Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
509-шы операциялық топ (509 OG) - АҚШ Әуе күштері 509-шы бомбалаушы қанатының (509 BW) ұшу компоненті, Миссури штатындағы Уайтман әуе күштері базасына тағайындалған. Ол 393-ші бомбалау эскадрильясы ұшқан АҚШ Әуе күштері B 2 Spirit бомбалаушы ұшақтарының 20-сымен жабдықталған. Оның 13-ші бомбалау эскадрильясы, 509-шы жасақтың оқу бөлімшесі, Т-38 Талон жаттықтырушыларын, сондай-ақ 393-ші жасақтың B 2 Спирит-ін дайындайды. 509 ОГ өзінің тарихын Екінші дүниежүзілік соғыста Хиросима мен Нагасакиге 1945 жылдың тамызында атом бомбаларын атқан 509-құрамды топқа (509 CG) сүйенеді. 1946 жылы 509-шы бомбалау тобы қайта тағайындалды, өте ауыр, топ Стратегиялық әуе қолбасшылығының алғашқы он бомбалау тобының бірі болды. Бөлiк сондай-ақ 1947 жылдың шілдесінде Розуэлл әскери әуеайлағында, Нью-Мексикода, Розуэлл оқиғасы кезінде бас қосқан ұйым болды. 509-ші бомбалау тобы 1952 жылы әрекетсіз болды. 1993 жылы 509-шы бомбалаушы қанатты іске асырудың бір бөлігі ретінде 509-шы ОГ ретінде қайта іске қосылды.
The 509th Operations Group (509 OG) is the flying component of the United States Air Force 509th Bomb Wing (509 BW), assigned to Whiteman Air Force Base, Missouri. It is equipped with all 20 of the USAF's B 2 Spirit stealth bombers, flown by its 393rd Bomb Squadron. Its 13th Bomb Squadron, the training unit for the 509th, provides training in T 38 Talon trainers as well as in the 393rd's B 2 Spirits. The 509 OG traces its history to the World War II 509th Composite Group (509 CG), which conducted the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki, Japan, in August 1945. Redesignated the 509th Bombardment Group, Very Heavy in 1946, the group was one of the original ten bombardment groups of Strategic Air Command. The unit was also the host organization at Roswell Army Airfield, New Mexico in July 1947 during the alleged Roswell incident. The 509th Bombardment Group was inactivated in 1952. In 1993, the unit was reactivated as the 509 OG, as part of the Objective Wing organization implementation of the 509th Bomb Wing.
Бейресми белгілері
Оның ресми белгілеріне қоса, B 2 жасырын бомбалаушы ұшағының сынақ ұшулары кезінде 509-шы бомбалаушы қанаттың кейбір мүшелері шетелдік, "Адамға қызмет ету" аңызын (Тауалайт аймағының әйгілі эпизодына сілтеме жасап) және жазуды қамтитын ресми емес белгілерді сатып алды Густатус Симилис Пуллус (латын тілінде "құс сияқты дәмді"). Екінші нұсқада "Тұңғыш аймақ" сілтемесі орнына "Серт сынақ ұшуы" термині қолданылды және екеуі де 509-шы "Розуэлл оқиғасына" байланысты.
In addition to its official insignia, during B 2 stealth bomber test flights, some members of the 509th Bomb Wing procured an unofficial insignia involving an alien, the legend To Serve Man (referring to a famous Twilight Zone episode), and the inscription Gustatus Similis Pullus (Dog Latin for "Tastes like chicken"). A second variation carried the term "Classified Test Flight" instead of the Twilight Zone reference, and both harkened to the 509th's connection to the "Roswell incident".
Тарих
509-шы ОГ-ның тарихи тамыры 1944 жылдың 17 желтоқсанында Юта штатының Вендовер полигонында Екінші әуе күштерімен құрылған 509-шы композиттік топтан басталады. 509-шы бөлім бір мақсатпен құрылды: атом бомбасын тастау. 1945 жылы мамыр айында топ Батыс Тынық мұхитына жіберілді және Мариана аралдарындағы Тиньяндың Солтүстік алаңында орналасқан ХХ әуе күштері 313-ші бомбалаушы қанатына тағайындалды. Алайда, топтың операцияларын штаб-пәтер, USAAF басқарады, 313-ші бомбалаушы бригада логистикалық қолдау көрсетті. 509-шы КГ 1945 жылы 6 тамызда, полковник Пол В. Тиббетс, Дж. басқаратын "Энола Гей" B 29 суперфортестесі Хиросимаға алғашқы атом бомбасын тастаған кезде тарихқа енген. Майор Чарльз Суини ұшқышымен ұшқан "Б 29 Бокскар" ұшағы 1945 жылы 9 тамызда Жапонияның құрлықтарына барып, Нагасакиге екінші атом бомбасын тастады.
