Лоль Коксхилл: Импровизаторлық саксофоншының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Джордж Лоуэн Коксхилл (19 қыркүйек 1932 – 10 шілде 2012), кәсіби аты Лол Коксхилл, ағылшын еркін импровизациялық саксофонист болған. Ол сопрано және сопранино саксофонда орындаған.

Өмірбаян

Кокхилл Джордж Комптон Кокхилл мен Мейбел Маргарет Кокхилл (құрметті әкесі Моттон) отбасында Ұлыбританияның Хэмпшир графтығындағы Портсмут қаласында дүниеге келді. Ол Бэкингемширдің Айлсбери қаласында өсті және 1947 жылы өзінің алғашқы саксофонын сатып алды. Әскери қызметтен кейін ол жартылай кәсіби музыкантқа айналып, Дензил Бейлидің Afro Cubists және Грэм Флеминг Комбо тобымен АҚШ әуе базаларында гастрольдік сапарлар жасады. 1960 жылдары ол Руфус Томас, Моз Эллисон, Отис Спанн және Чемпион Джек Дюпри сияқты американдық блюз, соул және джаз музыканттарымен бірге орындады. Ол сонымен қатар жеке саксофонмен ойнау тәжірибесін дамытты, көбінесе бейресми орындалу орындарында көшеде ойнады. Ол жеке орындағаннан басқа, саксофонистен күтілетіндей, тұрақты Lol Coxhill Trio немесе Quartet құрмады. Оның орнына, ол ойдағысы ұқсас музыканттармен үзіліс-үзіліспен, бірақ ұзаққа созылған ынтымақтастықтар жасады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол Кентербери сахнасының Carol Grimes және Delivery, содан кейін Кевин Айерс және The Whole World тобының мүшесі болды. Ол жеке орындауымен және пианист Стив Миллер мен гитарист Г. Ф. Фицджеральдпен дуэтте ойнауымен танылды. Ол Ватерлоо мен Чарринг Кросс арасындағы Хангерфорд көпірінің бір бөлігін құрайтын ескі жаяу жүргіншілер көпірінде жеке ойнағанда Джони Митчеллдің "For Free" әніне шабыттандырды деп есептеледі. Кокхилл Майк Олдфилд, Морган Фишер (Mott the Hoople), Крис Макгрегордың Brotherhood of Breath және оның музыкалық мұрагері The Dedication Orchestra, Джанго Бейтс, The Damned, Хью Меткалф, Дерек Бейли, Фред Фрит және өнер тобы Welfare State сияқты басқа музыканттармен де ынтымақтастық жасады. Ол Welwyn Garden City-дегі Digswell Arts Trust-та тұрды және коммунаның өте жақсы көретін мүшесі болды. Ол көбінесе жартылай күлкілі атаулары бар шағын ынтымақтастық топтарында жұмыс істеді, мысалы, Джонни Рондо дуэті немесе триосы (пианист Дейв Холландпен – сол есімді бассист емес), Melody Four (әдетте трио, Тони Коумен және Стив Бересфордпен) және The Recedents (гитарист Майк Купермен және перкуссияшы Роджер Тернермен), мүшелері (Кокхиллдің сөзімен) "барлығы тоңқақ" болғандықтан осылай аталды, бірақ бұл атау американдық Residents тобына сілтеу болуы мүмкін. Әдетте бұл топтар еркін импровизацияны би билері мен танымал әндермен араластырып орындады. Оның музыкасында әзіл-қалжың болды, бірақ ол кейде көрермендерге еркін ойнаудың әзіл емес екенін түсіндіруге тура келді. Кокхилл Bracknell Jazz Festival-де баяндаушы және кейде орындаушы болды; ол көбінесе музыкасын "Мен сізге ойнауға дайынмын, сіз түсінмеуіңіз мүмкін" деген сөздермен таныстыратын. Бракнеллдегі қойылымнан кейін ол "Murder in the Air" атты мелодрамалық монологты жазды. Оның ұлы Саймон Acme Sewage Co тобында ойнаған панк-барабаншы, қызы Клэр – вокалист, ал қызы Мэдди укулелель тобында ән шырқап, ойнайды. Үш баласының барлығы әкесімен бірге Ear of Beholder альбомының бір трегі болған "I am the Walrus" әнінде және кейіннен The Exotic Beatles 2-ші бөлімінде ойнады. 2007 жылдың 26 шілдесінде Кокхилл Ульрике Гертруд Шолцқа үйленді. Олар 1991 жылдан бері бірге болды.

Coxhill was born to George Compton Coxhill and Mabel Margaret Coxhill (née Motton) at Portsmouth, Hampshire, UK. He grew up in Aylesbury, Buckinghamshire, and bought his first saxophone in 1947. After national service he became a busy semi professional musician, touring US airbases with Denzil Bailey's Afro Cubists and the Graham Fleming Combo. In the 1960s he played with visiting American blues, soul and jazz musicians including Rufus Thomas, Mose Allison, Otis Spann, and Champion Jack Dupree. He also developed his practice of playing unaccompanied solo saxophone, often busking in informal performance situations. Other than his solo playing, he performed mostly as a sideman or as an equal collaborator, rather than a conventional leader – there was no regular Lol Coxhill Trio or Quartet as would normally be expected of a saxophonist. Instead he had many intermittent but long lasting collaborations with like minded musicians. In the late 1960s and early 1970s, he was a member of Canterbury scene bands Carol Grimes and Delivery and then Kevin Ayers and the Whole World. He became known for his solo playing and for work in duets with pianist Steve Miller and guitarist G. F. Fitzgerald. He was thought to have largely inspired Joni Mitchell's song "For Free", while busking solo on the old footbridge which formed part of the Hungerford Bridge between Waterloo and Charing Cross. Coxhill collaborated with other musicians including Mike Oldfield, Morgan Fisher (of Mott the Hoople), Chris McGregor's Brotherhood of Breath and its musical descendant The Dedication Orchestra, Django Bates, the Damned, Hugh Metcalfe, Derek Bailey, Fred Frith and performance art group Welfare State. He lived for a while in the Digswell Arts Trust in Welwyn Garden City and was a much liked member of the commune. He often worked in small collaborative groups with semi humorous names such as the Johnny Rondo Duo or Trio (with pianist Dave Holland – not the bassist of the same name), the Melody Four (characteristically a trio, with Tony Coe and Steve Beresford), and The Recedents (with guitarist Mike Cooper and percussionist Roger Turner), known as such because the members were (in Coxhill's words) "all bald", though the name may additionally be a play on the American band the Residents. Typically these bands performed a mix of free improvisation interspersed with ballroom dance tunes and popular songs. There was humour throughout his music but he sometimes felt it necessary to tell audiences that the free playing was not intended as a joke. Coxhill was compere and occasional performer at the Bracknell Jazz Festival, and a raconteur as well as a musician; he often would introduce his music by saying the words, "what I am about to play you may not understand". It was following a performance at Bracknell that he recorded the melodramatic monologue Murder in the Air. His son Simon is a punk drummer who played with Acme Sewage Co. his daughter Claire is a vocalist and his daughter Maddie sings and plays in a ukulele band. All three children appear with their father on "I am the Walrus", one of the tracks on Ear of Beholder and later featured on The Exotic Beatles part 2. On 26 July 2007, Coxhill married Ulrike Gertrud Scholz. They had been together since 1991.