Кіріспе
Американдық мотоцикл жарыскері, мотокросс жүргізушісі Роберт Уильям Ханна (Robert William Hannah) (26 қыркүйек 1956 жылы туған) - американдық бұрынғы кәсіби мотокросс жарыскері. 1975 жылдан 1989 жылға дейін AMA Мотокросс чемпионатында жарысты, ең бастысы Ямаханың зауыттық жарыс командасының мүшесі ретінде. Ол AMA тарихындағы ең табысты мотокросс жарыскерлерінің бірі болды, 70 AMA жарыстарында жеңіске жетіп, жеті чемпионат жеңді. Ханна еріншек, ашық сөйлеуші еді. Оның еріншек салт-дәстүрі, бақылаудан шығып, аяғын аяқ тұтқасынан алып, оған "Қырағай Ханна" деген лақап ат қойған. Оның дене шынықтыру қабілеті, жарыстағы қажырлы шешімі және жеңіліске деген жеккөрушілігі жылдамдықты және бәсекелестікті жоғары деңгейлерге көтеру арқылы американдық мотокросты қайта қалыптастырды. Келесі жарыста Ханна төртінші орынға ие болды. Ол тағы бір жарыста жеңіске жету үшін бірнеше ай қажет болды. Ханна дәнекерлеуші болып жұмыс істеді, ол Husqvarna сатып алуға алты ай бойы ақша жинады. 1975 жылдың көктемі мен жазда Ханнаның қажырлы еңбегі мен жаттығулары өз жемісін бере бастады. Бірде ол он күннің ішінде 18 жарыста жеңіске жеткен. Көп ұзамай Ханна Suzuki компаниясының назарына түсіп, кішігірім жұмыс велосипедтерін сынап, жарысқа шығаруға айына 700 доллар ұсынды.
the motocross rider
Robert William Hannah (born September 26, 1956) is an American former professional motocross racer. He competed in the AMA Motocross Championships from 1975 to 1989, most notably as a member of the Yamaha factory racing team. He was one of the most successful motocross racers in AMA history, with 70 AMA race victories and seven championships. Hannah was a brash and outspoken personality whose wild riding style, seemingly on the verge of losing control and often with his feet off the foot pegs, earned him the nickname, "Hurricane Hannah". His physical fitness, fierce determination on the race track and a hatred of losing, reshaped American motocross by boosting the speed and competition to higher levels. In his next race, Hannah finished fourth. It would take several months before he won another event. Hannah worked as a welder, saving his money for six months before he could afford to purchase the Husqvarna. Hannah’s hard work and training soon began to pay dividends over the spring and summer of 1975. At one point, he won 18 straight races in ten days by competing in two classes at each event. It wasn't long before Hannah caught the attention of Suzuki who brought a $700 a month offer to test and race small displacement works bikes.
Ямаха командасы мен мотокростың үстемдігі
1975 жылдың соңында Yamaha басқа командаларға ардагерлерін жоғалтып, Ханнаға келісімшарт ұсынды. Ханна Сузукиге айына 1000 доллар төлейтін келісімшартты берді. Ханна өзінің жаңа жылды 500cc Флорида қысқы AMA сериясында, сол дәуірдің ең беделді американдық мотокросс сериясының бірі болған. Бес турнирде де жеңіске жетіп, ол серияны жеңген алғашқы жұлдыз болды, бұл Cycle News редакторы және үлескері Джим Джанциске Ханнаның "Ураган" деген лақап атын танымал етуге ықпал етті. Ол 1976 жылы AMA 125cc мотокросс маусымында теңдей әсерлі бастама жасады. Ол Хангтаун қаласында алғашқы жарыста Хонданың ұлттық чемпионы Марти Смитке қарсы жеңіске жетті. Сол жылы ол 125cc сегіз ұлттық жарысының бесеуінде жеңіске жетті. Ол сондай-ақ Мотокросс де Нэшнс және Трофи де Нэшнс американдық командасының мүшесі болды. Алайда, Team USA нашар нәтиже көрсетті, Ханнаның өзі кейіннен "Мен бұл екі жарыстың бірде-бір нәрсені есіме түсіре алмаймын" деп атап өтті. 1976 жылы 125cc титулын табысты қуып жүріп, Ханна 250cc және 500cc ығысу сыныптарында да жарысты, тіпті өзінің алғашқы 250cc ұлттық Апалачиан Хайлендс Моторспортс Паркінде жеңіп алды. Ол AMA Суперкросс чемпионатында 10 турдың 6-сын жеңіп, таңғажайып жеңіске жетті. АМА-ның бұл әрекеті көптеген жарыстарда бәсекелесудің үлкендігімен бірігіп, Ханнаның 250cc сериясында жеті орында тұрып, жетіспеушілігін болды. Ханна сериядағы кез-келген басқа бәсекелеске қарағанда көбірек мото жеңіп алды, оның ішінде Де Костер де, бірақ механикалық ақаулар салдарынан екі турда ұпай жинамады, бұл Де Костерге төртінші рет Trans AMA титулын жеңуге мүмкіндік берді. Ханна 250cc класында жарысқа шығуды таңдады, ол көбінесе кәсіби мансабының қалған бөлігінде жарысады. Суперкросс сериясының алғашқы үш турда төмен нәтиже көрсеткеннен кейін, Ханна алты рет қатарынан жеңіске жетіп, чемпиондық атағын жеңіп алды. Ханнаның Trans AMA-дағы жеңісі серияның үздік еуропалық және американдық мотокросс жарыскерлері арасындағы қарсыласу ретінде аяқталғанын білдірді. Ханна Микколаға жарыста жеңімпаз болатынын білдірді. Микола: "Сен сөйлегендей жақсы аттансаңшы" деп жауап берді.
