Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы медициналық кінәлілік туралы тергеу комиссиясы Картрайт тергеуі 1987-1988 жылдары Жаңа Зеландияда өткізілген тергеу комитеті болды, оны Денсаулық сақтау министрі Майкл Басетт Metro журналында жазылған мақалада айтылғандай, ұлттық әйелдер ауруханасында (NWH) жатыр мойны карциномымен (CIS) науқастарды жеткілікті емдеуге мүмкіндік бермегенін тексеруге тапсырды. Герберт Грин, мамандандырылған акушер-гинеколог және Окленд университетінің акушерлік және гинекология аспирантурасының доценті. Тергеуді аудандық сот судьясы Сильвия Картрайт, кейіннен жоғары соттың судьясы, Дам және Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы басқарды. Жатыр мойны қатерлі ісігінің зерттеу есебі 1988 жылдың 5 тамызында жарияланды.
The Cartwright Inquiry was a committee of inquiry held in New Zealand from 1987 to 1988 that was commissioned by the Minister of Health, Michael Bassett, to investigate whether, as alleged in an article in Metro magazine, there had been a failure to treat patients adequately with cervical carcinoma in situ (CIS) at National Women’s Hospital (NWH) by Herbert Green, a specialist obstetrician and gynaecologist and associate professor at the Postgraduate School of Obstetrics and Gynaecology, University of Auckland. The inquiry was headed by District Court Judge Silvia Cartwright, later High Court Justice, Dame and Governor General of New Zealand. The Report of the Cervical Cancer Inquiry was released on 5 August 1988.
Өмірбаян
1984 жылы "Обстетрикс және гинекология" журналында жарық көрген медициналық мақаласында колопоскопист Билл МакИндо, патолог Джок МакЛиан және гинеколог Рон Джонс, барлығы NWH-де және Гриннің әріптестері, сондай-ақ статистик Питер Муллинс жұмыс істеді. Авторлар КИЖ- мен әйелдерді екі топқа бөліп қарады: алғашқы емдеуден кейін екі жыл өткен соң цитологиясы қалыпты (817) және цитологиясы қалыпсыз (жағымды маз) (131) әйелдер. Цитологиясы қалыпсыз болып қалғандардың арасында аналық жамбас немесе аналық қуыс қатерлі ісігі пайда болғандар саны әлдеқайда көп (22% - ға қарағанда 1, 5% - ға қарағанда 5 жылдан 28 жылға дейін). Авторлар жатыр мойнының КМЖ-ның елеулі инвазивті әлеуетке ие екендігін анықтады. Бұл мақаланы, Гриннің пациенттерінің бірінің медициналық тәжірибесін (псевдониммен "Рут") және қызметкерлермен сұхбаттарды пайдаланып, фриланс журналист Сандра Кони мен академик Филлида Банкл 1987 жылы маусымда Metro журналында "Ұлттық әйелдер ауруханасындағы "бұрыссыз тәжірибе" атты мақала жариялады. Мақалада Грин пациенттерінің білімі мен келісімінсіз зерттеулер жүргізгені және 1960 жылдардың ортасынан бастап КТБ-мен ауыратын кейбір пациенттерге әдеттегідей емдеуден бас тартқаны айтылған. Кони мен Банкл өздерінің мақаласының атауын 1986 жылы "New Zealand Medical Journal" журналында Отаго университетінің қатерлі ісік эпидемиологы және халықты скрининг бойынша сарапшы профессор Дэвид Скегг жазған хатынан алған. Авторлар зерттеуді тоқтатқанға ешкім кепілдік бере алмайтынын мәлімдеді. Бұл ақпараттың жариялануы халықтың ашуын туғызды, он күн ішінде Денсаулық сақтау министрі Майкл Басетт тергеу жүргізді.