The historical roots of the 509th OG begin on 17 December 1944 when the 509th Composite Group was formed at Wendover Field, Utah under Second Air Force. The 509th was formed with one mission in mind: to drop the Atomic Bomb. The group deployed to the Western Pacific in May 1945 and was assigned to the Twentieth Air Force 313th Bombardment Wing, stationed at North Field, Tinian, in the Mariana Islands. Operations of the group, however, were controlled by Headquarters, USAAF with the 313th Bomb Wing providing logistical support. The 509th CG made history on 6 August 1945, when the B 29 Superfortress "Enola Gay," piloted by Colonel Paul W. Tibbets, Jr., dropped the first atomic bomb on Hiroshima, Japan. The B 29 "Bockscar," piloted by Major Charles Sweeney visited the Japanese mainland on 9 August 1945 and dropped the second atomic bomb on Nagasaki.
Қырғи қабақ соғыс
1945 жылдың қарашасында топ АҚШ-қа оралды және Нью-Мексикодағы Розуэлл әскери әуе базасына тағайындалды. 1946 жылдың қаңтар-наурызы аралығында қысқа уақытқа 509-шы Розуэллге қайтудан бұрын Форт-Уорт, Техаста 58-ші бомбалаушы қатарына тағайындалды. Топ 1946 жылы 21 наурызда Стратегиялық әуе қолбасшылығына тағайындалды, ол SAC-ке тағайындалған алғашқы он бір ұйымның бірі болды. SAC құрылған кезде 509-құрамды топ ядролық қарумен тәжірибеге ие жалғыз бөлімше болды және осылайша көптеген тарихшылар оны SAC-тың негізі ретінде қарастырады. 1946 жылы сәуірде топтың көптеген ұшақтары Кваджалейнге "Крестовый переход" операциясының, яғни атом бомбасын сынақтан өткізудің бір бөлігі ретінде жіберілді. Қалғандары топтың бір бөлігі ретінде белсендірілген екі жаңа эскадрильяның өзегіне айналды, 715-ші бомбалау эскадрильясы және 830-шы бомбалау эскадрильясы. 1946 жылдың 10 шілдесінде топ 509-шы бомбардировка тобы (өте ауыр) деп аталды және 320-ші ТКШ таратылды. Құрама Штаттар Әуе күштері жеке қызмет ретінде құрылғаннан кейін, топ 1947 жылы 17 қарашада 509-шы бомбалаушы қанаттың жауынгерлік компонентіне айналды, бірақ ол 1948 жылы 14 қыркүйекке дейін, полковник Джон Д. Райан командир болып тағайындалғанға дейін жұмыс істемеді. Соғыстан кейінгі қысқартулар нәтижесінде 509-шы тек атом бомбаларын жеткізуге жабдықталды. 1948 жылы топ Стратегиялық әуе командалығының құрамында орта бомбалау тобы болып қайта тағайындалды және KB 29 тағайындалуымен әуеде жанармай құю миссиясын алды. Оның 27 операциялық Silverplate B 29 ұшағы (309-шы ұшақ 65-тің 53-ін алды) 1949 жылы Биггс әуе базасындағы 97-ші бомбалаушы қанатқа ауыстырылды, Эль-Пасо, Техас, топ B 50D суперфортестерге айналды. B 50D - бұл B 29 отбасының соңғы туындысы және атом бомбалау миссиясы үшін арнайы жасалған. Бұл соңғы құрастырылған поршеньді қозғалтқыш бомбалаушылардың бірі болды, ең жоғары жылдамдығы сағатына 644 км-ден аз болды, бұл сол кездегі екінші дүниежүзілік соғыстың поршеньді қозғалтқыш ұшақтарынан жылдам болды. Корея соғысы кезінде 509-шы АҚШ-та қалды, өйткені президент Гарри С. Трумэн Еуропадағы ықтимал кеңестік агрессияға кедергі ретінде қолданылып жатқан АҚШ-тың стратегиялық бомбалаушы күшін кеңінен пайдалану тәуекеліне дайын емес еді. Оның эскадрильялары 1951 жылдың 1 ақпанында алынып тасталды және тікелей қанатқа тағайындалды, бұл оның жұмысын тиімді аяқтады. 509-шы 1952 жылы 16 маусымда SAC (содан кейін Әуе күштері) тобының бір бөлігі ретінде Tri Deputate ұйымын қабылдаумен белсенділенді. 509-шы бомбалаушы бригада 1958 жылдың тамызында өзінің адамдары мен жабдықтарын Пиз әуе базасына көшірді. Онда қанат SAC-тің ажырамас бөлігі ретінде жұмыс істей берді. 1965 жылы оның B 47 ұшақтары зейнетке шығуға жоспарланған. Өкінішке қарай, бұл зейнеткерлікке шығу 509-шыны да қамтыды. Алайда, тағдыр араласты, өйткені SAC 509-шыны тірі қалдырып, оны B 52 және KC 135 ұшақтарымен жарақтандырды. Осылайша, қанаты өзінің алғашқы B 52 және KC 135 ұшақтарын 1966 жылдың наурыз айында алды. Күштің B-52 ұшақтарымен байланысы, қазір әйгілі Вьетнам соғысы Арк Лайт миссиясының бөлігі ретінде Гуамдағы Андерсен әуе базасына екі ірі орналасуды қамтиды. 