Кіріспе
Орысша американдық балет бишісі, хореограф және актер Теодор Козлов (туған Федор Михайлович Козлов; 22 қаңтар 1882 22 қараша 1956) - орыс балет бишісі, хореограф, кино және сахна актері. Кейде Теодор Кослофф ретінде танылады.
Theodore Kosloff (born Fyodor Mikhailovich Kozlov, Фёдор Михайлович Козлов; January 22, 1882 – November 22, 1956) was a Russian born ballet dancer, choreographer, and film and stage actor. He was occasionally credited as Theodor Kosloff.
Мансап
1882 жылы Мәскеуде туған Кослоф өзінің кәсіби балет карьерасын Мәскеудің Император театрында оқығаннан кейін бастады. 1901 жылы бітіргеннен кейін ол 1909 жылы қосылған Дягилев балет компаниясымен халықаралық гастрольдерге шығады. Ол Тамара Карсавинаның сүйікті серіктесі болды. 1909 жылы Құрама Штаттарға келгеннен кейін Кослоффты актриса және жазушы Джинни Макферсон ықпалды кинорежиссер Сесил Б. ДеМиллге таныстырды. ДеМилль де балет биінің жанкүйері болған жас немересі Агнес де Милльдің табандылығынан Kosloff-пен келісімшартқа қол қоюға талпынды. ДеМилл қара шашты жас бишіге бірден таңғалып, Кослоффты актер ретінде жұмысқа орналастырды. Кослоффтың алғашқы рөлі 1917 жылы Демиллдің режиссерімен түсірілген "Құдай ұмытқан әйел" фильмінде танымал американдық әнші және актриса Джеральдин Фаррармен бірге болды. Голливудта Кослофф болашақ американдық сахналық және костюм дизайнері және Рудольф Валентино ханым Наташа Рамбовамен романтикалық қарым-қатынас бастады. Екеуі водевиль сахнасында бірге би биледі. Алайда, бұл оқиға қысқа әрі дау-дамайлы болды. 1912 жылдың желтоқсанына қарай Кослоффтың "La Saison Russe" хореографиялық директоры екендігі хабарланды, ол 1913 жылдың көктеміне Нью-Йоркте Морис Гестпен келісе отырып, опералар мен балеттердің американдық премьераларының қысқа мерзімді сериясын дайындады. Маусым алдындағы хабарландыруда Мусоргскийдің Хованщина мен Борис Годунов, Римский Корсаковтың Садко және Царь қалыңдығы, Антон Рубинштейннің Демон, Александр Бородиннің князь Игорь және Михаил Глинканың Руслан мен Людмила ролдері уәде етілді. Кослофф актерлік карьерасында хореограф ретінде де тұрақты жұмыс істеді және 1912 және 1916 жылдар аралығында бірнеше Бродвей мюзиклінің хореографы болды: 1915 жылғы "Өткен шоу" (19151916), "Көңіл көтеру әлемі" (19151916) және "Американы бірінші көр" (1916). 1918 жылдан 1919 жылға дейін Кослофф "Ояну" қайта жаңғыруында актер ретінде сахнада да көрінді. 1923 жылдың басында "Лос-Анджелес таймс" газеті Кослофқа татарлар тағын ұсыну туралы хабарлаған. Сол жылдың ақпан айында Нью-Йоркке барып, ағасы және балетмейкер Алексис Кослоффты көріп, Қазанның Либералды партиясының өкілдерімен кездесті. Консервативті партияның қарсылығынан қорқып, Кослофф ұсыныстан бас тартып, былай деді: "Мен хан бола аламын, бірақ қанша уақытқа күмәнді. Өлген патшаға қарағанда тірі киноактер болғым келеді!" Кослоффтың киноактерлік мансабы 1920-шы жылдары жалғасты. Кослофф көбінесе Нита Нальди, Глория Свонсон, Бебе Дэниелс және Анна К. Нильсон сияқты әйгілі актрисалармен бірге басты кейіпкер ретінде көрінді. Қара шашы мен терісі болған балет бишісі көбінесе "латын ғашығы", Шығыс Еуропаның ханзадасы немесе асыл адамы немесе араб шейхы сияқты экзотикалық рөлдерге орналастырылды. Кослоффтың актерлік мансабы көбінесе Демиллдің өз фильмдерінде өзіне рөл алуына байланысты болды. Шынында да, Кослоффтың кинодағы рөлдерінің көпшілігі Демиллдің режиссерлік фильмдерінде. Кослоффтың актерлік мансабы дыбысты фильмнің пайда болуымен аяқталды. Студия басшылары оның орысша дыбыспен сөйлегендіктен оны рөлдерге қабылдауға асықпайтын. Оның соңғы экрандық рөлі - "Электр" ролін футуристтік костюммен киіп, Де Милльдің MGM фильмінің музыкалық флопындағы Цеппелиннің би сахнасында ойнаған. Кослоффтың соңғы кинодағы рөлі 1937 жылы Грегори Ла Кава режиссерлік "Стеджный вход" фильмінде би мұғалімі ретінде Гинджер Роджерс, Кэтрин Хепберн және Адольф Менжумен бірге ойнаған. Ол әлі де Парижде тұратын Матильда Кшесинская ханымның серіктесі болды. 1917 жылдан бастап Сесил Б. Де Милльдің соңғы фильмдерінің бірі, ол өлгенге дейін "Он өсиет" болды.
Кейінгі жылдар және өлім
Актерлік қызметтен шыққаннан кейін Кослофф хореограф болып жұмыс істей бастады және Лос-Анджелесте табысты балет мектебін ашты, мұнда хореограф Флауэр Худжер оның оқушыларының бірі болды. 1956 жылы Алғыс айту күні таңертең Теодор Кослоффты Голливуд ауруханасына алып кетеді, ол 74 жасында қайтыс болады және Солтүстік Голливудтағы Вальхалла мемориалдық саябақ зиратына жерленеді.
Мұра
Оның артында бұрынғы әйелі Мария Болдуин (сонымен қатар Балдина деп те жазылады) және ағасы Алексис Кослофф (Вудсток, Нью-Йорк) қалды. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Теодор Кослоффқа Голливудтың 1617 Вайн-стрит, Голливуд, Калифорния қаласында орналасқан Голливудтың атақ-даңқ аллеясында жұлдыз берілді.