Гриннің кабинеті
1966 жылдың маусым айында Грин NWH-нің аға медициналық қызметкерлері (SMS) мен ауруханалық медициналық комитеттің (HMC) КИС (қазір ауыр дисплазиямен бірге цервикальдық эпителийлік неоплазия 3 деп аталатын CIN3) әйелдерді емдеусіз зерттеуді жүргізуге рұқсатты алды. Гриннің ұсынысында 35 жасқа толмаған, СИЗ диагнозы қойылған, терісінен сыпырылу нәтижелері оң, инвазивті қатерлі ісік бар екендігіне дәлел жоқ және сақиналық немесе конусдық биопсиясыз барлық науқастар бақыланатыны айтылған. Хаттамада Гриннің "оның мақсаты карцинома in situ - бұл қатерлі ісік алдындағы ауру емес екенін дәлелдеу" екенін айтқандығы жазылған. Сондай-ақ, егер кез келген кезеңде науқастың қауіпсіздігіне алаңдаушылық туса, конус биопсиясы жасалатындығын айтты. Грин өзінің ТМД-ның табиғи тарихындағы зерттеулерінің даму нәтижелерін 1966 жылдан 1975 жылға дейінгі бірқатар мақалаларда жариялады. 1969 жылы ол өзінің әдістері туралы өз ұсынысында жазғаннан да айқын: "1965 жылы [sic] NWH SMS авторының қадағалауымен 35 жасқа дейінгі пациенттер үшін тек қана жасуша мойын цитологиясы оң болғанда, ең маңызды аймақтың панч биопсиясы арқылы гистологиялық диагноз қойылуы керек болатын. Егер биопсияда барлық маңызды жерлер алынып тасталмаса немесе инвазивті карцинома анықталмаса, одан әрі емдеуді тоқтату керек еді. 1967 жылдың соңында 33 осындай науқас зерттелді". Грин 1968 жылдың маусым айына дейін науқастардың ешқайсысына инвазивті қатерлі ісік диагнозы қойылмағанын, сонымен бірге аурудың жойылғандығы туралы дәлелдермен бірге, және бұл стандарт бойынша, NWH-де CIS-пен ауыратын бірқатар әйелдерді жеткілікті емдеуге мүмкіндік бермегенін, әйелдердің азшылығы үшін олардың басқаруы аурудың тұрақты болуына, инвазивті қатерлі ісік дамуына және кейбір жағдайларда өлімге әкелгенін хабарлады. Бұл сәтсіздіктің себептері: 1966 жылғы сынақтың жүзеге асырылуы, науқастар үшін қауіптерді мойындамау, Гриннің гипотезасы дұрыс болмаса, науқастар үшін қауіптерді бағалау, инвазивті қатерлі ісіктің өсуін байқамау, сынақты тоқтату және науқастарды емдеу, қауіптіліктің дәлелді дәлелдері пайда бола бастаған кезде, кейбір әріптестер мен NWH әкімшілігінің атынан Гриннің клиникалық еркіндігіне қол сұғып, науқастардың қауіпсіздігі мүддесінде сынақты тоқтату үшін шешімді әрекет ету. TR2 туралы баяндамада 1966 жылғы сынақ КМД-ның табиғи тарихын зерттеу болып табылды. 1966 жылғы сынақты NWH ауруханалық медициналық комитеті 1966 жылдың 20 маусымында мақұлдады. Пациенттердің басым көпшілігі өздерінің сынаққа қатысатынын интуитивті түрде ғана білетін. Егер науқастарға сынаққа қатысатыны туралы, оларға қолданылатын ем түрлері туралы, КИШ үшін дәстүрлі емес, нақты емделу процедураларының тәуекелдері туралы және сынаққа қатысуға немесе қатысуға шешім қабылдауға мүмкіндік берілсе, онда сынақ соншалықты қатаң сынға алынбауы мүмкін еді. Судья Картрайттың айтуынша, Гриннің жариялаған еңбегі ғылыми алаяқтық дәлелін көрсетті. "Д-р Гриннің еңбектерін талдау оның кейбір деректерді дұрыс түсінбеуін, кейде өз деректерін бұрмалауын көрсетеді". "Д-р Гриннің ұсынысы мен жарияланған мақалаларынан шығатын қорытынды: ИСИ инвазивті қатерлі ісікке өте аз жағдайда ғана, егер мүлдем болса, өте аз жағдайда ғана айналады. Бұл тұжырым дұрыс емес және оған сүйену науқастар үшін қауіпті". Жаңа Зеландияның Медициналық кеңесі ауруханалық медициналық комитет бекіткен 1978 жылғы хаттамалар "Соттың" аяқталғанын мойындады. Халықаралық гинекология және акушерлік федерациясы 1970-ші жылдардың аяғындағы статистиканы жариялады, онда аурухананың жатыр мойны карциномымен ауыратын науқастардың бес жылдық өмір сүру деңгейі бойынша әлемдегі ең жақсы мекемелердің қатарында екендігі көрсетілген.
