Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кинезиотерапия немесе Кинезиотерапия немесе кинезиатрия (кинезис, "қозғалыс"), сөзбе-сөз "қозғалыс терапиясы" - бұл ауруды пассивті және белсенді бұлшықет қозғалыстарымен (массаж арқылы) және жаттығу арқылы емдеу. Бұл физиотерапияның негізгі элементі. "Кинезиотерапия" термині "физиотерапия" немесе "физиотерапия" термині орнына ағылшын тілінде сөйлейтін емес бірнеше елдерде (мысалы, Болгария, Литва, Руанда, Люксембург, Маврикий, Бельгия, Франция, Чили, Парагвай және Румыния) қолданылады.
Kinesiotherapy or Kinesitherapy or kinesiatrics (kinēsis, "movement"), literally "movement therapy", is the therapeutic treatment of disease by passive and active muscular movements (as by massage) and of exercise. It is the core element of physiotherapy/physical therapy. Equivalents of the term "kinesiotherapy" are used in place of the term "physiotherapy" or "physical therapy" in several non English speaking countries (e. g. Bulgaria, Lithuania, Rwanda, Luxembourg, Mauritius, Belgium, France, Chile, Paraguay, and Romania).
Тарих
Дәрігерлік гимнастикалық қимыл-қозғалыс жаттығуларының тарихы Қытайда б.з.д. Римде жұмыс істеген грек дәрігері Соран біздің заманымыздың екінші ғасырында аяқ-қолдың шалдыққандығының белгілерін жеңілдету үшін белбеулер мен шкивтермен жасалған конструкцияларды қолдана отырып, сүйреу және қарсы сүйреумен жаттығу әдістерін сипаттады. Ол 20 ғасырдың басынан бері жақсы қалыптасқан терапиялық ресурс ретінде қолданылып келеді. Ол кезде бұлшықеттерді қоздыру үшін әртүрлі құрылғылар, соның ішінде дірілдендіретін құрылғылар қолданылған. Қазіргі заманда терапиялық гимнастикаға арналған механикалық құралдарды ойлап тапқан және жасаған алғашқы адамдардың бірі - Бреслаудан Карл Генрих Клингерт. 1810 жылы ол қазіргі оңалту жабдықтарына ұқсас құрылғыны жариялады (қалтырату салмағы). Бұл құралмен қол мен аяқты бір мезгілде жаттықтыруға болады.
Healing gymnastic movement exercises can be traced back to the time around 2500 BC in China. The Greek physician Soran, who worked in Rome, described exercise methods with traction and countertraction using constructions with belts and pulleys to alleviate symptoms of limb paralysis in the second century AD. It has been used as a well established therapeutical resource since the early 20th century. Back then, various devices were used, including vibrating devices to stimulate the muscles. One of the first people in modern times to devise and build mechanical aids for therapeutic gymnastics was Karl Heinrich Klingert from Breslau. In 1810, he published a device similar to today's rehabilitation equipment (shake weight). It could be used to exercise arms and legs simultaneously.
Әдістер
Қозғалыс бұзылуларының клиникалық реңктері өте көп, сондықтан кинезитерапевт әдістердің барынша кең спектріне ие болуы керек және оларды тәжірибеде, оңалту емінде тікелей қолдана білуі керек. Кинезитерапияда әр түрлі қозғалыстар қолданылады, олар белсенді пассивті, ерікті, синергетикалық, көмекші, трюк қозғалыстары ретінде жіктеледі, олар кинезитерапевт немесе механотерапия көмегімен белсенді және пассивті түрде орындалады. Кейбір кинестерапия әдістері науқасты ауру әсер еткен бұлшық еттер мен сүйек-қимыл жүйесінің бұлшық еттеріне сөзсіз әсер етумен туындайтын ауыр физиологиялық бейімделу реакциялары арқылы бағыттауға жатады. Бұл әдістерді қолданатын науқастың міндеті - ауырсынуды белсенді түрде жеңу. Бұл жолмен аурудың көріністеріне байланысты емес, қорқыныш пен тәуелді емес, салауатты адамға тән жаңа мінез-құлық стереотипі қалыптасады деп болжанады.
Movement disorders have a huge variety of clinical shades, so a kinesitherapist should have the widest possible range of methods and be able to apply them in practice, directly in rehabilitation treatment. A wide variety of movements are used in kinesitherapy, classified as active passive, voluntary, synergistic, assisted, trick movements, performed actively and passively, with the help of a kinesitherapist or mechanotherapy. Some methods of kinesitherapy involve guiding the patient through painful physiological adaptive reactions that arise with the inevitable forceful impact on the muscles of the musculoskeletal system affected by the disease. The duty of the patient using these techniques is to actively overcome the pain. It is assumed that in this way a new behavioral stereotype is formed, inherent in a healthy person who is not afraid and does not depend on the manifestations of the disease.