1968 жылдың сәуірінде және 1969 жылдың сәуірінде батыстық Тынық мұхит аймағында алты айлық іс-шараларды бастады. Соңғы рет сапқа қойылған кезде, SAC 509-шыны өзінің B 52-сін FB 111A-ға ауыстыратынын хабарлады. Осыған байланысты, 1970 жылдың желтоқсанында қанатқа қорқынышты ұшақ-бомбардировщик беріле бастады. Келесі 20 жыл ішінде 509-шы БВ-да көп өзгеріс болмады, өйткені ол SAC-тің истребитель-бомбардировщик мамандары болды. Алайда, 1988 жылы Қорғаныс министрлігінің Пизді жабу туралы шешімі әйгілі 509-шы үшін үлкен өзгерістерді жасады. Штаб-пәтерлер SAC 509-шы жасақтың белсенділігін жоймай, Whiteman AFB-ге бірінші B 2 Stealth бомбалаушы бірлігіне айналуы туралы жарлық шығарды. Осылайша, қанат 1990 жылдың 30 қыркүйегінде Уайтманға көшірілді, адамдар мен жабдықтарсыз.
In November 1945, the group returned to the United States and was assigned to Roswell Army Air Base, New Mexico. For a brief period of time from January to March 1946 the 509th was assigned to the 58th Bomb Wing at Fort Worth AAF, Texas, before returning to Roswell. The Group was assigned to Strategic Air Command on 21 March 1946, being one of the first eleven organizations assigned to SAC. At the time SAC was formed, the 509th Composite Group was the only unit to have experience with nuclear weapons and thus is regarded by many historians as the foundation on which SAC was built. In April 1946 many of the group's aircraft deployed to Kwajalein as part of Operation Crossroads, a series of atomic bomb tests. The remainder became the core of two new squadrons activated as part of the group, the 715th Bomb Squadron and the 830th Bomb Squadron. On 10 July 1946, the group was renamed the 509th Bombardment Group (Very Heavy) and the 320th TCS was disbanded. With the creation of the United States Air Force as a separate service, the group became the combat component of the 509th Bomb Wing on 17 November 1947, although it was not operational until 14 September 1948, when Col. John D. Ryan was named commander. As a result of postwar reductions only the 509th was equipped for the delivery of atomic bombs. The group was redesignated as a medium bomb group in 1948 as part of the Strategic Air Command, and acquired an aerial refueling mission with the assignment of KB 29s. Its 27 operational Silverplate B 29s (the 309th had ultimately received 53 of the 65 produced) were transferred in 1949 to the 97th Bomb Wing at Biggs Air Force Base, El Paso, Texas, when the group converted to B 50D Superfortresses. The B 50D was the last derivative of the B 29 family and designed specifically for the atomic bombing mission. It was one of the last piston engined bombers built, having a top speed just short of 400 mph (644 km/h), faster than many World War II era piston engined fighters still in service at the time. During the Korean War, the 509th remained in the United States as President Harry S. Truman wasn't willing to risk extensive use of the USAF strategic bomber force, which was being used as a deterrent for possible Soviet aggression in Europe. Its squadrons were removed on 1 February 1951, and assigned directly to the wing, effectively ending its operations. The 509th was inactivated on 16 June 1952 as part of a SAC (and later Air Force wide) phase out of groups with the adoption of the Tri Deputate organization. The 509th Bomb Wing moved its people and equipment to Pease AFB in August 1958. There, the wing continued to function as an integral part of SAC. By 1965, its B 47s for were scheduled for retirement. Unfortunately, this retirement also included the 509th. Fate intervened, however, as SAC decided to keep the 509th alive and equipped it with B 52s and KC 135s. Thus, the wing received its first B 52 and KC 135 in March 1966. The wing's association