as an apprentice signwriter and decorator. After his apprenticeship, Atmore returned to Nelson and established his own signwriting and decorating business. Atmore was prominent in local affairs. He was a member of the Nelson Licensing Committee, Education Board and Hospital Board. In 1905, he was elected to the Nelson City Council. Initially, Atmore was opposed to the rising Labour Party and was doubtful of its socialist agenda. He was also an admirer of Benito Mussolini due to his opposition to socialist radicals in Italy. As a result, Labour put considerable effort in to defeat him in 1925. Gradually Atmore's animosity towards Labour lessened and Labour did not stand a candidate against him after that. Initially retained in the Forbes ministry, Atmore resigned as education minister in 1931 when cuts were proposed for his portfolio due to the worsening depression and formation of the coalition government which he was opposed to. However, many of his ideas were later implemented under the First Labour Government where Peter Fraser (who was a member of Atmore's Committee) was minister of education. Fraser's Education Amendment Act 1938 was to endorse and implement most of Atmore's recommendations.