Медициналық шолу
1955-1976 жылдар аралығында диагноз қойылған КИЖ ауруы бар әйелдердің дәрігерлік кеңесшілерінің жағдай жазбаларын қарау қосымша емдеуді немесе кеңес беруді қажет ететін әйелдерді анықтады. Сондай-ақ, зерттеуде жатыр мойны СИЗ диагнозы қойылғаннан кейін 10 жыл ішінде болған нәтижелер қаралды. Бұл 1965-1974 жылдар аралығын "инвазивті қатерлі ісікке шалдыққандардың саны 10 жыл ішінде едәуір және статистикалық тұрғыдан елеулі өскен" кезең ретінде анықтады, бұл кезеңді оның алдындағы және кейінгі кезеңдермен салыстырғанда, ал соңғысы бір жыл ішінде "осы жылдардағы басқару инвазивті қатерлі ісікке жеткілікті жол бермегенін көрсетеді". Бұл 1974 жылдан кейін Гринге жаңа науқастар жіберілмегенін білдіреді, бірақ бұрынғы науқастар оның қарауында болды.
Басқа да байланысты анықтамалар
Тергеу кезінде ашылған басқа да этикалық емес тәжірибелер Гриннің 1963 жылы ауруханалық медициналық комитет бекіткен "балалардың сынамалары" зерттеуі болды, онда Грин жаңа туған қыздардан екі-үш мыңға жуық жатыр мойны сынамаларын алуды ұсынды, бұл қыздардың тууы кезінде АЖС-ның басында болуы мүмкін аномальді жасушалардың болуы мүмкін екенін дәлелдеу үшін. Тергеу барысында жаңа туған нәрестелерді зерттеу туралы хабарлар тараған кезде, ата-аналардың білімі немесе келісімін қамтамасыз етпегендіктен, қоғамдық ашу-ыза болды. Сотталушы Картрайт сондай-ақ, құрметсіз оқыту практикасының дәлелдерін тыңдады, мысалы, жалпы анестезиямен ауыратын науқастарға басқа мақсаттар үшін жатыр ішіндегі құрылғыларды енгізу және шығару, және студенттер анестезиямен ауыратын әйелдерге вагиналды тексерулер жүргізді, екі жағдайда да олардың алдын ала білімі немесе келісімісіз. Баяндамада мұндай әрекеттер айыпталғаны айтылды.