While successfully chasing the 1976 125cc title, Hannah had sporadically raced in both 250cc and 500cc displacement classes, even winning his first 250cc National at Appalachian Highlands Motorsports Park. He won the AMA Supercross Championship in impressive fashion, taking six of the 10 rounds. The move by the AMA combined with the enormity of competing in so many races contributed to Hannah being a non factor in the 250cc series, finishing overall in seventh place. Hannah won more motos than any other competitor in the series including De Coster, however, he didn't score points in two rounds due to mechanical failures allowing De Coster to win his fourth consecutive Trans AMA title. Hannah chose to race in the 250cc class for which he would mostly compete for the remainder of his professional career. After underperforming in the first three rounds of the Supercross series, Hannah reeled off six consecutive victories and ran away with the championship. Hannah's victory at the Trans AMA marked the end of the series as a confrontation between the best European and American motocross racers. Hannah let Mikkola know that he (Hannah) was going to win the event. Mikkola replied, “Let's see if you ride as good as you talk.”
Су шаңғысымен жарылыс және Ямахамен қиындықтар
1979 жылғы Ханнаның науқаны оның өткен жылғы үстемдігінің жалғасы болды. Ол үш рет қатарынан AMA Supercross сериясындағы чемпион атанды және 10 жарыстың алтысында жеңіске жетіп, ашық ауада 250cc ұлттық титулын табысты қорғады. Дәрігерлер Ханнаға енді жарысқа қатыса алмайтынын айтты. Ол қалпына келетін кезде 1980 жылғы Суперкростың және аутдор сериясының барлық кезеңдерін өткізіп жіберуге мәжбүр болды. Ауырудан айыққан кезде ұшақтарды ұштыруға қызығушылық танытып, ұшқыш лицензиясын алды. Ханна Trans USA сериясында (бұрын Trans AMA) жарысқа қатысып, мотоциклмен уақытын дұрыс бағаламайтынын және жұмыстан босатылғаннан кейін қалыпты емес екенін мойындағанына қарамастан, үшінші орынды иеленді. 1981 жыл Ханна үміттенгендей қайта оралу жылы болмады. Ол өзінің үшінші қысқы AMA сериясындағы атағын жеңгенмен, тек бір Суперкросс жарысында ғана жеңіске жетіп, серияны жалпы есепте бесінші орынға ие болды. Транс-АҚШ сериясында Ханна тағы да жеңіс формасын таба алмады және төртінші орынға теңесті. Егер 1981 жыл Ханна үшін қиын жыл болса, 1982 жыл оның мансабындағы ең төменгі кезең болуы мүмкін. Суперкросс сериясында ол тек бір раундта жеңіске жетіп, тоғызыншы орынды иеленді. Бұл Ханнаның Ямаханың зауыттық командасында соңғы жарысы болмақ. Ханна мотоциклдерді кінәлады, ал Ямаха Ханнаны жеңіске жетпегені үшін кінәлады. Екі тараптың келісімі бойынша оның келісім-шартында қалған бір жыл тоқтатылды. Ханна 250cc машинамен қайтадан айналысты және ол әлі де өз ойын ойнайтынын мәлімдеген уақыт жоғалтпады. Ол маусымды CMC Golden State сериясында Дэвид Бейли, Брок Гловер және Рикки Джонсонды жеңіп бастады. Оның табысы АМА трассаларында жалғасты. Суперкросс пен Ұлттық атақтар оның қолынан келді, өйткені ол алғашқы 11 стадион жарысының бесінде және 250cc Ұлттық жарыстарының сегізінде жеңімпаз атанды және Флорида штатының Орландо қаласында өткен