Кіріспе

Моше Гринберг (; 10 шілде 1928 – 15 мамыр 2010) – американдық раввин, Библияны зерттеуші ғалым және Иерусалим қаласындағы Еврей университетінің зейнеткер профессор.

Өмірбаян

Моше Гринберг 1928 жылы Филадельфияда дүниеге келген. Еврей тілінде сөйлейтін, сионистік рухта тәрбиеленген ол, жастығынан Киелі кітап пен еврей әдебиетін оқыған. Оның әкесі, раввин Саймон Гринберг, Хар-Цион ғибадатханасының раввині және консервативті қозғалыстың ең ірі көшбасшыларының бірі болды. Моше Гринберг 1954 жылы Пенсильвания университетінде Е. А. Шпейзердің жетекшілігімен Киелі кітап пен ассириология салаларында докторлық диссертациясын қорғады; сонымен қатар, Американың еврей теологиялық семинариясында (JTSA) Киелі кітаптан кейінгі иудаиканы оқыды, онда ол раввин қызметіне бекітілді. Гринберг Эвелин Гелберге үйленген және үш ұлы болған. Ұзаққа созылған аурудан кейін Иерусалимде қайтыс болды.

Академиялық және әдеби мансап

Гринберг 1964 жылдан 1970 жылға дейін Пенсильвания университетінде Киелі кітап пен иудаиканы оқытты. Ол 1970 жылдан бері оқытып келген Иерусалимдегі Еврей университетінде еврей тану кафедрасын басқарды. Сонымен қатар, ол Свартмор колледжінде, JTSA, Калифорния университеті, Беркли және Шектер еврей зерттеулер институтында сабақ берді. Гринберг Америка еврей баспа қоғамының Киелі кітаптың жаңа ағылшын аудармасының Кетувим бөлімінің бас редакторы болды. Ол он кітап және көптеген мақаланың авторы еді. 1994-1995 жылдары ол Кац жоғары дәрежелі еврей зерттеулер орталығында тарихнама саласында зерттеу жұмыстарын жүргізді.

Шәкіртақы

Гринберг Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін әлемдік университеттегі лауазымға тағайындалған алғашқы еврей ғалымы болды және Киелі кітапты зерттеудің дамуына маңызды үлес қосты. Ол библиялық әңгімелерге енген қарапайым дұғалардың қарапайым халықтың имандылығын көрсететінін көрсетті және спонтанды дұға етудің жиілігі Израиль дініндегі теңдікке ұмтылысты күшейте түсті, бұл синагогтардың құрылуына әкелді. Киелі кітап заңдары саласында Гринберг «заң – мәдениеттің негізгі қағидалары мен құндылықтарының көрінісі» деген тұжырым келтірді және Киелі кітап пен ежелгі Таяу Шығыс заңдары арасындағы айырмашылықтар әлеуметтік дамудың әртүрлі кезеңдерін емес, әртүрлі құқықтық және діни принциптерді көрсетеді деп сабырлылық танытты (Studies, 25–41). Торадағы экономикалық, әлеуметтік, саяси және діни заңдарды талдап, ол олардың билікті қоғамда кеңінен таратып, тар элиталық топтардың бедел мен билікті монополиялауына жол бермейтінін көрсетті (Studies, 51–61). «Шығу» (1969) және «Езекиіл» (1983, 1997) кітаптарына жазған түсіндірмелерінде Гринберг «жан-жақты» түсіндіру әдісін қолданып, назарды мәтіннің «гипотетикалық түрде қайта құрылған элементтерінен» Киелі кітаптардың ойлы және көркемдік жобаның тұтас өнімдері ретіндегі кітаптарына бұрды. Гринбергтің еврей ойларын зерттеуіне ортағасырлық еврей экзегезисінің интеллектуалдық жетістіктері, заңсыз бұйрықтарға наразылық білдіру туралы раввиндердің ойларын зерттеулер (Studies, 395–403) және басқа діндердің өкілдеріне қатысты көзқарастар (Studies, 369–393; «Проблемалы мұра») кірді. Ол Киелі кітапқа негізделген діннің фундаментализмнен аулақ болуы үшін таңдау жасау және құндылықтарды қайта басымдыққа қою қажет екенін айтты.

Марапаттар

1961 жылы Гринберг Гуггенхайм стипендиясын алды. Ол сонымен қатар көрнекті оқыту және зерттеу еңбектері үшін Харрисон сыйлығымен марапатталды. 1994 жылы оған Израиль сыйлығы табысталды. Гринберг Бейіт Мидраш леШалом бейбітшілік зерттеу орталығында да сабақ берді, бұл орталық Израильдік діни бейбітшілік қозғалысы Netivot Shalom және Tikkun журналының бірлескен демеушілігінде жұмыс істейді.