Есепті ұсыну, құқықтық реформалар және басқа да өзгерістер
1988 жылғы жатыр мойны қатерлі ісігін зерттеу жөніндегі баяндамадағы ұсынымдар 1990-шы жылдардан бастап денсаулық сақтау және мүгедектер қызметіне қатысты заң мен тәжірибеде үлкен өзгерістерге ықпал етті. Ұлттық әйелдер ауруханасына тәуелсіз пациенттің адвокаты тағайындалуы тиіс еді, оның міндеті пациентті қорғау және оның толық ақпарат алуын және оған қатысатын барлық процедураларға келісім беру мүмкіндігін қамтамасыз ету болды. 1989 жылы Линда Уильямс жаңа Зеландияның алғашқы науқас қорғаушысы болып тағайындалды. Картрайт баяндамасында Адам құқықтары жөніндегі комиссия туралы 1977 жылғы заңға пациенттердің құқықтары туралы мәлімдеме жасау және денсаулық сақтау комиссарын тағайындау үшін өзгерістер енгізу ұсынылды. Денсаулық сақтау және мүгедектік қызметтері тұтынушыларының құқықтары туралы кодекс, денсаулық сақтау және мүгедектік қызметтері тұтынушыларының он құқығын және оларға қызмет көрсетушілердің тиісті міндеттерін атап көрсетеді, 1996 жылы заңмен бекітілді. Денсаулық сақтау және мүгедектік мәселелері жөніндегі бірінші комиссар 1994 жылы тағайындалды. Шағымдар жүйесі 1996 жылдың шілдесінде іске қосылды. Картрайт баяндамасында ауруханалардан тәуелсіз, пациенттерді қорғауға бағытталған, мүшелерінің жартысы бейтаныс адамдардан тұратын өңірлік этика комитеттерінің жүйесін құру ұсынылды. Жаңа Зеландияда қазір ұлттық этика комитеттері жүйесі бар, оларға денсаулық сақтау және мүгедектік қызметтерінің тұтынушыларын қамтитын зерттеулер жүргізілгенге дейін этикалық мақұлдау үшін ұсынылуы керек. Судья ұлттық деңгейде ұйымдастырылған халықты жатыр мойны скрининг бағдарламасын шұғыл түрде іске асыруды ұсынды, ол 1991 жылы ұлттық деңгейде іске қосылды.
The Cartwright Report recommended that the Human Rights Commission Act 1977 be amended to provide for a statement of patients’ rights, and the appointment of a Health Commissioner. The Code of Health and Disability Services Consumers’ Rights, stating ten rights of health and disability services consumers and correlative duties owed to them by providers, was passed into law in regulations in 1996. The first Health and Disability Commissioner was appointed in 1994. The complaints regime became operational in July 1996. The Cartwright Report recommended setting in place a system of regional ethics committees, focused on the protection of patients, independent of hospitals, of which half the members would be lay people. New Zealand now has a national system of ethics committees, to which research involving health and disability services consumers must be submitted for ethical approval before it can proceed. The Judge recommended the urgent implementation of a nationally organised population based cervical screening programme, which became operational nationally in 1991.
Құқықтық салдарлар
Гринді медициналық тәртіптік органдарға әкелуге тырысу сәтсіз болды, өйткені ол 74 жасында айыптау үшін психикалық немесе физикалық жағынан жарамсыз деп танылды. 1990 жылы Жаңа Зеландияның Медициналық кеңесі профессор Денис Бонхэмді (Гриннің кафедра меңгерушісі және аспирантураның меңгерушісі) ұятты мінез-құлық жасады деп тапты, бұл Тергеудің нақты тұжырымдарын растады. 1990 жылдың шілдесінде Гриннің сотына қатысты шағымдарды тергеумен 1975 жылы айналысқан және оны жалғастыруды ұсынған жұмыс тобының екі мүшесі, доктор Брюс Фарис және доктор Ричард Седдон, Жаңа Зеландия Медициналық Кеңесінің алдын ала іс жүргізу комитеті ұсынған айыптаулар бойынша "медициналық практикаға сәйкес келмейтін мінез-құлық" үшін кінәлі деп танылды, бұған дейін айыптауды тоқтатуға сотқа көндіруге тырысқанға қарамастан. Гринстің досы Валерия Смит және оның әріптесі доктор Брюс Фарис Жоғары сотқа сот сараптамасын жүргізу бойынша іс қозғап, судья Картрайттың баяндамадағы тұжырымдарына қарсылық білдіруді көздеді. Сот төрешісі Барбер іс жүргізуді келісім бойынша тоқтатты. Валерия Смит "Ол солитордың ұсыныстарын тыңдағаннан кейін судья Картрайттың Metro журналының мақаласына сүйенгенін ойлау қате екенін түсінді" және Картрайттың МакИндоу қағаздарын дұрыс түсінбейтінін түсінді. Ақырында, сотқа жүгінген 19 әйел соттан тыс келісім бойынша өтемақы алды, онда дәрігерлер немесе қатысы бар мекемелер кінәсін мойындамағандығы айтылды.