with the B 52 included two major deployments to Andersen AFB, Guam, as part of the now famous Vietnam War Arc Light missions. In April 1968 and again in April 1969, the wing began six month ventures in the Western Pacific. During the last deployment, SAC informed the 509th that the wing would swap its B 52s for FB 111As. Accordingly, the wing began receiving the formidable fighter bomber in December 1970. Over the next two decades, little changed for the 509th BW as it became SAC's fighter bomber experts. However, a decision by the Department of Defense in 1988 to close Pease created major changes for the famous 509th. Headquarters SAC decreed that the 509th would not inactivate but transfer to Whiteman AFB to become the first B 2 Stealth bomber unit. As such, the wing moved to Whiteman on 30 September 1990, without people and equipment.
Қазіргі заман
509-шы бомбалау тобы 509-шы операциялар тобы болып қайта аталды және 1993 жылдың 12 наурызында 509-шы бомбалау қанатының реорганизациясының бөлігі ретінде АҚШ Әуе күштері мақсатты қанаты жоспарына сәйкес іске қосылды. Барлық ұшу эскадрильялары, сондай-ақ Операциялық қолдау эскадрильясы (OSS) 509-шы ОГ-ға тағайындалды. Бірінші B 2 Spirit стелс-бомбардирігі 1993 жылдың 17 желтоқсанында 509-шы дивизияға тағайындалды (бұл 509-шы композиттік топтың белсенділігінің 49 жылдығы және ағайынды Райттардың ұшуының 90 жылдығы). 1996 жылдың 17 қыркүйегінде 509-шы Б-2 ұшақтары үш GBU 36 қаруын түсірді, бұл GPS-ті қолданатын өте дәл Глобалды орналасу жүйесіне негізделген оқ-дәрілер (GAM). B-2 ұшақтары Невада штатындағы Неллис әуе базасына ұшақтарды түсірді. Аумақты тексерген полигондар қызметкерлері GBU-36 ұшақтары нысанадан тиісінше жеті, төрт және төрт фут қашықтықта құлағандығын көріп, таңғалды. Бір айдан кейін 509-шы дивизия осы керемет жетістікті қайталады, бірақ бұл жолы олар шынайы қаруды қолданды. 1996 жылы 8 қазанда үш B2 қайтадан Неллис алқаптарына барып, 16 2000 фунт болат тастады. GBU 36 сыныпты бомбалар 40 000 фут биіктіктен ұшырылады. Бұл жерде де таңғалған ұшақшылар 16 снарядтың барлығы да нысанаға өте жақын ұшырағанын анықтады. Нәтижелер АҚШ Әскери-әскери күштері штабының бастығы генерал Рональд Фоглменді таң қалдырды, ол желтоқсан айының ортасында өткен баспасөз конференциясында 509-шы және B 2 1 қаңтарда шектеулі (әдеттегі) операциялық қабілеттілікке жететіні туралы мәлімдеді.
The 509th Bomb Group was redesignated as the 509th Operations Group and activated on 12 March 1993 as part of the 509th Bomb Wing's reorganization under the USAF Objective Wing plan. All flying squadrons, as well as an Operational Support Squadron (OSS) were assigned to the 509th OG. The first B 2 Spirit stealth bomber arrived and was assigned to the 509th on 17 December 1993 (the date was the 49th anniversary of the activation of the 509th Composite Group and the 90th of the Wright brothers' flight). On 17 September 1996, three 509th B 2s dropped three inert GBU 36 weapons, the highly accurate Global Positioning System Aided Munitions (GAM) which used the GPS Aided Targeting System (GATS). The B 2s made the drops at the Nellis AFB, Nevada, bombing range. Range officials, inspecting the area after the releases, were astonished to find that the GBU 36s had fallen seven, four, and four feet, respectively, from the target. A month later, the 509th repeated this impressive feat—only this time, they used live weapons. On 8 October 1996, three B 2s revisited the Nellis range and released 16 2,000 lb. class GBU 36 bombs from an altitude of 40,000 feet. Again, amazed range personnel discovered all sixteen projectiles hit close enough to their targets to be confirmed as 16 kills. The results so impressed USAF Chief of Staff General Ronald Fogleman that he announced at a mid December press conference the 509th and the B 2 would reach limited (conventional) operational capability on 1 January 1997.
