Кіріспе
Вирджиниядағы федералды түрде танылған түпкүлді американдық тайпа Раппаханок - Вирджиниядағы федералды түрде танылған тайпа және он бір штаттың танылған тайпаларының бірі. Олар 17 ғасырдың аяғында біріккен бірнеше шағын алгонкиан тілінде сөйлейтін тайпалардың ұрпақтарынан тұрады. 2018 жылдың қаңтар айында олар Вирджинияның 2017 жылғы Томассина Е. Джорданның Вирджинияның Үнді тайпаларын федералды тану туралы заңның қабылдануы арқылы федералды тануға ие болған алты Вирджиния тайпасының бірі болды.
The Rappahannock are a federally recognized tribe in Virginia and one of the eleven state recognized tribes. They are made up of descendants of several small Algonquian speaking tribes who merged in the late 17th century. In January 2018, they were one of six Virginia tribes to gain federal recognition by passage of the Thomasina E. Jordan Indian Tribes of Virginia Federal Recognition Act of 2017.
17 ғасыр
1607 жылы Раппаханноктар Раппаханнок өзені аңғарының басым руы болды, өздерінің есімдерімен аталған өзеннің солтүстік және оңтүстік жағалауларындағы он үш ауылды ұстады. Олардың астанасы Топаханок (немесе Тапаханнок) болды. Олар Поухатан Конфедерациясының алгонкиан тілінде сөйлейтін тайпаларының арасындағы шеткі топ болды. Сол жылдың көктемінде Джеймс өзенінде жүзіп жүрген зерттеушілердің жаңалығы тараған кезде, олардың сүйіктілері той жасап, сол жаққа жүгірді. Олар Киокоханноктың туыстарымен бірге тұрып, жаңадан келгендерге хабарласып, олармен кездесуге шақырды. 4 мамырда ғарышкерлер мен зерттеушілер кездесті. Джордж Перси денесі қызыл түске боялған, ал беті күміспен шашылған көк түске боялған еркек туралы нақты сипаттама жазды. Ол басына қызыл бұғы шашынан тігілген тәж киіп, екінші жағында қола табақ, мүйіз тәрізді екі қауырсын және сары металлмен бекітілген құс тырнақтарынан жасалған құлақ сырғаларын киіп жүрді. Қайық жағаға жеткенде, ол флейта ойнап отырды. Ол зерттеушілерді темекі тарту рәсімінен кейін лагеріне алып барды. Қоныс аударушылар жергілікті атауларды түсінбей қалды. Бірнеше уақыт бойы олар Джеймс өзенінің оңтүстігінде тұратын киокоханноктарды тапаханноктар деп атады. 1607 жылдың желтоқсан айында капитан Джон Смит тұтқындалғаннан кейін, оны солтүстікке қарай Раппаханнок астанасына алып кетті. Олар оның бірнеше жыл бұрын шабуыл жасаған ұлттың (бәлкім, испандықтардың) бірінен екенін білгісі келгенін айтты, бірақ олар оның емес екенін анықтады. 1608 жылы Смит Раппаханнокқа оралды және олардың және олардың көршілері Мораутикундтар арасындағы қақтығысты реттеді. Раппаханноктар ағылшын отарлаушыларының жазбаларында сирек кездеседі. 1622 жылы 1622 жылы Үнді қазанында Джеймстаун мен оның маңындағы қоныстанушыларға шабуыл жасаған тайпалардан кейін отаршылар оларға 1623 жылы шабуыл жасады. 1644-1645 жылдардағы Екінші Англо-Поухатан соғысы басталғанда отаршылар Раппаханнокты тәуелсіз және жанжалдан тыс деп қараған сияқты, сондықтан халыққа шабуыл жасамаған. 1650 жылдары колонистер өзен бойында қоныстанған кезде Раппаханок оңтүстік жағалаудан кетіп қалды. Олардың ата-бабасы Аккопато 1651 жылы сәуірде қайтыс болғанға дейін Тотуски сағасының шығысындағы жерді отаршыларға берді. Оның орнын басқан Тавирен бұл істі мамыр айында растады. 1652 жылы олардың негізгі қаласы 3 шақырым жердегі Кэт Пойнт-Крик өзенінің үстінде орналасқан. 1653 жылы ағылшын қоныстанушылары аймаққа көптеп көшіп келді, сондықтан колония тайпаға жерді бөліп берді. Сонымен қатар, олар Тауеренге ағылшын стилінде үй салуды да уәде етті. Екі топ арасындағы дау-дамайлар жалғасты. 