Феминисттік көзқарас
Бұл зерттеу Жаңа Зеландиядағы әйелдер құқықтарының ең маңызды серпілістерінің бірі ретінде кеңінен атап өтілді. Оның айтуынша, "Бұл маңызды оқиға дәрігерлер мен заңгерлердің ғана ісінде болып, оны бастаған және аяғына дейін жеткен әйелдер, көптеген аналары сияқты, тарихтан шығарылады". Тергеу комитетінің айналасындағы оқиғалар патриархалды медициналық құрылымдарға феминисттік сын үлгісі ретінде халықаралық маңызы бар.
Медициналық перспективалар
Кони мен Банкл тергеуді бастаған пікірлердің кең таралуына себепші болды. Тергеу Скег төрағалық еткен жұмыс тобының ұсыныстары бойынша Денсаулық сақтау департаменті мен Онкологиялық қоғамның тексеруден бұрын қарастырған жатыр мойны скринингін енгізуді жеделдетті.
Науқастардың көзқарасы
Реформалар Этика комитеттерінде өзгерістер енгізуді бастады және Денсаулық сақтау және мүгедектік комиссарының рөлі енгізілді.
Грин практикасын қорғау
Соңғы отыз жылда әлемдегі және академиялық баспасөзде көптеген мақалалар жазылды, кейбіреулері "Бақытсыз эксперимент" туралы "ревизионисттік" көзқарас ұстайды деп есептеледі. 2009 жылы Окленд университетінің тарих профессоры, профессор Линда Брайдер Гриннің зерттеуінің есебіне жариялады, ол Есептің барлық аспектілеріне қарсы тұрып, Гриннің зерттеуге ешқандай эксперимент болмағандығы және оның "емдеуі" "жаман емес" деген мәлімдемелерін қорғады, бірақ ол оң маздың маңыздылығы мен емдеудің шамадан тыс болуы туралы медициналық белгісіздіктерді көрсететін абайлы тәсіл болды. Брайдердің есебі қатты сынға ұшырады. Оукленд университетінің Брайдердің түсіндірмесіне шағымдарын мына жерден табуға болады: http://www. Картрайт тергеуі. Осы сын-пікірлерге қарама-қарсы, Ұлыбритания мен Еуропадағы қатерлі ісік, соның ішінде жатыр мойны қатерлі ісігі туралы көп жазған медицина тарихшысы Илана Лоуи кітаптағы шолуда Брайдердің "жатыр мойны қатерлі ісігін емдеудегі белгісіздікті басқарудың күрделілігін мұқият көрсетуі" туралы жазды, ал Кембридж гематологиясының профессор-эмиритусы Робин Каррелл кітапты "медицина тарихшысының пайдалы қызметінің керемет үлгісі" деп мақтады. Скрининг туралы халықаралық оқулықтағы 8.5 жағдайды зерттеу Гриннің консервативті көзқарасы үшін шабуылға ұшырауының себебі 1960 жылдары жатыр мойны скринингінің дәлелдерінің дүниежүзілік белгісіздігі мен бағдарламаны жеткізу үшін келісілген саясат пен сапа стандарттарының жоқтығынан туындағанын атап көрсетеді. Авторлар қорытындылай отырып, "Герберт Гринді айыптауға әкелген практика - 1960 жылдардың аяғында ол бірнеше жыл бойы микроинавация дәлелдері бар деп мәлімделген кейбір пациенттер үшін цитология мен гистология арқылы анықталған симптомсыз зақымданулар үшін мұқият бақылаумен ұрып-соғу немесе клиновый биопсия арқылы минималды эксизия жүргізгендігі. Бұл гистерэктомия немесе конус биопсиясы келтіретін зиян туралы алаңдаушылыққа жеткілікті ғылыми себеп болған кезде және бұл процедураларды дереу қолдану симптомсыз зақымданулар үшін, әсіресе балалы болуды қалаған жас әйелдерде, автоматты түрде ең жақсы нәрсе ме екендігі туралы белгісіздік болған кезде болды. Гриннің практикасы, симптомдары жоқ әйелдерге қажетсіз және зиянды араласудан аулақ болу қалауымен қозғалған болса да, сол кезде жатыр мойнын скринингтеу үшін тиісті саясат, зерттеулер немесе этикалық негіздемелер болмағандықтан, басқаларға айыптау оңай болды". Кейс зерттеуінің авторлары тек биопсиямен емделген әйелдердің саны зерттеу есебінің 3- қосымшасында көрсетілгенін атап өтті. Тек биопсия арқылы емделген 5 науқас болды, бірақ олардың кез келгеніне зиян келтірілгені туралы мәлімет берілмеген. [Бұл сан дұрыс емес. зерттеу кезінде әлі де қосымша емделмеген және олардың жағдайын тексеру үшін қайта шақыру ұсынылған науқастардың тізіміне (TR3) алынған. Төмендегі "Жарақат шеккен сандар" деген бөлімде дұрыс мәліметтерді қараңыз].