"Мұқтаждық күштер" операциясы
B 2 алғаш рет 1999 жылдың 23 наурызында Сербия мен Косоводағы НАТО операциялары кезінде ұрыс-керіске түсті. Бұл тек АҚШ жерінен жүргізілген алғашқы ұрыс-керістік әуе шабуылы болды. Екі ай ішінде 509-шы 49 В2 ұшақпен Миссуриден Оңтүстік-Шығыс Еуропадағы нысаналарға ұшып келді. Б-2 ұшақтары НАТО-ның барлық ұшуларының тек 1 пайызын құраса да, әуедегі науқанда қолданылатын оқ-дәрілердің 11 пайызын жеткізуге мүмкіндік берді. Миссиялар орташа есеппен 29 сағатқа созылды, бұл B 2 ғаламдық ауқымын көрсетті. 1999 жылдың 7-8 мамыры аралығында, Косово соғысы кезінде Уайтманнан ұшып шыққан B-2 ұшақтары Қытай Халық Республикасының Белградтағы елшілігіне шабуыл жасап, үш адамды өлтіріп, ауыр залал келтірді. Белградтың 1-ші қоймасына шабуыл жасауға рұқсат берілсе де, ЦРУ елшіліктің орналасқан жерін анықтайтын координаттарды ұсынды. Ұшақ экипажы да, АҚШ Әуе күштері де бұл оқиғаға ешбір жауапкершілікте емес.
The B 2 first saw combat 23 March 1999, during NATO operations in Serbia and Kosovo, the first sustained offensive combat air offensive conducted solely from U. S. soil. Over a period of two months, the 509th generated 49 B 2 sorties flown roundtrip from Missouri to targets in Southeastern Europe. Although the B 2s accounted for only 1 percent of all NATO sorties, the aircraft's all weather, precision capability allowed it to deliver 11 percent of the munitions used in the air campaign. The missions lasted an average of 29 hours, demonstrating the global reach of the B 2. On the night of 7–8 May 1999, during the Kosovo War B 2s flying out of Whiteman attacked the Belgrade embassy of the People's Republic of China, killing three and causing heavy damage. Although a strike was authorized against a target called 'Belgrade Warehouse 1', the CIA provided coordinates pinpointed the embassy's location. Neither the aircrew nor the US Air Force were found to have any responsibility for the affair.
" Мәңгілік бостандық " операциясы
2001 жылдың 11 қыркүйегінде Нью-Йорк пен Вашингтонға жасалған террорлық шабуылдардан кейін 509-шы тез арада 314-ші әуе көлігі қанатымен, Литтл-Рок әуе базасымен, Арканзас штатымен және Миссури әуе ұлттық гвардиясының 139-шы әуе көлігі қанатымен, Сент-Джозефпен, Миссури штатымен бірігіп, Дүниежүзілік сауда орталығында құтқару жұмыстарына көмектесу үшін Миссуридің 1-ші арнайы тобымен соғысқа кірісті. 2001 жылдың қазан айында B 2 әуе шабуылына қарсы Әфғанстандағы алғашқы мақсаттарға соққы беріп, әуе шабуылына жол ашты. Бомбалаушылар Миссуриден қайтадан мақсаттарына ұшып, Диего Гарсияға қону алдында Үнді мұхитында экипаж алмасу үшін қозғалтқыштар жұмыс істеп тұрғанда. Ұрыс миссиясы 40 сағаттан астам уақытқа созылды, ұшақ 70 сағаттан астам уақыт бойы үздіксіз жұмыс істеді, содан кейін Уайтманға оралды. Миссури штатынан ұрыс-керіс тапсырмаларын орындауға екі рет қабілетті екенін дәлелдегеннен кейін, қанаты B 2 ұшақтарын алдыңғы қатардан орналастыруға күш салды. 2002 жылдың соңында Әскери-әуе күштері Диего-Гарсияда ұшақ үшін арнайы баспаналар жасады. Ұшақтардың жасырындығының ерекшеліктерін сақтау үшін, паналар Уайтмандағы ғимараттарға ұқсас климатты қамтамасыз етті. Бұл мүмкіндіктер әуедегі операцияларды алға қарай жалғастыруға мүмкіндік береді.
