Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вирджиния Кристина София аф Форсельс (туған есімі Карлскьод) (26 сәуір 1759 7 қазан 1847 жылы Руотсинпихтаяда (Стромсфорс) Финляндияда) швед темір шебері, Финляндиядағы муниципалитет Руотсинпихтаяның жергілікті темір зауытының (руукки немесе брук) иесі және басқарушысы болды. Жергілікті тұрғындар оны өмірінде "Ерінің әсемдігі" деп атаған.
Virginia Christina Sofia af Forselles (née Carlskjöd) (26 April 1759 – 7 October 1847 at Ruotsinpyhtää (Strömsfors) in Finland) was a Swedish ironmaster, owner and manager of the local ironworks (ruukki or bruk) of Ruotsinpyhtää, a municipality in Finland. She was referred to as Her Grace by the locals during her lifetime.
Өмірбаян
1759 жылы Швецияда туған ол 1790 жылы күйеуі Хенрик Йохан аф Форселес қайтыс болғаннан кейін Финляндиядағы Руотсинпихтаа муниципалитеті темір зауытының басқарушысы болды. 1808 жылы Наполеон соғыстары кезінде орыс әскерлері шекарадан өтіп (ол кезде оның иелігінде болды) ауылды және темір зауытты тонап, оған сарбаздар жасағын ұстауға ақы төледі. Соғыстан кейін Вирджинияның салықтық жеңілдік туралы өтініші соғыстың үлкен зардаптарына қарамастан қабылданбады. Алайда, ол темір зауытына көптеген жақсартулар жасай алды, мысалы, ол 1810 жылы құлап тұрған балға орнатты. Кейде ол қалағанын алу үшін күмәнді әдістерді қолданды; 1816 жылы ол жақын маңдағы ормандардан заңсыз ағаш алып шыққандығы үшін сотқа қарауға мәжбүр болды. Вирджиния шеберлік өнерінің төмендігіне, әсіресе соңғы гильдиядан оқытылған шебер Smith қайтыс болғаннан кейін, шәкірттер үйрету үшін ешкім қалдырмаған. 1829 жылы ол "көп жылдар бойы теміршілердің шеберсіздігіне байланысты біз жылына 400-ден астам кемелік фунт, кейде одан да аз балқытып шығара алмаймыз" деп жазды. 1838 жылы темір сымдарды өндіру көбейді, бұл швед теміршілерін жалдауға байланысты болды, ал тырнақтардың ішкі сұранысының артуына байланысты 1846 жылы жаңа тырнақ дүкені салынды. Вирджиния 1847 жылы қайтыс болып, оның үлкен ұлы, 62 жастағы Якоб Хенрик аф Форсельс темір зауытының басқарушысы болды.
Born in Sweden in 1759, she became the manager of the ironworks in the municipality of Ruotsinpyhtää in Finland in 1790 after the death of her husband Henrik Johan af Forselles, who left her with two children. In 1808, during the Napoleonic wars, Russian troops crossed the border (which was near her estate during that time) and plundered the village and the ironworks and made her pay for the upkeeping of a detachment of soldiers. After the war Virginia's plead for a tax relief was refused despite the big damages the war had caused. However, she was capable of doing many improvements to the ironworks, e. g. she installed a drop hammer in 1810. Sometimes she used questionable methods to get what she wanted; in 1816 she had to face the court for illegally removing timber from the nearby forests. Virginia was concerned about the low quality of craftsmanship especially after the death of the last guild trained master smith which left no one who could train apprentices. In 1829 she mentioned that "because of the unskillfulness of smiths for many years we have not smithed more than 400 shippounds a year, sometimes a little more." In 1838 the production of iron bars increased, which was due to the hiring of Swedish smiths, and because of the increased domestic demand of nails, a new nail shop was built in 1846. Virginia died in 1847 leaving her eldest son, the almost 62 year old Jacob Henrik af Forselles, as the manager of the ironworks.