Кіріспе

Делавэр және Солтүстік темір жолы - Нью-Йорк штатының Делавэр округіне кішкентай темір жол, ол 1905 жылы құрылған. Ол Нью-Йорк, Онтарио және Батыс темір жолымен байланыс жасайтын Шығыс тармақтан Арквиллге дейін, ол Ольстер және Делавэрмен байланысатын болды. Бұл желі Делавэр өзенінің шығыс тармағының жағалауына жақын орналасқан, және кеңейту жоспарлары болған, бірақ алысқа бармаған, тек Арквиллге дейін жеткен. 1942 жылы Pepacton Reservoir өз құқығына ие болып, D&N-ді істен шығаруға мәжбүрлеген кезде желі жойылды.

Делавэр және Шығыс темір жолы

Нью-Йорк, Онтарио және Батыс темір жолының президенті Р.Б. Уильямс 19 ғасырдың соңында тағы бір темір жол салу идеясын ойлап тапты. Бұл темір жол Пенсильвания штатының Вилкс-Барре қаласынан басталып, Нью-Йорк штатының Хэнкок қаласына жақын жерде Делавэр өзенінің Шығыс тармағының басына жетеді, онда ол Уильямстың О&W темір жолы мен Эри темір жолымен қиылысады және өзеннің қалған бөлігімен Арквилллге дейін жалғасады, Нью-Йорк, онда ол қазірдің өзінде бар Ольстер және Делавэр темір жолымен байланыс жасайды. Содан кейін солтүстік-шығысқа қарай Нью-Йорк штатының Делансон қаласына барады, онда ол солтүстікке қарай қарқынды бұрылыс жасап, Нью-Йорк штатының Шенектади қаласына барады, онда Шенектади локомотивтер зауыты орналасқан. Сондай-ақ, Нью-Йорк штатының Юнион-Гроув және Шейвертаун қалаларының арасындағы аумақтан филиал құрылатын еді. Бұл "Делавэр және Шығыс темір жолы" деп аталатын, өйткені құрылыс Делавэр өзенінен басталып, шығысқа (әдетте солтүстік-шығысқа) Шенектади қаласына дейін баратын. Алайда, бір қиындық болды: Мидлбург пен Шохари деп аталатын тағы бір темір жол картаға түсіріле бастады. Ол Нью-Йорк штатындағы Мидлбургтен Нью-Йорк штатындағы Гранд-Горджке дейін барады, онда ол Ольстер және Делавэр темір жолымен кездеседі және Скрантонға, Пенсильванияға дейін жалғасады. Бұл дегеніміз, ол Делавэр және Шығыс сияқты мақсатқа қызмет етеді. Сонымен болашақ D&E және M&S экипаждары Нью-Йорктегі Олбэньиде қандай темір жолды жалға алу керектігін талқылау үшін кездесті. Ақырында D&E-ді жалдауға шешім қабылданды. Сонымен тағы бір адам, Дж. Серинг D&E президенті болды және карта жасау міндетін алды. Құрылыс 1906 жылы Нью-Йорктегі Шығыс бөлімшесінде басталды, құрылысқа көмектесетін екі еншілес компания; Ханкок және Шығыс бөлімшесі және Скенектади және Маргаретвилл, олар көп ұзамай D&E-ге қосылды. Сол жылдың соңында уағыз ісі басталды. D&E-дің алғашқы локомотивы, бұрынғы Делавэр, Лаккавана және Батыс локомотивтері, D&E штаб-пәтеріне, Нью-Йорк штатының Даунсвилл қаласына келді. Сол жылы Бовинаға дейін жету жоспарланған Андтағы филиал салынды және Анд филиалы деп аталды. Алайда 1907 жылы ғана филиалда қызмет басталды, ал алғаш рет ашылғанда филиалдың соңындағы Анд стансасы жаңа ғана салынып біткен еді. Бір қарағанда, жағдай жақсы көрінсе, темір жолдың аяқталуында да жаман жағдайлар болды. Темір жолды кеңейту барысында өсімдер мен құлдыраулар болды, 1907 жылы олар кеңейтуді жалғастырмайды деп телеграф жіберілді. Себебі жұмысшылар жалақысы жеткіліксіз деп есептеді. Ұзартуды тоқтатумен темір жол Шығыс Бранчтан Арквиллге, Нью-Йоркке дейінгі 37,52 мильдік темір жол болып қалады, онда ол Ольстер мен Делавэрмен кездеседі. Делавэр округінің шағын қалаларында жолаушылар қызметінен жеткілікті ақша түспейді, ал темір жол тікелей банкроттыққа ұмтылды. 1908 жылы да апат болған. Бұл оқиға Нью-Йорктегі Аренада болды, онда пойыз әлсіз рельстерге құлап, өзенге құлап түсті. Бұл жолды қиып, жүріп бара жатқан пойыздарды тоқтатады. Темір жол 1911 жылы банкроттыққа ұшырады, онда бес локомотив болды, ал сол жылдың соңында Делавэр және Солтүстік темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды.