Similarly, Raffle et al support Green’s practices in a new look at the Cartwright Inquiry itself (chapter 8). Case study 8.5 within an international textbook on screening emphasises that Green's vulnerability to attack for his conservative approach stemmed from the worldwide uncertainty of evidence about cervical screening in the 1960s and the lack of agreed policy and quality standards for delivering a programme. The authors conclude that 'the practice that led subsequently to condemnation of Herbert Green was the fact that for several years during the late 1960s he conducted minimal excision by punch or wedge biopsy, with careful follow up, for symptomless lesions detected through cytology and histology, including for some patients whose lesions were reported as showing evidence of microinvasion. This was at a time when there was ample scientific reason for concern about the damage caused by hysterectomy or cone biopsy and uncertainty about whether immediate use of these procedures was automatically the best thing to do for symptomless lesions, particularly in young women who might want children. Green's practice, although motivated by a desire to avoid unnecessary and damaging interventions in symptomless women, was easy for others to condemn due to the lack of any relevant policy, research, or ethical framework for cervical screening at that time.' The Case study authors note that the number of women managed by limited biopsy alone is shown in Appendix 3 of the Inquiry Report. There were 5 patients managed by limited biopsy only, with no evidence given as to whether any of these 5 patients suffered harm as a result. [Note this number is incorrect. it comes from a list of patients who, at the time of the Inquiry, had still had no further treatment, and were recommended for recall to check on their condition (TR3). See correct details below under "Numbers Harmed"].
Дәрігерлер жоққа шығады
Дәрігер Рон Джонс, 1984 жылғы McIndoe және басқалар мақаласының авторы, 2017 жылы инсайдерлік есеп жариялады, ол 1973 жылдан бастап NWH-де акушер-гинеколог ретінде жұмыс істеді. Ол медициналық қызметкерлердің (ағылшын тілінде хабарландырушылардан басқа) пациенттердің қауіпсіздігі мәселесін шешуде жүйелі түрде сәтсіздікке ұшырағанын және жоғары медициналық қызметкерлердің көздерін жұмып отырғанын кешіктіріп мойындағанын атап өтті. "Doctors in Denial: The Forgotten Women in the 'Unfortunate Experiment" атты мақаласын қараңыз. 2017 жылы кітаптың тұсаукесерінде Австралия және Жаңа Зеландия Корольдік акушерлер мен гинекологтар колледжінің Жаңа Зеландия комитеті экспериментке қатысқан әйелдер атынан Metro мақаласында "Рут" болған Клэр Мэтисоннан кешірім сұрады. Бұл 2018 жылдың тамызында, шамамен 30 жылдан кейін, Окленд аудандық денсаулық сақтау басқармасының Матхесонға жазбаша мойындауымен және кешірім сұрауымен орындалды. Матисон бір айдан соң қайтыс болды.