1654 жылы қарашада отаршылар тобы тайпаға барып, зиянды өтеуді талап етті, бірақ Тавиренді өлтірген ұрыс болды. Шекаралық даулар оның орнын басқан Вачикопаның тұсында да жалғасты. 1662 жылы Вирджиния колониясы Раппаханнок шекарасын батыста Кэт Пойнт Крик пен шығыста Тотуски Крикке бекітті. Раппаханноктар өз отанын қорғауға тырысудан бас тартып, кетіп қалды; 1669 жылы олар 30 садақшымен (әлде 100 адам) Маттапони өзенінің бастамасында қоныстанды. 1677 жылы Раппаханноктар Коккакоскедің қысқа уақытқа қайта тірілген Поухатан конфедерациясына қосылды, бірақ 1678 жылы қайтадан бөлініп шықты. 1684 жылы Матапони мен Раппаханнок өзендерінің арасындағы жотада орналасқан тайпаның жалпы саны 70-ке жетті. Вирджиния колониясы оларға Вирджиния штатының Эссекс округіне қарасты Верхний Раппаханноктағы Портобаго индеецтерімен бірігуге бұйырды, яғни Ирокез Сенека ұлтының қарақшыларынан қорғаныш үшін. Сенекалар батыс, қазіргі Нью-Йорктегі базасынан аймақты бауба соғыстарының бір бөлігі ретінде басып алды. Раппаханноктардың ұрпақтары сол жерде өмір сүруді жалғастырды. Нанцатико (Нантаухтакунд) өзеннің арғы жағында өмір сүрді, ал 1705 жылға дейін (колониалды заң шығарушы индей құлдығын заңсыз деп таныған кезде) отаршылар Нанцатиконы құл ретінде Батыс Үндістанға депортациялады.
20 және 21 ғасырлар
Рапаханнок тайпасы 17 ғасырдың аяғында біріккен альгонкиандық Рапаханнок, Мораттико (Мораухтакунд), Портобакко және Дог тайпаларының бірнеше жүз ұрпағынан тұрады. Олардың көпшілігі Эссекс, Каролина, Кинг және Квин округтерінде тұрады. Өздерінің рулық үкіметін нығайту үшін мемлекет тарапынан танылуды іздеу үшін Раппаханнок 1921 жылы құрылды; олардың алғашқы басшысы Джордж Нельсон болды. Вирджиния штаты 1983 жылдың қаңтарында тайпаны ресми түрде таныды. 1998 жылы олар 18-ғасырдан бері Вирджиниядағы түпкүлді американдық тайпаны басқарған алғашқы әйел басшы Г. Энн Ричардсонды сайлады. Бұл тайпаның резервациясы болмағандықтан, ғасырлар бойы олар сол аймақтағы басқа ұлт өкілдерімен араласқан. Бірақ олардың қауымы бар еді, олар Рапаханнок немесе үндістер деп аталатын. 1924 жылғы Растық адалдық туралы заң бойынша Вирджиния бір тамшы ережесінің екілік жүйесін енгізді, барлық адамдарды "ақ" немесе "түсті" деп жіктеді, тіпті осыны көрсету үшін маңызды жазбаларға өзгерістер енгізуді талап етті. Раппаханноктардың және басқа да америкалықтардың көпшілігі осы заң қабылданғаннан кейін "индіан" ретінде өздерінің жазбаларын жоғалтты. Бұл Раппаханнокқа федералды тану үшін талап етілгендей тайпалық сабақтастықты көрсетуді қиындатты. Екі онжылдықтан астам уақыт бойы аралас нәсілді адамдар, Раппаханнок ретінде мәдени түрде анықталуына қарамастан, жазбаларда қара деп саналды. Бірақ 2018 жылдың 12 қаңтарында раппаханнок тайпасына 2017 жылғы Вирджинияның Томассина Е. Джордан индей тайпаларын федералды тану туралы заңның қабылдануы арқылы федералды тану берілді, сонымен қатар осыған ұқсас құжаттама мен кемсіту мәселелерін көретін тағы бес жерсіз Вирджиния тайпасы. 2022 жылы Раппаханнок тайпасы Фонс жарлығын, Раппаханнок өзенінің бойындағы 465 акр жерді қайта иеленді, тайпа оны қасиетті деп санайды.
Этноботаника
Раппаханноктар Pseudognaphalium obtusifolium-ті әр түрлі мақсаттарда қолданады. Олар тамырдың әсерін суық тиген кезде қабылдайды, құрғақ жапырақтарды немесе құрғақ сабақтарды түтікпен ауруға қарсы қолданады және жапырақтарды ойын-сауық ретінде жұтады.