Шенектади мен Маргаретвилл

Бір кездері Гранд-Гордж Шенектади мен Маргаретвилл теміржолын салуға тырысқанда үлкен белсенділік болған. Мердігерлер үшін арнайы жолдар салынды және құрылыс басталуы үшін үлкен көлемде жабдықтар мен керек-жарақтар жеткізілді. Нью-Йорк қаласынан келген жүздеген итальяндық жұмысшылар жаңа желіге сұрыптау жұмыстарын жүргізді. Өкінішке қарай, ақша бітіп, жұмысшылар жалақысын алмады, жоба да тоқтады. Көптеген жұмысшылар өздері келген жолмен Нью-Йоркке қарай жүрді. Гранд-Гордж темір жол стансасынан Праттсвиллге дейінгі аңғар бойына осы сыныптаманың дәлелін әлі күнге дейін көруге болады.

Делавэр және Солтүстік темір жолы

Бұл жаңа темір жолдың жаңа президенті Уильям Х. Сейф болды және әлі де Wilkes Barre және Schenectady-ге дейін кеңейтуге үміттенген ескі темір жолдың жоспарлары болды. Көптеген өзгерістер жасалды; D&E-дің ескі локомотивтерінің үшеуі (D&N # 3) жойылып, қалған екеуі (D&E # 2 & 4) D&N локомотивтері # 4 & 6 ретінде қайта тағайындалды, сонымен бірге Чикаго мен Шығыс Иллинойс темір жолынан сатып алынған жаңалары, штаб-пәтері Даунсвиллден Маргаретвиллге көшірілді, сонда бүкіл аула салынды. Маргаретвилл желісінің ең көп жұмыс істейтін бөлігі болды, желіде 20 жұмысшы және техникалық қызмет көрсету үшін екі автокөлік болды, ал қала жәрмеңкесіне келгенде, дүкендерде он адамға жұмыс берілді. 1907 жылдан бастап Нью-Йорк қаласы су қоймасын салу үшін жақсы жер іздеді. Бұрын Ашокан аңғарында Ашокан су қоймасы болды, оны салуға U&D көмектесті. D&N қызметкерлері Андтан Бовинаға дейін және тағы бір Гранд-Горджтан Праттсвиллге дейін кеңейту идеясын талқылау үшін жиналды, онда желі желіге жақын жоспарланған су қоймасына керек-жарақтар ала алады. Алайда Бовина қаласына бұл идея ұнамады, сондықтан ол тасталды. Темір жолдың табысы 50 898 доллардан төмен болды, ал 29 392 долларға қарыз болу мүмкіндігі болғандықтан, бағалар бір мильге 3,6 центтен 5 центке дейін көтерілді. 1921 жылы D&N компаниясына Delaware and Hudson Railroad компаниясы желісін сатып алу туралы ұсыныс жасады, бірақ олар бас тартты. Жаңа қабылдаушылар Эндрю Морленд және Джим Уэлч болғандықтан, олар қарыздарды төлеу үшін ақша қалдыру үшін жалақыны қысқартты. 1926 жылы темір жол "Қызыл құйрық" деп аталатын қара түсті Брилл моторлы вагонын сатып алған кезде үлкен жеңіліс болды. Ол күніне екі рет жүріп, жылына 30 000 доллар үнемдеген. Бірақ бұл оны банкроттан құтқара алмады. Автомобильдің кең таралуы бұл саланың дамуын тоқтатты. 1926 жылы Title Guarantee & Trust Company компаниясы желіден бас тарту туралы өтініш берді, өйткені желі қазір өте нашар жұмыс істеп тұрды. Бетон көк тас өндірісін құртты. Тау беткейлері ағаштан қалың болды. Химиялық зауыттар жабылып жатты, өйткені зауытты басқару үшін ағаш қажет болды. Тіпті күніне бір рет барып-келу үшін ақша жинауға да жеткіліксіз болды. Бірақ 1928 жылы қазіргі Белоруссиядан келген Сэм Розофф жаңа президент болды. Бірақ бұл кейбір адамдар үшін көп нәрсе білдірмеді, өйткені ол 9 миллион доллар жинауға ниетті екендігі туралы хабарлар болды және ол тек Пепактон су қоймасын салу үшін материалдарды тасымалдау үшін желісін әкелді. Барлық шу-шудан кейін, D&N жұмысшылары желісін ұзарту алдында тұрғанда, Мемлекетаралық сауда комиссиясы ешқандай ұзартуларға рұқсат бермеді. Басқа темір жолдар тарапынан бәсекелестік тым көп болады. Темір жолдың Пенсильванияға басқа темір жолмен қиылыспай жетуі мүмкін жерлері өте аз болды. Жаңа президент темір жолды 1939 жылы Нью-Йорк штатына 200 000 долларға сатып жіберді және оны салғанға дейін жыл сайын желіге 60 000 доллар құйған. 1942 жылы темір жолды тастап кетті, барлық 40 000 тонна жылжымалы құрам мен локомотивтер сынық үшін сатылды, олардың әрқайсысы 50 000 доллар. Тез арада бүкіл темір жолды тастап, Пепактон оның басым бөлігін басып алды.