NWH-дан алынған пациенттердің деректерін қайта қарау
Жаңа Зеландияның онкологиялық қоғамы австралиялық эпидемиолог доктор Маргарет МакКреди жетекшілік еткен барлық науқастар деректерін қайта қарауды қаржыландырды. Бұл зерттеудің екі мақсаты бар: 1) жатыр мойны ИСЖ-ның инвазивті әлеуетін қайта қарау, инвазивті қатерлі ісіктер мен өлім туралы жаңа деректер жинау және цензуралау әдістерін қолдану; 2) емделуді тоқтатқан немесе кешіктірген әйелдер, оның ішінде микроинвазивті қатерлі ісікті жұқтырған әйелдер үшін нәтижелерді сипаттау. 2008 жылы " Lancet Oncology " журналында " Cervical intraepithelial neoplasia 3 " ауруы бар әйелдерде жатыр мойны неоплазиясының табиғи тарихы және инвазивті қатерлі ісіктің қаупі туралы ретроспективті зерттеу жарияланды. 1987-1988 жылдары сот тергеуінде қаралған 1229 әйелді қоса алған. 1955-76 жылдары ауруханада CIN3 диагнозы қойылған 1063 әйелдің (86%) қорытындылары анықталды. Тек перфорациялық немесе клинологиялық биопсия арқылы емделген 143 әйелде 30 жасқа дейін жатыр мойны немесе аналық безінің инвазивті қатерлі ісігінің жиынтық жиілігі 31, 3% - ды, ал 24 ай ішінде тұрақты ауруы бар 92 әйелдің кіші тобында 50, 3% - ды құрады. Алайда, 30 жасқа келген 593 әйелдің арасында қатерлі ісікке шалдығу қаупі 0,7% -ды ғана құрады, олардың алғашқы емделуін жеткілікті деп есептеген немесе жеткілікті болуы мүмкін, ал қайталану ауруын емдеу әдеттегідей болды. 2010 жылы Cervical intraepithelial neoplasia 3 табиғи тарихы бойынша зерттеуге қатысудың әйелдердегі салдары жарияланды. 1965-1974 жылдары диагноз қойылған әйелдердің арасында бастапқыда тек соққы немесе клиндік биопсия арқылы емделген әйелдер қатерлі ісікке шалдығу қаупі бастапқыда емделген әйелдерге қарағанда он есе жоғары болды. Авторлар "клиникалық зерттеу кезінде (1965-1974) әйелдер ауруын емдеудің орнына бақылауға бағытталған көптеген интервенцияларға ұшырады және олардың қатерлі ісіктің қаупі айтарлықтай артты" деген қорытындыға келді. 2018 жылы жатыр мойнының 1А сатысындағы (микроинвазивті) карциномы үшін дәстүрлі емделмеген әйелдер үшін нәтижелер жарияланды. Авторлар "Микроинвазивті карциномасы бар әйелдер CIN3 табиғи тарихы зерттеуіне енгізілген; олар жағдайларын емдеудің орнына бақылауға арналған көптеген процедураларға ұшырады және инвазивті қатерлі ісікке ұшырау қаупі бар.
Зақымдалған нөмірлер
1984 жылы McIndoe және басқалар 29 әйелдің диагнозы бойынша CIS, және аурудың жалғасуының дәлелі бар, инвазивті жатыр мойны қатерлі ісігі пайда болды және 8 адам қайтыс болды. Осы әйелдердің деректерін қайта қарау осы нәтижелерді растады: диагностика үшін емес, емдеу үшін қажет емес бірнеше биопсиялар; бастапқыда тек биопсия арқылы ғана емделген инвазивті қатерлі ісікке шалдыққан CIS / CIN3 бар 35 әйел; осы әйелдердің ішінде жатыр мойны немесе аналық безі қатерлі ісігінен 8 адам қайтыс болды және микроинвазиямен алғаш рет диагноз қойылған, бірақ емделмеген әйелдердің арасында тағы 6 адам қайтыс болды.