Кіріспе
Пауль Дэвид Хансон (17 қараша 1939 - 9 маусым 2023) - 40 жыл бойы Массачусетс штатының Кембридж қаласында Гарвард діни мектебінде сабақ берген американдық ғалым. Хансон өзінің бүкіл мансабын Гарвард діни мектебінде өткізді, ол 1971 жылы Ескі Келісімнің көмекші профессоры болып бастады. Ол Флоренс Корлис Ламонт құдайшылдық профессоры (1988-2009) және Бусси құдайшылдық профессоры (1981-1988) болып тағайындалды. 2009 жылы белсенді факультеттен зейнетке шыққаннан кейін ол Флоренс Корлис Ламонттың құдайшылық зерттеу профессоры болды.
Paul David Hanson (November 17, 1939 – June 9, 2023) was an American biblical scholar who taught for 40 years at Harvard Divinity School in Cambridge, Massachusetts. Hanson spent his whole career at Harvard Divinity School, starting out in 1971 as an Assistant Professor of Old Testament. He was appointed the Florence Corliss Lamont Professor of Divinity (1988–2009) and Bussey Professor of Divinity (1981–1988). Upon his retirement from the active faculty in 2009, he became the Florence Corliss Lamont Research Professor of Divinity.
Білім
Хансон 1961 жылы Густав Адольф колледжінен бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Гейдельберг университетінде білім алу үшін Фулбрайт грантын алды. 1965 жылы Йель университетінен діни бакалавр дәрежесін алды, ал 1970 жылы докторлық дәрежесін алды. Д. Гарвардтың Таяу Шығыс тілдері мен өркениеттері кафедрасында.
Мансап
Докторлық дәрежесін алғаннан кейін ол Израильде археологиялық зерттеулер жүргізу үшін бір жыл өткізді; кейін Израильде және Германияда және соңғы уақытта Принстон университетінде демалыс жылдарын өткізді. Өзінің курстарында ол еврей пайғамбарлықтарына, Екінші ғибадатхана кезеңіндегі яһуди әдебиеттеріне, Месопотамия мен Мысырдың ежелгі мәдениеттерінің дініне және Киелі кітап теологиясына назар аударды. Хансонның апокалиптикалық жұмысы екінші ғибадатхана иудаизміне қатысты, ғибадатханалық табынушылықтың үстемдігін әртүрлі алыс үкіметтермен кез-келген қақтығыстардан аулақ болуға тырысқан прагматикалық, діни, ғибадатханалық топтың арасындағы бөлінуді теореттеу; және идеалданған иудаизмнің қайта оралуын іздеген саяси биліктен бөлінген пьетистік, көреген топ, және осы таза иудаизмнің қайта оралуын болжап, қолдаушы апокалиптикалық және эсхатологиялық трактаттарды жазды. Езра, Нехемия және Тарихтағы оқиғалар кітаптары бірінші топтың үлгілері ретінде қарастырылса, ал Ишая, Жоел және Зәкәрия кітаптарының кей бөліктері екінші топтың үлгілері ретінде қарастырылады. Кейінгі зерттеулер, әдетте, бұл туралы күмәнмен қарады, өйткені Екінші ғибадатханалық иудаизмді, жалпы алғанда, ауылдағы пиетистер ғана емес, ғаламдық және "мантикалық" пайғамбарлықтардың әсерімен қарады. Хансон "Hermeneia: A Critical and Historical Commentary on the Bible" (Fortress Press баспасы шығарған) сериялы түсініктемелері үшін Ескі Келісім редакциясының мүшесі болды. Ол осы кеңестің мүшесі ретінде келесі түсіндірмелердің том редакторы болды: Ошия (Ханс Уолтер Вольф, 1974), Езекиел 2 (Вальтер Циммерли, 1983), Михей (Делберт Хиллерс, 1984), Еремия 1 & 2 (Уильям Л. Холладей, 1986, 1989) және Сефания (Марвин А. Суини, 2003). Оның "Американың діни қауымдастықтары" деген кітабы 2015 жылы жарық көрді. Хансон Университет лютеран шіркеуінің (Кембридж, Массачусетс) және Солтүстік-шығыстағы лютерандық теологиялық білім беру кеңесінің мүшесі болды.
Өлім
Пол Д. Хансон 2023 жылы 9 маусымда 83 жасында қайтыс болды.