Суперкросс жарысына екі серияда да көш бастады. Жарыс алдында Ханнаға жарысты тексеруді тапсырды. Ол секіріп бара жатқанда құлап, сол қол-аяғын жарақаттады. Оның билегі жарақаттанған және Ханна қалған Суперкросс жарыстарында бәсекелесуден бас тартуға мәжбүр болды, ол Суперкросс титулы үшін Дэвид Бейли мен Марк Барнеттен асып түсті. Оның бәсекелестері оған "Бриттл Боб" деп атауға кірісті, өйткені ол көбірек жарақат алып, көп жарыстан қайтты. Ханна маусымды Суперкроста да, Ұлттық жарыста да оныншы орынға ие болды, бұл оның толық уақытты бәсекелесуші ретінде ең нашар көрсеткіші. Ол жалпы 11-орында тұрып, Дейтона Суперкростың алғашқы үш дүркін жеңімпазы атанды, бұл оның 27 стадиондық жеңістерінің соңғысы болды. Келесі бірнеше жылда ол AMA және Гран-при жарыстарында жиі жарысты. Кейде керемет сәттер де болды. Unadilla Valley спорт орталығында бірнеше жыл бойы сәтсіздіктер мен ренжітулерден кейін Ханна 1986 жылы АҚШ Гран-при чемпионатында жеңіске жетті, өйткені Джонни О'Мара екінші мотоның соңғы айналында бензиннен айырылып, Ханнаға жеңіс үшін екінші орынға ие болды. 1987 жылы Ханна АҚШ құрамасына Мотокросс Des Nations-те таңдалды, бұл бірінші рет АҚШ-та өтті. Бұл команда менеджері Роджер ДеКостер үшін даулы таңдау болды. ДеКостер екі рет 125 см3 ұлт чемпионы Микки Даймондты жеңіп, Ханнаның пайдасына жеңіске жетті, ол өзінің ең жақсы кезеңінен өте шықты және 1982 жылдан бері 125 см3 диспализациялы мотоциклмен жарыспады. Бірақ, Юнадладағы жарыс Ханнаға жағымды болды және ол өзінің таңдауын сынға алғандардың қате екенін дәлелдеуге талпынды. Жарыс күні жаңбыр жауғандықтан, жол батпақ пен саздыққа айналды. Бірінші мотода Ханна тайғақ төбеге көтеріле алмай, артына бұрылып, төмен қарай қарай қарай бастады. Екінші жарыста ол оннан бір орынға ие болып, 125 сайыста бірінші орынға шықты. 500 кубометрлік кластағы Джефф Уордпен және 250 кубометрлік кластағы Рикки Джонсонмен бірге Ханна мен Team USA ең есте қаларлық Мотокросс Des Nations жарысында чемпион атанды. Кейін Хана зейнетке шығуға дайын болған кезде: "Мен Юнадилладағы соңғы айналымда өзіммен-өзі сөйлестім. Мен оған: "Маған тағы бір айналым бар, мен бұлардың бірінде ешқашан жүруге мәжбүр болмам" дедім. Он бес жылдық кәсіби мотокросс мансабында Ханна АМА тарихындағы барлық уақыттағы жеңімпаз болды, ол 64 Суперкросс және Ұлттық жарыстар, сонымен қатар алты Транс АМА жарыстарында жеңіске жетті. Оның 70 АМА жеңісі Джереми Макграт 1999 жылы Ханнаның жалпы жеңісі рекордын сындыра алмайынша сақталады.
In his fifteen year professional motocross career, Hannah had become the all time win leader in AMA history, having won 64 Supercross and National races, along with six Trans AMA events during his career. His 70 AMA win record would stand until Jeremy McGrath broke Hannah's overall win record in 1999.
Кейінгі мансап
Мотокросты тастағаннан кейін Ханна P 51 Mustang сияқты шексіз класстағы ұшақтармен ұшатын ұшақ жарыстарына қатысты. 1999 жылы AMA Мотоцикл атақ-даңқы залына кіргенде, Ханна Бойз, Айдахо қаласының жанында өмір сүріп, спорттық авиация сату компаниясы мен шарапхананы басқаратын. 2000 жылы Американың Мотор спорты атақ-даңқы залына кірді.