Кіріспе
Америкалық саясаткер және заңгер (1820-1894) Гастон содан кейін Роксбериге, Массачусетске (содан кейін көршілес Бостоннан тәуелсіз) көшіп барды, онда оның ата-анасы заңгерлік оқуды жалғастыру үшін тұрып қалды. 1852 жылы Гастон Луиза Аугуста Бичерге үйленді. Олар үш баланың ата-анасы болды. 1860 жылдары Роксбериді Бостонға қосу талқыланды, ал идеяны қолдаған Гастон 1867 жылы идеяны бағалаған Роксбери комиссиясына тағайындалды. 1870 жылы АҚШ Конгресінің депутаттығына үміткер болды. Сол жылы ол Бостон қаласының мэрі болып сайланды, екі бір жылдық мерзімге қызмет етті. Оның мэрлік қызметіндегі ең елеулі оқиға - 1872 жылғы Ұлы Бостон өрті екінші мерзімнің соңында болды. Өрт қаланың сауда ауданының үлкен бөлігін жойды, ал Гастон өртті бақылауға алуға тырысқанда шешімді басшылық көрсете алмағаны үшін сынға түсті. Бұл нашар көрсеткіш, қаладағы сәлде індетіне нашар жауап беруі оның үшінші мерзімге үміткер болуына ықпал етті. Гастон сайлауда азғана жеңіліске ұшырады. Уошберн 1874 жылы АҚШ Сенатына сайлауда жеңіске жеткеннен кейін отставкаға кетті, ал Гастон 1874 жылы губернатордың міндетін атқарушы Томас Талботқа қарсы аттанды. Талбот сонымен қатар штаттық тыйым салуды жалғастыруды қолдады, алкогольге шектеулерді жеңілдету үшін халықтық заңнамаға вето қойды. Гастонға президент Улисс С. Грант әкімшілігінің жемқорлықпен күресінен және Бенджамин Батлер үшінші партияның жұмысымен дауыс берген республикашылар арасындағы бірліксіздіктен көңілі қалды. Гастон жеңіске жетіп, жеңіске жетті. Ол Азамат соғысына дейін губернаторлық лауазымына ие болған алғашқы демократ болды, бұл республикалық жеңіс тізбесін аяқтады. Оның жеңісі сонымен қатар штатта ирландтық американдықтардың күшейіп келе жатқан күшінің алғашқы көрсеткіші болды, олар оның маңызды қолдауының негізін құрады. Гастон губернатор болған кезде, ол "партизан емес, патриот" деп танылды, - делінген Бостонның бір газетінде. Гастонның екінші мерзімге үміткер болуын оның сотталған жас өлтіруші Джесси Померойдың өлім жазасына қол қоюға қол қоймағаны туралы наразылықпен тоқтатты. Ол кезде он төрт жастағы Померой 1874 жылы 22 сәуірде Хорас Х. Милленді өлтіргені үшін бірінші дәрежелі кісі өлтіргені үшін 1874 жылы 10 желтоқсанда айыпталып, өлім жазасына кесілді. Оның өлім жазасына кесілуін қалаған көпшілік, әсіресе ол түрмеден қашып құтылуға тырысқаннан кейін, наразылық білдірді. Гастон, губернатор кеңесінің кешірімге тыйым салған екі қаулысына қарамастан, өлім жазасына кесу туралы бұйрыққа қол қоюдан бас тартты. Бұл оның 1875 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырауына себеп болған танымал емес әрекет болды. Республикашы Александр Х. Райс, Гастонды жеңіске ұшыратты, бірақ ол да өлім жазасына қол қоюдан бас тартты, бірақ оның кеңесі ақырында Померойдың жазасын өмір бойы жалғыздықта ұстауға ауыстыруды ұсынды.
Gaston then moved to Roxbury, Massachusetts (then independent of neighboring Boston), where his parents had taken up residence, to pursue the study of law. In 1852, Gaston married Louisa Augusta Beecher. They were the parents of three children,
During the 1860s the annexation of Roxbury to Boston was discussed, and Gaston, who supported the idea, was appointed to the Roxbury commission that evaluated the idea in 1867. He ran unsuccessfully for a seat in the United States Congress in 1870. Later that year he was elected Mayor of Boston, going on to serve two one year terms. The most notable event of his tenure as mayor, the Great Boston Fire of 1872, occurred late in the second term. The fire destroyed a large swath of the commercial district of the city, and Gaston was criticized for failing to show decisive leadership during attempts to bring the fire under control. This weak showing, combined with a poor response to a smallpox epidemic in the city, contributed to his loss in a bid for a third term. Gaston narrowly lost the election. Washburn resigned in 1874 after winning election to the United States Senate, and Gaston ran in 1874 against Acting Governor Thomas Talbot. Talbot also supported the continuance of statewide prohibition, vetoing popular legislation for loosening restrictions on alcohol. Gaston was also helped by discontent with the corruption endemic in the administration of President Ulysses S. Grant and the disunity among the Republicans, from whom Benjamin Butler siphoned votes with a third party run. Gaston ended up winning a comfortable victory. He became the first Democrat to win the governorship since before the Civil War, ending a string of consecutive Republican victories. His victory was also an early indicator of the growing power of Irish Americans in the state, who made up an important base of his support. During his term as governor, Gaston was widely viewed as moderate, "more patriot than partisan", as one Boston newspaper put it. Gaston's quest for a second term was ended by public outrage over his failure to sign the death warrant of convicted juvenile murderer Jesse Pomeroy. Pomeroy, then fourteen years old, had been convicted December 10, 1874, of first degree murder for the murder of Horace H. Millen April 22, 1874, and been sentenced to death. There was public clamor favoring his execution, especially after he attempted to escape from prison. Gaston, despite two rulings by the Governor's Council that clemency be denied, refused to sign the execution order. This was an unpopular move which likely contributed to his loss in the 1875 election. Republican Alexander H. Rice, who defeated Gaston in an otherwise lackluster campaign, also refused to sign the execution order, but his Council eventually recommended commutation of Pomeroy's sentence to life in solitary confinement.
Кейінгі жылдар
Губернаторлық өкілеттігі аяқталғаннан кейін Гастон заңгерлік ісін қайта бастады. Оның практикасы 1865 жылы Харви Жюэлл және Уолбридж А. Бұл өте сәтті болды. Гастон қылмыстық құқықпен ерекше танымал емес, бірақ ол сол кезеңнің жетекші сот адвокаттарының бірі ретінде танылды. Гастон архиепископ Джон Джозеф Уильямс пен Джон Х. Флемингтің ата-анасы жасөспірім қыздың ата-анасы Флемингтің періште мүсіні жоғалғаннан кейін сотқа берген кезде, қыз оған Бәракелді Мәриям берген деп сенді. Ол 1880-1881 жылдары Бостон адвокаттар қауымдастығының президенті болды. 1894 жылы қайтыс болды және Forest Hills Cemetery жерленген.