Кіріспе
Швед банкирі Олоф Ашберг (22 шілде 1877 - 21 сәуір 1960) - швед банкирі, орыс еврей тегіне жататын, Стокгольмдегі Nya Banken банкі, Швециядағы кәсіподақтар мен кооперативтер үшін алғашқы банк басшысы болды. 1922 жылдың 18 тамызынан бастап ол кейіннен Внешэкономбанк болып өзгерген Роскомбанктің бас директоры болды. Ашберг солшыл симпатиялық және Ресей революциясы кезінде большевиктерді қаржыландыруға көмектесті. Алғыс ретінде большевиктер үкіметі Асхбергке 1920 жылдары Кеңес Одағымен бизнес жүргізуге рұқсат берді (жаңа экономикалық саясатқа сәйкес). Оның директорларының қатарында белгілі швед кооперативтері мен швед социалистері, соның ішінде Г. В. Даль, К. Г. Рослинг және К. Герхард Магнуссон болды.
Olof Aschberg (July 22, 1877 – April 21, 1960) was a Swedish banker of Russian Jewish descent who served as head of the Stockholm bank Nya Banken, the first bank in Sweden for trade unions and cooperatives. From August 18, 1922 on he served as Director General of Roscombank, which was later transformed into Vnesheconombank. Aschberg was a leftist sympathizer and helped finance the Bolsheviks during the Russian Revolution. In gratitude, the Bolshevik government allowed Aschberg to do business with the Soviet Union during the 1920s (as was consistent with the New Economic Policy). His co directors included prominent Swedish cooperatives and Swedish socialists, including G. W. Dahl, K. G. Rosling, and C. Gerhard Magnusson.
Алғашқы жылдар
Стокгольмде Асхберг 1912 жылы кәсіподақтар мен кооперативтер үшін алғашқы швед банкін (Nya Banken) құрды және Хьялмар Брантингтің досы болды. 1918 жылы немістерге қаржылай көмек көрсету кезінде ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы одақтастармен қиындықтарға тап болғандықтан, банк Svensk Ekonomiebolaget деп аталды. Ол 1917 жылы Стокгольмдегі жастар социалистік конгресінде болған Вилли Мюнценбергпен кездескенде, ол табысты банкир және бизнесмен болатын. Кейіннен большевиктердің Ресей экономикасын қайта құруға ұмтылуы кезінде Мюнценбергтің міндеті өзінің Халықаралық жұмысшылар көмек ұйымын қолдана отырып, "жұмыскерлердің несиелері" деп аталатын капиталдың кішігірім қорын кеңейту болды. Осы амал арқылы Батыс машиналар мен тауарлар сатып алу үшін жұмсалған ақша пролетариаттық қолдаудың нәтижесі болып көрінді, шын мәнінде ол тікелей Кремльден келді, Ресейдің байлары мен шіркеуінен тәркіленді.
Испаниядағы азаматтық соғыс
Ол Испанияда Азамат соғысы кезінде Халық фронтын қаржыландыруға көмектесті. Мюнценбергті жиі Казимир Периердің орнындағы Ашбергтің Париж қаласындағы үйіне шақырып, Die Zukunft (Болашақ) апталық саяси кең парағын шығару үшін қаражат алды. Яһудилік тегіне байланысты ол 1940 жылы Францияға нацистік Германия басып кірген кезде қауіпке ұшырады және Виши үкіметі оны босатып жіберген кезде 1941 жылдың қаңтарында Лиссабон арқылы отбасымен бірге АҚШ-қа қашып кетеді. Ашберг келгеннен кейін бірден "Еркін әлем" қауымдастығын қолдауға кірісті. Соғыстан кейін Асхберг Швецияға оралды. 1946 жылы ол өзінің естеліктерін үш томдық (En vandrande jude från Glasbruksgatan, Återkomsten және Gästboken) жариялай бастады және Маргарет Бубер Нейманды "Екі диктатордың астында: Сталин мен Гитлер тұтқыны" деп жазуға шақырды. 1952 жылы Ресейден тыс жерлерде жиналған ең үлкен және ең жақсы иконалар жинағы толықты, бұл Ұлттық мұражайды осы саладағы жетекші мұражайлардың қатарына қосты.
Отбасы
Олоф Роберт Ашберг пен Ричард Ашбергтің ата-бабасы.