Following the terrorist attacks on New York City and Washington, D. C., on 11 September 2001, the 509th quickly transitioned to a wartime mode by joining forces with the 314th Airlift Wing, Little Rock AFB, Arkansas, and the Missouri Air National Guard's 139th Airlift Wing, St. Joseph, Missouri, to send Missouri Task Force 1 to assist rescue efforts at the World Trade Center. In October 2001, the B 2 led America's strike force in Afghanistan, hitting the first targets in the country to "kick down the door" for the air campaign which followed. The bombers again flew from Missouri to their targets before landing at Diego Garcia in the Indian Ocean to exchange crews while the engines continued to run. The combat missions lasted more than 40 hours, with the aircraft operating continuously for more than 70 hours without incident before returning to Whiteman. After twice proving its ability to fly combat missions from Missouri, the wing stepped up efforts to deploy the B 2 from forward locations. By late 2002, the Air Force had completed special shelters for the aircraft at Diego Garcia. The shelters provided a controlled climate similar to the facilities at Whiteman for specialized work on the aircraft skin in order to maintain its stealth characteristics. This ability to sustain operations from a forward location added a new dimension of flexibility to potential air campaigns.
Ирак азаттығын алу операциясы
Жаңа баспаналар 2003 жылы 21 наурызда B 2 бомбалаушылары Ирактың Саддам Хусейн режиміне қарсы коалицияның әуе шабуылына қайтадан басшылық еткенде пайдаланылды. "Шоқ пен үрей" атты атақты науқанында B 2 дәлдікпен басқарылатын оқ-дәрілерді пайдаланып, негізгі нысаналарды жоюға тырысты. Бұл науқан 509-шы үшін тағы бір маңызды кезең болды, өйткені B 2s бір мезгілде Уайтман мен алдыңғы орналастырылған жерден ұрыс тапсырмаларын орындады. Ұсынылғаннан кейін он жыл өткен соң, B-2 қару жүйесі дәлелденді, ол үш науқанның ардагері және бірінші рет алға шығарылды. Жүйенің және бірліктің жетілуін мойындап, Әуе күштері B 2 ұшағын толықтай іске қосуға қабілетті деп жариялады. 2003 жылдан бастап B 2 ұшағының алдыңғы қатардағы қызметі нақты көрініске айналды және ұшақ кез келген уақытта және кез келген жерде жауынгерлік әуе қуатын көрсете алатынын дәлелдеді. Гуамға 2005 жылдың ақпан айында басталған жұмысты Азия-Тынық мұхит аймағында бомбалаушы ұшақтардың тұрақты болуымен қамтамасыз етті және Тынық мұхит командалығының қорқыту күшін құруын арттырды. 80 күндік сапар, бомбалаушының 13 жылдық тарихындағы ең ұзақ сапар, сонымен қатар, ұшақ толықтай іске қосылғаннан кейін B 2 бірінші рет орналастырылды.
The new shelters were put to use when the B 2 bombers again led a coalition air strike against the Iraqi regime of Saddam Hussein, on 21 March 2003. The famous "shock and awe" campaign saw unprecedented use of precision guided munitions by the B 2 in an effort to minimize collateral damage and destroy key targets. The campaign also marked another milestone for the 509th, as B 2s flew combat missions from both Whiteman and a forward deployed location simultaneously. Only a decade after delivery, the B 2 was now a proven weapons system, a veteran of three campaigns and first ever forward deployment. In recognition of the maturity of the system and the unit, the Air Force declared the B 2 fully operational capable. Since 2003, the B 2's forward presence has become a reality and proved the aircraft can deliver combat airpower, any time and any place. The deployment to Guam, which began in February 2005, provided a continuous bomber presence in the Asia Pacific region and augmented Pacific Command's establishment of a deterrent force. The 80 day tour, the longest in the bomber's 13 year history, also marked the first B 2 deployment since the aircraft was declared fully operational.