Кіріспе

Эдуард Рейнхольд Карл Шульте:Эдуард Рейнхольд Карл Шульте (4 қаңтар 1891 жылы Дюссельдорф қаласында 6 қаңтар 1966 жылы Цюрихте) - белгілі неміс өнеркәсібі. Ол одақтастарға және әлемге нацистік Германияның Еуропаны басып алуы кезінде яһудилердің Холокосты және жүйелi түрде құртуы туралы алғашқылардың бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шульте Соғыс министрлігінде сабын өндірісі бөліміне басшылық етті. 1920-1940 жылдары менеджер ретінде қызмет еткендіктен, ол Германияның жоғары мемлекеттік және әскери қызметкерлерімен, сондай-ақ маңызды ақпаратқа қол жеткізе алатын басқа да өнеркәсіпшілермен жиі байланыста болды.

Гишкес Эрбен компаниясы

Bergwerksgesellschaft Georg von Giesche's Erben (Giesche's Erben) - неміс компаниясы және аристократиялық Giesche отбасының үлкен өнеркәсіптік меншіктерінің мұрагері. 1922 жылы Силезияда орналасқан Гизшедің Ербен меншіктерінің негізгі бөлігі жаңадан тағайындалған Польша Республикасының аумағына енгізілді. Giesche's Erben компаниясы Giesche Spolka Akcyjna (Giesche) компаниясын құрып, Giesche's Erben компаниясының поляк мүлкін біріктіріп, оны Катовицеде поляк бизнесі ретінде тіркеді. Гишкеге толықтай иелік еткен - Гишкенің ерлері. Польшалық компанияны басқару өте қиын болды, оның бір себебі Польша үкіметімен алынатын жоғары салық болды, бұл шығындарды төлеу үшін неміс ақшасын пайдалануды өте қиын етті. 1926 жылы көпшілік үлесі (51%) Америка Құрама Штаттарының Анаконда мыс кен өндіру компаниясы мен В. Аверелл Харриманның АҚШ-тың Делавэр штатында Силезия Америка корпорациясы (SACO) және Силезия холдинг компаниясын тіркеген мүдделеріне сатылды. Шульте Карл Бессердің орнына Гиешкедің Эрбен бас директоры болды.

Репатриациялау жүйесі

Жаңа бас менеджер, тек 35 жаста, соғыстар аралығында "шығыс иеліктері" деп аталатын бұрынғы гишке поляк мүліктерін қайта иеленуге қатысты өршіл жоспарға ие болды. Ол соғыстар аралығында көптеген немістермен бірге территорияны жоғалту туралы қарама-қайшылықты бөлісті. Силезия Польшаға тиесілі болғанша, оны қайтарып алу мүмкін болмас еді. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Giesche's Erben иелері мен жетекші менеджерлері "репатриациялау схемасы" арқылы Giesche-дің заңды бақылауын Giesche's Erben бас менеджері Эдуард Шульте арқылы қайтаруға тырысты.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Польшаға неміс шабуылдары 1940 жылы Giesche Corp. барлық американдық басшыларын шығарып салды және компанияның заңды бақылауы неміс әскери комиссарына, доктор Альбрехт Юнга тапсырылды. Бейресми түрде барлық шешімдерді Шюльте қабылдады, ол Гиешке өнеркәсіптік кешенінің нақты бақылаушысы болды. Шульте мен Юнг тек Гиешке ербенінен басқа да көптеген өндіріс орындарын басқарады. 1939 жылдың 31 тамызына дейін акциялар Силезия Америка корпорациясының қор кітапшасында Швейцариядағы Цюрихте орналасқан Гиешкедің Эрбен компаниясының еншілес компаниясы Non Ferrum Gesellschaft zur Finanzierung von Unternehmungen des Bergbaus und der Industrie der Nichteisenmetalle (көбінесе Non Ferrum деп аталады) атынан тіркелген. Non Ferrum компаниясы бұл акцияны Giesche's Erben компаниясының пайдасына ұстады. Giesche's Erben компаниясы SACO акцияларын Non Ferrum компаниясына тапсырды. 1939 жылы Польшаның басып алуынан кейін, Гизше Польшаның Германияның әскери комиссары басқаруына берілген корпорациялар мен компаниялардың бірі болды. Бұл әрекет SACO-ға Giesche-ден барлық кірісті алып тастады және олар 1941 жылы өтетін бондыларға дивидендтер төлей алмады. Компанияның тек жарты миллион доллар ақшасы ғана бар еді. Осыған сәйкес, ол АҚШ-тың банкроттық туралы заңның X тарауы бойынша қайта ұйымдастыру туралы өтініш берді. 1941 жылы АҚШ соғысқа кірер алдында Швейцарияның LaRoche банкі Шультемен бірлесіп Швейцарияда Internationale Kapitalanlegen Gesellschaft (Ikap) компаниясын құрды, бұл да Giesche компаниясының Erben компаниясына толық тиесілі. Бұл корпорация Шультке АҚШ-тың меншік иелерін Giesche-дің өз үлесін сатуға көндіруге мүмкіндік берді, бірақ сату аяқталғанға дейін Германияға қатысты және Швейцарияда жүргізілетін барлық қаржылық операцияларды тоқтататын президенттік бұйрық шығарылды және АҚШ қазынашылық департаментінің мақұлдауын қажет етеді. 1941 жылдың шілдесінде қазынашылықтың мақұлдауын сұрап түскен үш өтініштің біріншісі қабылданбады. Неміс акцияларын 1942 жылдың қарашасында Американың шетелдік мүлік күзетшісі жаумен сауда туралы заңға сәйкес тәркіледі. 1942 жылдың 17 қарашасында Шетелдік мүлік күзетшісі "Дұшпанмен сауда жасау туралы" заңға сәйкес, "Силезия америкалық корпорациясының" неміс иелігіндегі акцияларын бақылауға алды.

Ақырғы шешім

Шюльттедің Силезиядағы Бреслау мен Швейцариядағы Цюрих арасында жиі саяхаттауға мүмкіндіктері болды, онда ол Аллен В. Даллеспен, диссидент неміс консулы Ханс Бернд Жизевиуспен және поляк және француз барлау байланыстарымен байланыста болды. 1942 жылы Шульте "Тыңдаудың соңғы шешімі" туралы біліп, 1942 жылдың шілдесінде ол Изидор Коппельманға айтып, ол ақпаратты Дүниежүзілік еврей конгресінің швейцариялық өкілі Герхард М. Ригнерге жеткізді. 1942 жылдың тамызында Ригнер телеграммасы одақтастарға хабарлаған, бірақ олар шамамен 3,5 миллионнан 4 миллионға дейінгі еврейлер туралы және цианид сутекті пайдалану туралы ақпаратты елемеді. 1943 жылы Гестапо оның іс-әрекетін байқады, сондықтан Шультке әйелімен бірге Швейцарияға қашуға тура келді, ал екі ұлы Вермахта соғысу үшін неміс бақылауында қалды. Бір ұлы соғыста қаза тапты. Соғыстан кейін Шульте үндемеді. Ригнер бұл ақпаратты кім бергенін айтудан бас тартты, өйткені бұл "оның маған берген бірден-бір өтініші" болды.